Katalog źródeł

Jan Tayner informuje Artura Forbesa o planowanym ślubie z panną Teresą Chiszówną, córką zmarłego przemyślanina. Zaprasza krakowskiego kupca do wzięcia udziału w uroczystości weselnej wyznaczonej na 19 sierpnia 1685 roku.

Jan Tayner zwraca się do Artura Forbesa w sprawie możliwości uzyskania pieniędzy gdańskich na zapłatę, o czym wspominał już jego kuzyn Jax. Zapowiada przyjazd do Lwowa po poprawie stanu dróg i prosi o przesłanie odpowiedzi do Sambora lub Sądowej Wiszni.

John Taylor informuje Arthura Forbesa o bezpiecznym dotarciu do Jarosławia w drodze do Krakowa oraz prosi o przesłanie spodziewanych listów od żony i zapomnianych we Lwowie przedmiotów.

John Taylor informuje Arthura Forbesa o trudach podróży do Krakowa oraz o przedwczesnej śmierci i pogrzebie swego syna w Wielkanocy. Zwraca się także z prośbą o pomoc w realizacji transakcji wekslowej w Rzeszowie i o przekazanie załączonej korespondencji.

John Taylor informuje Arthura Forbesa o postępach w sprawach handlowych, zamówieniu ferezji oraz zmianie dyspozycji dotyczących odbioru pieniędzy od dłużników. Zapowiada także swój rychły wyjazd z Krakowa mimo niesprzyjającej, deszczowej aury.

John Taylor informuje Arthura Forbesa o powrocie z Lipska i zdaje relację z załatwiania jego spraw handlowych, w tym trudnych negocjacji cenowych i kwestii transportu towarów przez Wrocław. Przedstawia również cennik tkanin na jarmarku lipskim, odnotowując drożyznę oraz masowe wykupywanie towarów przez greckich kupców.

John Taylor informuje Arthura Forbesa o sprawach handlowych, m.in. o wysyłce taft, butów oraz korespondencji z kupcem z Hamburga. Wyraża również ubolewanie nad niestabilną sytuacją w Rzeczypospolitej, uderzającą w interesy kupców.

John Taylor informuje Arthura Forbesa o zleceniu zakupu towarów w Hamburgu oraz omawia kwestie rozliczeń finansowych, przesyłki taft i jarmarku jarosławskiego. Oferuje także Forbesowi pożyczenie koni na podróż do Naumburga i przesyła list do doręczenia panu Gordonowi.

John Taylor wyraża współczucie z powodu choroby Arthura Forbesa i omawia kwestie kwaterunku, stoiska sklepowego oraz transportu towarów na jarmark w Jarosławiu. Wspomina również o niemożności sprzedania swoich towarów w Krakowie i konieczności zabrania ich na jarmark.

John Taylor Junior donosi Arturowi Forbesowi o nadejściu transportu towarów z Wrocławia i planach ich ekspedycji do Lwowa. Zwraca się także z prośbą o informacje dotyczące sumy pięćdziesięciu talarów, o które dopominają się krakowscy karmelici bosi.

John Taylor Junior w imieniu gospodarza potwierdza odbiór listów od Arthura Forbesa i informuje o stosowaniu się do ich treści. W dopisku przekazuje prośbę o pamiętanie o zakupie do stu kamieni nieoczyszczonej saletry.

John Taylor Junior potwierdza odbiór listu, przekazuje pozdrowienia od rodziny oraz pana Chalmersa. Donosi również o przejeździe kuriera wiozącego do króla wiadomość o zdobyciu Waradyna.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o kwestii rozliczenia długu u plenipotenta Hinricha Döringa oraz o podjętych działaniach i poszukiwaniu wsparcia u starosty sandomierskiego w sprawie zniewagi i krzywd wyrządzonych Robertowi Bellowi oraz jego służbie. Wspomina również o uregulowaniu płatności w wysokości 50 florenów na polecenie krakowskiej kompanii kupieckiej.

William Thomson odpowiada z Lublina na list Jamesa Carmichella, tłumacząc opóźnienie pośpiechem poczty. Omawia kwestię uregulowania należności pieniężnych, zlecenia u Arthura Forbesa oraz trudności handlowe wynikające z ogólnego zamieszania monetarnego.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o doręczeniu przesyłki i zaakceptowaniu weksla przez Thomasa Gordona z terminem płatności do końca listopada. Zapowiada również podróż do Sokala w celu uregulowania spraw handlowych adresata.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o przyjęciu weksla przez Thomasa Gordona oraz o oczekiwaniu na dalsze dyspozycje pana Carmichella. Zapewnia również o dołożeniu starań w sprawach finansowych i zamiarze zrealizowania poleceń adresata w Sokalu.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o częściowej spłacie weksla przez Thomasa Gordouna oraz działaniach podejmowanych przez faktorów w Sokalu. Zwraca również uwagę na trudną sytuację handlową i brak twardej monety w Lublinie.

William Thomson informuje Jamesa Carmichela o korespondencji od pana Taylloura oraz o stanie odbioru należności od pana Gordouna. Zapewnia również o podjęciu starań w celu wypłacenia gotówki słudze adresata.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o wypłaceniu w Sokalu 1000 florenów na jego zlecenie oraz prosi o cierpliwość w kwestii uregulowania reszty długu z powodu zastoju w handlu w Lublinie. Donosi także o przybyciu Thomasa Gordona i jego obietnicy rychłego dopełnienia płatności wekslowej.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o oczekiwaniu na przyjazd pana Rypińskiego w celu przekazania pieniędzy oraz odbioru rewersu od pana Plińskiego. Donosi również o trudnościach związanych z płatnościami i powierza pomyślny finał sprawy opiece boskiej.

William Thomson potwierdza odbiór listu od Arthura Forbesa wraz z załączonym protestem, obiecując jego pilne zbadanie u prawnika i pokrycie niezbędnych kosztów. Zapowiada także przesłanie dalszych instrukcji prawnych za pośrednictwem Johna Maitlanda.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o działaniach podjętych w związku z jego protestacją prawną, w tym o doręczeniu pozwów i wpisaniu dokumentów do grodu przemyskiego. Donosi także o wyborze patrona i plenipotenta do prowadzenia sprawy oraz o dotychczas poniesionych kosztach.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o planowanym doręczeniu załącznika pani Gordon i wstawiennictwie w sprawach finansowych adresata. Wspomina także o trudnościach handlowych i niespełnionych obietnicach kupców nabywających jedwabie w Jarosławiu.

William Thomson donosi z Lublina o doręczeniu listu pani Gordon oraz o trudnościach związanych z wyegzekwowaniem długu na rzecz Forbesa przed lubelskim magistratem. Zapewnia o pilnowaniu interesów adresata i terminowej spłacie własnych zobowiązań mimo niepewnych czasów i problemów trybunalskich.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o zawieszeniu sprawy pani Gordon przed lubelskim magistratem oraz tłumaczy się z opóźnień w rozliczeniach finansowych. Wyjaśnia swoje trudności licznymi procesami przed Trybunałem, problemami z dłużnikami i kłopotami z żydowskimi faktorami, zapewniając jednak o chęci pełnego zaspokojenia roszczeń Forbesa.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o stanie sprawy sądowej pana Gordona oraz o bieżących kwestiach finansowych, w tym o zapłacie panu Zielińskiemu za towary Roberta Forbesa. Zapowiada również przesłanie około 100 talarów po odzyskaniu należnych mu długów po świętach.

William Thomson informuje Artura Forbesa o zawieszeniu procesu pani Gordon na cztery tygodnie oraz wyjaśnia rozbieżności w dawnych rachunkach handlowych. Deklaruje podjęcie starań w celu uregulowania płatności za pośrednictwem Aleksandra Baylie i opisuje trudności z odzyskaniem należności od dłużników.

William Thomson wyraża współczucie z powodu choroby Arthura Forbesa, opisuje trudności z realizacją płatności z powodu kryzysu monetarnego i zawodu ze strony dłużnika oraz przesyła korespondencję do przekazania dalej. Wspomina także o doniesieniach o rozbiciu floty francuskiej przez siły brytyjskie.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o dwutygodniowym zawieszeniu postępowania dowodowego w sprawie z panią Gordon. Radzi mu jak najszybsze nadesłanie pełnomocnictwa do zaufanej osoby w Lublinie w celu zabezpieczenia jego wierzytelności.

William Thomson młodszy pisze z Gdańska do kupca Arthura Forbesa we Lwowie z usilną prośbą o przekazanie należnych mu pieniędzy przed zbliżającym się jarmarkiem. Błaga adresata o pomoc finansową i poleca go boskiej opiece.

Podkanclerzy Andrzej Trzebicki interweniuje u władz Lwowa w sprawie zaległych należności za sukno dla pana Zedla. Zgodnie z wolą króla nakazuje uregulować dług z dochodów z dzierżaw miejskich.

Walenty Urbanowski donosi hetmanowi o sprowadzeniu ze Śląska fajfra, cenach instrumentów i sukna w Lesznie oraz o kłopotach z ojcem, który przechwycił pański list. Dopisywane na marginesach instrukcje Jabłonowskiego nakazują wstrzymać się z zakupem instrumentów i kategorycznie odrzucić sukna od wojewody poznańskiego.

Michał Urbański donosi władzom Lwowa o pomyślnym załatwieniu powierzonych spraw trybunalskich oraz przestrzega przed udzielaniem pożyczek i towarów wojskowym. Porusza ponadto kwestię funduszy na naprawę dróg podmiejskich i murów, zapowiadając swój wyjazd na zjazd sądowy w Lutowiskach.

Ludwik Fantucci wyraża radość z poprawy zdrowia Macieja Haydera po przebytej chorobie i przesyła mu w podarunku atłas w podzięce za lwowską gościnę. Informuje również, że w ich wspólnej sprawie nie są już potrzebne dalsze kroki z powodu oświadczenia pana Zamoyskiego, oraz dopytuje o postępy w sprawie pana Sadomskiego.

Rachunek kupiecki Arthura Forbesa z kwietnia 1687 roku we Lwowie, zestawiający jego należności i zobowiązania z tytułu handlu winem, szafranem, żywnością, pożyczek oraz opłat transportowych. Zapis zawiera bilans długu oraz wyciąg z wcześniejszych transakcji zarejestrowanych w Przemyślu i Lwowie w 1686 roku.

Johann Farquhar informuje Arthura Forbesa o pomyślnym odbiorze ładunku od furmana oraz trudnych negocjacjach cenowych z szewcami kupującymi safian. Donosi również o działaniach handlowych konkurencji, korespondencji od kupców oraz zarządzeniach królewskich wobec krakowskiego magistratu.

Jan Teodorowicz prosi Artura Forbesa o pilne przysłanie do Klużu poświadczonego przez lwowski magistrat oraz kupców greckich zaświadczenia o długu zabitego Mártona Lipia. Wdowa po zmarłym odmawia uznania zobowiązania z powodu braku zachowanego skryptu dłużnego.

Józef Flosierowicz uspokaja magistrat lwowski, że sprawa w sądzie asesorskim nie odbędzie się w najbliższym czasie z powodu innych procesów i planowanego wyjazdu podkanclerzego. Potwierdza również odbiór asygnowanych mu pieniędzy od warszawskiego kupca i pana Czejczewicza.

Józef Flosierowicz prosi adresatów o nakłonienie doktora Franckiego do zwrotu przetrzymywanej od lat kwoty ze spadku po lwowskim kupcu Józefie Szynhoffie. W załączeniu przesyła również popierający tę sprawę list od podkanclerzego koronnego, oczekując rychłej odpowiedzi.

Anna Marianna Forbeszowa składa Arturowi Forbesowi życzenia z okazji Bożego Narodzenia i Nowego Roku. Dziękuje mu również za wyświadczoną pomoc oraz zapewnia o spłaceniu długu zgodnie ze zobowiązaniem.

Arthur Forbes zdaje sprawę z operacji finansowych, wypłat dla kontrahentów oraz trudności związanych z przesyłaniem gotówki w czasie przemarszów wojsk. Informuje także o wysyłce sukna i towarów norymberskich, zapowiadając rychłe spotkanie handlowe w Krakowie.

Arthur Forbes prosi brata o wydanie panu Sokinie jego rewersu dłużnego w związku z uregulowaniem rachunków z panem Gordonem. Nakazuje także wypłacenie Sokinie należności przysługujących z obligacji oraz zwrot pożyczki w wysokości 25 talarów.

Jakub Chronowski przeprasza Macieja Hajdera za brak obecności na rodzinnej uroczystości, tłumacząc się późnym nadejściem zaproszenia oraz chorobą żony, która po podróży poroniła. Wyraża żal z powodu zwłoki, przesyła spóźnione podarki i składa najlepsze życzenia nowożeńcom.

Robert Cień przesyła z Przemyśla kupcowi Arturowi Forbesowi kwotę 50 złotych, tłumacząc niemożność wypłaty większej sumy brakiem targów oraz poleceniem swojego pryncypała. Donosi również o staraniach o odzyskanie długu od Marka Dawidowica Krzeszowskiego.

William Chalmer donosi kupcowi Arthurowi Forbesowi o przekazaniu weksli prawnikowi i opłaceniu dekretu sądowego w celu przymusowego ściągnięcia należności od opornych dłużników. Informuje ponadto o interwencji Roberta Lowa oraz zapowiada swój rychły wyjazd z Lublina do Gdańska.

Podskarbi wielki koronny Jan Antoni Czapski prosi władze Lwowa o wydelegowanie do Warszawy na 1 września 1738 roku doświadczonego i bezstronnego kupca. Ma on wziąć udział w opracowaniu sprawiedliwego instruktarza celnego, który ukróci nadużycia w komorach celnych i przyczyni się do ożywienia handlu.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki wzywa burmistrza i magistrat lwowski do poszanowania dawnych przywilejów handlowych Żydów podlegających jego jurysdykcji. Podkreśla wagę handlu wschodniego oraz podatków uiszczanych przez nich na rzecz Rzeczypospolitej.

Szczęsny Czacki prosi prezydenta Lwowa o przyjęcie częściowej opłaty od warszawskiego kupca Głodela i zezwolenie mu na wyjazd, zapewniając o uregulowaniu reszty należności po powrocie. W dopisku zaleca ugodowe załatwienie sprawy, by nie zrażać kupca planującego osiedlić się w mieście.

Szczęsny Czacki wstawia się u władz Lwowa za Żydem Lewkiem Zyszkielowiczem, który po zakazie mieszkania na gruncie miejskim nie może znaleźć kupca na kamienicę Kasztelowską. Podczaszy koronny apeluje o pomoc w jej sprzedaży lub sprawiedliwy wykup nieruchomości.

Szczęsny Czacki wzywa prezydenta Lwowa Wiśniowskiego do wymierzenia sprawiedliwości i sfinalizowania dawno rozpoczętych spraw sądowych. Wymienia z nazwy kilka toczących się sporów, prosząc o ich oddzielne rozpatrzenie.