Katalog źródeł

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski oddziela prałatury od kanonikatów w kapitule metropolitalnej, a na uposażenie nowo kreowanych prałatów i kanoników oraz powiększenie dystrybucji codziennych wciela do dóbr kapituły wieś Czarnuszowice oraz wójtostwa w Kąkolnikach i Stawczanach.

Król Stanisław August Poniatowski zatwierdza ogół dawnych praw, swobód i przywilejów nadanych miastu Kamionka Strumiłowa przez swoich poprzedników. Potwierdza również dawne rozgraniczenie miejskich gruntów z sąsiednimi wsiami Horpin i Monasterz na podstawie wpisu z Metryki Koronnej.

Papież Klemens XIII nadaje odpusty zupełne i cząstkowe członkom Bractwa Najświętszej Maryi Panny Łaskawej przy kościele metropolitalnym we Lwowie za wstąpienie do konfraterni, w godzinę śmierci, w wyznaczone święta oraz za pełnienie określonych dzieł pobożnych i miłosiernych. Odpusty te mogą być również ofiarowane za dusze w czyśćcu na sposób wstawiennictwa.

Arcybiskup metropolita lwowski Wacław Hieronim Sierakowski eryguje w katedrze lwowskiej Bractwo Najświętszej Maryi Panny Łaskawej, ustanawiając każdorazowego wiceprepozyta katedralnego jego prymatorem. Ponadto wyznacza dni świąteczne z odpustami oraz nakazuje uroczyste obchodzenie święta patronalnego.

Papież Klemens XIII nadaje na okres dziesięciu lat przywilej odpustu za dusze zmarłych członków Bractwa Najświętszej Maryi Panny Łaskawej przy ołtarzu bractwa w katedrze lwowskiej. Arcybiskup Wacław Sierakowski zatwierdza papieskie brewe i wyznacza sobotę jako stały dzień odprawiania mszy uprzywilejowanych.

Dokument króla Stanisława Augusta Poniatowskiego zatwierdza odłączenie zegarmistrzów lwowskich od cechu ślusarzy oraz nadaje im status odrębnego cechu. Transumowany statut miejski reguluje w siedemnastu artykułach kwestie terminowania uczniów, wędrówki czeladników, wykonywania majstersztyków, opłat brackich oraz zwalczania partaczy.

Król Stanisław August Poniatowski potwierdza przywilej Zygmunta III Wazy z 1602 roku, aprobujący statut nadany lwowskiemu cechowi mularzy i kamieniarzy przez radę miejską w 1582 roku wraz z artykułami regulującymi organizację czeladników i przyjmowanie rzemieślników.

Król Stanisław August Poniatowski zatwierdza prawa, przywileje i ordynacje cechu piekarzy miasta Lwowa na prośbę starszych cechowych. Dokument transumuje wcześniejszy przywilej konfirmacyjny Jana III Sobieskiego z 1690 roku wraz z zawartymi w nim aktami dawniejszych królów i dekretami miejskimi.

Papież Klemens XIV udziela na okres dziesięciu lat odpustu zupełnego w święta Poczęcia i Narodzenia Najświętszej Maryi Panny oraz odpustów cząstkowych w inne święta maryjne wiernym nawiedzającym kościół parafialny św. Mikołaja w Łopatynie. Dokument zastrzega nieważność łaski w przypadku pobrania jakichkolwiek opłat za jej wydanie lub ogłoszenie.

Oficjał generalny lwowski Kryspin Cieszkowski zatwierdza list apostolski nadający odpusty kościołowi parafialnemu w Łopatynie w święta maryjne i zezwala na jego publiczne ogłoszenie.

Papież Pius VI udziela na okres dziesięciu lat odpustu zupełnego wiernym nawiedzającym kościół parafialny pw. Świętej Trójcy w Podhajcach w święto patronalne oraz w niedziele pod zwykłymi warunkami. Zastrzega przy tym bezpłatność wydania brewe pod rygorem utraty jego mocy prawnej.

Dokument stanowi wypis z Metryki Stanów Królestw Galicji i Lodomerii potwierdzający legitymację szlachecką braci Szymona, Teodora, Romana i Grzegorza Tuczapskich. Zaświadczenie zostało sporządzone i poświadczone we Lwowie w 1784 roku.

Cesarz rzymski Józef II podnosi dotychczasowe lwowskie zakłady naukowe do rangi pełnego uniwersytetu z czterema wydziałami oraz gimnazjum, zrównując go w prawach z pozostałymi wszechnicami monarchii. Dokument precyzuje również podległość uczelni władzom krajowym oraz zatwierdza urzędowe herby i pieczęcie uniwersytetu i poszczególnych fakultetów.

Cesarz Franciszek I przekształca lwowskie liceum w pełnoprawny uniwersytet pod nazwą Universitas Francisca, regulując ustrój uczelni, skład senatu akademickiego oraz uprawnienia wydziałów do nadawania doktoratów. Dokument zawiera również drobiazgowy opis heraldyczny i ikonograficzny nowo ustanowionych pieczęci uniwersytetu oraz poszczególnych wydziałów.

Cesarz rzymski Józef II zezwala miastu Lwowowi na organizowanie corocznego czterotygodniowego jarmarku rozpoczynającego się w pierwszy poniedziałek po Trzech Królach. Równocześnie nakazuje władzom chronić ten przywilej i surowo zabrania miastu pobierania jakichkolwiek opłat od uczestników jarmarku.

Rektor i władze Uniwersytetu Lwowskiego zaświadczają, że Florian Minasiewicz, katecheta szkół klasztoru ormiańskiego i cenzor ksiąg, spełnił wszelkie wymagania akademickie i obronił tezy teologiczne, nadając mu tytuł doktora teologii wraz ze związanymi z nim przywilejami.

Cesarz Franciszek II zezwala na organizowanie dwóch dorocznych jarmarków we wsi Malechów, stanowiącej własność lwowskiego Szpitala Świętego Ducha. Dochody z opłat targowych i placowych zostają przeznaczone na wsparcie tego szpitala oraz opiekę nad ubogimi i chorymi.

Papież Pius VI udziela odpustu zupełnego wiernym nawiedzającym kościół metropolitalny we Lwowie w ósmą niedzielę po Bożym Ciele oraz w dniu wskazanym przez ordynariusza. Arcybiskup Kajetan Kicki promulgował dokument papieski, wyznaczając ów dodatkowy termin odpustu na uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła.

Kupiec Carl Lorenz Wewer z Baborowa zaświadcza, że Johann Nikolaus Bosewitz ukończył u niego pięcioletnią naukę w handlu towarami korzennymi, i uwalnia go z lat nauki. Wystawca poświadcza pilność, wierność oraz dyskrecję wyuczonego czeladnika.

Kapituła archikatedralna lwowska nadaje małżonkom Janowi i Mariannie Godowskim prawem emfiteutycznym na 40 lat trzy opuszczone po pożarze parcele na jurysdykcji Świętojańszczyzna na Przedmieściu Żółkiewskim we Lwowie z pozwoleniem na budowę kamienicy. Dokument określa wysokość opłaty wstępnej, rocznego czynszu oraz warunki zbycia i obciążeń publicznych, a w 1805 roku został wpisany do lwowskich ksiąg miejskich.

Marszałek szlachty i deputaci powiatowi guberni wołyńskiej potwierdzają szlachectwo Józefa, Bartłomieja i Michała Zbrożków oraz synów Józefa herbu Rola. Dokument poświadcza wpisanie rodziny do szóstej części księgi genealogicznej szlachty wołyńskiej na mocy przywileju cesarzowej Katarzyny II z 1785 roku.

Kapituła metropolitalna lwowska nadaje małżonkom Ignacemu i Katarzynie Gawlikowskim w trzydziestoletnią emfiteuzę działkę na jurydyce świętojańskiej na Przedmieściu Żółkiewskim we Lwowie. Dokument precyzuje warunki dzierżawy, w tym uiszczanie rocznego czynszu, opłacanie podatków publicznych oraz zastrzeżenie prawa pierwokupu zabudowań dla kapituły.

Dokument stanowi urzędowy wypis z Metryki Stanów Galicji i Lodomerii, poświadczający dekret Sądu Szlacheckiego we Lwowie o udowodnionym i niewątpliwym szlachectwie Hrehora, Piotra, Bazylego i Jana Strutyńskich Kowalewiczów. Potwierdza ich prawa szlacheckie oraz dziedziczne osiadanie w cyrkule stanisławowskim.

Papież Pius VII powiadamia kapitułę metropolitalną we Lwowie o mianowaniu Andrzeja Alojzego Ankwicza arcybiskupem lwowskim po śmierci Kajetana Kickiego. Nakazuje kapitule okazanie nowemu pasterzowi należnego posłuszeństwa i podporządkowanie się jego zarządzeniom.

Dokument przedstawia historię utworzenia Zakładu Głuchoniemych we Lwowie, stan jego finansów oraz skład władz, a także upamiętnia rozpoczęcie budowy nowej siedziby instytutu na Łyczakowie w 1840 roku.

Papież Pius IX informuje kapitułę metropolitalną lwowską obrządku łacińskiego o powołaniu Łukasza Baranieckiego na urząd arcybiskupa lwowskiego. Nakazuje kanonikom okazanie nowemu ordynariuszowi należnego posłuszeństwa i czci pod rygorem zatwierdzenia kar kościelnych.

Papież Pius IX na prośbę arcybiskupa lwowskiego rozszerza przywilej używania odznak pontyfikalnych przez prepozyta i dziekana lwowskiej kapituły metropolitalnej obrządku łacińskiego. Dokument pozwala im na korzystanie z pontyfikaliów za każdą zgodą arcybiskupa, a nie tylko trzy razy do roku, jak ustalił wcześniej papież Grzegorz XVI.

Papież Pius IX informuje kapitułę metropolitalną lwowską obrządku łacińskiego o przeniesieniu biskupa przemyskiego Franciszka Ksawerego Wierzchleyskiego na stolicę arcybiskupią we Lwowie. Nakazuje kanonikom uległość, szacunek i posłuszeństwo wobec nowego pasterza pod rygorem zatwierdzenia kar nałożonych na opornych.

Papież Pius IX nakazuje wyznaczonym komisarzom apostolskim uroczyste wprowadzenie Karola Mosinga w posiadanie godności prepozyta lwowskiej kapituły metropolitalnej obrządku łacińskiego po odebraniu przepisanej przysięgi wierności. Dokument zobowiązuje do przekazania nominatowi wszelkich przysługujących tej godności praw, jurysdykcji oraz beneficjalnych dochodów pod rygorem kar kościelnych wobec opornych.

Papież Pius IX nadaje swojemu tajnemu szambelanowi i dotychczasowemu dziekanowi kapituły metropolitalnej we Lwowie, ks. Karolowi Mosingowi, wakującą prepozyturę tejże kapituły. Dokument zwalnia beneficjata z wymogu posiadania określonych stopni naukowych, nakazując mu uprzednie złożenie wyznania wiary.

Papież Pius IX mianuje prepozyta lwowskiej kapituły katedralnej Karola Mössinga prałatem domowym Jego Świątobliwości, przyznając mu prawo noszenia fioletowych szat i rokiety oraz wszelkie przynależne temu urzędowi przywileje. Dokument został potwierdzony i przesłany adresatowi przez arcybiskupa lwowskiego Franciszka Ksawerego Wierzchleyskiego.

Dokument zawiera rotę przysięgi wierności i posłuszeństwa papieżowi Piusowi IX oraz Stolicy Apostolskiej, złożoną przez prepozyta lwowskiego kościoła metropolitalnego Karola Mosinga. Zobowiązuje się on w niej m.in. do posłuszeństwa kanonicznego, obrony praw i godności papiestwa oraz nienaruszania dóbr powierzonego mu beneficjum.

Papież Leon XIII informuje kapitułę metropolitalną obrządku łacińskiego we Lwowie o mianowaniu Seweryna Morawskiego nowym arcybiskupem lwowskim. Nakazuje kanonikom okazanie hierarsze należnego posłuszeństwa i szacunku pod rygorem zatwierdzenia kar kanonicznych nałożonych na opornych.

Papież Leon XIII powiadamia o nadaniu Feliksowi Zabłockiemu prepozytury kościoła metropolitalnego we Lwowie. Nakazuje wyznaczonym wykonawcom odebranie przysięgi wierności oraz wprowadzenie nominata w posiadanie urzędu wraz ze wszystkimi prawami i beneficjami.

Papież Leon XIII mianuje ks. Feliksa Zabłockiego, dotychczasowego dziekana, prepozytem kapituły metropolitalnej obrządku łacińskiego we Lwowie, wakującej po śmierci ks. Ludwika Czechowskiego. Dokument nakłada na beneficjata obowiązek złożenia wyznania wiary oraz przysięgi na zachowanie statutów kapituły.

Dokument zawiera tekst roty przysięgi wierności Stolicy Apostolskiej i papieżowi Leonowi XIII, złożonej przez Józefa Webera w związku z objęciem funkcji biskupa sufragana lwowskiego. Zobowiązuje się on w niej do obrony praw Kościoła rzymskiego, posłuszeństwa papieżowi oraz osobistego odbywania wizyt ad limina Apostolorum.

Papież Pius XI, przychylając się do prośby arcybiskupa Józefa Bilczewskiego, nadaje prałatom i kanonikom Kapituły Metropolitalnej Lwowskiej obrządku łacińskiego prawo do noszenia stroju prałackiego z rubinowymi dystynkcjami, fioletowego manteletu oraz pierścienia poza celebracją mszy świętej.

Zachowane karty pergaminowe z liturgicznego rękopisu muzycznego (antyfonarza) zawierają teksty i nuty chorałowe oficjów brewiarzowych na uroczystości m.in. św. Piotra Męczennika, św. Filipa i Jakuba Apostołów, św. Antonina z Florencji, Znalezienia Krzyża Świętego oraz św. Katarzyny Sieneńskiej.

Niewypełniony pergaminowy blankiet in blanco z adnotacją kancelaryjną oraz przywieszoną pieczęcią metropolity kijowskiego Michała Rahozy. Przygotowany dokument miał posłużyć do późniejszego spisania właściwego aktu.

Jednostka stanowi pergaminową oprawę dokumentu bez zachowanego tekstu wpisu. Do oprawy dołączona jest miedziana kustodia na zielonym sznurze z dwiema uszkodzonymi pieczęciami woskowymi.

Stanisław z Chodcza, starosta halicki, zastawia szlachetnemu Stefanowi Chwalibogowiczowi z Sydzłowic wieś Czajczyce oraz staw rybny na rzece Dłoni za sumę dwudziestu dwóch grzywien. Zastawnik ma dzierżyć te dobra ze wszystkimi pożytkami aż do całkowitej spłaty długu.

Dokument komisarzy królewskich powołanych przez Zygmunta I w celu rozstrzygnięcia sporów granicznych między dobrami królewskimi (Sarny, Morańce, Lubinie) dzierżawionymi przez Piotra Kmitę a posiadłościami braci Fredrów (Krakowiec, Gnojnica, Przedwórz). Zawiera transsumowane mandaty monarsze oraz relację z przeprowadzenia czynności rozgraniczeniowych w terenie nad rzeką Szkło.

Cesarz Józef II wynosi radcę Trybunału Lwowskiego Andrzeja Seweryna z Dolinian Doliniańskiego wraz z potomstwem do stanu wolnych baronów Królestwa Galicji i Lodomerii. Dokument zatwierdza przysługujące nowemu stanowi przywileje, tytuł „Wielmożnego” oraz nadaje i opisuje powiększony herb baronowski.

Jadwiga z Tarłów Sieniawska nadaje mieszczanom miasteczka Hieronimowa grunty orne i łąki w określonych granicach, przedłużając wolniznę o kolejne sześć lat. Przyznaje im ponadto prawo pędzenia gorzałki, cotygodniowy targ w czwartki, zbyt piwa do okolicznych wiejskich karczem oraz wolny wypas bydła.

Król Władysław III Warneńczyk zapisuje Piotrowi Dzikowi z Wojewodzin sumę 50 grzywien w zastawie na królewskiej wsi Zuszyce w powiecie gródeckim. Zastawnik otrzymuje wieś ze wszelkimi pożytkami do czasu spłaty długu, pod warunkiem pilnowania królewskich rewirów łowieckich oraz osobistego zamieszkiwania w majątku.

Cesarz Ferdynand I potwierdza gminie targowej Rożniatów prawo do corocznego odbywania siedmiu jarmarków w wyznaczonych terminach. Zastrzeżono przesunięcie targu na kolejny dzień powszedni w razie zbiegu ze świętem nakazanym oraz nakazano władzom przestrzeganie nienaruszalności tego przywileju.

Król Michał Korybut Wiśniowiecki zatwierdza dwa dokumenty króla Jana Kazimierza chroniące cech krawców we Lwowie przed nieuprawnioną konkurencją. Potwierdza zakaz szycia i handlu odzieżą oraz czapkami sukiennymi przez Żydów, Ormian, kuśnierzy i osoby spoza cechu.

Król August II potwierdza prawa i statuty cechu siodlarzy miasta Lwowa, transumując dyplom króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego z 1671 roku. Jednocześnie monarcha rozszerza uprawnienia cechowe, przyznając lwowskim rzemieślnikom wyłączne prawo do obijania kolasek oraz karet.

Król Stanisław August Poniatowski zatwierdza i transumuje ordynację konfraterni kupieckiej miasta Lwowa uchwaloną przez lwowski urząd radziecki, obejmującą 37 artykułów regulujących zasady przynależności, handel, organizację władz brackich oraz ochronę praw lwowskich kupców.

Tekst stanowi zachowany fragment XV-wiecznego manuskryptu liturgicznego zawierający śpiewy i czytania dotyczące biblijnej historii Jakuba oraz okresu wielkopostnego (wypędzenie kupców ze świątyni). Karta została wtórnie zużyta jako oprawa introligatorska i uzupełniona w XVII wieku o dopiski kancelaryjne.