Katalog źródeł

Prymas Władysław Łubieński informuje magistrat lwowski o objęciu godności prymasowskiej oraz zdaniu zarządu archidiecezją kapitułę, zapewniając o swojej pamięci i życzliwości dla miasta. Donosi także o wyznaczeniu komisarzy do spraw zrujnowanych lwowskich kamienic oraz modli się o godnego następcę na stolicy metropolitalnej.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. W odpowiedzi odwzajemnia życzenia pomyślności i Bożego błogosławieństwa dla władz oraz wszystkich mieszkańców miasta.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Nowego Roku. Odwzajemnia życzenia, prosząc Boga o pomyślność i błogosławieństwo dla magistratu oraz wszystkich mieszkańców miasta.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskiego. W odpowiedzi przesyła włodarzom i całemu miastu wielkanocne błogosławieństwo oraz życzenia pomyślności i zdrowia.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Nowego Roku. Odwzajemnia życzenia, prosząc Boga o liczne błogosławieństwa dla adresatów.

Prymas Władysław Łubieński odmawia władzom Lwowa wstawiennictwa u Stolicy Apostolskiej w ich sporze z arcybiskupem lwowskim. Podkreśla, że nie wypada mu ingerować w sprawy obcej diecezji, i gani mieszczan za sprzeciwianie się zarządzeniom ich ordynariusza.

Prymas Władysław Łubieński potwierdza odbiór listu z 17 czerwca 1762 roku i dziękuje urzędnikowi Głowackiemu za nadesłanie paktów wraz z remanifestem miasta Lwowa.

Prymas Władysław Łubieński zwraca się do władz miasta Lwowa z prośbą o podpisanie prezenty na probostwo lwowskie dla kanclerza księdza Rzewuskiego. Podkreśla przy tym zasługi duchownego oraz powagę jego wpływowej rodziny.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi miasta Lwowa za przesłane powinszowania noworoczne. W odpowiedzi przesyła rajcom życzenia zdrowia i wszelkiej pomyślności na nadchodzący rok.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi Lwowa za żal i wierność okazane po śmierci króla Augusta III. Zapewnia mieszczan o swojej opiece nad ich prerogatywami, bezpieczeństwem i swobodami w czasie bezkrólewia.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi miasta Lwowa za przesłane życzenia noworoczne. W odpowiedzi przekazuje wzajemne powinszowania pomyślności, zdrowia oraz zapewnia o swojej nieustannej życzliwości.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia. W odpowiedzi składa magistratowi powinszowania pomyślności i wszelkiego powodzenia na Nowy Rok.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane z okazji Nowego Roku powinszowania. W odpowiedzi przesyła magistratowi i miastu życzenia pomyślności i wieloletniego powodzenia.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania. W odpowiedzi przesyła rajcom wzajemne życzenia pomyślności oraz błogosławieństwa na nowo rozpoczęty rok.

Arcybiskup lwowski Władysław Łubieński informuje magistrat Lwowa o zmianie terminu swojego ingresu do katedry na 3 sierpnia 1758 roku, zgodnie z wolą króla. Prosi władze miejskie o przygotowanie uroczystości oraz zapewnienie dogodnego i godnego przejścia do świątyni.

Arcybiskup lwowski Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za wyrazy życzliwości skierowane do niego jako pasterza. Przesyła pasterskie błogosławieństwo oraz życzenia obfitych łask od nowo narodzonego Chrystusa dla magistratu i całego miasta.

Arcybiskup lwowski i nominat na prymasa Władysław Łubieński dziękuje władzom Lwowa za gratulacje z okazji awansu i życzenia wielkanocne, żałując niemożności osobistego pożegnania. Zapowiada także wydanie komisji mającej na celu umiarkowanie miejskich czynszów kościelnych zgodnie z dyspozycją z Rzymu.

Prymas Władysław Łubieński żegna się z magistratem Lwowa w związku z objęciem godności prymasowskiej, zapewniając o swej niesłabnącej życzliwości dla miasta. Informuje o przekazaniu rządów archidiecezją prałatom katedralnym, wyznaczeniu komisarzy do spraw zrujnowanych kamienic oraz modlitwie o godnego następcę na stolicy metropolitalnej.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. Odwzajemnia życzenia pomyślności i Bożego błogosławieństwa dla rajców oraz wszystkich mieszkańców miasta.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje magistratowi i mieszkańcom Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Nowego Roku. Odwzajemnia życzenia pomyślności i zapewnia o swojej stałej życzliwości.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane życzenia z okazji Zmartwychwstania Pańskiego. Odwzajemnia się modlitwą o pomyślność miasta, zdrowie rajców oraz udziela im arcykasterskiego błogosławieństwa.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. W odpowiedzi przesyła im wzajemne życzenia pomyślności i obfitych łask Bożych.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński odmawia władzom Lwowa wstawiennictwa w Rzymie w ich sporze z arcybiskupem lwowskim, zaznaczając, że nie zamierza ingerować w sprawy obcej diecezji. Gani rajców za sprzeciwianie się rozporządzeniom miejscowego pasterza i odsyła ich do właściwych instancji kościelnych.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński potwierdza odbiór listu datowanego na 17 czerwca 1762 roku. Dziękuje adresatowi za nadesłane wraz z nim dokumenty w postaci paktów oraz remanifestu miasta Lwowa.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński prosi magistrat lwowski o podpisanie prezenty na probostwo lwowskie dla kanclerza księdza Rzewuskiego po awansie tamtejszego sufragana. Wskazuje przy tym na zasługi kandydata oraz powiązania z wpływowymi krewnymi: hetmanem polnym koronnym i wojewodą podolskim.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Nowego Roku. Odwzajemnia się życzeniami zdrowia, szczęścia i pomyślności na nadchodzący czas.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi Lwowa za żal po śmierci króla Augusta III i wzywa do pokornego przyjęcia wyroków boskich. Zapewnia jednocześnie miasto o swojej opiece oraz staraniach na rzecz zachowania jego praw i swobód w okresie bezkrólewia.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. Odwzajemnia życzenia pomyślności i zdrowia oraz zapewnia adresatów o swojej stałej życzliwości.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi miasta Lwowa za nadesłane życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia. W odpowiedzi przesyła władzom miejskim powinszowania wszelkiej pomyślności i szczęścia w nowym roku.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi miasta Lwowa za nadesłane życzenia noworoczne. W odpowiedzi odwzajemnia się wyrazami wdzięczności oraz życzeniami pomyślności i nieustannego powodzenia dla miasta na nadchodzące lata.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. W odpowiedzi przesyła magistratowi życzenia obfitego Bożego błogosławieństwa i pomyślności w nowym roku.

Prymas Maciej Łubieński, reagując na skargę rajców lwowskich, apeluje do sędziów kapturowych powiatu lwowskiego o zaniechanie nakładania wysokich kar na mieszczan lwowskich. Podkreśla, że w obliczu trwającego powstania Chmielnickiego Lwów jest kluczowym schronieniem dla szlachty, a dalszy ucisk miast ściągnie na Rzeczpospolitą kolejny gniew Boży.

Rektor Akademii Krakowskiej Jan Lukini ubolewa nad bezprawnym opuszczeniem kolonii akademickiej w Chełmnie przez dotychczasowego dyrektora Studnickiego i obiecuje przysłać w przyszłym miesiącu nowego, godnego profesora, prosząc magistrat chełmiński o życzliwe przyjęcie i zwrot kosztów podróży.

Rektor Jan Lukini informuje władze Lwowa o objęciu rektoratu i gotowości wyznaczenia odpowiedniego kandydata na dyrektora tamtejszej szkoły akademickiej, prosząc o zapewnienie mu stałego uposażenia oraz zwrot kosztów podróży.

Rektor Jan Lukini przedstawia i rekomenduje magistratowi Lwowa nowego dyrektora lwowskiej kolonii akademickiej, ks. Wawrzyńca Opejdowicza, prosząc o opiekę nad nim oraz o refundację kosztów jego podróży wyłożonych ze skarbu uniwersyteckiego.

Rajca krakowski Franciszek Łupacz przypomina magistratowi lwowskiemu o niespłaconym długu, na który miał wielokrotne obietnice, i ostrzega, że w razie dalszej zwłoki będzie musiał szukać innych środków prawnych celem odzyskania pieniędzy.

Hospodar Wasyl Łupuł zapewnia Jana Keménego i Jerzego II Rakoczego o stałej przyjaźni, wyjaśniając dawne pretensje dotyczące złego traktowania mołdawskiego posła na pogrzebie Zygmunta Rakoczego. Do listu dołącza nowiny o wyprawie kałgi sułtana i poselstwie chana do Chmielnickiego o posiłki przeciw Kałmukom i Kozakom dońskim oraz o krwawym buncie w Korsuniu przy redukcji rejestru kozackiego i egzekucji jego przywódcy Mozyry.

István Serédi informuje Jánosa Keménya o bieżącej sytuacji wojskowej i dyplomatycznej w Mołdawii, relacjach z chanem tatarskim oraz kwestii skarbu byłego hospodara Bazylego Lupuła. Donosi także o położeniu wojsk tatarskich względem obozu polskiego.

Hospodar mołdawski Gheorghe Ștefan przesyła Jánosowi Keményowi doniesienia spod Żwańca dotyczące ucieczek Kozaków, relacji tatarsko-polskich oraz odpisy korespondencji wojennej. Porusza także kwestie wojsk węgierskich, rozliczeń finansowych i spraw bieżących.

Władysław Lubowiecki ostrzega rajców lwowskich przed samowolnie przedrukowanymi i zmanipulowanymi konstytucjami sejmowymi, godzącymi w stan miejski. Zapewnia o podjętych krokach prawnych i apeluje o uznawanie wyłącznie autentycznego tekstu opatrzonego jego podpisem.

Lubomirska z żalem wyjaśnia Janowi Jabłonowskiemu, że jego prośba nadeszła o dzień za późno, przez co prezentacje zostały już oddane. Zapewnia jednocześnie adresata o swojej życzliwości i gotowości do wyświadczenia przysługi w przyszłości.

Ludwika Lubomirska informuje magistrat lwowski o bezprawnej umowie zbycia pałacu i dworku, zawartej między jej mężem a księciem kurlandzkim bez jej wiedzy i zgody. Prosi władze miejskie o nieprzyjmowanie tego wadliwego aktu do ksiąg radzieckich oraz o unieważnienie intromisji.

Król Władysław IV nakazuje kupcom lwowskim uiszczanie cła granicznego od wwożonych towarów, znosząc ormiański ryczałt dwunastu kóp, jednocześnie uwalniając mieszczan od dotychczasowych zaległości i podtrzymując ich zwolnienie z ceł wewnętrznych.

Podskarbi wielki koronny Hieronim Lubomirski ponawia prośbę do wojewody wołyńskiego o wyjednanie u kasztelana krakowskiego asygnacji na leża zimowe dla swojej chorągwi arkabuzerskiej. Tłumaczy to pilną potrzebą zwerbowania i umundurowania żołnierzy przed nadejściem zimy oraz koniecznością szybkiego odprawienia rotmistrza.

Papież Urban VIII zleca kantorowi i kustoszowi przemyskiemu wyegzekwowanie prawomocnego wyroku drugiej instancji przyznającego kapitule katedralnej lwowskiej zarząd i prawa do szpitala św. Łazarza we Lwowie w sporze z lwowskimi dominikanami. Nakazuje wyznaczyć stronie przeciwnej ostateczny termin na wykazanie ewentualnej apelacji, a w razie jej braku przeprowadzić egzekucję orzeczenia i oszacować koszty procesowe.

Hetman Hieronim Lubomirski wstawia się u władz miasta Lwowa za swoim poddanym Hrebinką Fajfrem. Prosi o zezwolenie na dalsze prowadzenie przez niego szynku przynajmniej do czasu zapowiedzianej komisji i hetmańskiego przyjazdu do Lwowa.

Hetman Hieronim Lubomirski wyraża oburzenie z powodu zignorowania przez magistrat lwowski jego wcześniejszych próśb o wstrzymanie kroków sądowych wobec jego sługi Szymona Hrebenki. Ostrzega władze miasta, że w razie odrzucenia tej ostatniej prośby użyje swoich wpływów do obrony podwładnego i odwzajemnienia okazanej niechęci.

Hetman Hieronim Lubomirski dziękuje władzom Lwowa za wyznaczenie kwatery w kamienicy Barzego na czas nadchodzącej komisji i wspomina o porozumieniu w tej sprawie ze strażnikową koronną. Zapowiada również przybycie stanowniczego generalnego z prośbą o pomoc w należytym rozlokowaniu hetmańskiego dworu.

Hetman wielki koronny Hieronim Lubomirski odrzuca tłumaczenia władz Lwowa o braku funduszy i nakazuje natychmiastową wypłatę należnych mu pieniędzy asygnatariuszowi. Zaznacza przy tym, że wojewoda bełski zobowiązał do zapłaty podatku także lwowskich Żydów, którzy dotąd powoływali się na zwolnienia.

Hetman Hieronim Lubomirski dziękuje władzom Lwowa za przekazanie części asygnowanej sumy na utrzymanie piechoty węgierskiej. Z uwagi na trudne położenie miasta zgadza się na odroczenie i prosi o nadesłanie pozostałej połowy należności za cztery tygodnie.