Katalog źródeł

Wojciech Cieński gratuluje Janowi Jabłonowskiemu objęcia dowództwa nad wojskiem i życzy mu buławy polnej. Deklaruje również gotowość stawienia się na wezwanie w obozie, tłumacząc możliwe opóźnienie koniecznością skompletowania prowiantu.

Wojciech Cieński informuje Jana Jabłonowskiego o otrzymanych rozkazach koncentracji chorągwi pod Szczerzem oraz o trudnościach z wyruszeniem w pole z powodu niewypłacenia żołnierzom hiberny. Prosi o zapewnienie rychłej wypłaty należności i zaleca, aby podstolina Jabłonowska na czas kampanii schroniła się we Lwowie.

Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za gratulacje, zagrzewa mieszkańców do wytrwałej obrony przed wojskami Chmielnickiego oraz zapowiada nadejście posiłków sojuszniczych. Informuje również o przysłaniu stu żołnierzy piechoty pod dowództwem pana Podlewskiego i zapewnia o wstawiennictwie u szlachty w kwestii wypłaty miastu czopowego na cele obronne.

Stefan Czarniecki dziękuje rajcom miasta Lwowa za powinszowania z okazji szczęśliwego przybycia i triumfu nad wrogiem, przypisując sukces opiece boskiej oraz szczęściu króla. Zachęca mieszczan do modlitw dziękczynnych za ocalenie Lwowa i deklaruje swą życzliwość.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za powitalny list i ostrzega przed grożącym wiosną atakiem nieprzyjaciela na granice Rzeczypospolitej. Nakazuje pilne wzmocnienie miejskich fortyfikacji oraz radzi zwrócenie się do króla o przysłanie wykwalifikowanego inżyniera wojskowego.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki zwraca się do burmistrza i magistratu Lwowa o szybkie i sprawiedliwe rozstrzygnięcie sprawy porucznika Miczyńskiego. Żołnierz ów domaga się od wdowy po lwowskim mieszczaninie zwrotu pieniędzy i rzeczy pozostawionych w depozycie po wyprawie węgierskiej.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki wzywa burmistrza i magistrat lwowski do poszanowania dawnych przywilejów handlowych Żydów podlegających jego jurysdykcji. Podkreśla wagę handlu wschodniego oraz podatków uiszczanych przez nich na rzecz Rzeczypospolitej.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki wzywa burmistrza i rajców Lwowa do zaprzestania umniejszania i wstrzymywania należnych mu tradycyjnie dochodów wojewodzińskich. Z obozu pod Buskiem domaga się poszanowania swojego urzędu i nienaruszania praw przysługujących także jego następcom.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za gratulacje, zachęca do mężnego oporu wobec Chmielnickiego i zapewnia o nadchodzącej pomocy sojuszników monarchy. Informuje również o przysłaniu stuosobowego oddziału wyćwiczonej piechoty pod dowództwem pana Podlewskiego oraz o zabezpieczeniu miejskich dochodów z czopowego na cele obronne.

Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za gratulacje z okazji przybycia w te strony oraz odniesionego zwycięstwa nad wrogiem, przypisując ocalenie miasta Opatrzności Bożej i działaniom wojennym. Zachęca rajców do modlitw dziękczynnych i zapewnia o swojej wdzięczności oraz gotowości do dalszej przychylności.

Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za powitalny list po powrocie z wojennej wyprawy i składa im wzajemne życzenia. W obliczu zagrożenia ze strony nieprzyjaciół apeluje o pilne wzmocnienie fortyfikacji miasta oraz radzi zwrócić się do króla o przysłanie inżyniera wojskowego.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki wstawia się u burmistrza i magistratu Lwowa za porucznikiem swojej chorągwi, panem Mężyńskim, domagającym się zwrotu zdeponowanych w mieście rzeczy i łupów. Hetman apeluje o zaprzestanie przewlekania procesu i rychłe wydanie sprawiedliwego wyroku egzekucyjnego.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki apeluje do burmistrza i magistratu Lwowa o nieutrudnianie Żydom podległym jego jurysdykcji prowadzenia drobnego handlu. Podkreśla dawne zwyczaje, brak szkody dla innych oraz podatki i ciężary ponoszone przez Żydów na rzecz Rzeczypospolitej.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki upomina władze Lwowa za wstrzymywanie i próby pomniejszenia prowentów należnych mu z racji urzędu. Wzywa burmistrza i rajców do poszanowania jego autorytetu oraz praw jego następców, domagając się zmiany ich dotychczasowej postawy.

August Aleksander Czartoryski informuje władze Lwowa, że nakazał panu Korczyńskiemu zaprzestanie roszczeń dotyczących spornego gruntu miejskiego. Prosi jednocześnie o sprecyzowanie pozostałych zarzutów wobec Korczyńskiego, obiecując podjęcie sprawiedliwych kroków.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania. W odpowiedzi przekazuje życzenia pomyślności dla stołecznego miasta oraz wszystkich jego mieszkańców.

Wojewoda ruski August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i życzliwość z okazji minionych świąt. Składa miastu oraz jego mieszkańcom życzenia niegasnącej sławy, pomyślności i wielu lat dostatku, deklarując swą stałą przychylność.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i składa im oraz mieszkańcom życzenia pomyślności w Nowym Roku. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej życzliwości i gotowości do przysług.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za okazywaną mu stale życzliwość. Przesyła jednocześnie życzenia pomyślności dla rajców oraz pomyślnego rozwoju i trwałego rozkwitu miasta.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i życzliwość okazaną z okazji świąt. Składa magistratowi oraz wszystkim mieszkańcom miasta powinszowania pomyślności i pomyślnego Nowego Roku, deklarując swą stałą gotowość do pomocy.

August Aleksander Czartoryski odpowiada władzom Lwowa na skargi dotyczące podwojewodziego Skrzetuskiego, odrzucając zarzuty o bezprawne działania i stając w obronie jego honoru oraz przysługującej mu pensji. Informuje również, że podwojewodzi jest gotów dochodzić sprawiedliwości i satysfakcji na drodze prawnej za wniesiony przeciw niemu manifest.

August Aleksander Czartoryski informuje magistrat lwowski o niemożności przybycia podwojewodziego Skrzetuskiego w pierwotnym terminie z powodu ważnych okoliczności. Wyznacza nowy termin ustalenia taks na 24 października i prosi władze miejskie o dostosowanie się do tej zmiany.

Wojewoda ziem ruskich August Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Bożego Narodzenia. Odwzajemnia życzenia pomyślności w nowym roku dla całego miasta i jego mieszkańców oraz deklaruje swą nieustanną gotowość do pomocy.

Wojewoda ziem ruskich August Czartoryski przesyła władzom i mieszkańcom Lwowa podziękowania za pamięć oraz noworoczne życzenia pomyślności i dostatku. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej życzliwości i gotowości do przysług.

Wojewoda ziem ruskich August Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i składa im oraz wszystkim mieszkańcom miasta pomyślne życzenia na rozpoczęty nowy rok. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej i niezmiennej przychylności.

Katarzyna Czacka wyraża radość ze szczęśliwego powrotu wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego i dziękuje za wyjednanie u króla listu przypowiedniego na szwadron dla jej syna. Tłumaczy, że stan zdrowia i obowiązki uniemożliwiły jej osobiste podziękowanie w Warszawie, po czym poleca siebie i dzieci dalszej opiece adresata.

Katarzyna Czacka tłumaczy niemożność przybycia do Lwowa sprawą trybunalską w Lublinie i prosi wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o interwencję w sprawie niewypłaconych przez Czygowskiego należności zmarłego męża. Dopytuje również o treść korespondencji od Baranowskiego oraz przesyła pozdrowienia od siebie i dzieci.

Katarzyna Czacka tłumaczy wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu powody opuszczenia Torczyna, w którym oczekiwała na adresata. Wyjaśnia, że pilny termin ugody majątkowej z biskupem chełmskim zmusza ją do wyjazdu na Polesie, gdzie prosi o kierowanie dalszej korespondencji.

Jan Ciechowicz relacjonuje Franciszkowi Głogowskiemu przebieg krakowskiej koronacji Augusta II, rozdanie urzędów oraz opór stronników prymasa Radziejowskiego. Przekazuje także wiadomości o pogromie armii tureckiej pod Petrowaradynem i Zentą oraz o lokalnych potyczkach pod Kamieńcem.

Melchior Scheffler w imieniu pana von Dorna odpowiada wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu, potwierdzając wyprawienie holenderskich towarów z Gdańska do Warszawy. Zgodnie z wcześniejszą prośbą adresata przesyła także najświeższe wiadomości z Francji.

Melchior Scheffler przesyła wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu wiadomości francuskie nadesłane pocztą holenderską. Zapewnia przy tym adresata o swojej gotowości do dalszych usług i poleca się jego łasce.

J. W. Szpiłowski donosi wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu o wkroczeniu szwedzkiego garnizonu do Warszawy, nastrojach szlachty i wojska oraz obawach przed zawarciem hańbiącego traktatu pokojowego. Informuje również o śmierci Rafała Leszczyńskiego i ostatnich nominacjach na urzędy państwowe.

Generał major Magnus Stenbock wystawia oficjalne pokwitowanie dla Lwowa i tamtejszych jurydyk z uiszczonej części kontrybucji wojennej, zredukowanej przez króla szwedzkiego po wstawiennictwie Stanisława Leszczyńskiego. Równocześnie zabrania szwedzkiemu wojsku nakładania dalszych świadczeń, zaznaczając, że nieopłacona reszta kwoty ciążąca na Ormianach i Grekach zabezpieczona została zakładnikami.

M. Sztym wyjaśnia burmistrzowi Lwowa, że brak pełnego zwrotu kosztów poniesionych przez magistrat wynika ze złego stanu skarbu publicznego. Zapewnia zarazem, że powracający poseł zostanie zabezpieczony i utrzymany z dochodów celnych zgodnie z dyspozycją podskarbiego wielkiego koronnego.

Jakub Szulc informuje władze Lwowa o przebiegu spraw zadwornych, w tym sporu z Rusinami, problemach z kwerendą dokumentów w Metryce oraz kwestii pozwania burgrabiego lwowskiego. Przesyła odpisy dekretów, relacjonuje bieżące wieści z Warszawy i prosi rajców o życzliwość oraz pomoc dla swojej rodziny podczas jego nieobecności.

Biskup Józef Szumlański kieruje stanowczy apel do radnych miasta Lwowa o natychmiastowe wypuszczenie z więzienia udręczonych Rusinów. Wskazuje na bezduszność magistratu, niestosowność tak surowego traktowania poddanych w czasie świąt i chorób oraz powołuje się na chrześcijańskie miłosierdzie i królewski autorytet.

Biskup Józef Szumlański informuje hetmana Stanisława Jana Jabłonowskiego o brutalnym napadzie starosty boreckiego Daniłowicza na cerkiew w Małych Dieduszycach, pobiciu unickiego kapłana oraz sprofanowaniu Najświętszego Sakramentu. Prosi adresata o pomoc i protekcję prawną wobec odmowy przyjęcia protestacji przez urząd w Żydaczowie.

Stanisław Antoni Szczuka dziękuje wojewodzie ruskiemu za okazane zaufanie i informuje o przedstawieniu powierzonych spraw na prywatnej audiencji. Zapewnia adresata o nienaruszonej reputacji, powstrzymując się od opisywania szczegółów z racji konieczności zachowania dyskrecji.

Stanisław Antoni Szczuka deklaruje wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu gotowość do wstawiennictwa za polecanymi przez niego osobami. Zaznacza przy tym, że dotychczasową prośbę potraktował jako wstępną, gdyż nie dotarły do niego jeszcze zapowiadane listy.

Stanisław Antoni Szczuka donosi wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o ruchach partii wojskowych z Prus i Sambora. Informuje także o kwestiach rozliczeń pieniężnych oraz sporze dotyczącym kursu tynfów.

Stanisław Antoni Szczuka z zakłopotaniem prosi wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o zwolnienie z powierzonego mu zadania ze względu na absorbujące go sprawy sejmowe i kwestię królewicza. Sugeruje powierzenie tej materii komuś innemu, deklarując jednocześnie swoje całkowite oddanie.

Teofila Jabłonowska interweniuje u prezydenta Lwowa w sprawie swojego dworskiego konwisarza Lampartowicza, prosząc o szybkie rozstrzygnięcie jego przewlekłego sporu z konwisarzem Walentym o skonfiskowane narzędzia. W zamian za okazanie sprawiedliwości rzemieślnikowi zapewnia o dalszej przychylności i wsparciu dla interesów miasta ze strony swojego męża.

Archidiakon lwowski prosi wojewodę Jana Jabłonowskiego o użycie wpływów, by ks. Gołębowski zrzekł się na jego rzecz starań o beneficjum jaworowskie. Wskazuje, że konkurent objął już inne intratne posady, a dla niego samego Jaworów jest bardzo dogodny ze względu na bliskość Lwowa.

Wojewoda ruski Jan Jabłonowski prosi stolnika bełskiego Daniela Winarskiego o uregulowanie długu wobec lwowskiego kupca na podstawie wystawionej asygnaty. Wypłata ma zostać zrealizowana przez zarządcę z funduszy z raty przypadającej w maju.

Wojewoda ruski Jan Stanisław Jabłonowski zwraca się do kasztelana krakowskiego Hieronima Augusta Lubomirskiego z prośbą o tymczasowe zwolnienie dworzanina Olszyńskiego. Jest on niezbędny braciom Jabłonowskim do przeprowadzenia działu spadku po ojcu, gdyż orientuje się w rozliczeniach z wierzycielami.

Wojewoda ruski Jan Stanisław Jabłonowski instruuje Chwałkowskiego w kwestii przygotowań do podziału majątku, zbadania nastrojów panny oboźnej oraz załagodzenia zatargu z panią Poniatowską. Zleca także zorganizowanie kwatery we Lwowie, zakup siana i zebranie wiadomości o losach rotmistrza po starciu ze Szwedami.

Jan Stanisław Jabłonowski wraz z żoną Joanną przesyłają krewnej serdeczne pozdrowienia i upewniają o swojej niezmiennej miłości oraz oddaniu, korzystając z okazji wyprawienia posłańca. Wojewoda ruski nadmienia przy tym, że w sprawach publicznych nie zaszły żadne nowe wydarzenia.

Mikołaj Jabłonowski odpowiada na pretensje adresata o rzadkie przysyłanie listów, zapewniając o swym stałym raportowaniu. Informuje o nocnych naradach nad dyspozycją wojska i odsyła po szczegóły do pana podstolego.

Mikołaj Jabłonowski informuje wojewodę ruskiego o odroczeniu lwowskiej komisji, przybyciu dygnitarzy, w tym wojewody krakowskiego i nominata chełmińskiego, oraz o oczekiwaniu na posłańca od księcia Radziwiłła. Wspomina także o terminie rozprawy sądowej pani Krasnosielskiej i odbytej konferencji u wojewody krakowskiego.

Mikołaj Jabłonowski przesyła wojewodzie ruskiemu zapodzianą wcześniej kopię listu ks. Somolińskiego oraz tłumaczy zatrzymanie we Lwowie Jacentego, który kopiuje pożyczony obraz św. Weroniki z Chrystusem. Donosi także o lokalnych wizytach oraz o śmierci ponad stuletniego sędziwego winogrodnika.