Katalog źródeł

Prezydent Nowego Sambora Jan Funk zwraca się do magistratu Lwowa z prośbą o wypożyczenie miejskiego kata do wykonania wyroku śmierci na szlachcicu skazanym za zabójstwo, z powodu braku egzekutora w Przemyślu. W zamian przesyła posłańca ze zwyczajową opłatą w wysokości ośmiu złotych polskich i deklaruje wdzięczność oraz wzajemną pomoc.

W. Chwałkowski pisze krótko do syna Franciszka, towarzysza chorągwi pancernej, wyrzucając mu brak korespondencji oraz donosząc o spotkaniu z krewnymi i ciężkiej chorobie pani Karczewskiej. Przekazuje również pozdrowienia od domowników i informacje o bieżących sprawach pocztowych.

Autor donosi synowi o ustąpieniu wojsk saskich i szwedzkich z Wielkopolski pod Toruń oraz wspomina niedawną śmierć podskarbiego koronnego Rafała Leszczyńskiego. Prosi również Franciszka o otoczenie braterską opieką przybywającego młodszego krewnego, Władysława, i wprowadzenie go na służbę dworską.

Kniaź Iwan Chowański odmawia wstrzymania marszu wojsk moskiewskich bez wyraźnego rozkazu carskiego, gwarantuje jednak komisarzom królewskim bezpieczny przejazd na rokowania. Tłumaczy również powody wcześniejszego zatrzymania polskiego posłańca w trakcie walk o twierdzę brzeską.

Kazimierz Czeczewicz zdaje relację rajcom lwowskim ze swoich zabiegów u kanclerza koronnego i innych dostojników w sprawach miejskich oraz w sporze z panem Chmieleckim. Informuje o konieczności pozostawienia syndyka w Warszawie i ponosi pilną prośbę o nadesłanie dodatkowych pieniędzy oraz dokumentów procesowych.

Jan Ciechowicz relacjonuje Franciszkowi Głogowskiemu przebieg krakowskiej koronacji Augusta II, rozdanie urzędów oraz opór stronników prymasa Radziejowskiego. Przekazuje także wiadomości o pogromie armii tureckiej pod Petrowaradynem i Zentą oraz o lokalnych potyczkach pod Kamieńcem.

Iwan Szarko skarży się dziedzicowi na arendarza magerowskiego Abrama, który bez wiedzy dworu niesłusznie oskarżył o kradzież, zrabował i zakuł w kajdany jego syna młynarza przed samymi świętami. Poddany prosi pana o wstawiennictwo, ukrócenie samowoli arendarza i wymierzenie sprawiedliwości.

Biskup Lew Szeptycki interweniuje u burmistrza Lwowa Dominika Venino w sprawie zakazu wybierania gliny na potrzeby budowlane. Zapewnia przy tym o dotrzymaniu przyrzeczenia zasypania powstałych wykopów po uporządkowaniu terenu wokół murów.

Biskup krakowski Marcin Szyszkowski wyraża ubolewanie, że wynegocjowana przez niego ugoda ze strony pana Felsztyńskiego i podczaszego nie doszła do skutku. Prosi rajców lwowskich o powstrzymanie się od kroków prawnych do czasu zbliżającego się sejmu, na którym osobiście zamierza nakłonić podczaszego do polubownego zakończenia sprawy.

W. Szmoniewski uskarża się na dolegliwości odnowionego złamania prawej ręki oraz przesyła Franciszkowi Chwałkowskiemu pieniądze na zakup baryłki wina bastard lub kanarsekt. Prosi także o przydzielenie pachołka do pomocy przy transakcji oraz o odesłanie do Ostroga zbywającej wyziny.

Ksiądz W. Szoliburski informuje Michała Iwańskiego, że kwestia modyfikacji zapisów prawnych wymaga dłuższego namysłu oraz zasięgnięcia porady u prawników. Deklaruje zarazem chęć osobistego spotkania i ugodowego załatwienia sprawy w wolnym czasie w obecności cześnika liwskiego.

J. W. Szpiłowski donosi wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu o wkroczeniu szwedzkiego garnizonu do Warszawy, nastrojach szlachty i wojska oraz obawach przed zawarciem hańbiącego traktatu pokojowego. Informuje również o śmierci Rafała Leszczyńskiego i ostatnich nominacjach na urzędy państwowe.

Generał major Magnus Stenbock wystawia oficjalne pokwitowanie dla Lwowa i tamtejszych jurydyk z uiszczonej części kontrybucji wojennej, zredukowanej przez króla szwedzkiego po wstawiennictwie Stanisława Leszczyńskiego. Równocześnie zabrania szwedzkiemu wojsku nakładania dalszych świadczeń, zaznaczając, że nieopłacona reszta kwoty ciążąca na Ormianach i Grekach zabezpieczona została zakładnikami.

Georg Sterling dziękuje Maciejowi Hajderowi za przysłane ryby, omawia trudności z transportem beczek wina i prosi o wypłacenie 400 złotych panu Tomaszowi. Dopytuje również o kwestię zagrożenia kozackiego oraz zarazy, przytaczając niepokojące doniesienia o zgonach we Lwowie.

Joanna Jabłonowska zapewnia męża o tęsknocie i posłuszeństwie wobec jego poleceń oraz opisuje wizytę w Porycku i stan zdrowia syna. Relacjonuje również wieści o pożarze majątku łowczego oraz nocne zaloty pana chorążego.

Joanna Jabłonowska wyznaje mężowi tęsknotę po jego wyjeździe do Prus oraz troszczy się o jego zdrowie, przestrzegając przed jedzeniem surowych ostryg i zalecając picie herbaty. Dzieli się również domowymi nowinami, w tym żartem z zakochanego krewnego, plotkami o znajomych oraz prośbami o sprawunki w Warszawie.

Andrzej Jabłonowski gratuluje skarbnikowi objęcia dóbr nowotanieckich i zwraca się z prośbą o uregulowanie dziesięcioletniego długu w wysokości dwudziestu czerwonych złotych, zaciągniętego przez skarbnikowica przy zakupie konia oraz w formie pożyczki. Kasztelan deklaruje posiadanie stosownego rewersu i sugeruje potrącenie wspomnianej kwoty z rozliczeń majątkowych.

Wojewoda ruski Jan Jabłonowski prosi stolnika bełskiego Daniela Winarskiego o uregulowanie długu wobec lwowskiego kupca na podstawie wystawionej asygnaty. Wypłata ma zostać zrealizowana przez zarządcę z funduszy z raty przypadającej w maju.

Wojewoda ruski Jan Stanisław Jabłonowski instruuje Chwałkowskiego w kwestii przygotowań do podziału majątku, zbadania nastrojów panny oboźnej oraz załagodzenia zatargu z panią Poniatowską. Zleca także zorganizowanie kwatery we Lwowie, zakup siana i zebranie wiadomości o losach rotmistrza po starciu ze Szwedami.

Mikołaj Jabłonowski przesyła wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu bieżące wiadomości pocztowe oraz relację dworzanina Fopczeskiego, który powrócił z Drezna od króla i królowej. Informuje o śmierci kasztelana olsztyńskiego oraz o rozczarowaniu posłańca brakiem wynagrodzenia za odprowadzenie Tatara.

Marszałek Trybunału Koronnego Roch Michał Jabłonowski dziękuje władzom Lwowa za życzenia noworoczne i dzieli się refleksjami na temat pomyślności miast pod nowym panowaniem. W związku ze zbliżającą się lwowską kadencją Trybunału apeluje do rajców o pilną naprawę dróg dojazdowych oraz zadbanie o porządek i czystość w mieście.

Jansini informuje lwowskiego rajcę Matiasa Heydera o wypłaceniu panu Czarnoluskiemu 170 florenów na miejskie potrzeby i przesyła pobrany rewers. Zapewnia również o wpisaniu tej kwoty na poczet przyszłego rozliczenia oraz o swojej gotowości do dalszych usług.

Senat i szlachta zgromadzeni na zjeździe w Krakowie polecają władzom Lwowa przekazanie hetmanowi zdeponowanych w ratuszu pieniędzy publicznych na zaciąg wojska do obrony pogranicza. W przypadku odmowy rajcy miejscy zostaną pociągnięci do odpowiedzialności za wszelkie szkody poniesione przez Rzeczpospolitą.

Komisarze królewscy apelują do rajców lwowskich o powstrzymanie eksmisji pod karami Żydów z Przedmieścia Krakowskiego wynajmujących domy w mieście, których domostwa spalono na potrzeby obrony podczas oblężenia. Przypominają o przywileju królewskim, zasługach Żydów w obronie Lwowa oraz ostrzegają przed opóźnieniem prac komisji i ściągania podatków w wypadku ich wypędzenia.

Francois Goldenberg i Christian Böhm wnoszą prośbę do arcybiskupa lwowskiego Jana Skarbka o ocalenie od kary śmierci czeladnika rzemieślniczego, który w afekcie dokonał niezamierzonego zabójstwa szpadą. Wstawiennicy apelują o pasterskie miłosierdzie i powstrzymanie wyroku sędziów, wskazując, że oskarżony porzucił luteranizm na rzecz katolicyzmu i szuka ocalenia w wierze.

Proboszcz rawski prosi pisarza miejskiego lwowskiego Wojciecha Zimnickiego o pomoc w sprawie apelacji swoich krewnych od wyroku sądu w Potyliczu dotyczącego praw do spornego pola. Zabiega o zwolnienie pozwanych z niesłusznie nałożonej przysięgi i uregulowanie sporu poprzez zwrot sumy pierwotnie zapłaconej za grunt.

Oficerowie garnizonu w Kamieńcu Podolskim dziękują siedmiogrodzkiemu generałowi Jánosowi Keményemu za deklarację pokoju i sąsiedzkiej przyjaźni po obaleniu hospodara Bazylego Lupu. Zapewniają o powiadomieniu o tych zapewnieniach króla polskiego oraz hetmana i wojewody podolskiego Stanisława Rewery Potockiego.

Autor relacjonuje wojewodzie ruskiemu zjazd magnatów u prymasa w Warszawie, odnotowując przybycie Sobieskiego oraz oczekiwanie na wojewodów wileńskiego i poznańskich. Informuje także o represjach króla Francji wobec Przebendowskiego za uwięzienie posła d'Ussona oraz o sekwestrze dóbr Radziejowice.

Deputaci miejscy zebrani w Warszawie zdają sprawę rajcom lwowskim z opóźnień w rozpatrywaniu sprawy przeciwko Żydom, spowodowanych zaabsorbowaniem kanclerza i podkanclerzego innymi obowiązkami. Wskazują ponadto na dotkliwy brak kluczowych dokumentów procesowych oraz postulują wniesienie protestacji przeciwko licznym nadużyciom i uciążliwościom ze strony lwowskich Żydów.

Dorsal listu sporządzonego pismem hebrajskim, skierowanego do starszych gminy żydowskiej we Lwowie. Treść zasadnicza dokumentu nie została włączona do polskiej transkrypcji.

Jan Stanisław Kącki donosi o doniesieniach dotyczących koncentracji wojsk szwedzkich pod Szczecinem oraz krążących w Warszawie plotkach o ich dalszych zamiarach. Informuje również o unieważnieniu postanowień olkienickich na sejmikach litewskich oraz o trwających obradach sejmiku sandomierskiego.