Drewno i wspólne składki na umocnienie przedmieścia halickiego we Lwowie

Władysław IV, z łaski Bożej król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, inflancki, smoleński, siewierski i czernihowski, a także dziedziczny król Szwedów, Gotów i Wandalów. Urodzony, wierny nam i miły! Dla bezpieczeństwa i wyglądu Lwowa bardzo ważne jest, aby umocnienia wokół przedmieścia halickiego powstały jak najprędzej i były jak najsolidniejsze. Na ich wykonanie potrzeba bardzo wiele drewna na pale i kobylice, a magistrat nie jest w stanie dostarczyć go w dostatecznej ilości z lasów miejskich. Żądamy więc, abyś udostępnił na te umocnienia drewno z należących do starostwa lwowskiego lasów położonych bliżej miasta. Pozwól je ścinać i wywozić pod nadzorem swoich leśnych, zgodnie z dekretem wydanym w sprawie magistratu lwowskiego i mieszkańców przedmieścia halickiego oraz z naszym mandatem. Pomóż w tym, aby fortyfikacja mogła powstać jak najszybciej. Uważamy też za słuszne i bardzo potrzebne, aby składki i wpłaty na te umocnienia dawali nie tylko sami przedmieszczanie, lecz także mieszkańcy domów szlacheckich i duchownych na przedmieściach. Żądamy zatem, byś jako wykonawca naszej królewskiej władzy pomógł w tym miejscowemu magistratowi. Swoją powagą doprowadź do tego, aby także ze wspomnianych dworów szlacheckich i duchownych płacono do rąk rajców składkę na równi z innymi mieszkańcami lwowskich przedmieść, według naszego rozporządzenia i określenia powinności. Wszyscy mają wspólnie ponosić ten ciężar na wskazane umocnienia. Przyjmiemy to z wdzięcznością. Życzymy ci dobrego zdrowia od Boga. Dano w Wilnie 30 czerwca 1636 roku, w trzecim roku naszego panowania w Polsce, a czwartym w Szwecji. Władysław, król. [Adres:] Urodzonemu Stanisławowi Bonifacemu Mniszchowi, naszemu staroście lwowskiemu, wiernemu nam i miłemu.

Władysław IV z Bożey łaski Krol Polski, Wielkie Xiążę Litewskie, Ruskie, Pruskie, Mazowieckie, Żmudzkie, Inflantskie, Smoleńskie, Siewierskie, Czernihowskie, a Szwedzki, Gotski, Wandalski dziedziczny Krol. Urodzony Wiernie nam miły. Iż wiele na tym bezpieczeństwu y ozdobie Miasta Lwowa należy, aby munitia około Przedmieścia Halickiego iako nayprędzey y naygruntowniey stanąć mogła, do ktorey prowadzenia że barzo wiele drzewa na Pali y Kobylice potrzeba, ktorym Urząd miasta tego z lasow swych Mieyskich żadną miarą wydołać nie może, dla tego chcemy to mieć po Wiern[ości] T[wojej], abyś z lasow do Starostwa Lwowskiego należących, Miasta pobliższych, na potrzebę pomienioney munitiey drzewa nie bronił y onego im wycinać y wywieść przy dozoru leśnych swoich, podług Decretu między Urzędem Lwowskim a Przedmieszczanami Halickiemi ferowanym y Mandatu Naszego, nie bronił y do tego dopomogł, żeby ta fortificatia iako nayprędzey stanąć mogła. W czym iż rzecz słuszną y wielce potrzebną być rozumiemy, aby nie tylko sami Przedmieszczanie, ale y ci, ktorzy w Domach Ślacheckich y Domach Duchownych na Przedmieściach mieszkaią, collectę y symbola na tę munitią dawali, dla tego y to mieć chcemy po Wiern. T., abyś Urzędowi tamecznemu Lwowskie[mu], iako brachium nostrum Regale, do tego chciał dopomoc y to powagą swoią efficere, żeby y z pomienionych Dworow Ślacheckich y Duchownych z inszemi na Przedmieściach Lwowskich mieszkaiącemi rowna collecta do rąk Radcow wedle ordynatiey y opisania Naszego szła y płacona była, y żeby zarowno wszyscy ten ciężar na pomienioną Munitią ponosili. Co my wdzięcznie od Wier[ności] Tw[ej] przyimiemy, ktoremu na ten czas dobrego zdrowia od P. Boga życzemy. Dan w Wilnie dnia XXX Miesiąca Czerwca Roku Pańskiego MDCXXXVI, Panowania Krolestw Naszych Polskie[go] Trzeci, a Szwedzkie[go] Czwarty Rok. Vladislaus Rex. [Adres:] Urodzonemu Stanisławowi Bonifacemu Mniszchowi, Staroście Naszemu Lwowskiemu, wier[nie] Nam miłemu.