Niepokój o podróż zięcia i milczenie córki

Paryż, 27 stycznia 1701. Mój drogi synu [zięciu], otrzymałam Twój list z Rzymu — jedyny od Twojego wyjazdu z Paryża. Sądzę zresztą, że po części zawdzięczam go panom de Charots [Charost?], którzy byli tutaj i z których pokoju go do mnie napisałeś. Rozumiesz przecież, że człowiek nie może nie martwić się o podróżujących, jeśli ma powód się nimi interesować. Bardzo przejęłam się wypadkiem, który spotkał Cię w górach; jak jednak piszesz, wyszedłeś z niego dość szczęśliwie. Sądzę, że jesteś już w Polsce, jak mam nadzieję i czego Ci życzę — w dobrym zdrowiu. Nie jestem równie spokojna o moją córkę, od której nie dostałam ani słowa od wyjazdu z Paryża. Wszystkich tutaj niezmiernie to dziwi; pomyśl, jak bardzo musi dziwić mnie. Żegnaj, mój synu. Ściskam Cię i moich wnuków całym sercem i pozostaję zawsze Twoją dobrą i czułą matką. Markiza de Béthune. Chyba że moja córka urodziła w drodze i nie chcą mi o tym napisać — inaczej nie potrafię zrozumieć przyczyny tak długiego milczenia. Przez wyjeżdżających kupców prześlę Ci list króla i list de La Tour przeznaczony dla Ciebie. Adres: hrabiemu Jabłonowskiemu, wojewodzie generalnemu ruskiemu, w Polsce [tytuł dosłownie według adresu].

[s. 16] à Paris le 27 Janvier 1701. J'ay receue vostre lettre de Rome mon cher fils qui est la seule depuis vostre depart de paris. Encore crois je la devoir en partie à Messrs de charots [Charost ?] qui estoient icy et de la chambre desquels vous me l'avés escrit. Vous jugés bien cependant que l'on n'est pas sans Inquietude sur les gens qui voyagent et pour lesquels on a quelque raison de s'interesser. J'ay pris beaucoup de part a l'accident qui vous est arrivé dans les montagnes dont vous vous estes cependant assés heureusement tiré comme vous me le mandés. Je vous crois presentement arrivé en Pologne comme je l'espere et le souhaitte en bonne santé. Je ne suis pas tout a fait si tranquille [s. 17] sur ma fille dont je n'ay pas eüe un mot de ses nouvelles depuis son depart de Paris. Cela surprend icy tout le monde au dernier point. Vous jugés bien si je dois l'estre. Adieu mon fils je vous embrasse et mes petits fils de tout mon coeur et suis toujours vostre bonne et tendre Mere. La marquise de bethune. Au moins que ma fille ne soit accouchée en chemin et que l'on ne veüille point me le mander je ne puis point comprendre de raison d'un si long silence. Je vous envoyeray par les marchands qui partent la lettre du Roy et celle de La tour pour vous. [s. 18] A Son Excellence Monseigneur Le Comte Jablonosky Palatin general De Russie En Pologne.