Katalog źródeł

Anna Konstantia Forbesowa opisuje krewnemu adaptację swojej rodziny do życia w Gdańsku i namawia go do odwiedzin oraz przeprowadzki do miasta. Informuje także o oczekiwanym powrocie syna pani Tymfowej po ośmioletnim pobycie w Indiach Wschodnich.

Uwięziony Jan Frydel zwraca się do prezydenta Ziękiewicza oraz całego lwowskiego magistratu z pokorną prośbą o wsparcie i wybaczenie jego nierozważnej ucieczki. Błaga o radę i pomocną dłoń, które umożliwiłyby mu bezpieczny powrót do dawnego urzędu oraz zrehabilitowanie się przed władzami miasta.

Prezydent Nowego Sambora Jan Funk zwraca się do magistratu Lwowa z prośbą o wypożyczenie miejskiego kata do wykonania wyroku śmierci na szlachcicu skazanym za zabójstwo, z powodu braku egzekutora w Przemyślu. W zamian przesyła posłańca ze zwyczajową opłatą w wysokości ośmiu złotych polskich i deklaruje wdzięczność oraz wzajemną pomoc.

Jakub Kalepiński informuje rajcę Tomasza Gordona o kradzieży cennych okuć zwierciadeł oraz wypełnienia materaca, jakiej dopuścił się krawiec zarządzający jego lwowską kamienicą. Prosi o wytropienie sprawcy, sprawdzenie rzemieślników skupujących skradzione srebro i włosie oraz o zwolnienie z aresztu żony złodzieja.

Franciszek Chwałkowski informuje wojewodę ruskiego o oczekiwaniu pana Stamirowskiego na spotkanie, wieściach z sejmiku, ruchach wojsk szwedzkich oraz pismach dyplomatycznych z Torunia. Donosi również o stanie zdrowia starosty lwowskiego i kwestiach finansowych dotyczących królewiczów.

Stanisław Chmielecki przesyła Franciszkowi Głogowskiemu okolicznościowe życzenia i dziękuje za wyświadczone dobrodziejstwa. Skarży się zarazem na rodzonego brata adresata, który unika zwrotu sumy i wykonania dekretu trybunalskiego, zmuszając autora do ponownego szukania sprawiedliwości w Trybunale.

Kniaź Iwan Chowański odmawia wstrzymania marszu wojsk moskiewskich bez wyraźnego rozkazu carskiego, gwarantuje jednak komisarzom królewskim bezpieczny przejazd na rokowania. Tłumaczy również powody wcześniejszego zatrzymania polskiego posłańca w trakcie walk o twierdzę brzeską.

Ludwika z Cetnerów Potocka interweniuje u prezydenta Lwowa Jana Eliaszewicza w sprawie mieszczanina Kocha, uprowadzonego przez kozaków do Mariampola, wzywając władze miejskie do podjęcia kroków prawnych przed Komisją Skarbową. Autorka krytykuje bezczynność magistratu, ostrzega przed zagrożeniem bezpieczeństwa wszystkich lwowian i zapowiada powiadomienie króla o opieszałości władz miasta.

Kapitan von Ziegler, oddelegowany do Lwowa na rozkaz generała von Bismarcka w celu zakupu zapasów dla carskich wojsk, domaga się od władz miasta wyznaczenia obszerniejszych spichlerzy. Ostrzega magistrat, że jeśli zakupiony prowiant i furaż zepsują się z powodu ciasnoty magazynowej, pełną odpowiedzialność poniosą władze miejskie.

Kapitan rosyjskiej dragonii von Ziegler zwraca się do władz Lwowa w sprawie wykonania rozkazu generała Keisera dotyczącego przekazania zmagazynowanego w workach siana. Zwraca przy tym uwagę na ryzyko zepsucia się paszy w przypadku zwłoki.

Stefan Czaykowsky informuje prezydenta Lwowa o opóźnionym nadejściu dokumentów procesowych oraz o wysokich kosztach konferencji prawnych i utrzymania w Radomiu. Uprzedza również, że uzyskanie kondescensji będzie wymagało znacznych nakładów finansowych, po czym zapowiada swój rychły wyjazd.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki wzywa burmistrza i magistrat lwowski do poszanowania dawnych przywilejów handlowych Żydów podlegających jego jurysdykcji. Podkreśla wagę handlu wschodniego oraz podatków uiszczanych przez nich na rzecz Rzeczypospolitej.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki wzywa burmistrza i rajców Lwowa do zaprzestania umniejszania i wstrzymywania należnych mu tradycyjnie dochodów wojewodzińskich. Z obozu pod Buskiem domaga się poszanowania swojego urzędu i nienaruszania praw przysługujących także jego następcom.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki apeluje do burmistrza i magistratu Lwowa o nieutrudnianie Żydom podległym jego jurysdykcji prowadzenia drobnego handlu. Podkreśla dawne zwyczaje, brak szkody dla innych oraz podatki i ciężary ponoszone przez Żydów na rzecz Rzeczypospolitej.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki upomina władze Lwowa za wstrzymywanie i próby pomniejszenia prowentów należnych mu z racji urzędu. Wzywa burmistrza i rajców do poszanowania jego autorytetu oraz praw jego następców, domagając się zmiany ich dotychczasowej postawy.

August Aleksander Czartoryski ostrzega prezydenta i magistrat Lwowa przed planowanym przez pospólstwo i studentów kolejnym napadem na Żydów. Nakazuje władzom miejskim zdyscyplinowanie cechów i natychmiastowe karanie buntowników pod groźbą pociągnięcia całego miasta do odpowiedzialności.

Wojewoda ruski August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i życzliwość z okazji minionych świąt. Składa miastu oraz jego mieszkańcom życzenia niegasnącej sławy, pomyślności i wielu lat dostatku, deklarując swą stałą przychylność.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i składa im oraz mieszkańcom życzenia pomyślności w Nowym Roku. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej życzliwości i gotowości do przysług.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i życzliwość okazaną z okazji świąt. Składa magistratowi oraz wszystkim mieszkańcom miasta powinszowania pomyślności i pomyślnego Nowego Roku, deklarując swą stałą gotowość do pomocy.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane życzenia noworoczne. W odpowiedzi składa życzenia pomyślności i długich lat życia dla całego miasta oraz jego mieszkańców.

August Aleksander Czartoryski nakazuje władzom Lwowa rozlokowanie garnizonu w obrębie miasta w domach chrześcijańskich i żydowskich. Jednocześnie zwalnia mieszczan z opłat na rzecz kapitana Kudelskiego, odmawiając jednak zwrotu spornej bramki zajętej przez artylerię.

Wojewoda ziem ruskich August Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Bożego Narodzenia. Odwzajemnia życzenia pomyślności w nowym roku dla całego miasta i jego mieszkańców oraz deklaruje swą nieustanną gotowość do pomocy.

Adam Kazimierz Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za nadesłane wyrazy przychylności i życzliwe oświadczenia. Zapewnia jednocześnie o swojej stałej gotowości do sprzyjania miastu i jego magistratowi.

Adam Czartoryski dziękuje prezydentowi i radzie miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji świąt Bożego Narodzenia. W odpowiedzi składa rajcom wzajemne życzenia wszelkiej pomyślności w Nowym Roku.

Szczęsny Czacki interweniuje u adresata w sprawie utrudnień i krzywdzących warunków przy zakupie parceli we Lwowie, powołując się na prawo z 1550 roku oraz poparcie kanclerza koronnego. Prosi o przyjacielską pomoc w doprowadzeniu transakcji do skutku i zapowiada przybycie swojego pełnomocnika, pana Dniestrzańskiego.

Szczęsny Czacki prosi władze Lwowa o sporządzenie poprawnego i kompletnego rejestru miejskich jurysdykcji dla kanclerza koronnego. Jednocześnie napomina adresatów, wyrażając zmartwienie z powodu nieustannych kłótni w mieście, grożących zniweczeniem jego dotychczasowych starań.

Szczęsny Czacki przesyła władzom Lwowa uniwersały do publikacji oraz listy do kanclerza i hetmana wielkiego koronnego z prośbą o pomoc wojskową dla komisji. Poleca wyprawić korespondencję wraz z dekretem do Warszawy przez pana Czeczewicza.

Szczęsny Czacki nakłania magistrat lwowski do usilnego powitania arcybiskupa lwowskiego i zjednania sobie jego przychylności w miejskich sprawach. Prosi również o nadesłanie kopii lub ekstraktu dekretu dotyczącego posiadaczy gruntów miejskich i Żydów oraz o postaranie się o mandaty.

Szczęsny Czacki prosi prezydenta Lwowa o przyjęcie częściowej opłaty od warszawskiego kupca Głodela i zezwolenie mu na wyjazd, zapewniając o uregulowaniu reszty należności po powrocie. W dopisku zaleca ugodowe załatwienie sprawy, by nie zrażać kupca planującego osiedlić się w mieście.

Podczaszy koronny Szczęsny Czacki informuje prezydenta Lwowa Wenina o odesłaniu sprawy Łudzyńskiego z Bendorfami na termin komisji. Wzywa władze miejskie do wydania dokumentów zgodnie z dekretem królewskim i niezwłocznego zakończenia postępowania.

Szczęsny Czacki przesyła magistratowi lwowskiemu podpisane in blanco formularze dotyczące odroczenia obrad komisji lwowskiej z instrukcją ich wypełnienia, nakazując jednocześnie unikanie zatargów z Żydami i szlachtą. Na odwrocie dołączono kopię pokornej odpowiedzi magistratu z 13 sierpnia 1759 roku, potwierdzającej odbiór pism.

Szczęsny Czacki wstawia się u władz Lwowa za Żydem Lewkiem Zyszkielowiczem, który po zakazie mieszkania na gruncie miejskim nie może znaleźć kupca na kamienicę Kasztelowską. Podczaszy koronny apeluje o pomoc w jej sprzedaży lub sprawiedliwy wykup nieruchomości.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, zwraca się do prezydenta Lwowa Wiśniowskiego z poleceniem zwołania sesji i rozpatrzenia supliki pani Laskowskiej dotyczącej wynagrodzenia za zasługi jej męża. Prosi o załatwienie tej sprawy jeszcze podczas swojego pobytu we Lwowie w celu wydania stosownych dyspozycji.

Szczęsny Czacki wzywa prezydenta Lwowa Wiśniowskiego do wymierzenia sprawiedliwości i sfinalizowania dawno rozpoczętych spraw sądowych. Wymienia z nazwy kilka toczących się sporów, prosząc o ich oddzielne rozpatrzenie.

Szczęsny Czacki zapowiada przesłanie prolongaty komisji miejskiej oraz gani magistrat za opieszałość pogłębiającą spory w mieście. Radzi, jak postąpić w procesie syndyka przeciwko zawieszonemu w urzędzie Sołtadzkiemu i sugeruje uwzględnienie zarzutu najścia na dom prezydenta bądź przywrócenie pozwanego do obowiązków.

Szczęsny Czacki przesyła magistratowi lwowskiemu trzy podpisane in blanco formularze mające posłużyć do odroczenia komisji na rok 1761 z powodu zbliżającego się sejmu oraz spraw osobistych. Poleca rozdzielić dokumenty między posesorów oraz Żydów miejskich i przedmiejskich, a także niezwłocznie odesłać ich kopie.

Szczęsny Czacki prosi prezydenta i magistrat Lwowa o przyznanie trzyletniego kontraktu dzierżawnego na Malechów wicegerentowi grodzkiemu lwowskiemu Woycickiemu. Apeluje o zwołanie narady, wyznaczenie deputatów do ułożenia punktów umowy i sfinalizowanie sprawy jeszcze podczas jego pobytu w mieście.

Szczęsny Czacki dziękuje burmistrzowi i rajcom miasta Lwowa za pamięć oraz nadesłane powinszowania. W odpowiedzi składa im wzajemne życzenia noworoczne, zapewniając o swojej stałej życzliwości i przyjaźni.

Szczęsny Czacki interweniuje w sprawie zakupu placu we Lwowie za furtą jezuicką, sprzeciwiając się krzywdzącym go warunkom i żądaniu zgody kanclerza koronnego. Powołując się na prawo z 1550 roku oraz wcześniejsze precedensy, wysyła pana Dniestrzańskiego, by pomyślnie sfinalizować transakcję.

Podczaszy koronny Szczęsny Czacki przesyła władzom Lwowa swoje obwieszczenie z poleceniem jego ogłoszenia oraz korespondencję do kanclerza i hetmana wielkiego koronnego. Zaleca wysłanie pism do Warszawy przez pana Czeckiewicza w celu uzyskania asysty wojskowej garnizonu lwowskiego na czas komisji.

Szczęsny Czacki interweniuje w sporze lwowskim na rzecz pana Jaśkiewicza, który uregulował należności i uzyskał zgodę miasta na posiadłość. Prosi adresata o wydanie Jaśkiewiczowi kontraktu oraz zapewnienie mu spokoju od dalszych pretensji.

Szczęsny Czacki zachęca władze Lwowa do powitania i zjednania sobie arcybiskupa lwowskiego, który może pomóc miastu w jego sprawach. Prosi także o nadesłanie odpisu dekretu dotyczącego posiadaczy gruntów miejskich oraz Żydów, a także o pozyskanie mandatów.

Szczęsny Czacki prosi władze Lwowa o zezwolenie kupcowi warszawskiemu Płodolowi na wyjazd po uiszczeniu częściowej opłaty w wysokości trzech czerwonych złotych. Zapewnia, że kupiec ureguluje ewentualną resztę należności podczas kontraktów, i apeluje, by nie zrażać go do osiedlenia się w mieście.

Podczaszy koronny Szczęsny Czacki informuje prezydenta Lwowa o odesłaniu sprawy Żudzyńskiego z Bendorffami na komisję. Wzywa władze miejskie do pilnego wydania dokumentów nakazanych dekretem królewskim i bezzwłocznego zakończenia sporu.

Szczęsny Czacki przesyła magistratowi lwowskiemu podpisane in blanco formularze dotyczące odroczenia komisji wraz z instrukcją ich wypełnienia i oblatowania. Nakazuje unikanie stosowania przemocy wobec Żydów oraz poprzestanie na składaniu protestacji w przypadku wprowadzania ich do kamienic przez szlachtę.

Szczęsny Czacki wstawia się u władz Lwowa za Żydem Lewkiem Lyskielowiczem, który nie może zamieszkać w zakupionej kamienicy Kasztelańskiej ani jej sprzedać. Apeluje do magistratu o pomoc w znalezieniu kupca lub wykupienie nieruchomości po sprawiedliwej cenie.

Podczaszy koronny Szczęsny Czacki nakazuje prezydentowi Lwowa zwołanie sesji i rozpatrzenie supliki pani Laskowskiej o nagrodę za zasługi jej męża. Zobowiązuje władze miejskie do zakończenia tej sprawy jeszcze podczas jego pobytu we Lwowie oraz przypomina o upomnieniu się o księgi.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, wzywa prezydenta Lwowa Wiśniowskiego do pilnego rozstrzygnięcia zaległych spraw sądowych. Wymienia konkretne procesy, prosząc o ich sprawiedliwe rozsądzenie bez sugerowania samego wyroku.

Szczęsny Czacki krytykuje opieszałość lwowskiego sądu i napomina władze miejskie w kwestii procedowania sprawy przeciwko panu Soldadiniemu. Zaleca włączenie kwestii najścia na dom prezydenta do pytań śledczych bądź przywrócenie pozwanego do urzędu na czas oczekiwania na rozpatrzenie apelacji.

Szczęsny Czacki przesyła magistratowi lwowskiemu trzy blankiety w celu spisania i rozesłania zawiadomień o odroczeniu komisji do 1 czerwca 1761 roku z powodu zbliżającego się sejmu i innych spraw. Nakazuje sporządzić pisma u księdza Awedyka dla posesorów oraz Żydów miejskich i przedmiejskich, wyjaśniając zarazem, że osobne odroczenie dla samego magistratu nie jest konieczne.