Katalog źródeł

Wojewoda ruski Jan Jabłonowski prosi stolnika bełskiego Daniela Winarskiego o uregulowanie długu wobec lwowskiego kupca na podstawie wystawionej asygnaty. Wypłata ma zostać zrealizowana przez zarządcę z funduszy z raty przypadającej w maju.

Wojewoda ruski Jan Stanisław Jabłonowski zwraca się do kasztelana krakowskiego Hieronima Augusta Lubomirskiego z prośbą o tymczasowe zwolnienie dworzanina Olszyńskiego. Jest on niezbędny braciom Jabłonowskim do przeprowadzenia działu spadku po ojcu, gdyż orientuje się w rozliczeniach z wierzycielami.

Wojewoda ruski Jan Stanisław Jabłonowski instruuje Chwałkowskiego w kwestii przygotowań do podziału majątku, zbadania nastrojów panny oboźnej oraz załagodzenia zatargu z panią Poniatowską. Zleca także zorganizowanie kwatery we Lwowie, zakup siana i zebranie wiadomości o losach rotmistrza po starciu ze Szwedami.

Jan Stanisław Jabłonowski wraz z żoną Joanną przesyłają krewnej serdeczne pozdrowienia i upewniają o swojej niezmiennej miłości oraz oddaniu, korzystając z okazji wyprawienia posłańca. Wojewoda ruski nadmienia przy tym, że w sprawach publicznych nie zaszły żadne nowe wydarzenia.

Mikołaj Jabłonowski odpowiada na pretensje adresata o rzadkie przysyłanie listów, zapewniając o swym stałym raportowaniu. Informuje o nocnych naradach nad dyspozycją wojska i odsyła po szczegóły do pana podstolego.

Mikołaj Jabłonowski informuje wojewodę ruskiego o odroczeniu lwowskiej komisji, przybyciu dygnitarzy, w tym wojewody krakowskiego i nominata chełmińskiego, oraz o oczekiwaniu na posłańca od księcia Radziwiłła. Wspomina także o terminie rozprawy sądowej pani Krasnosielskiej i odbytej konferencji u wojewody krakowskiego.

Mikołaj Jabłonowski przesyła wojewodzie ruskiemu zapodzianą wcześniej kopię listu ks. Somolińskiego oraz tłumaczy zatrzymanie we Lwowie Jacentego, który kopiuje pożyczony obraz św. Weroniki z Chrystusem. Donosi także o lokalnych wizytach oraz o śmierci ponad stuletniego sędziwego winogrodnika.

Mikołaj Jabłonowski donosi wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu, że nie ma nowych wieści o Tatarach poza tymi, które przekazał strażnik. Relacjonuje również wypowiedź dotyczącą ewentualnego przyjazdu adresata oraz kwestii kosztów i koni.

Mikołaj Jabłonowski donosi wojewodzie ruskiemu o braku pewnych informacji na temat ruchów wojsk tatarskich oraz o podejrzanych i prawdopodobnie fałszywych pogłoskach przywiezionych przez posłańca. Informuje także o odesłaniu korespondencji od wojewody podolskiego i starosty żydaczowskiego oraz o przekazaniu wakującej chorągwi hrabiemu Tarnowskiemu.

Mikołaj Jabłonowski przesyła wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu bieżące wiadomości pocztowe oraz relację dworzanina Fopczeskiego, który powrócił z Drezna od króla i królowej. Informuje o śmierci kasztelana olsztyńskiego oraz o rozczarowaniu posłańca brakiem wynagrodzenia za odprowadzenie Tatara.

Mikołaj Jabłonowski relacjonuje wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu codzienne wydarzenia ze Lwowa, w tym wizytę powracającego z Persji zakonnika oraz wieści o zdrowiu marszałka wielkiego koronnego. Wspomina także o listach od wojewody wileńskiego, wstąpieniu brata kapitana Dąbrowskiego do bernardynów i śmierci sprawcy tumultu w Oleszycach.

Mikołaj Jabłonowski przesyła odpisy nowin pocztowych oraz donosi o bieżących wydarzeniach ze Lwowa, w tym o śmierci sędziwego Kurdwanowskiego i odprawieniu francuskiego dominikanina. Informuje także o zasłyszanych wieściach o zgonach m.in. hrabiego Kinskiego i chorążego lubelskiego Rzechowskiego.

Mikołaj Jabłonowski informuje Jana Jabłonowskiego o zbliżeniu się ordy pod Kamieniec oraz wzywa go do pilnego przybycia w związku z zagrożeniem i powrotem posła z traktatów. Wspomina także o przesłuchaniu malarzy wykonujących kopie obrazów oraz przesyła załączoną korespondencję.

Autor rozpoczyna korespondencję przez pułkownika Kamińskiego, informując brata o braku ważnych nowin z Porycka. Opisuje także pobyt we Lwowie, pocieszanie stroskanej po rozstaniu Jejmości, udany fortel z bransoletką oraz poufną prośbę Kamińskiego.

Aleksander Jan Jabłonowski informuje brata o manewrach wojsk Augusta II i posiłków cudzoziemskich przeciwko zwolennikom księcia Contiego oraz o trudnościach finansowych wstrzymujących wymarsz wojsk koronnych. Prosi adresata o zachowanie poufności i spalenie listu po przeczytaniu.

Aleksander Jan Jabłonowski donosi bratu Janowi o nieustannych niepokojach w obozie pod Wyżnianami i planowanym na bieżący tydzień wyruszeniu wojska, dopytując o jego plany dołączenia do pochodu. Wspomina również o skardze wojewody krakowskiego do króla na naruszenie kompetencji hetmańskich przy obsadzie dowództwa pogranicza.

Aleksander Jan Jabłonowski informuje brata o wydarzeniach politycznych i wojskowych z Krakowa z udziałem króla, a także o uznaniu monarchy przez miasta pruskie. Przesyła konia do wypróbowania i prosi o wypłacenie posłańcowi stu talarów bitych na poczet długu.

Zachowana karta adresowa przesyłki skierowanej do wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego przebywającego w Mościskach.

Aleksander Jan Jabłonowski informuje brata o zgubieniu dwóch dużych diamentów ze szmaragdowego klejnotu żony i prosi o dyskretne poszukiwania oraz śledztwo wśród Żydów i złotników. Porusza również kwestię zakupu zboża kofsurskiego, prosi o przysłanie książki do czytania i zapowiada przyjazd do Lwowa.

Aleksander Jan Jabłonowski składa Janowi Jabłonowskiemu oraz jego małżonce serdeczne życzenia świąteczne i noworoczne. Prosi również brata o przekazanie najświeższych wieści ze spraw publicznych oraz prywatnych, ze szczególnym uwzględnieniem kwestii mogących go dotyczyć.

Aleksander Jan Jabłonowski dziękuje bratu za przekazane wieści i odnosi się do niepewnych doniesień o jego rychłym przybyciu do Lwowa. Z niecierpliwością wyczekuje osobistego spotkania oraz przesyła pozdrowienia od siebie i żony.

Aleksander Jan Jabłonowski informuje brata o braku wieści o wyjeździe ojca z Warszawy oraz przekazuje relację z obozu dotyczącą przejmowania Kamieńca Podolskiego i wycofywania tureckich armat. Prosi również adresata o szybką odpowiedź i zapowiedź jego przybycia do Lwowa.

Aleksander Jan Jabłonowski usprawiedliwia brak wcześniejszej odpowiedzi brata jego wyjazdem do Podkamienia i prosi o przesłanie poufnych nowin. Skarży się również na uciążliwość i znużenie przewodniczeniem zjazdom sądowym w Busku.

Aleksander Jan Jabłonowski pisze ze Lwowa do swego brata Jana, wojewody ruskiego, poruszając kwestię ekspedycji korsuńskiej oraz planowanego spotkania w okresie Śródpościa. Informuje o oczekiwaniu na pana Zamoyskiego w celu przedłożenia memoriału i przesyła serdeczne pozdrowienia od siebie i żony.

Aleksander Jan Jabłonowski opisuje niesłuszne aresztowanie swojej czeladzi w związku ze śmiertelnym postrzeleniem pana Wotałowskiego. Relacjonuje również wieści o grabieżach wojsk saskich na Litwie, nałożonych kontrybucjach oraz nastrojach tamtejszej szlachty.

Aleksander Jan Jabłonowski odradza pożyczanie koni od sędziny, sugerując zwrócenie się do Czackiego, a zarazem deklaruje gotowość spełnienia woli adresata. Przypomina także o pilnym załatwieniu swojej sprawy urzędowej przed nadchodzącymi wyprawami wojskowymi.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski apeluje do rajców lwowskich o zaprzestanie nakładania nadmiernych kontrybucji i kar na cechy miejskie. Zapowiada ostateczne rozstrzygnięcie sporów podczas nadchodzącej komisji hybernowej we Lwowie.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski upomina rajców lwowskich w kwestii wstrzymania prac fortyfikacyjnych i braku zaopatrzenia dla cugów wodnych. Rozstrzyga, że mimo posiadanych przywilejów cechy powinny proporcjonalnie dołożyć się do tych wydatków, a ostateczne załatwienie sporów zapowiada na czas komisji hibernowej.

Stanisław Jan Jabłonowski interweniuje u rady miasta Lwowa w sprawie pana Morawskiego, który poniósł znaczne straty majątkowe z winy swoich dozorców. Hetman prosi o wnikliwe zbadanie przesłanych materiałów ze śledztwa i rychłe wymierzenie sprawiedliwości.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski ostrzega burmistrza Lwowa przed ukrywającymi się w mieście ludźmi swawolnymi, którzy planują wywołać zamieszki. Nakazuje nakłonienie mieszczan do czujności, kontrolowanie przybyszów pod groźbą kary śmierci dla gospodarzy oraz ogłoszenie załączonego uniwersału.

Hetman wielki koronny Stanisław Jan Jabłonowski informuje władze i społeczność Lwowa o przedłużeniu kontraktu na podatek szelężny z dotychczasowymi kontrahentami. Prosi o wsparcie w egzekwowaniu umowy oraz o czuwanie nad jej przestrzeganiem zgodnie z królewskimi uniwersałami i instrukcją.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski upomina władze Lwowa za bezprawne szykanowanie i wymierzanie samowolnej sprawiedliwości żołnierzom fundacji zborowskiej podlegającym jego jurysdykcji. Domaga się zaniechania tych działań i łagodniejszego traktowania fundacji niepodlegającej prawu miejskiemu.

Stanisław Jan Jabłonowski ostrzega magistrat lwowski przed lekceważeniem woli królewskiej i królewskich przywilejów w związku ze skargą pana Skotki. Hetman radzi władzom miasta podporządkowanie się nakazom monarchy, by uniknąć surowych kar.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski wzywa pozwanego przed sąd wojskowy w Warszawie z powództwa mieszczan lwowskich. Zarzuca mu złamanie hetmańskiego uniwersału ochronnego oraz wyrządzenie licznych krzywd i szkód mieszkańcom.

Hetman wielki koronny Stanisław Jan Jabłonowski ponawia prośbę do władz Lwowa o zezwolenie ojcom dominikanom na poprowadzenie kanału przy murze miejskim. Podkreśla pilną potrzebę klasztoru i wyraża nadzieję na pozytywne rozpatrzenie sprawy.

Stanisław Jan Jabłonowski interweniuje u władz Lwowa w sprawie ciężaru finansowego po zmarłym podsędku Goleckim, którym obciążany jest pan Obrocki. Hetman prosi o zawieszenie rozstrzygania tej sprawy do czasu jego powrotu z kampanii wojennej.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski zachęca władze Lwowa do pomyślnego zawarcia ugody ze zborem lwowskim i zakończenia kosztownych sporów sądowych. Podkreśla korzyści płynące ze zgody i gotowość drugiej strony do porozumienia.

Wojewoda ruski Stanisław Jabłonowski zwraca się do rajców lwowskich z prośbą o przychylność w sprawach gdańskiego mieszczanina Pan Widera. Zapewnia przy tym adresatów o swojej wdzięczności i gotowości do odwzajemnienia życzliwości.

Hetman Stanisław Jabłonowski wstawia się u rajców lwowskich za mieszczanami z cechów, wzywając magistrat do zaprzestania uciążliwego ściągania kontrybucji i stosowania przymusu. Zapowiada ostateczne rozstrzygnięcie zatargów podczas najbliższej komisji hybernowej we Lwowie.

Hetman Stanisław Jabłonowski nakazuje radzie lwowskiej i cechom wspólne sfinansowanie zaopatrzenia cugów wodnych pracujących przy miejskich fortyfikacjach, mimo królewskich immunitetów rzemieślników. Zapowiada ostateczne rozstrzygnięcie sporów majątkowych między miastem a cechami podczas zbliżającej się komisji hibernowej oraz wizyty króla.

Hetman Stanisław Jabłonowski interweniuje u władz Lwowa w imieniu pana Mazarakiego, który doznał znacznych strat majątkowych z winy swoich dozorców. Autor listu prosi rajców o rzetelne zbadanie sprawy w oparciu o śledztwo i niezwłoczne naprawienie wyrządzonej szkody.

Hetman Stanisław Jabłonowski ostrzega burmistrza Lwowa przed swawolnymi ludźmi planującymi napaść na miasto i nakazuje postawienie mieszczan w stan gotowości z bronią w ręku. Poleca inwigilację ludzi luźnych, współpracę z wojskiem oraz ogłoszenie i opublikowanie załączonego uniwersału.

Hetman Stanisław Jabłonowski informuje władze Lwowa o przedłużeniu kontraktu na pobór podatku szelężnego z dotychczasowymi kontrahentami. Prosi magistrat o dopilnowanie wykonania umowy oraz czuwanie nad jej przestrzeganiem.

Hetman wielki koronny Stanisław Jabłonowski upomina władze Lwowa za bezprawne szykanowanie żołnierzy fundacji zborowskiej podlegających jego jurysdykcji. Nakazuje zaprzestanie samowolnego wymierzania sprawiedliwości i łagodniejsze traktowanie fundacji, przypominając, że nie podlega ona miejskiemu prawu.

Hetman Stanisław Jabłonowski informuje władze Lwowa o gniewie króla spowodowanym lekceważeniem monarszych reskryptów w sprawie krzywd pana Skalskiego. Ostrzega rajców i wójta, by podporządkowali się woli monarchy i uniknęli kary.

Hetman Stanisław Jabłonowski interweniuje u władz Lwowa w sprawie roszczeń ciążących po zmarłym podsędku Goteckim na mieszczaninie Obrockim. Prosi o zawieszenie rozstrzygania tego sporu do czasu swojego powrotu z kampanii wojennej.

Hetman wielki koronny Stanisław Jabłonowski ponawia prośbę do władz Lwowa o zezwolenie ojcom dominikanom na poprowadzenie kanału przy murze miejskim. Zapewnia magistrat o swojej wdzięczności i liczy na pomyślne załatwienie tej pilnej dla klasztoru sprawy.

Hetman Stanisław Jabłonowski wyraża zadowolenie z planowanego zawarcia ugody między władzami Lwowa a miejscowym zborem. Zachęca magistrat do polubownego zakończenia sporu, wskazując na bezcelowość kosztownych procesów sądowych.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski informuje Franciszka Zamoyskiego o rozpaczy żony po śmierci Halrusi i planowanym przyjeździe do Lwowa. Prosi o przygotowanie dla niej kwatery z kominem w mieście, sugerując izbę stołową u pani Rubertowej.

Hetman Jerzy Jazłowiecki wzywa burmistrza i rajców lwowskich do bezzwłocznego wydania armat panu Rożnowi. Przekazanie uzbrojenia wynika z woli królewskiej nakazującej przetransportowanie dział ze Lwowa do Trembowli.