Katalog źródeł

Wojciech Rakowski dziękuje władzom Lwowa za pamięć oraz deklaruje gotowość do pomocy w ich sprawach. Informuje ponadto, że stanowisko kanclerza dotyczące kontynuacji komisji magistrat pozna z osobnego listu, wyrażając zarazem nadzieję na rychłe i pomyślne załatwienie wszelkich sporów na wzór porozumienia gdańskiego.

Wojciech Rakowski odwzajemnia życzenia władzom Lwowa oraz donosi o odprawieniu żydowskich zabiegów w Końskich dzięki przychylnej dla miasta postawie podczaszostwa koronnych. Zapewnia jednocześnie magistrat o swojej nieustannej gotowości do popierania spraw lwowskich.

Wojciech Rakowski zapewnia władze Lwowa, że Kancelaria Koronna nie wyda żadnych pism godzących w sprawiedliwe wyroki podczaszego koronnego. Potwierdza również otrzymanie dokumentów potrzebnych do skutecznego odparcia manifestu wniesionego przez Żydów.

Wawrzyniec Franciszek Rakowski odpowiada na polecenie adresata i z gotowością podejmuje przesyłanie wiadomości z Warszawy. Do listu dołącza załącznik z doniesieniami o bieżących wydarzeniach.

Franciszek Rakowski relacjonuje prezydentowi Lwowa przebieg misji w Połonnem w sprawie realizacji asygnat furażowych wystawionych dla miasta przez pułkownika Szuraka. Z powodu wątpliwości co do autentyczności podpisów dokumenty skierowano do decyzji feldmarszałka Golicyna, na którą autor oczekuje.

Wojciech Rosnowski składa wojewodzie wołyńskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu deklarację gotowości do posługi przed sejmikiem w Sądowej Wiszni. Informuje ponadto o pretensjach chorążego sanockiego, który ubolewa z powodu utraty przychylności adresata.

Michał Sapieha wyraża radość z pomyślnego powrotu do zdrowia wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego i jego małżonki, przesyłając powinszowania oraz ukłony dla kasztelana/wojewody krakowskiego. Wspomina również o własnych uciążliwościach finansowych i nadszarpniętym zdrowiu.

Michał Sapieha pisze z Warszawy do wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego, prosząc o wywarcie wpływu na kasztelana krakowskiego. Zwraca przy tym uwagę na dramatyczne położenie Rzeczypospolitej, która znalazła się na skraju upadku.

Biskup nominat Wacław Hieronim Sierakowski dziękuje burmistrzowi i radzie miasta Lwowa za życzliwe przyjęcie wiadomości o jego nominacji na arcybiskupstwo lwowskie. Zapewnia jednocześnie rajców o swojej wdzięczności i gotowości do spełniania ich życzeń.

Biskup przemyski Wacław Hieronim Sierakowski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane życzenia z okazji Bożego Narodzenia i Nowego Roku. W odpowiedzi przesyła wzajemne powinszowania pomyślności, Bożego błogosławieństwa oraz pomyślnej realizacji wszelkich zamierzeń.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski wyjaśnia magistratowi Lwowa opóźnienie w odpowiedzi na pismo dotyczące zaległego długu Rzeczypospolitej wobec miasta. Deklaruje gotowość do pomocy, zaznaczając jednak, że kwestia ta może zostać rozstrzygnięta wyłącznie przez sejm.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski przesyła burmistrzowi i rajcom miasta Lwowa podziękowania za życzliwość oraz składa życzenia pomyślności i błogosławieństwa Bożego na Nowy Rok 1761.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski odpowiada władzom miasta Lwowa, zarzucając im nieszczerość, brak przychylności i lekceważenie władzy pasterskiej. Mimo to przesyła im noworoczne życzenia mądrości, pamięci o rzeczach ostatecznych oraz Bożego błogosławieństwa.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski dziękuje władzom Lwowa za niewprowadzanie gorszącej sprawy do akt sądowych i bezpośrednie zwrócenie się do niego. Zapowiada interwencję kanonika Bieńkowskiego oraz upomnienie kanonika Sierakowskiego, prosząc magistrat o polubowne i dyskretne załatwienie sporu.

Arcybiskup Wacław Hieronim Sierakowski gani kanonika Leona za gwałtowne wystąpienie przeciw regentowi Lwowa, na które poskarżył się cały lwowski magistrat. Nakazuje mu pilne i ugodowe załatwienie sporu przy pomocy kanonika Kreyzera, grożąc w przeciwnym razie procesem i utratą łaski.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji świąt Bożego Narodzenia. W odpowiedzi przesyła rajcom i burmistrzowi pasterskie błogosławieństwo oraz życzenia pomyślności i zdrowia na Nowy Rok.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskiego. W odpowiedzi składa rajcom pasterskie życzenia pomyślności, Bożego błogosławieństwa oraz długich lat zdrowia.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski ponawia prośbę do władz miasta Lwowa o nadanie prezentym na wakującą po księdzu Godurowskim kanonię swojemu audytorowi, księdzu Ruskiemu. Zapewnia przy tym o puszczeniu w niepamięć wcześniejszej odmowy i deklaruje wzajemną życzliwość wobec magistratu.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Świąt Wielkanocnych. W odpowiedzi odwzajemnia życzenia, prosząc Zmartwychwstałego Chrystusa o pomyślność i długie zdrowie dla adresatów.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski informuje władze Lwowa o przyjęciu poprawionej prezenty i instytuowaniu rektora szkoły katedralnej Podhajeckiego na kanonię lwowską po zmarłym księdzu Opcydowiczu. Wyraża zadowolenie z wyjaśnienia wcześniejszej pomyłki kancelaryjnej i zapewnia magistrat o swej pasterskiej przychylności.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski dziękuje burmistrzowi oraz rajcom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania świąteczne. Odwzajemnia się życzeniami Bożego błogosławieństwa, czerstwego zdrowia oraz wszelkiej pomyślności osobistej i wspólnej.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski interweniuje u władz Lwowa w obronie burgrabiego swojego pałacu, któremu rajcy mieli grozić krzywdą z pominięciem jurysdykcji arcybiskupiej. Przypomina o przysługujących mu przywilejach i żąda, aby wszelkie skargi na sługę kierowano bezpośrednio do niego.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski informuje magistrat lwowski o przyjęciu koadiutorii kanonii przez księdza Kupińskiego. Dodaje, że w związku z tą pomyślnie rozwiązaną sprawą wysyła już stosowne pismo do Rzymu.

Arcybiskup Sierakowski informuje magistrat lwowski o darowaniu kary chłosty włóczędze Jugowskiemu i odsyła go do Lwowa, nakazując nakłonić go do powrotu do rodziny i rzemiosła. Poleca również przeprowadzić śledztwo w sprawie zarzutów, jakie Jugowski wnosi przeciwko swojej żonie.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski rekomenduje magistratowi miasta Lwowa dotychczasowego prowizora szpitala Świętego Ducha, pana Zientkiewicza. W oparciu o supliki poddanych oraz zasługi przy budowie kościoła w Malechowie hierarcha prosi o pozostawienie go na tym stanowisku na dalszy czas.

Arcybiskup Wacław Hieronim Sierakowski zapewnia władze Lwowa o jawności swych działań w sprawie fundacji zmarłego doktora Lingiera. Deklaruje, że zgodnie z prawem wszelkie kroki podejmie oficjalną drogą edyktalną z wezwaniem zainteresowanych stron.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski upomina magistrat lwowski, aby wstrzymał się z pobieraniem i lokowaniem legatu śp. doktora Lingiera na cele pobożne przed formalnym zatwierdzeniem testamentu przez władzę kościelną. Przestrzega władze miejskie przed wymuszaniem wypłaty sum od wdowy i próbą ulokowania ich na obciążonych majątkach bez wymaganego zabezpieczenia.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski informuje prowizora szpitala Świętego Ducha Behma o poleceniu wydanym kanonikowi Aleksandrowiczowi w sprawie wymierzenia sprawiedliwości oskarżanemu kapłanowi. Odsyła adresata do wspomnianego surogata, zapewniając o uzyskaniu należytego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Jan Sierakowski donosi Stanisławowi Janowi Jabłonowskiemu o spokojnej sytuacji na pograniczu i braku zagrożenia tatarskiego, a także o niepokojach pod Gdańskiem. Prosi synowca o wieści oraz o uwzględnienie go przy wypłacie zaległego żołdu ze względu na zbliżający się termin spłaty długów.

Józef Sierakowski prosi wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o zgodę na zatrzymanie przy sobie dawnego pokojowego i zapewnienie mu jedynie wyżywienia. Do prośby dołącza się kobieta z otoczenia rodziny, wstawiając się za służącym cenionym niegdyś przez zmarłego.

Elżbieta Sieniawska zwraca się do prezydenta oraz magistratu Lwowa z prośbą o przyjęcie do miejskiego grona syna zmarłego pana Ryokura, którego rodzinę otacza opieką. Podkreśla zalety kandydata i deklaruje swoją wdzięczność władzom miejskim za pomyślne załatwienie sprawy.

Elżbieta Sieniawska zwraca się do prezydenta i magistratu Lwowa o zablokowanie planów karmelitów bosych, którzy chcą zająć i zamurować drogę publiczną na Przedmieściu Krakowskim. Podkreśla, że trakt ten zapewnia dogodny dojazd do nowo ufundowanego klasztoru kapucynów, a jego zamknięcie byłoby bezprawne i szkodliwe dla miejskich wałów.

Adam Mikołaj Sieniawski informuje Jana Stanisława Jabłonowskiego o opóźnieniu swojego wyjazdu z powodu powrotu żony z nabożeństwa w Jarosławiu i zapowiada spotkanie we Lwowie. Donosi również o napięciach i sporach grożących zerwaniem zbliżającego się sejmiku, deklarując pomoc w ich załagodzeniu.

Adam Mikołaj Sieniawski informuje Jana Stanisława Jabłonowskiego o bieżących sprawach wojskowych, Kozakach oraz przebiegu sejmików ziemskich. Zapowiada również swój rychły wyjazd do Warszawy i wyraża nadzieję na spotkanie z adresatem.

Stanisław Słowikowic dzieli się z władzami Lwowa wiadomościami o pomyślnych decyzjach króla i senatu uzyskanych dla Krakowa. Jednocześnie wstawia się za sługą Hetmankowskim, prosząc magistrat lwowski o uregulowanie należnych mu pieniędzy.

Ksiądz Just Słowikowski dziękuje władzom Lwowa za dotychczasową opiekę nad córką i rodziną zmarłego brata Ludwika oraz prosi o dalszą życzliwość wobec nich. Deklaruje gotowość do odwdzięczenia się miastu za okazaną pomoc i zapowiada wystąpienie w tej sprawie pana Hardera.

Teofila Sobieska deklaruje rajcom lwowskim sąsiedzką przychylność i mimo wcześniejszego niedopuszczenia kupców do jej kamienicy przychyla się do prośby miasta. Zapowiada również wysłanie na miejsce swojego podskarbiego Zbrożka w celu załatwienia sprawy.

Biskup nominat krakowski Kajetan Sołtyk dziękuje burmistrzowi i rajcom lwowskim za nadesłane modlitwy oraz życzenia z okazji Bożego Narodzenia i Nowego Roku. W odpowiedzi odwzajemnia powinszowania, życząc władzom miasta obfitego Bożego błogosławieństwa i wszelkiej pomyślności.

Biskup nominat krakowski Kajetan Sołtyk dziękuje wiceburmistrzowi i rajcom Lwowa za pamięć, życzenia świąteczne oraz gratulacje z okazji otrzymania biskupstwa krakowskiego. Zapewnia władze miejskie o swojej trwałej wdzięczności i życzliwości.

Biskup krakowski Kajetan Sołtyk dziękuje władzom Lwowa za nadesłane uprzejmości z okazji minionych świąt i nowego roku. W odpowiedzi przesyła rajcom oraz całemu miastu wzajemne życzenia wszelkiej pomyślności na nadchodzące lata.

Biskup krakowski Kajetan Sołtyk dziękuje magistratowi lwowskiemu za nadesłane powinszowania z okazji nowego roku. W odpowiedzi odwzajemnia życzenia, życząc rajcom pełni Bożego błogosławieństwa na obecny i przyszłe lata.

Biskup krakowski Kajetan Sołtyk z wdzięcznością odpowiada na życzenia noworoczne nadesłane przez magistrat lwowski. Odwzajemnia powinszowania pomyślności z Bożym błogosławieństwem i deklaruje swoją przychylność.

Biskup krakowski Kajetan Sołtyk dziękuje władzom Lwowa za nadesłane powinszowania wielkanocne. W odpowiedzi odwzajemnia się wyrazami szacunku oraz życzeniami Bożego błogosławieństwa dla wszystkich członków magistratu.

Biskup krakowski Kajetan Sołtyk dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. W odpowiedzi zapewnia rajców o swojej stałej życzliwości i składa im wzajemne życzenia wszelkiej pomyślności.

Biskup krakowski Kajetan Sołtyk dziękuje magistratowi lwowskiemu za życzenia świąteczne i popiera jego starania o zachowanie praw Akademii Krakowskiej do obsadzania rektora tamtejszej kolonii akademickiej, zagrożonych działaniami arcybiskupa lwowskiego. Deklaruje podjęcie interwencji listownej u hierarchy oraz w razie potrzeby osobiste zaangażowanie się w spór jako kanclerz i wizytator uniwersytetu.

Kolegium Ławnicze odpowiada Magistratowi lwowskiemu, że kwestia naprawy dróg i wodociągów należy do ekonomów miejskich, wobec których nie ma władzy dyscyplinarnej, choć nakazało im pilność w działaniu. Jednocześnie ławnicy wnoszą o pomoc w obsadzeniu wakatów urzędniczych, postulując nakłonienie lub przymuszenie doktorów medycyny do wejścia w skład władz miejskich.

Rektor Akademii Krakowskiej ks. K. Stępkowski przesyła prezydentowi Lwowa licencjata praw rekomendowanego na urząd miejskiego syndyka. Wyraża przy tym nadzieję, że kandydat należycie wypełni swoje obowiązki zgodnie z oczekiwaniami władz miasta.

Franciszek Suski donosi wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu, że mimo wcześniejszego listu nie odzyskał swojego poddanego, gdyż tutejsza gromada siłą go odbiła. Prosi adresata o użycie autorytetu prawa, ponowne nakazanie wydania zbiega oraz ukaranie zuchwałości poddanych.

Jan Tayner informuje Artura Forbesa o planowanym ślubie z panną Teresą Chiszówną, córką zmarłego przemyślanina. Zaprasza krakowskiego kupca do wzięcia udziału w uroczystości weselnej wyznaczonej na 19 sierpnia 1685 roku.

Kasztelan krakowski Jan Tarnowski prosi władze Lwowa o wydanie trzech dział pozostawionych w mieście podczas dawnej wyprawy przeciwko hospodarowi mołdawskiemu Bogdanowi. Wyjaśnia, że uzbrojenie ma trafić do wyznaczonych zamków na mocy rozkazu królewskiego.