Katalog źródeł

Kasztelan lwowski Antoni Morski dziękuje burmistrzowi i radzie miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji minionych Świąt. Przesyła wzajemne życzenia pomyślności dla Lwowa oraz dobrego zdrowia i długich lat życia dla adresatów.

Kasztelan lwowski Antoni Morski dziękuje burmistrzowi, radnym oraz całemu magistratowi Lwowa za pamięć i życzliwe słowa. W odpowiedzi składa władzom miejskim serdeczne życzenia zdrowia, Bożych łask i wszelkiej pomyślności na nadchodzący Nowy Rok.

Kasztelan lwowski Antoni Morski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i życzenia z okazji Nowego Roku. W odpowiedzi składa życzenia Bożego błogosławieństwa, zdrowia i pomyślności dla całego miasta oraz wszystkich członków magistratu.

Kasztelan lwowski Antoni Morski dziękuje władzom miejskim Lwowa za nadesłane powinszowania i odwzajemnia życzenia noworoczne. Życzy rajcom, miastu oraz całej Ojczyźnie pomyślności, Bożych darów i dobrego zdrowia.

Kasztelan lwowski Antoni Morski dziękuje rajcom i burmistrzom Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji nadchodzącego Nowego Roku. W odpowiedzi zapewnia o swojej niezmiennej przyjaźni i odwzajemnia życzenia wszelkiej pomyślności.

Referendarz koronny Jan Andrzej Morsztyn informuje władze Lwowa o wyznaczeniu przez królową daty jego ślubu z Katarzyną Gordon na 27 kwietnia 1659 roku. Prosi o przysłanie miejskiego delegata na uroczystość weselną, deklarując swoją stałą przychylność i gotowość do wyświadczania miastu przysług.

Stanisław Morsztyn donosi o nędzy oficerów i żołnierzy regimentu stacjonującego w Okopach Świętej Trójcy oraz o braku odpowiedzi monarchy na wcześniejszą suplikę. Zwraca się do Jana Stanisława Jabłonowskiego z gorącą prośbą o pożyczenie tysiąca złotych na ich ratowanie, zobowiązując się do punktualnego zwrotu długu w Warszawie.

Wojciech Muldorfus informuje swego szwagra Wojciecha Zimnickiego o kwestiach związanych z realizacją legatów testamentowych i fundacji mansjonarzy, prosząc jednocześnie o wieści ze Lwowa i Konstantynopola. Donosi także o umieszczeniu powierzonego mu studenta w szkole zamojskiej i zorganizowaniu dla niego dalszej nauki.

Wojciech Miaskowski przesyła rajcom lwowskim sumę 1043 czerwonych złotych i drobne monety należące do podkanclerzego koronnego z prośbą o wystawienie kwitu. Zwraca się o pilne przekazanie tych pieniędzy wraz z korespondencją do rąk ks. Trzebińskiego w Warszawie.

Michał Nagrodzki donosi władzom Lwowa o zgłoszeniu do Kancelarii Dekretowej komisarzy miejskich w procesie z panią Brzuchowską. Do korespondencji dołącza listę komisarzy powołanych przez stronę przeciwną.

Michał Nagrodzki donosi władzom Lwowa o postępach w przygotowywaniu wypisu dekretu komisarskiego w sporze z panią Brzuchowską, uwzględniającego regenta Brzozowskiego. Deklaruje dalszą gotowość do pomocy oraz przesyła rajcom życzenia pomyślności i jednomyślności.

Michał Nagrodzki informuje prezydenta Lwowa o odebraniu wezwania na sądy asesorskie, wstrzymując jednak swój wyjazd do czasu konsultacji i nadejścia wieści z dworu kanclerza. Donosi o chorobie pisarza dekretowego oraz prosi o warunkowe przesłanie asygnaty na koszty podróży.

Michał Nagrodzki informuje magistrat lwowski o bieżących sprawach sądowych, w tym o banicji Moratowiczów oraz opłaceniu kontumacji. Donosi również o trwaniu sądów asesorskich podczas obecności króla w Warszawie i ponagla miejskich deputatów do przybycia.

Narajowski zapewnia wojewodę ruskiego o natychmiastowym wykonaniu jego poleceń oraz donosi o wyjeździe dworu do Radzynia i pana Pietrusza do Krakowa. Wspomina także o nastrojach sprzyjających ugodzie i deklaruje swą gotowość do dalszych usług.

Narajowski informuje hetmana i wojewodę ruskiego Stanisława Jana Jabłonowskiego o doniesieniach dotyczących rokoszu oraz o przygotowaniach do podróży. Zapowiada rychłe przybycie pocztą i prosi adresata o cierpliwe zaczekanie.

Adam Naramowski dziękuje Janowi Jabłonowskiemu za wstawiennictwo i nakazanie chorągwi husarskiej wypłaty zadośćuczynienia jego pokrzywdzonym poddanym. Wyraża wdzięczność i zapewnia wojewodę o gotowości do rewanżu przy nadarzających się okazjach.

Adam Naramowski prosi wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o protekcję oraz wstawiennictwo u hetmana w toczącej się sprawie przeciwko chorągwi husarskiej. Zwraca się w szczególności o to, aby osądzenie sporu nie było odraczane do obozu wojskowego i koła generalnego.

Jerzy Gabriel Nieszporowski dziękuje rajcom lwowskim za okazaną mu za pośrednictwem pana Hreczyny przychylność i zapewnia, że jego wcześniejszy list nie wynikał z chciwości. Deklaruje przy tym swoje stałe oddanie, przyjaźń i gotowość do posług miastu.

Metrykant koronny J. L. Nowicki zawiadamia lwowskiego rajcę o planowanym zjeździe ugodowym z pospólstwem w Końskich pod patronatem kanclerza wielkiego koronnego i doradza uprzednią wizytę deputata w Warszawie po odbiór dokumentów. Prosi także adresata o odebranie przeznaczonych dla niego rzeczy od komisarza starościny rohatyńskiej.

J. L. Nowicki dziękuje władzom Lwowa za przysłanie słodyczy, które dotarły w całości zgodnie ze specyfikacją. Deklaruje gotowość do odwdzięczenia się i spełnienia wszelkich poufnych próśb magistratu.

J. L. Nowicki informuje rajców lwowskich o doręczeniu kanclerzowi wielkiemu koronnemu listu z postulatami miasta. Zauważa, że do podjęcia ostatecznych decyzji niezbędne jest dodatkowe, ustne przedstawienie sprawy kanclerzowi.

J. L. Nowicki dziękuje władzom miasta Lwowa za pamięć oraz nadesłane słodycze. Deklaruje przy tym gotowość do zrewanżowania się swoimi usługami.

B. Nowosielecki dopomina się u wojewody ruskiego Jana Jabłonowskiego o wypłatę obiecanych pieniędzy za ustąpione i zastawione majętności. Informuje również o konsultacjach w sprawie inwentarza i prosi protektora, by nie dopuścił do jego ruiny majątkowej.

Sufragan lwowski Zachariasz Nowoszycki opisuje uroczysty wjazd nowego arcybiskupa do Lwowa, liczne uczty dla rajców i Ormian, a także stan prac remontowych w arcybiskupiej kamienicy i spory w łonie kapituły. W liście prosi również przebywającego w Warszawie Zimnickiego o zakup indyjskiego sukna oraz donosi o stanie zdrowia jego żony.

Oboźny generalny Wojska Zaporoskiego Tomasz Nosacz ponawia żądanie wobec władz Lwowa o bezzwłoczne przekazanie wyposażenia artyleryjskiego, w tym postronków, szorów i kulbak. Wyznacza Kropiwnickiego i Futkiewicza do odbioru rynsztunku, zarzucając magistratowi opieszałość.

Tomasz Nosacz, oboźny generalny wojska zaporoskiego, prosi burmistrza i rajców Lwowa o szybkie i sprawiedliwe wyegzekwowanie zapisanego w księgach długu po zmarłym ojcu swego czeladnika Kibickiego. W zamian za okazanie sprawiedliwości deklaruje władzom miejskim swoją wdzięczność i gotowość do odwzajemnienia przysługi.

Oboźny generalny Wojska Zaporoskiego Tomasz Nosacz ponawia prośbę do władz Lwowa o wyegzekwowanie należności od uwięzionego mieszczanina Dziurdziego na rzecz czeladnika Jakuba Kibickiego. Zaznacza, że samo osadzenie dłużnika w areszcie nie wystarcza i konieczna jest całkowita spłata długu.

Studiujący w Krakowie Albert Nosowski składa władzom Lwowa życzenia noworoczne oraz dziękuje za dotychczasową hojność i mecenat umożliwiający mu naukę. Prosi jednocześnie o dalszą życzliwość i pomoc finansową w toku edukacji uniwersyteckiej.

Arcybiskup lwowski Konstanty Lipski zatwierdza i eryguje fundację Zofii z Wydżgów Kłuńskiej w wysokości 10 000 złotych polskich, zabezpieczoną na dobrach Andrzeja Szymonowicza. Dochód z tego kapitału przeznaczono na odprawianie mszy o Męce Pańskiej z udziałem kapeli muzycznej oraz na oświetlenie ołtarza Świętej Trójcy i krucyfiksu w katedrze lwowskiej.

Prezydent Lwowa Józef Kuszyński przedkłada rajcom prośbę komisarza ziemi lwowskiej o pożyczenie stu czerwonych złotych z podatku szelężnego na sprowadzenie pisarza radomskiego do egzekucji dekretu trybunalskiego. Lwowscy rajcy wyrażają swoje opinie, w większości opowiadając się za udzieleniem pożyczki pod warunkiem uzyskania stosownego poręczenia jej zwrotu.

Stanisław Nuszczyński uskarża się władzom Lwowa na Żydów z jurysdykcji chorążyny koronnej, którzy z powodu rzekomych pretensji do majątku jego żony bezprawnie zagrabili z targu jego konie, sanie i owies. Autor wnosi o podjęcie urzędowej interwencji, manifestu o gwałt lub zajęcie wierzytelności sprawców, by zmusić ich do wejścia na drogę sądową.

Stanisław Nuszczyński zwołuje kolegów na pilną i poufną naradę do ratusza na godzinę ósmą, aby zapobiec niekorzystnym komplikacjom ze strony przeciwnika. Z uwagi na dyskrecję szczegóły sprawy autor zamierza przedstawić dopiero osobiście podczas sesji.

Samuel z Obodna Obodziński zwraca się do lwowskiego rajcy Macieja Hajdera z prośbą o pomoc w sprawach związanych ze złożeniem rekognicji przez Teodora Mirowickiego przed sądem we Lwowie. Powołując się na znaczną odległość dzielącą Białą Cerkiew od Lwowa, zabiega o dotrzymanie przewidzianych terminów prawnych i łaskawe załatwienie sprawy.

Franciszek Obrocki ostrzega prezydenta Lwowa przed planowanym rozlokowaniem kilkuset żołnierzy generała Karnaua w podmiejskich wioskach, co grozi ich całkowitym spustoszeniem. Apeluje o pilną interwencję dyplomatyczną u dowódców oraz wysłanie syndyka miejskiego w celu zażegnania niebezpieczeństwa.

Król August II potwierdza statut lwowskiej konfraterni piwowarów i szynkarzy, określający zasady produkcji, kontroli i sprzedaży piwa oraz gorzałki. Dokument zakazuje ponadto rzemieślnikom innych cechów oraz mieszkańcom przedmieść nieuprawnionego wyrobu trunków i prowadzenia browarów.

Kanclerz wielki litewski Marcjan Korybut Ogiński zaprasza burmistrza, rajców i magistrat miasta Lwowa na uroczystość swojego wesela z panną kanclerzanką koronną, zaplanowaną na 4 marca w Warszawie. Zapewnia gości o należytym przyjęciu i honorach oraz deklaruje swoją przychylność i gotowość do wyświadczania przysług.

Podskarbi wielki koronny Karol Siedlnicki zwraca się do władz Lwowa z prośbą o wydanie komisarzowi Dziołowskiemu grupy Żydów uwięzionych na miejskim ratuszu pod zarzutem bicia fałszywych tynfów w Olesku. Aresztanci mają zostać przekazani pod eskortę i przewiezieni na wyznaczone miejsce odosobnienia.

Król August II zatwierdza statut cechu krawców w Przemyślu, uchwalony w trzydziestu jeden artykułach i potwierdzony uprzednio przez władze miejskie. Regulacja określa zasady funkcjonowania bractwa, prawa i obowiązki mistrzów oraz uczniów obu wyznań – rzymskokatolickiego i greckiego – a także chroni cech przed obcą konkurencją.

Piotr Ożga przypomina rajcom lwowskim o obowiązku poboru czopowego od trunków za okres od stycznia do czerwca 1649 roku oraz o konieczności przekazania rejestrów i funduszy arendarzowi. Wspomina także o trudnościach podatkowych i szkodach wynikających z toczącej się wojny.

Piotr Ożga przesyła władzom Lwowa projekt protestacji przeciw zwołaniu sejmiku w czasie zagrożenia tatarskiego wraz z nieopieczętowanymi listami do kanclerza i regenta do wglądu. Zapowiada także swój wyjazd na spotkanie z hetmanem w Podhajcach i odsyła do ustnych ustaleń z panem Kątskim.

Piotr Ożga wyraża radość z możliwości obrony przywilejów miejskich i radzi rajcom lwowskim w sprawie wyboru dogodnego terminu oraz procedury ogłoszenia uniwersału w sądzie grodzkim lwowskim i żydaczowskim. Zapowiada także wysłanie listów do sędziego i podsędka lwowskiego w celu skoordynowania działań.

Kasztelan przemyski Samuel Orzechowski prosi wojewodę wołyńskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o mediację i obronę przed oskarżeniami po tragicznej śmierci pana Strzembiowskiego. Zapewnia o swej całkowitej niewinności, powołując się na naocznych świadków wypadku i zabiegając o przychylność krewnych zmarłego oraz hetmana.

Franciszek Ożechowski prosi wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o roztoczenie opieki nad przemyską gminą żydowską. Zwraca uwagę na krzywdzące ją, ponowne procesy i nowe dekrety wydawane w sprawach już wcześniej rozstrzygniętych.

Starszyzna cechu krawców w Krakowie poświadcza, że Szymon Kubiszowski z Żabna ukończył czteroletnią naukę krawiectwa u krakowskiego mistrza Tomasza Rybalskiego i zadośćuczynił wszystkim obowiązkom cechowym. Wystawcy polecają go innym mistrzom i cechom jako wyuczonego i prawego rzemieślnika.

Podkanclerzy Andrzej Olszowski informuje magistrat lwowski o krokach podjętych przez króla w celu zabezpieczenia miasta, w tym o skierowaniu pułkownika Dobczyca z częścią oddziałów na załogę. Doradza również zaciąg miejscowych sił i zapowiada przybycie monarchy z pospolitym ruszeniem.

Papież Klemens XI powiadamia duchowieństwo diecezji lwowskiej o przeniesieniu biskupa Jana Skarbka na wakującą po zgonie Mikołaja Popławskiego stolicę arcybiskupią we Lwowie. Wzywa kler do uległości, szacunku oraz posłuszeństwa wobec nowego pasterza.

Kazimierz Orański pisze do prezydenta Lwowa Skrochowskiego w sprawie trwającego od sześciu lat sporu z Janem Łukaszewiczem o nienależycie wykonaną diamentową agrafę. Mimo odesłania spornego dokumentu autor listu domaga się, aby rzemieślnik złożył formalną przysięgę co do wartości klejnotu w obecności strony.

Podstarości kamionecki Stanisław Ordyniec zwraca się w imieniu pana krakowskiego do burmistrza i rajców lwowskich z prośbą o trzydniowe wypożyczenie kobierców i opon na zjazd znamienitych gości, w tym rodu Tęczyńskich. Autor listu obiecuje zwrócić pożyczone tkaniny w nienaruszonym stanie natychmiast po zakończeniu uroczystości.

Król August II potwierdza i ratyfikuje na prośbę starszyzny i cechu piekarzy miasta Lwowa przywileje oraz artykuły cechowe nadane przez poprzednich królów polskich (m.in. Michała Korybuta Wiśniowieckiego, Jana III Sobieskiego, Jana Kazimierza, Władysława IV, Zygmunta III, Stefana Batorego, Zygmunta Augusta, Zygmunta I i Kazimierza Jagiellończyka) wraz z uchwałami rady miejskiej Lwowa, regulującymi m.in. zasady wypieku, skupu zboża i wyłączności sprzedaży chleba.

Ks. Tomasz Ormiński prosi prezydenta senatu lwowskiego Kirkora o poparcie jego kandydatury na wakujący po śmierci kanonika Krupińskiego kanonikat lwowski. Zapewnia o swojej dozgonnej wdzięczności i poleca się także życzliwości pozostałych członków senatu.