Utrapienie od własnej krwi i prośba o opiekę

Mój ukochany Dobrodzieju, Dopiero teraz wiem, co to jest utrapienie, skoro doznaję go od własnej krwi [nieczytelne; autorka pisze o codziennym postępowaniu syna]. Trudno [nieczytelne] pisać. Proszę Pana [kilka zdań nieczytelnych]. Z powodu żalu nie piszę dłużej. Proszę tylko, żeby nadal był Pan moim dobrodziejem. Oddaję się Pańskiej łasce i pozostaję kochającą siostrą i uniżoną sługą, A. Dolska. Żabików [niepewne], 23 czerwca 1699. Dopisek: Kochanej pani serdecznie i nisko się kłaniam. Adres: Do wojewody ziem ruskich, kochanego brata i dobrodzieja.

Jaśnie wielmożny mój kochany Dobrodzieju. Dopiero teraz wiem co to za utrapienie, gdyż od własnej krwi mojej co codzienno nie robi [?] ten [nieczytelne] syn, trudno [nieczytelne] pisać. [nieczytelne] do J[ego]m[ości] Dobrodzieja i [nieczytelne] mój Dobrodzieju [nieczytelne]. Proszę J[ego]m[ości] Dobrodzieja, niech odbierze [nieczytelne], którą wolą że się dostanie W[aszmość] Państwu; nie [nieczytelne] [s.65] temu nie [nieczytelne] synowi. Dłużej nie piszę dla żalu, tylko proszę, bądź Dobrodziejem mojem; do [nieczytelne] łaski oddaję się i zostaję W[aszmość] Pana z serca kochająco siostro, uniżono sługo A. Dolska. [Datownik:] w Żabiku [?] 23 jun[ii] 1699. [Dopisek s.66:] Jm[oś]ci mojej serca kochanej nisko kłaniam. [Adres s.67:] Jaśnie Wielmożnemu J[ego] M[oś]ci Panu Wojewodzie Ziem Ruskich, Memu Wielce Mości Panu i z serca Kochanemu Bratu i Dobrodziejowi. Oddać należy.