Letter from Andrzej Jabłonowski to the Treasurer regarding the repayment of the Treasurer's son's debt

[P. 2] Most Illustrious and Gracious Sir Treasurer, My Gracious Lord and Heartily Beloved Brother! I have long desired, while sitting in Podgórze throughout this entire winter, to have the happiness of seeing you, Most Illustrious and Gracious Sir, especially since you now live not far away in Nowotaniec, the possession of which I have the honor to congratulate you on, as well as on all the prosperous successes associated with it. And since you are likely taking over the debts of the Treasurer's son along with this estate, I beg you not to hold it against me that I, too, am turning to you, Most Illustrious Sir, regarding a small debt that I have had with the aforementioned Treasurer's son for over 10 years, that is, twenty red zlotys. At that time, he took from me, by way of a bargain, a dapple-gray horse for 12 red zlotys, and while paying me the sum from the late Treasurer's wife, my wife's aunt, in Sanok, I lent him 8 red zlotys at his request. I judge by the worthy character of the Treasurer's son, my Lord, that he will easily recall and admit that this is so. And since, during the lifetime of the late Treasurer's wife, I did not ask for this trifle, so that Her Ladyship would not find out and thus take a dislike to her son, waiting until he himself would ever be able to pay, I pretended that the matter did not exist; now, however, when you, Most Illustrious and Gracious Sir, are settling his affairs, I beg you to satisfy me in this small amount and deduct it for yourself from Nowotaniec. I am asking for what is just, I have the promissory note, I ask for a reply through Mr. Strzemeski, whom I have asked to deliver this letter. And with this, commending myself to your old and constant favor, I declare myself to be To the Most Illustrious Lady, your wife, I offer my lowest respects, as does my wife to both of you, Most Illustrious Sir and Lady. Your Most Illustrious and Gracious Sir's sincerely well-wishing brother and lowest servant, A. Jabłonowski, Castellan of Połaniec, by his own hand. Bratkowce, the 5th of May, 1767.

[S. 2] Wielmozny M[os]ci Panie Skarbniku M[oi]m M[os]ci Panie y Sercem Kochany Bracie. Ządałem dawno bez te całą Zime w Podgurzu siedząc tego szczęsćia widzenia się z W[ielmożny]mM[os]cia Panem Dobrodzieiem, ile niezbyt daleko teraz mieszkaiącym w Nowotańcu, którey Possessyi mam honor winszować W[ielmożne]mu M[os]ci Panu y wszelkich przy niey pomyślnych Sukcessow. A że pewnie do tey Possessyi W[ielmożny] M[os]c Pan Dobrodz[iej] Długi Jmci Pana Skarbnikiewicza przeymuiesz, upraszam mi za złe nie mieć, że się y Ja do W[ielmożne]go M[os]c Pana referuie w maleńkim Dłużku, Któren więcey od 10. lat mam u tegoż Jmci Pana Skarbnikiewicza to iest Dwadzieścia Czer[wonych]: Złotych, wziął Jegomość odemnie natenczas targiem Konia tarantowatego we 12. Czer[wonych]:, a przy liczeniu mi Summy od Ś. P. Jeymći Pani Skarbnikowey Ciotki mey Żony w Sanoku pożyczyłem mu na Proźbę Jego 8. Czer[wonych]: Trzymam po godnym Charakterze Jmci Pana Skarbnikiewicza M[oi]m M[os]cia Pana, że se łatwo przypomni y przyzna że tak iest. Jako zaś za życia Ś. P. Jeymci Pani Skarbnikowey nieupominałem się tey bagatelli, aby się Jeymość niedowiedziała była, y ztąd złey woli na Syna nie była, czekaiąc aż sam Kiedykolwiek będzie in statu dyssymulowałem, teraz zaś gdy W[ielmożny] M[os]c Pan Dobrodziey Interessa Jego uspokaiasz, upraszam y mnie w tey małey Kwocie uspokoić, a sobie na Nowotańcu potrącić. Justa peto mam Kartę, proszę o rezolucyą przez Jmci Pana Strzemeskiego, któremu ten list do oddania uprosiłem. A przytym dawney y Stateczney łasce się polecaiąc wyznaię się być W[ielmożne]y Jeymci Dobrodzieyce nayniższą Submissyą prezentuie Jako y od moiey Żonki oboygu W[ielmożnym] M[os]c Państwu. W[ielmożne]go M[os]c Pana Dobrodzieia Szczerze Zyczliwym Bratem y Nayniższym Sługą A. Jabłonowski Ka[sztelan]: Poł[aniecki] m[anu] p[ro]p[ri]a Bratkowce d. 5. Maj 1767. J. b.