Katalog źródeł

Adam Trzebuchowski donosi wojewodzie wołyńskiemu o przyjeździe biskupa przemyskiego do Jarosławia tuż po odjeździe adresata. Zwraca się również z uniżoną prośbą o protekcję u kasztelana krakowskiego w sprawie przyjęcia podczaszego przemyskiego do jego chorągwi.

Wojciech Urbanowski usprawiedliwia się przed wojewodą ruskim z nieregularnej korespondencji spowodowanej podróżą oraz przekazuje zasłyszane plotki o rzekomym buncie kasztelana krakowskiego przeciw królowi. Wyjaśnia także stan realizacji zleconych mu spraw, w tym zakupu sukna, i zapowiada swój rychły przyjazd.

Stefan Urbanowski zdaje relację wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu ze spraw skarbowych oraz burzliwego przebiegu sejmiku w Poznaniu. Donosi o protestacjach rokoszan, zablokowaniu odczytania listów magnatów i udaremnionym ataku szablą na wojewodę poznańskiego.

Stefan Urbanowski informuje wojewodę Jana Jabłonowskiego o kwestiach finansowych, odbiorze asygnacji oraz o podróży swojego brata. Relacjonuje przygotowania do sejmiku, ruchy wojskowe, nastroje polityczne oraz spory z protestantami zabiegającymi o nowe konstytucje.

Ludwik Fantucci wyraża radość z poprawy zdrowia Macieja Haydera po przebytej chorobie i przesyła mu w podarunku atłas w podzięce za lwowską gościnę. Informuje również, że w ich wspólnej sprawie nie są już potrzebne dalsze kroki z powodu oświadczenia pana Zamoyskiego, oraz dopytuje o postępy w sprawie pana Sadomskiego.

Rektor Akademii Krakowskiej Stanisław Filipowicz informuje władze Lwowa o wyroku dyscyplinarnym wydanym wobec księdza Małeckiego za nieposłuszeństwo, zapewniając o nienaruszalności miejskich prerogatyw. Deklaruje również, że tymczasowy zarząd powierzył ks. Opejdowiczowi i wyraża gotowość przysłania nowej osoby na miejsce niezaakceptowanego p. Jankiewicza.

Aleksander Fiałkowski relacjonuje Janowi Jabłonowskiemu swoje starania o pozyskanie i utrzymanie podkomorzego przemyskiego po stronie interesów rodu Jabłonowskich, obiecując mu m.in. konia od wojewody krakowskiego. Wspomina również o kwestiach poselskich oraz asygnacie finansowej dla Czarnieckiego.

Kasztelan lwowski Jerzy Bogusław Fredro zwraca się do kasztelana krakowskiego Feliksa Potockiego z prośbą o pomoc w ujęciu Marcina Waśniowskiego, swojego dawnego wychowanka skazanego przez Trybunał Koronny za zamach na jego życie. Fredro postuluje, by Potocki napisał prywatny list do krewnego, księcia Janusza Wiśniowieckiego, w celu odesłania służącego w wojsku litewskim zbrodniarza pod pozorem do Lwowa, gdzie dosięgnie go sprawiedliwość.

Franciszek Chwałkowski informuje wojewodę ruskiego o oczekiwaniu pana Stamirowskiego na spotkanie, wieściach z sejmiku, ruchach wojsk szwedzkich oraz pismach dyplomatycznych z Torunia. Donosi również o stanie zdrowia starosty lwowskiego i kwestiach finansowych dotyczących królewiczów.

Autor przekazuje wojewodzie ruskiemu suplikę pani podskarbiny w imieniu jej brata referendarza, który skarży się na niszczące stacjonowanie wojska i prosi o wstawiennictwo u kasztelana krakowskiego. Informuje również o przejeździe deputatów trybunalskich przez Zamość oraz o swoim oczekiwaniu na poprawę dróg i uspokojenie nastrojów przed wyruszeniem do Lwowa.

Ludwika z Cetnerów Potocka interweniuje u prezydenta Lwowa Jana Eliaszewicza w sprawie mieszczanina Kocha, uprowadzonego przez kozaków do Mariampola, wzywając władze miejskie do podjęcia kroków prawnych przed Komisją Skarbową. Autorka krytykuje bezczynność magistratu, ostrzega przed zagrożeniem bezpieczeństwa wszystkich lwowian i zapowiada powiadomienie króla o opieszałości władz miasta.

Wojciech Cieński informuje Jana Jabłonowskiego o otrzymanych rozkazach koncentracji chorągwi pod Szczerzem oraz o trudnościach z wyruszeniem w pole z powodu niewypłacenia żołnierzom hiberny. Prosi o zapewnienie rychłej wypłaty należności i zaleca, aby podstolina Jabłonowska na czas kampanii schroniła się we Lwowie.

Szczęsny Czacki przesyła adresatom listy polecające do arcybiskupa i kapituły z prośbą o znaczną ulgę w spłacie wyderkafów. Informuje również, że o podobną interwencję zwrócił się do swojego ojca, kanclerza.

Szczęsny Czacki przesyła władzom Lwowa uniwersały do publikacji oraz listy do kanclerza i hetmana wielkiego koronnego z prośbą o pomoc wojskową dla komisji. Poleca wyprawić korespondencję wraz z dekretem do Warszawy przez pana Czeczewicza.

Szczęsny Czacki nakłania magistrat lwowski do usilnego powitania arcybiskupa lwowskiego i zjednania sobie jego przychylności w miejskich sprawach. Prosi również o nadesłanie kopii lub ekstraktu dekretu dotyczącego posiadaczy gruntów miejskich i Żydów oraz o postaranie się o mandaty.

Szczęsny Czacki przesyła władzom Lwowa memoriał do papieża oraz list do arcybiskupa lwowskiego, zalecając konsultację prawną i osobistą wizytę u hierarchy w Obroszynie w celu podziękowania i prośby o dalszą protekcję. Przypomina także o zachowaniu gotowości na komisję.

Szczęsny Czacki informuje władze Lwowa o odebraniu ich listu i zapewnia o poparciu sprawy prawa patronatu szpitala Świętego Ducha u kanclerza wielkiego koronnego oraz arcybiskupa lwowskiego. Odradza również wysyłanie miejskich delegatów na radę senatu ze względu na brak pewności co do terminu jej zwołania.

Podczaszy koronny Szczęsny Czacki przesyła władzom Lwowa swoje obwieszczenie z poleceniem jego ogłoszenia oraz korespondencję do kanclerza i hetmana wielkiego koronnego. Zaleca wysłanie pism do Warszawy przez pana Czeckiewicza w celu uzyskania asysty wojskowej garnizonu lwowskiego na czas komisji.

Jan Ciechowicz relacjonuje Franciszkowi Głogowskiemu przebieg krakowskiej koronacji Augusta II, rozdanie urzędów oraz opór stronników prymasa Radziejowskiego. Przekazuje także wiadomości o pogromie armii tureckiej pod Petrowaradynem i Zentą oraz o lokalnych potyczkach pod Kamieńcem.

Krzysztof Schedel ponawia zapytanie w sprawie sprzedaży kos poza jarmarkami we Lwowie, polecając opiece adresata wysłanego w tej materii sługę Longbarda. Dodatkowo porusza kwestię pozwania pani Maleszkowiczowej przed sąd wójtowski, deklarując pokrycie kosztów i dosłanie pełnomocnictwa w razie potrzeby.

Kanclerz koronny Jan Szembek powiadamia władze Lwowa, że król nie nadał jeszcze nikomu starostwa lwowskiego po zmarłym kasztelanie krakowskim. Zapewnia przy tym o swojej życzliwości i obiecuje przypomnieć przyszłemu staroście o poszanowaniu miejskich praw i przywilejów.

Andrzej Szymonowicz dziękuje krakowskiemu kupcowi Arthurowi Forbesowi za pamięć, troskę o zdrowie oraz przysłane nasiona i karczochy. Deklaruje zwrot poniesionych kosztów, odwzajemnienie przysługi i przesyła pozdrowienia od siebie oraz małżonki.

Biskup krakowski Marcin Szyszkowski wyraża ubolewanie, że wynegocjowana przez niego ugoda ze strony pana Felsztyńskiego i podczaszego nie doszła do skutku. Prosi rajców lwowskich o powstrzymanie się od kroków prawnych do czasu zbliżającego się sejmu, na którym osobiście zamierza nakłonić podczaszego do polubownego zakończenia sprawy.

W. Szmoniewski uskarża się na dolegliwości odnowionego złamania prawej ręki oraz przesyła Franciszkowi Chwałkowskiemu pieniądze na zakup baryłki wina bastard lub kanarsekt. Prosi także o przydzielenie pachołka do pomocy przy transakcji oraz o odesłanie do Ostroga zbywającej wyziny.

Archidiakon lwowski prosi wojewodę Jana Jabłonowskiego o użycie wpływów, by ks. Gołębowski zrzekł się na jego rzecz starań o beneficjum jaworowskie. Wskazuje, że konkurent objął już inne intratne posady, a dla niego samego Jaworów jest bardzo dogodny ze względu na bliskość Lwowa.

Wojewoda ruski Jan Stanisław Jabłonowski zwraca się do kasztelana krakowskiego Hieronima Augusta Lubomirskiego z prośbą o tymczasowe zwolnienie dworzanina Olszyńskiego. Jest on niezbędny braciom Jabłonowskim do przeprowadzenia działu spadku po ojcu, gdyż orientuje się w rozliczeniach z wierzycielami.

Wojewoda ruski Jan Stanisław Jabłonowski instruuje Chwałkowskiego w kwestii przygotowań do podziału majątku, zbadania nastrojów panny oboźnej oraz załagodzenia zatargu z panią Poniatowską. Zleca także zorganizowanie kwatery we Lwowie, zakup siana i zebranie wiadomości o losach rotmistrza po starciu ze Szwedami.

Jan Stanisław Jabłonowski przesyła panu Chwałkowskiemu listy z poleceniem odebrania na nie odpowiedzi, między innymi od pani Strawińskiej. Troszczy się zarazem o zdrowie adresata i nakazuje mu sporządzanie zaleconych pism.

Mikołaj Jabłonowski informuje wojewodę ruskiego o odroczeniu lwowskiej komisji, przybyciu dygnitarzy, w tym wojewody krakowskiego i nominata chełmińskiego, oraz o oczekiwaniu na posłańca od księcia Radziwiłła. Wspomina także o terminie rozprawy sądowej pani Krasnosielskiej i odbytej konferencji u wojewody krakowskiego.

Mikołaj Jabłonowski przesyła odpisy nowin pocztowych oraz donosi o bieżących wydarzeniach ze Lwowa, w tym o śmierci sędziwego Kurdwanowskiego i odprawieniu francuskiego dominikanina. Informuje także o zasłyszanych wieściach o zgonach m.in. hrabiego Kinskiego i chorążego lubelskiego Rzechowskiego.

Aleksander Jan Jabłonowski donosi bratu Janowi o nieustannych niepokojach w obozie pod Wyżnianami i planowanym na bieżący tydzień wyruszeniu wojska, dopytując o jego plany dołączenia do pochodu. Wspomina również o skardze wojewody krakowskiego do króla na naruszenie kompetencji hetmańskich przy obsadzie dowództwa pogranicza.

Aleksander Jan Jabłonowski relacjonuje bratu Janowi Stanisławowi pobyt królewicza duńskiego we Lwowie oraz pretensje ojca o nagły wyjazd adresata. Informuje również o kwestiach finansowych, zabiegach wokół listu do Zamoyskiego oraz wieściach od Anikiniego dotyczących wypłaty siedmiu tysięcy czerwonych złotych.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski ostrzega burmistrza Lwowa przed ukrywającymi się w mieście ludźmi swawolnymi, którzy planują wywołać zamieszki. Nakazuje nakłonienie mieszczan do czujności, kontrolowanie przybyszów pod groźbą kary śmierci dla gospodarzy oraz ogłoszenie załączonego uniwersału.

Hetman Stanisław Jabłonowski ostrzega burmistrza Lwowa przed swawolnymi ludźmi planującymi napaść na miasto i nakazuje postawienie mieszczan w stan gotowości z bronią w ręku. Poleca inwigilację ludzi luźnych, współpracę z wojskiem oraz ogłoszenie i opublikowanie załączonego uniwersału.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski informuje Franciszka Zamoyskiego o rozpaczy żony po śmierci Halrusi i planowanym przyjeździe do Lwowa. Prosi o przygotowanie dla niej kwatery z kominem w mieście, sugerując izbę stołową u pani Rubertowej.

Czując zbliżającą się śmierć, gwardian gródecki ks. Bonawentura Jaktorowski zrzeka się praw do domku na wale Bramy Krakowskiej, przekazując resztę okresu miejskiego przywileju swojemu zakonowi. Zapewnia władze Lwowa o modlitewnej wdzięczności i prosi o przychylność wobec zakonu oraz obecnego arendarza posesji.

Aleksander Januszewicz donosi o zwycięskim starciu z Kozakami pod Konstantynowem oraz o gotowości do dalszej obrony województwa wołyńskiego. Zgłasza również trudności z wyegzekwowaniem hiberny od zastawników dóbr Jabłonowskiego i prosi o instrukcje oraz wypłatę zaległych należności dla żołnierzy.

Rektor Uniwersytetu Krakowskiego Kazimierz Jarmundowicz zwraca się do władz Lwowa z prośbą o podjęcie starań na rzecz pilnego remontu zniszczonej lwowskiej Szkoły Akademickiej w ramach przysługującego miastu prawa patronatu. Ostrzega przy tym przed negatywnymi konsekwencjami zaniedbania budynku podczas nadchodzącej wizytacji kościelnej dla praw uczelni i magistratu.

Senat i szlachta zgromadzeni na zjeździe w Krakowie polecają władzom Lwowa przekazanie hetmanowi zdeponowanych w ratuszu pieniędzy publicznych na zaciąg wojska do obrony pogranicza. W przypadku odmowy rajcy miejscy zostaną pociągnięci do odpowiedzialności za wszelkie szkody poniesione przez Rzeczpospolitą.

Rady koronne zebrane na konwokacji warszawskiej nakazują władzom Lwowa wydanie przechowywanych w mieście klejnotów Rzeczypospolitej – korony i jednorożca – wojewodzie lubelskiemu Janowi Tarle na poczet długu. Jednocześnie zwalniają magistrat z wcześniejszego zobowiązania nakazującego zwrot kosztowności wyłącznie staroście sądeckiemu Stanisławowi Mężykowi.

Autorzy donoszą z Warszawy władzom Lwowa o trudnym przebiegu procesów miejskich przed królem, zwłaszcza sporu z Montelupim i sprawy Kałuskiego, wspominając o przychylności kanclerza litewskiego oraz referendarza. Zwracają także uwagę na zranienie lwowskiego pisarza miejskiego, niebezpieczeństwa na drogach oraz konieczność pilnowania miejskich interesów prawnych.

Komisarze królewscy apelują do rajców lwowskich o powstrzymanie eksmisji pod karami Żydów z Przedmieścia Krakowskiego wynajmujących domy w mieście, których domostwa spalono na potrzeby obrony podczas oblężenia. Przypominają o przywileju królewskim, zasługach Żydów w obronie Lwowa oraz ostrzegają przed opóźnieniem prac komisji i ściągania podatków w wypadku ich wypędzenia.

Spadkobiercy lwowskiego rajcy Attelmaira zwracają się z Krakowa do rady miejskiej Lwowa z prośbą o pomoc i roztoczenie opieki nad zrujnowanym majątkiem po zmarłym szwagrze Kuczankowicu. Informują również o wysłaniu do Lwowa Anny Attelmairówny i Jacka Ochockiego w celu uporządkowania spraw spadkowych.

Dokument zawiera serię zapytań prawno-kanonicznych skierowanych do sekretarza Kongregacji Soboru dotyczących samowolnych decyzji arcybiskupa lwowskiego w katedrze. Kwestie sporne obejmują likwidację kaplicy Domagaliczów, zburzenie ołtarzy, przenoszenie fundacji mszalnych oraz usuwanie elementów wyposażenia kościoła.

Autor relacjonuje wojewodzie ruskiemu zjazd magnatów u prymasa w Warszawie, odnotowując przybycie Sobieskiego oraz oczekiwanie na wojewodów wileńskiego i poznańskich. Informuje także o represjach króla Francji wobec Przebendowskiego za uwięzienie posła d'Ussona oraz o sekwestrze dóbr Radziejowice.

Rada miasta Wrocławia wystawia mieszczaninowi krakowskiemu Hannsowi Schreiberowi glejt bezpieczeństwa gwarantujący mu bezpieczny i swobodny pobyt oraz podróż do najbliższej soboty. Rajcy zastrzegają sobie możliwość odwołania dokumentu z zachowaniem trzydniowego okresu ochronnego, o ile obdarowany zachowa się nienagannie.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski gani syna Jana Stanisława za publiczne znieważenie referendarza koronnego Stanisława Szczuki i grożenie mu zablokowaniem indygenatu w Prusach. Ojciec załącza pełną żalu skargę pokrzywdzonego i nakazuje synowi opanowanie mściwości, dyskrecję oraz rychłe pojednanie się z referendarzem w Warszawie.