Katalog źródeł

Kupiec Carl Lorenz Wewer z Baborowa zaświadcza, że Johann Nikolaus Bosewitz ukończył u niego pięcioletnią naukę w handlu towarami korzennymi, i uwalnia go z lat nauki. Wystawca poświadcza pilność, wierność oraz dyskrecję wyuczonego czeladnika.

Papież Pius XI, przychylając się do prośby arcybiskupa Józefa Bilczewskiego, nadaje prałatom i kanonikom Kapituły Metropolitalnej Lwowskiej obrządku łacińskiego prawo do noszenia stroju prałackiego z rubinowymi dystynkcjami, fioletowego manteletu oraz pierścienia poza celebracją mszy świętej.

Biskup Teodor Potocki wyraża radość ze szczęśliwego powrotu wojewody ruskiego do kraju i dobrego stanu jego zdrowia po uciążliwej podróży. Odnosi się także do kwestii planowanego wyjazdu do Warszawy oraz spraw publicznych i sejmowych.

Władysław Przyjemski tłumaczy wojewodzie wołyńskiemu, że z powodu burzliwego i trudnego przebiegu sejmiku w Środzie nie zdołał poruszyć jego sprawy. Deklaruje swą niezmienną życzliwość i doradza wystosowanie listu do całej nadchodzącej komisji, by tam pomyślnie załatwić ten interes.

John Ritchie donosi Arthurowi Forbesowi o rozmowie z panem Gordonem, który oświadczył, że ureguluje należność dopiero na jarmarku w Sokalu. Nadawca przekazuje pozdrowienia i zapowiada rychłą podróż do Wielkopolski.

Sardi informuje wojewodę ruskiego o wiadomości przekazanej królowi, według której Ludwik XIV zrezygnował z ingerowania w sprawy polskie i odwołał księcia Contiego. Autor wyraża nadzieję, że zapowiedź ta pozwoli utrwalić pokój w Rzeczypospolitej.

Sardi donosi Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o przesłaniu gazet oraz o przyjęciu angielskiej mediacji pokojowej przez cesarza, cara i Wenecję, wobec której Polska wciąż nie zajęła stanowiska. Zapowiada również rychły przyjazd posła brytyjskiego George'a Stepneya i zauważa brak ustaleń co do miejsca i terminu kongresu.

Relacja ze Szczecina informująca o wyjeździe opata de Châteauneuf do Paryża oraz o spodziewanym wygnaniu opata de Polignac z rozkazu króla Francji. Ludwik XIV całkowicie porzucił sprawy polskie, natomiast spór z Gdańskiem o odszkodowanie dla Polignaca ma rozstrzygnąć król Danii.

Adam Mikołaj Sieniawski przesyła Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu wyrazy szacunku oraz informacje o rozkazach dotyczących awansu z wojsk duńskich. Prosi również o wieści pocztowe i doniesienia o zamierzeniach politycznych w Wielkopolsce.

Adam Mikołaj Sieniawski składa Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu życzenia wielkanocne i wyraża troskę o jego stan zdrowia. Omawia rozbieżności w doniesieniach o sytuacji polityczno-wojskowej, marszu wojsk saskich z Wielkopolski oraz prosi o pewniejsze wiadomości.

Adam Mikołaj Sieniawski informuje Jana Stanisława Jabłonowskiego o bieżących sprawach wojskowych, Kozakach oraz przebiegu sejmików ziemskich. Zapowiada również swój rychły wyjazd do Warszawy i wyraża nadzieję na spotkanie z adresatem.

Franciszek Smolka ujawnia Aleksandrowi Morgenbessowi swoje autorstwo anonimowych listów politycznych oraz wyjaśnia swoje stanowisko w kwestii roli Austrii w rozbiorach i sprawach polskich. Przekonuje, że odbudowa Polski stanie się wkrótce dla państw zaborczych, a zwłaszcza Austrii i Niemiec, twardą koniecznością polityczną, a nie kwestią sentymentów.

Tomasz Ulatowski informuje wojewodę wołyńskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o stanie zdrowia jego małżonki, która niepokoi się rozłąką z mężem. Po szczegółowe wiadomości dotyczące sytuacji domowej oraz sejmiku średzkiego odsyła do ustnej relacji skarbnika buskiego.

Wojciech Urbanowski usprawiedliwia się przed wojewodą ruskim z nieregularnej korespondencji spowodowanej podróżą oraz przekazuje zasłyszane plotki o rzekomym buncie kasztelana krakowskiego przeciw królowi. Wyjaśnia także stan realizacji zleconych mu spraw, w tym zakupu sukna, i zapowiada swój rychły przyjazd.

Anna Konstantia Forbes usprawiedliwia zwłokę w korespondencji problemami zdrowotnymi oraz relacjonuje niedawną wizytę pana Roberta w Gdańsku. Usilnie zachęca adresata do opuszczenia Jarosławia i zamieszkania z nimi, podkreślając spokój tutejszego życia oraz potrzebę wsparcia jej starzejącego się męża w interesach.

Jakub Kalepiński informuje rajcę Tomasza Gordona o kradzieży cennych okuć zwierciadeł oraz wypełnienia materaca, jakiej dopuścił się krawiec zarządzający jego lwowską kamienicą. Prosi o wytropienie sprawcy, sprawdzenie rzemieślników skupujących skradzione srebro i włosie oraz o zwolnienie z aresztu żony złodzieja.

Aleksander Jan Jabłonowski donosi bratu o wieściach z Warszawy i Litwy, warszawskich zabawach karnawałowych oraz królewskich zabiegach o śpiewaka operowego od starosty żydaczowskiego. Ostrzega przed doniesieniami o zbliżaniu się ordy tatarskiej, zaprasza brata do zjazdu przed ostatkami i napomyka o problemach ze sprowadzeniem malarza.

Uwięzieni w Kamieńcu Podolskim zakładnicy lwowscy skarżą się na brak środków do życia oraz obojętność władz miejskich. W obliczu gróźb tortur i najazdu nieprzyjaciela błagają o pilne przysłanie pieniędzy i dopełnienie warunków wykupu.

Francois Goldenberg i Christian Böhm wnoszą prośbę do arcybiskupa lwowskiego Jana Skarbka o ocalenie od kary śmierci czeladnika rzemieślniczego, który w afekcie dokonał niezamierzonego zabójstwa szpadą. Wstawiennicy apelują o pasterskie miłosierdzie i powstrzymanie wyroku sędziów, wskazując, że oskarżony porzucił luteranizm na rzecz katolicyzmu i szuka ocalenia w wierze.

Oficerowie garnizonu w Kamieńcu Podolskim dziękują siedmiogrodzkiemu generałowi Jánosowi Keményemu za deklarację pokoju i sąsiedzkiej przyjaźni po obaleniu hospodara Bazylego Lupu. Zapewniają o powiadomieniu o tych zapewnieniach króla polskiego oraz hetmana i wojewody podolskiego Stanisława Rewery Potockiego.

Jan Stanisław Kącki donosi o doniesieniach dotyczących koncentracji wojsk szwedzkich pod Szczecinem oraz krążących w Warszawie plotkach o ich dalszych zamiarach. Informuje również o unieważnieniu postanowień olkienickich na sejmikach litewskich oraz o trwających obradach sejmiku sandomierskiego.