Katalog źródeł

Jadwiga z Tarłów Sieniawska nadaje mieszczanom miasteczka Hieronimowa grunty orne i łąki w określonych granicach, przedłużając wolniznę o kolejne sześć lat. Przyznaje im ponadto prawo pędzenia gorzałki, cotygodniowy targ w czwartki, zbyt piwa do okolicznych wiejskich karczem oraz wolny wypas bydła.

Biskup chełmiński Teodor Potocki informuje lwowskiego rajcę Krupińskiego o pomyślnym wstawiennictwie króla u generała Krassaua i nakazuje wypłatę okazicielowi listu kwoty w talarach. Pod tekstem znajduje się pokwitowanie odbioru części sumy sporządzone we Lwowie przez Antoniego Makorzewskiego.

Stanisław Piasecki informuje Franciszka Głogowskiego o znacznym opóźnieniu żniw i siewów z powodu braku obiecanych robotników oraz o niemożności zakupu miodów przez brak funduszy u arendarza Chaima. Pyta również o wiarygodne wieści o zagrożeniu wojennym, aby w razie potrzeby odpowiednio zabezpieczyć zebrane zboże.

Anthony Ernst Rosenau informuje Macieja Haydera o rozmowach w sprawie spłaty długu i wykupienia zastawów we Lwowie oraz o pogłoskach dotyczących wstąpienia doktora Wielcka do stanu duchownego. Zapewnia adresata o synowskim oddaniu, prosząc o dalsze ojcowskie poparcie i przekazując pozdrowienia dla rodziny.

Antoni Świdziński domaga się od władz miasta Lwowa bezzwłocznego uregulowania należnych mu pretensji finansowych, upoważniając pana Falkowskiego do ich odbioru z powodu własnego wyjazdu na sejm do Warszawy. W zamian oferuje poparcie interesów miasta na sejmie, przestrzegając zarazem przed konsekwencjami w razie odmowy wypłaty.

Adam Mikołaj Sieniawski tłumaczy się z pisania listu przez sekretarza z powodu choroby i krytykuje postawę księdza Gomolińskiego oraz województwa sieradzkiego wobec zagrożenia szwedzkiego. Prosi również adresata o bieżące przekazywanie wieści politycznych dotyczących monarchy oraz spraw pana Ogińskiego.

Antoni Sikorski dziękuje magistratowi lwowskiemu za przysłaną za pośrednictwem furmana wanienkę ryb. Składa również w imieniu swojego mocodawcy podziękowania za dar ryb przekazany do pańskiej kuchni.

Antoni Sikorski potwierdza odbiór trzech cebrzyków ryb przywiezionych ze Lwowa przez furmana Leszczyńskiego i informuje o ich rozdzieleniu między swojego pryncypała, podkanclerzego koronnego oraz siebie. W imieniu swojego zwierzchnika i własnym składa magistratowi podziękowania za otrzymany podarunek.

Antoni Sikorski ponagla magistrat lwowski o pilne wystawienie i odesłanie świadectwa, o które nieustannie dopomina się pruski minister Benoit. Prosi o przejrzenie wcześniejszego listu wraz z załącznikiem i spełnienie prośby, aby uniknąć dalszych uciążliwych monitów.

Antoni Sikorski dziękuje magistratowi Lwowa za podarunek w postaci wanienki ryb oraz przekazuje podziękowania w imieniu swojego pryncypała. Informuje również o dostarczeniu drugiej cebrówki ryb podkanclerzemu koronnemu.

Antoni Stamirowski, podstoli halicki, informuje o sfinalizowaniu zabiegów o rękę podkomorzanki lwowskiej i zaprasza adresata na uroczystość weselną wyznaczoną na 5 maja. Deklaruje przy tym wdzięczność i gotowość do odwzajemnienia się przysługą.

Antoni Stamirowski przeprasza Franciszka Głogowskiego, że nie może spełnić jego prośby o dostarczenie zbóż jarych na zasiew, tłumacząc się koniecznością ich dokupienia we Lwowie na własne potrzeby w starostwie mostowskim. Zapewnia przy tym o swojej życzliwości i gotowości do wyświadczenia przysług w przyszłości.

Antoni Stamirowski usprawiedliwia swoje opóźnienie w podróży do Lwowa chorobą, złym stanem dróg i koniecznością odwiedzenia owdowiałej krewnej w Zamościu. Zapowiada przybycie na 22 lutego, proponuje spotkanie we dworze kasztelana Koropatnickiego oraz wspomina o zadowoleniu posłów z dotychczasowych rozmów.

Antoni Stamirowski informuje wojewodę Jana Jabłonowskiego o planowanym wyjeździe hetmana na Ukrainę oraz prosi o wstawiennictwo u królewiczowskich oficjalistów w sprawie kontraktu wojewodziny bełskiej na klucz kulikowski. Od powodzenia tej transakcji zależy bowiem spłata zobowiązań i sprzedaż dóbr Malczyce.

Antoni Stamirowski zapewnia Jana Jabłonowskiego o swojej niezmiennej przyjaźni i donosi o pobycie w Lublinie oraz dolegliwościach zdrowotnych przed zapustami. Wyjaśnia, że z powodu wyjazdu na konferencję szczegółową relację z wydarzeń zda dopiero po szczęśliwym powrocie do Lwowa.

Kazimierz Stankiewicz interweniuje u prezydenta Lwowa w imieniu starosty poturzyńskiego w sporze z nieuczciwym lokatorem Aleksandrem Konarskim, który zbiegł z wynajmowanego sklepu, dopuszczając się rozboju i zniszczeń. Prosi w imieniu starosty o sprawiedliwe potraktowanie sprawy i przychylność dla jego rezydenta Antoniego Ceglarskiego.

Kasztelan lwowski Jerzy Bogusław Fredro zwraca się do kasztelana krakowskiego Feliksa Potockiego z prośbą o pomoc w ujęciu Marcina Waśniowskiego, swojego dawnego wychowanka skazanego przez Trybunał Koronny za zamach na jego życie. Fredro postuluje, by Potocki napisał prywatny list do krewnego, księcia Janusza Wiśniowieckiego, w celu odesłania służącego w wojsku litewskim zbrodniarza pod pozorem do Lwowa, gdzie dosięgnie go sprawiedliwość.

Uwięziony Jan Frydel zwraca się do prezydenta Ziękiewicza oraz całego lwowskiego magistratu z pokorną prośbą o wsparcie i wybaczenie jego nierozważnej ucieczki. Błaga o radę i pomocną dłoń, które umożliwiłyby mu bezpieczny powrót do dawnego urzędu oraz zrehabilitowanie się przed władzami miasta.

Podskarbi wielki koronny Jan Antoni Czapski prosi władze Lwowa o wydelegowanie do Warszawy na 1 września 1738 roku doświadczonego i bezstronnego kupca. Ma on wziąć udział w opracowaniu sprawiedliwego instruktarza celnego, który ukróci nadużycia w komorach celnych i przyczyni się do ożywienia handlu.

J. W. Szpiłowski donosi wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu o wkroczeniu szwedzkiego garnizonu do Warszawy, nastrojach szlachty i wojska oraz obawach przed zawarciem hańbiącego traktatu pokojowego. Informuje również o śmierci Rafała Leszczyńskiego i ostatnich nominacjach na urzędy państwowe.

Referendarz koronny Stanisław Szczuka wstawia się u władz Lwowa za Tomaszem Gordonem, prosząc o powołanie go do ławy miejskiej z pominięciem wymogu zasiadania w kole czterdziestu mężów. Powołuje się przy tym na zasługi kandydata dla monarchy oraz nakłady finansowe, jakie poniósł na uświetnienie wjazdów dyplomatycznych do Lwowa.

Stanisław Szczuka dziękuje władzom Lwowa za przychylenie się do jego wstawiennictwa i przyjęcie zasłużonego dla króla pana Gordona do grona ławników z pominięciem Kolegium Czterdziestu Mężów. Zapewnia przy tym rajców i wójta, że decyzja ta w żaden sposób nie naruszy praw miejskich ani nie wpłynie negatywnie na przyszłe elekcje.

Stanisław Antoni Szczuka dziękuje wojewodzie ruskiemu za okazane zaufanie i informuje o przedstawieniu powierzonych spraw na prywatnej audiencji. Zapewnia adresata o nienaruszonej reputacji, powstrzymując się od opisywania szczegółów z racji konieczności zachowania dyskrecji.

Stanisław Antoni Szczuka deklaruje wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu gotowość do wstawiennictwa za polecanymi przez niego osobami. Zaznacza przy tym, że dotychczasową prośbę potraktował jako wstępną, gdyż nie dotarły do niego jeszcze zapowiadane listy.

Stanisław Antoni Szczuka donosi wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o ruchach partii wojskowych z Prus i Sambora. Informuje także o kwestiach rozliczeń pieniężnych oraz sporze dotyczącym kursu tynfów.

Stanisław Antoni Szczuka z zakłopotaniem prosi wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o zwolnienie z powierzonego mu zadania ze względu na absorbujące go sprawy sejmowe i kwestię królewicza. Sugeruje powierzenie tej materii komuś innemu, deklarując jednocześnie swoje całkowite oddanie.

Stanisław Antoni Szczuka nakazuje podstarościemu winnickiemu zaprzestanie przymusowego i bezprawnego sprowadzania cudzych poddanych, na co poskarżył się magistrat lwowski. Poleca przyjmować na podległą mu słobodę wyłącznie ludzi wolnych, którzy zgłaszają się dobrowolnie.

Aleksander Jan Jabłonowski opisuje niesłuszne aresztowanie swojej czeladzi w związku ze śmiertelnym postrzeleniem pana Wotałowskiego. Relacjonuje również wieści o grabieżach wojsk saskich na Litwie, nałożonych kontrybucjach oraz nastrojach tamtejszej szlachty.

Opat oliwski Michał Antoni Hacki, uskarżając się na uciążliwości związane z podwójną elekcją i kwaterunkiem wojsk, przesyła wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu powinszowania z okazji Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku. Życzy mu pomyślności i upragnionego uspokojenia sytuacji w Rzeczypospolitej, polecając się jego łasce.

Cesarska Misja Rosyjska w Rzymie przekazuje Konsulatowi w Brodach kopię odpowiedzi toskańskiego ministra spraw zagranicznych w sprawie zmarłego muzyka Antonia Dall'Oca. Wyjaśniono, że artysta cały majątek zapisał zmarłej już w biedzie Katarzynie Wörster, przez co roszczenia spadkowe pani Masłowskiej są bezprzedmiotowe.

Przedstawiciel władz miejskich Lwowa odpowiada chorążemu lwowskiemu Bielskiemu na żądanie uwięzienia i wychłostania kupca Anastazego. Odmawia wykonania natychmiastowej kary bez wcześniejszego śledztwa, powołując się na prawo miejskie i zasadę zakazu więzienia bez prawomocnego wyroku.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski gani syna Jana Stanisława za publiczne znieważenie referendarza koronnego Stanisława Szczuki i grożenie mu zablokowaniem indygenatu w Prusach. Ojciec załącza pełną żalu skargę pokrzywdzonego i nakazuje synowi opanowanie mściwości, dyskrecję oraz rychłe pojednanie się z referendarzem w Warszawie.