Katalog źródeł

Dokument upamiętnia przywrócenie na wieżę lwowskiego ratusza blaszanego wiatrowskazu w postaci lwa, herbu miasta, zrzuconego podczas burzy w okresie wojennych zawieruch. Przedstawia zarys dramatycznych oblężeń i klęsk Lwowa, dziękczynienie za ocalenie oraz szczegółowy spis ówczesnych władz miejskich, cechów i duchowieństwa.

Król Jan III Sobieski zatwierdza przywilej Zygmunta III Wazy z 1612 roku, zawierający potwierdzenie statutu cechu chirurgów lwowskich z 1611 roku. Dokument reguluje kwestie przyjmowania i egzaminowania nowych mistrzów, praw wdów, obowiązków czeladników i uczniów oraz zakazu nieuprawnionej konkurencji ze strony partaczy.

Konstanty Mrozowicki, administrator sede vacante archidiecezji lwowskiej, zatwierdza donację wsi Wołosów i Cucyłów dokonaną przez Aleksandra i Kazimierza Kuropatwów na rzecz kapituły metropolitalnej. Na uposażeniu tych dóbr eryguje nowy kanonikat fundacji Kuropatwów herbu Jastrzębiec, określając obowiązki mszalne kanonika oraz prawo patronatu dla rodziny fundatorów.

Starszyzna cechu krawców w Krakowie poświadcza, że Szymon Kubiszowski z Żabna ukończył czteroletnią naukę krawiectwa u krakowskiego mistrza Tomasza Rybalskiego i zadośćuczynił wszystkim obowiązkom cechowym. Wystawcy polecają go innym mistrzom i cechom jako wyuczonego i prawego rzemieślnika.

Ks. Tomasz Ormiński prosi prezydenta senatu lwowskiego Kirkora o poparcie jego kandydatury na wakujący po śmierci kanonika Krupińskiego kanonikat lwowski. Zapewnia o swojej dozgonnej wdzięczności i poleca się także życzliwości pozostałych członków senatu.

Król August III zatwierdza i ponawia ogół praw, immunitetów, przywilejów oraz zwyczajów nadanych społeczności ormiańskiej we Lwowie przez dawnych królów polskich. Dokument zawiera transsumpt łańcuchowy potwierdzeń wystawionych kolejno przez Jana III Sobieskiego, Michała Korybuta Wiśniowieckiego, Jana Kazimierza i Władysława IV.

Dokument króla Stanisława Augusta Poniatowskiego zatwierdza odłączenie zegarmistrzów lwowskich od cechu ślusarzy oraz nadaje im status odrębnego cechu. Transumowany statut miejski reguluje w siedemnastu artykułach kwestie terminowania uczniów, wędrówki czeladników, wykonywania majstersztyków, opłat brackich oraz zwalczania partaczy.

Król Stanisław August Poniatowski zatwierdza i transumuje ordynację konfraterni kupieckiej miasta Lwowa uchwaloną przez lwowski urząd radziecki, obejmującą 37 artykułów regulujących zasady przynależności, handel, organizację władz brackich oraz ochronę praw lwowskich kupców.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa o wydatkach i wypłatach dla jego służącego wyruszającego za wołami, stanie pozostawionej gotówki, wekslach oraz ściąganiu należności od dłużników. Przekazuje także wieści o wysłaniu konia do Zamościa oraz pogłoskach o starciach z Tatarami.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa we Lwowie o przedłożeniu weksla panu Lywertowi, który zobowiązał się uregulować płatność w najbliższy poniedziałek. Autor zapowiada powiadomienie adresata o dalszym biegu spraw po swoim powrocie.

Robert Ross wyjaśnia krakowskiemu kupcowi Arthurowi Forbesowi kwestie rozliczeń pieniężnych, obrotu wekslami, handlu sadłem i safianem oraz sprawę konia w Zamościu. Informuje go także o koncentracji wojsk koronnych pod Glinianami, ruchach sił tatarsko-tureckich oraz o swoim planowanym wyjeździe na granicę węgierską.

Tomasz Sakowski prosi pisarza lwowskiego Wojciecha Zimnickiego o wyjednanie u księdza legata listu zezwalającego na przyjęcie święceń kapłańskich poza zwyczajnym czasem oraz o zwolnienie z przeszkód kanonicznych. Podaje przy tym swoje dane personalne, w tym wiek oraz przynależność diecezjalną, zapewniając o uregulowaniu wszelkich kosztów.

John Taylor wyraża współczucie z powodu choroby Arthura Forbesa i omawia kwestie kwaterunku, stoiska sklepowego oraz transportu towarów na jarmark w Jarosławiu. Wspomina również o niemożności sprzedania swoich towarów w Krakowie i konieczności zabrania ich na jarmark.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o doręczeniu przesyłki i zaakceptowaniu weksla przez Thomasa Gordona z terminem płatności do końca listopada. Zapowiada również podróż do Sokala w celu uregulowania spraw handlowych adresata.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o przyjęciu weksla przez Thomasa Gordona oraz o oczekiwaniu na dalsze dyspozycje pana Carmichella. Zapewnia również o dołożeniu starań w sprawach finansowych i zamiarze zrealizowania poleceń adresata w Sokalu.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o częściowej spłacie weksla przez Thomasa Gordouna oraz działaniach podejmowanych przez faktorów w Sokalu. Zwraca również uwagę na trudną sytuację handlową i brak twardej monety w Lublinie.

William Thomson informuje Jamesa Carmichela o korespondencji od pana Taylloura oraz o stanie odbioru należności od pana Gordouna. Zapewnia również o podjęciu starań w celu wypłacenia gotówki słudze adresata.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o wypłaceniu w Sokalu 1000 florenów na jego zlecenie oraz prosi o cierpliwość w kwestii uregulowania reszty długu z powodu zastoju w handlu w Lublinie. Donosi także o przybyciu Thomasa Gordona i jego obietnicy rychłego dopełnienia płatności wekslowej.

Tomasz Ujejski informuje Macieja Hajdera o kwestiach finansowych i rozliczeniach prowadzonych z syndykiem w sprawie funduszy lwowskich Ormian. Prosi również adresata o wsparcie w dopilnowaniu sprawunku i przesłaniu zakupionych beczek ryb.

Tomasz Ujejski dziękuje Samuelowi Kuszewiczowi i panu Hajderowi za życzliwość oraz doręczenie przesyłki. Relacjonuje chłodne przyjęcie daru ryb nadesłanych przez miasto Lwów dla kanclerza i podkanclerzego, deklarując zarazem stałą gotowość do pomocy.

Tomasz Ulatowski informuje wojewodę wołyńskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o stanie zdrowia jego małżonki, która niepokoi się rozłąką z mężem. Po szczegółowe wiadomości dotyczące sytuacji domowej oraz sejmiku średzkiego odsyła do ustnej relacji skarbnika buskiego.

Georg Sterling dziękuje Maciejowi Hajderowi za przysłane ryby, omawia trudności z transportem beczek wina i prosi o wypłacenie 400 złotych panu Tomaszowi. Dopytuje również o kwestię zagrożenia kozackiego oraz zarazy, przytaczając niepokojące doniesienia o zgonach we Lwowie.