[Polish; translation pending] Choroba oczu, zdrowie siostrzenicy i poszukiwanie hafciarki

[Polish; translation pending] Szanowny Panie! Bardzo żałuję, że nie mogę napisać do Pana własnoręcznie. Od pewnego czasu przeszkadza mi w tym silna dolegliwość oczu. Muszę więc posłużyć się ręką kogoś innego, aby podziękować za pamięć i wyrazić smutek z powodu nieszczęścia, które spotkało moją siostrzenicę. Ponieważ jednak dowiaduję się od Pana, że czuje się już lepiej, trzeba pogodzić się z wolą Bożą. Znając Pańską czułość wobec niej, nie muszę jej Panu polecać: jestem przekonana o Pańskiej trosce. Poprzestaję na przesłaniu jej miliona uścisków i zapewnieniu Pana o moim wielkim szacunku i przywiązaniu. Pańska najpokorniejsza sługa, M. Wielopolska. 10 kwietnia 1696. Dopisek: Proszę, drogi Panie, aby powiedział Pan mojej siostrzenicy, gdy poczuje się lepiej, żeby dowiedziała się, czy w klasztorze, gdzie przebywa Pańska ciotka, nie ma jakiejś dziewczyny umiejącej wykonywać haft petit point. Adres: Do Jego Ekscelencji wojewody wołyńskiego, we Lwowie.

Monsieur, Je suis très fâchée de ne pouvoir me donner le plaisir de vous écrire de ma propre main, en étant empêchée par une grosse fluxion que j’ai sur les yeux depuis quelque temps. C’est ce qui m’oblige à me servir de celle d’un autre pour vous remercier de l’honneur de votre souvenir et vous témoigner en même temps le chagrin que j’ai de l’accident qui est arrivé à ma nièce. Cependant, Monsieur, comme j’apprends par vous-même qu’elle se porte mieux, il faut se résoudre à la volonté de Dieu. Comme je connais votre tendresse pour elle, je ne vous la recommande pas, étant persuadée de la manière dont vous en usez avec elle. Je me contente de l’embrasser un million de fois et de vous assurer que je suis avec bien de l’estime et de la tendresse, Monsieur, votre très humble servante, M. Vielopolska K.K. Ce 10 avril 1696. [Postscriptum, s.4] Je vous prie, mon cher Monsieur, de me faire l’amitié de dire à ma nièce, lorsqu’elle se portera mieux, de savoir si dans le couvent où est Madame votre tante il n’y aurait pas quelque fille qui saurait travailler au petit point de tapisserie. [Adresse, s.5] À Son Excellence Monsieur le Palatin de Volinie, à Léopols.