Katalog źródeł

Król August III zatwierdza statut konfraterni introligatorskiej we Lwowie, uchwalony przez radę miejską w 1740 roku, który reguluje organizację cechu, obowiązki mistrzów i czeladników oraz chroni rzemiosło przed konkurencją partaczy.

Halicki kupiec Simon Pajk informuje Artura Forbesa o zrujnowaniu go przez najazd tatarski i prosi o cierpliwość w sprawie zwrotu należności. Zapewnia, że mimo ciągłych grabieży ordy dołoży wszelkich starań, aby jak najszybciej spłacić swój dług.

Król August III potwierdza i odnawia ogół praw miejskich, swobód handlowych, immunitetów oraz przywilejów miasta Kamionka Strumiłowa, transumując i aprobując wcześniejsze nadania królów polskich od Zygmunta I po Jana III Sobieskiego.

Charles Paip informuje Arthura Forbesa o trudnościach ze ściągnięciem należności od żydowskich dłużników we Lwowie oraz o przygotowaniu i przekazaniu dla niego sumy 2500 monet obiegowych przez posłańca. Donosi także o potrąceniu wydatków i zapowiada swój rychły wyjazd do Gdańska.

Charles Paip prosi Artura Forbesa o omówienie z panem Maitlandem sprawy sfałszowanego pergaminu oraz nakłonienie go do uzyskania sekwestru. Oczekuje także wiadomości o ich wspólnej opinii w tej kwestii.

Alexander Pait informuje lwowskiego kupca Arthura Forbesa o wysłaniu zgodnie z poleceniem Jamesa Carmichaela dwóch przekazów pieniężnych na łączną sumę 963 florenów. Zwraca się również do adresata o zrealizowanie dalszych instrukcji Carmichaela po odebraniu przesyłek.

John Paton przeprasza lwowskiego kupca Arthura Forbesa za zwłokę w oddaniu pieniędzy, tłumacząc się brakiem dobrej monety oraz wysłaniem posiadanych funduszy do Torunia. Prosi o cierpliwość do czasu najbliższego jarmarku, obiecując uregulowanie należności i apelując, by adresat nie winił za zaistniałą sytuację pana Murraya.

A. Petraczyński donosi Arturowi Forbesowi o problemach z jarosławskimi furmanami, którzy wyładowali sześć fas kos austriackich, odmawiają dalszej drogi i domagają się wyższych opłat. Prosi adresata o decyzję i dyspozycje co do dalszego postępowania z przewoźnikami.

Antoni Podhajecki informuje władze Lwowa o postępach spraw w Komisji Skarbowej oraz o dekrecie Komisji Wojskowej dotyczącym kwaterunku żołnierzy na terenie miasta. Przedstawia także rozliczenie kosztów swojego pobytu w Warszawie i prosi o zwiększenie funduszy na dalsze wydatki.

Antoni Podhajecki relacjonuje przebieg obrad przed Komisją Skarbową w Warszawie w sprawach lwowskich myt oraz skargi na kupców zagranicznych popieranych przez urzędników skarbowych. Informuje o przedłożeniu przywilejów, rozmowach ugodowych z panem Skirmuntem i zamiarze rychłego opuszczenia stolicy.

Cesarz rzymski Józef II zezwala miastu Lwowowi na organizowanie corocznego czterotygodniowego jarmarku rozpoczynającego się w pierwszy poniedziałek po Trzech Królach. Równocześnie nakazuje władzom chronić ten przywilej i surowo zabrania miastu pobierania jakichkolwiek opłat od uczestników jarmarku.

Cesarz Franciszek II zezwala na organizowanie dwóch dorocznych jarmarków we wsi Malechów, stanowiącej własność lwowskiego Szpitala Świętego Ducha. Dochody z opłat targowych i placowych zostają przeznaczone na wsparcie tego szpitala oraz opiekę nad ubogimi i chorymi.

Kupiec Carl Lorenz Wewer z Baborowa zaświadcza, że Johann Nikolaus Bosewitz ukończył u niego pięcioletnią naukę w handlu towarami korzennymi, i uwalnia go z lat nauki. Wystawca poświadcza pilność, wierność oraz dyskrecję wyuczonego czeladnika.

Wojciech Portens ponagla pisarza lwowskiego Wojciecha Zimnickiego w sprawie uregulowania należności za pięć beczek wina wysłanych przed rokiem. Przypomina, że ryzyko transportu spoczywało na odbiorcy, deklarując jednocześnie gotowość do partycypowania w kosztach dochodzenia odszkodowania za powstałą szkodę.

Andrzej Potocki prosi władze Lwowa o pomoc w odzyskaniu znacznej sumy pieniędzy, którą skradziono w nowej lwowskiej gospodzie stanisławowskiemu kupcowi Lefterowi. W zamian za sprawiedliwe i rzetelne zbadanie sprawy deklaruje magistratowi swoją wzajemną życzliwość i gotowość do pomocy.

Hetman Józef Potocki nakazuje władzom Lwowa jak najszybsze rozmienienie trzystu czerwonych złotych na drobną monetę potrzebną do wypłaty żołdu żołnierzom. Zapewnia przy tym magistrat, że pieniądze te szybko powrócą do miasta za pośrednictwem lwowskich kupców handlujących w obozie.

Józef Potocki prosi władze Lwowa o przychylność wobec ormiańskiego kupca Grzegorza Fadylewicza, który z powodu załatwiania jego spraw spóźni się ze złożeniem przysięgi przed elekcją sędziów ormiańskich. Hetman apeluje, by nie czyniono mu z tego powodu przeszkód i pozwolono złożyć przysięgę po wyborach.

Król Michał Korybut Wiśniowiecki zatwierdza dwa dokumenty króla Jana Kazimierza chroniące cech krawców we Lwowie przed nieuprawnioną konkurencją. Potwierdza zakaz szycia i handlu odzieżą oraz czapkami sukiennymi przez Żydów, Ormian, kuśnierzy i osoby spoza cechu.

Król Stanisław August Poniatowski zatwierdza i transumuje ordynację konfraterni kupieckiej miasta Lwowa uchwaloną przez lwowski urząd radziecki, obejmującą 37 artykułów regulujących zasady przynależności, handel, organizację władz brackich oraz ochronę praw lwowskich kupców.

Tekst stanowi zachowany fragment XV-wiecznego manuskryptu liturgicznego zawierający śpiewy i czytania dotyczące biblijnej historii Jakuba oraz okresu wielkopostnego (wypędzenie kupców ze świątyni). Karta została wtórnie zużyta jako oprawa introligatorska i uzupełniona w XVII wieku o dopiski kancelaryjne.

Biskup warmiński i podkanclerzy koronny Michał Radziejowski prosi władze Lwowa o życzliwe potraktowanie sklepu kupca Bandinellego po zakończeniu jarmarku i nieobejmowanie go restrykcjami nałożonymi na cudzoziemców. W zamian za przychylność wobec dawnego mieszkańca miasta autor listu deklaruje magistratowi swoją wdzięczność i wsparcie.

Alexander Reidt potwierdza odbiór listu od Arthura Forbesa oraz informuje o zrealizowaniu poleconej wypłaty pieniędzy, którą zapisano na rachunek jego kuzyna. Wspomina również o panujących trudnych, wojennych czasach.

John Ritchie donosi Arthurowi Forbesowi o rozmowie z panem Gordonem, który oświadczył, że ureguluje należność dopiero na jarmarku w Sokalu. Nadawca przekazuje pozdrowienia i zapowiada rychłą podróż do Wielkopolski.

Anthony Ernst Rosenau informuje Macieja Haydera o rozmowach w sprawie spłaty długu i wykupienia zastawów we Lwowie oraz o pogłoskach dotyczących wstąpienia doktora Wielcka do stanu duchownego. Zapewnia adresata o synowskim oddaniu, prosząc o dalsze ojcowskie poparcie i przekazując pozdrowienia dla rodziny.

Alexander Ross informuje Arthura Forbesa o postępach w egzekwowaniu należności od dłużników we Lwowie, w tym o odebraniu części sumy od Salomona i zwłoce ze strony Mancka. Wyjaśnia także brak możliwości sprzedaży u miejscowego organisty oraz powody opóźnienia w odesłaniu zebranych pieniędzy.

Alexander Ross prosi bawiącego we Lwowie Arthura Forbesa o wsparcie Lourensa Birella w korzystnej sprzedaży partii starych win. Apeluje przy tym o dopilnowanie zadowalających cen, aby transakcja nie przyniosła mu zbyt dotkliwych strat.

Robert Ross doradza Arthurowi Forbesowi w kwestii taktyki procesowej wobec przeciwnej strony sporu, przestrzegając przed nieszczerymi propozycjami ugody i zalecając oparcie się na trwałym wyroku sądu. Porusza także sprawę własnych zaległości finansowych wobec adresata i obiecuje rychłą spłatę części długu.

Robert Ross tłumaczy się Arthurowi Forbesowi z niekorzystnej formy wypłaconych pieniędzy w szelągach, powołując się na trudności ze ściąganiem długów i żałując wcześniejszych zakupów w Jarosławiu. Informuje również o stanie wspólnej sprawy sądowej prowadzonej przez pana Wasta przed zbliżającym się końcem sesji.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa o otrzymaniu jego listów oraz przyjęciu i planowanej zapłacie weksla. Zapewnia również o przesłaniu dalszych rozliczeń i wieści kolejną pocztą.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa o kłopotliwej spłacie weksla, rozliczeniach z celnikami oraz dyspozycjach finansowych realizowanych przez służącego. Przekazuje także wieści o nastrojach we Lwowie, ruchach wojsk i pogłoskach o zagrożeniu tatarskim.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa o wydatkach i wypłatach dla jego służącego wyruszającego za wołami, stanie pozostawionej gotówki, wekslach oraz ściąganiu należności od dłużników. Przekazuje także wieści o wysłaniu konia do Zamościa oraz pogłoskach o starciach z Tatarami.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa we Lwowie o przedłożeniu weksla panu Lywertowi, który zobowiązał się uregulować płatność w najbliższy poniedziałek. Autor zapowiada powiadomienie adresata o dalszym biegu spraw po swoim powrocie.

Robert Ross wyjaśnia krakowskiemu kupcowi Arthurowi Forbesowi kwestie rozliczeń pieniężnych, obrotu wekslami, handlu sadłem i safianem oraz sprawę konia w Zamościu. Informuje go także o koncentracji wojsk koronnych pod Glinianami, ruchach sił tatarsko-tureckich oraz o swoim planowanym wyjeździe na granicę węgierską.

Robert Ross przesyła z Lwowa bilanse wzajemnych rozliczeń finansowych, wyjaśniając operacje pieniężne dokonywane za pośrednictwem Johna Turnera i pana Lywerta. Informuje również o kwestiach związanych z monetami wypłaconymi słudze Forbesa oraz o trudnościach przy realizacji weksla.

Patrik Robertson tłumaczy się Arturowi Forbesowi z opóźnienia w spłacie zobowiązania wobec Roberta kłopotami z monetą szelężną. Zapewnia, że w nadchodzącym tygodniu dołoży wszelkich starań, by zaspokoić wierzycieli, a także obiecuje przywieźć ze sobą muzykę.

Robert Ross donosi z Przemyśla Arthurowi Forbesowi o zgonie ich wspólnego przyjaciela Johna Croupa i związanych z tym kłopotach z pogrzebem i transportem dóbr. Prosi także adresata o wstawiennictwo u pana Birrella i kupców lwowskich w celu zyskania zwłoki w spłacie zobowiązań.

Robert Ross prosi Arthura Forbesa o wstawiennictwo i powstrzymanie wrogich działań oraz gróźb ze strony Birrella, którego podburzają nieprzychylne mu osoby. Deklaruje wolę spłaty wszelkich zobowiązań, gdy tylko miną jego obecne kłopoty finansowe uniemożliwiające natychmiastowe uregulowanie długu.

Robert Ross tłumaczy się ze swojej trudnej sytuacji materialnej i niemożności zadośćuczynienia wcześniejszym zobowiązaniom, prosząc Arthura Forbesa o cierpliwość do jarmarku jarosławskiego. Przesyła także wyrazy współczucia z powodu choroby bliskiej adresatowi osoby oraz wieści o innych wspólnych znajomych.

Robert Ross odpowiada na list Arthura Forbesa, potwierdzając chęć dopełnienia poleceń dotyczących kumoterstwa u pana Turnera oraz odesłania należności. Życzy adresatowi pomyślności w interesach kupieckich i szybkiego powrotu do zdrowia.

Robert Ross prosi kupca Arthura Forbesa o zorganizowanie i opłacenie we Lwowie opieki medycznej u doktora Rudnego dla chorego posłańca, deklarując zwrot wszelkich poniesionych kosztów. Donosi również o śmierci żony Johna Glenny'ego wywołanej skandalem oraz o chrzcie syna pana Turnera.

Robert Ross dziękuje Arthurowi Forbesowi za pomoc w sprawie niesfornego chłopca Williama Crocke'a i prosi o pośrednictwo w kontaktach z medykiem Rudnym w kwestii kuracji ubogiej wdowy. Porusza także kwestie rozliczeń finansowych, spraw handlowych oraz długu zaciągniętego przez Crocke'a u lwowskiego aptekarza.

Robert Ross pisze z Przemyśla do Arthura Forbesa we Lwowie, relacjonując kosztowne leczenie chorej nogi ubogiej wdowy oraz kwestię zapłaty dla felczera Rudnego. Wspomina także o zakończeniu służby nieprzydatnego pomocnika Williama Crocke'a oraz o chorobie pana Turnera, wyczekując przybycia adresata.

Robert Ross wyraża współczucie z powodu przedłużającej się choroby Arthura Forbesa oraz omawia kwestie rozliczeń i planowanej podróży. W dalszej części listu krytycznie odnosi się do autodestrukcyjnego i niewdzięcznego zachowania Williama Crockea, powierzając pieczę nad nim adresatowi oraz Davidowi Leibingstonowi.

Adam Mikołaj Sieniawski informuje Jana Stanisława Jabłonowskiego o bieżących sprawach wojskowych, Kozakach oraz przebiegu sejmików ziemskich. Zapowiada również swój rychły wyjazd do Warszawy i wyraża nadzieję na spotkanie z adresatem.

Alexander Smith donosi z Królewca o przedłużającym się leczeniu nogi oraz o opóźnieniach statku wiozącego towary Kompanii, spowodowanych zagrożeniem ze strony tureckich piratów. Informuje również o niepewności co do możliwości powrotu jednostki z ładunkiem jeszcze w bieżącym roku.

Alexander Smith wyraża zdziwienie odmową zwrotu wysłanych książek i wylicza poniesione na nie znaczne wydatki. W zamian za zatrzymane tomy prosi adresata o przysłanie sztuki przedniego płótna lub batystu na koszule.

Teofila Sobieska deklaruje rajcom lwowskim sąsiedzką przychylność i mimo wcześniejszego niedopuszczenia kupców do jej kamienicy przychyla się do prośby miasta. Zapowiada również wysłanie na miejsce swojego podskarbiego Zbrożka w celu załatwienia sprawy.

Proboszcz gołogórski A. Sobecki zwraca się do lwowskiego urzędnika miejskiego z prośbą o wyjaśnienie i cofnięcie konfiskaty kościelnych produktów przeznaczonych na sprzedaż. Przypomina o swoich dawnych relacjach z władzami Lwowa oraz sugeruje, że w razie braku polubownego załatwienia sprawy odwoła się do wpływowych protektorów, w tym łowczego koronnego.

Antoni Stamirowski informuje wojewodę Jana Jabłonowskiego o planowanym wyjeździe hetmana na Ukrainę oraz prosi o wstawiennictwo u królewiczowskich oficjalistów w sprawie kontraktu wojewodziny bełskiej na klucz kulikowski. Od powodzenia tej transakcji zależy bowiem spłata zobowiązań i sprzedaż dóbr Malczyce.

Lwowski korzennik Michał Stryjski przesyła Arturowi Forbosowi 250 złotych spłaty długu oraz miednicę za pośrednictwem pana Lewka. Prosi jednocześnie o pilne przesłanie zamówionego szafranu dwóch gatunków przed planowanym wyjazdem na jarmark do Stryja.