Katalog źródeł

Kasztelan lwowski Józef Potocki zaleca magistratowi Lwowa wstrzymanie się z ogłoszeniem uniwersału podskarbiego koronnego dotyczącego monety i radzi wysłać delegata na sejmik generalny do Sądowej Wiszni w celu uzgodnienia wspólnego stanowiska. Uznaje przy tym za bezprawne zapowiedzi pisarza skarbowego Krasnosielskiego o zamiarze samodzielnego ogłoszenia tych uniwersałów.

Dokument komisarzy królewskich powołanych przez Zygmunta I w celu rozstrzygnięcia sporów granicznych między dobrami królewskimi (Sarny, Morańce, Lubinie) dzierżawionymi przez Piotra Kmitę a posiadłościami braci Fredrów (Krakowiec, Gnojnica, Przedwórz). Zawiera transsumowane mandaty monarsze oraz relację z przeprowadzenia czynności rozgraniczeniowych w terenie nad rzeką Szkło.

Generał ziem podolskich Mikołaj Potocki apeluje do burmistrza Lwowa o łaskawe potraktowanie swojego sługi zamkowego Semiana w toczącej się przed lwowskim sądem miejskim sprawie. Prosi o rzetelne zbadanie okoliczności w zgodzie z prawem oraz o nienakładanie na sługę kary pieniężnej.

Mikołaj Bazyli Potocki prosi prezydenta Lwowa o podpisanie rejestru murarzy przedłożonego przez architekta Urbanika oraz o nakazanie cechmistrzom ich punktualnego wyprawienia do prac budowlanych. Zapewnia przy tym o terminowej zapłacie dla rzemieślników i deklaruje swoją wdzięczność.

Mikołaj Bazyli Potocki dziękuje magistratowi miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Świąt Wielkanocnych. W odpowiedzi składa rajcom wzajemne życzenia pomyślności, długiego życia oraz błogosławieństwa Zmartwychwstałego Chrystusa.

Mikołaj Bazyli Potocki interweniuje u prezydenta i magistratu Lwowa w obronie uwięzionego syna oraz ukrywającego się zięcia swego zmarłego architekta Bernarda Meretyna, domagając się ich uwolnienia do czasu rozpatrzenia apelacji. W razie odmowy starosta kaniowski grozi udzieleniem im osobistej pomocy przeciwko niesprawiedliwym działaniom władz miejskich.

Michał Potocki domaga się interwencji w sprawie niewydanych niewolników i Żyda wziętego na porękę, żądając przekazania ich, szpiega lub chłopa w zastępstwie. Informuje także, że szczegóły sprawy przedstawi doręczyciel listu.

Michał Potocki zwraca się do prezydenta Lwowa Rupińskiego z prośbą o pożyczenie 500 czerwonych złotych na pilne potrzeby publiczne, gwarantując ich rychły zwrot z dochodów Skarbu Koronnego. Zapowiada również przysłanie oddziału ludzi dla zabezpieczenia skarbu oraz zaopatrzenia ich w żywność.

Wojewoda wołyński Michał Potocki ostrzega władze Lwowa przed samowolnym prowadzeniem pertraktacji, korespondencji i płaceniem okupów nieprzyjacielowi bez porozumienia z polskim dowództwem. Nakazuje miastu natychmiastowe wycofanie się z tych działań pod groźbą nałożenia kilkukrotnie wyższych opłat za nieposłuszeństwo.

Michał Potocki, wojewoda wołyński, deklaruje solidarność z władzami Lwowa wobec krzywdzącego dekretu kanclerskiego, który narusza przywileje miasta i prawa koronne. Zapewnia magistrat o zamiarze osobistej interwencji u króla i kanclerza w celu skasowania niekorzystnego wyroku.

Wojewoda czernihowski Piotr Potocki zwraca się do lwowskiego rajcy Kirkora z prośbą o sprawiedliwe i przychylne rozstrzygnięcie sporu pani Starodubowej z panią Kowalską. Deklaruje osobistą wdzięczność za życzliwość wobec Starodubowej i jej dzieci, z których jedno znajduje się przy jego boku.

Hetman Stanisław Potocki upomina komendanta Zamku Wysokiego we Lwowie z powodu skarg mieszczan na bezprawne i uciążliwe egzekucje wojskowe naruszające uniwersały hetmańskie. Nakazuje zaniechać uciskania ubogiej ludności oraz zapowiada wyjaśnienie sprawy przez przysłanego sługę Morzejowskiego.

Hetman Stanisław Potocki nakazuje komendantowi lwowskiego Zamku Wysokiego, Danielowi Guttorfowi, zaprzestanie pobierania uciążliwych świadczeń z miasta i przedmieść Lwowa, powołując się na załączony list króla Jana Kazimierza. Monarcha polecił zwolnić zasłużone miasto z ciężarów zimowych i zaspokoić potrzeby załogi zamkowej z uchwalonych przez stany podatków łanowych.

Hetman Stanisław Potocki nakazuje rotmistrzowi Franciszkowi Szeligowskiemu bezwzględne tłumienie buntów i swawoli we Lwowie bez zważania na skrupuły. Informuje także o dyslokacji wojsk, poleca zabezpieczenie furażu dla oddziału pana Albarta oraz przygotowanie transportu amunicji do Tłumacza.

Stanisław Potocki interweniuje u Aleksandra Niezabitowskiego w związku ze skargami Lwowa na bezprawne wybieranie podatków i nakładanie ciężarów wojskowych. Hetman nakazuje zaprzestanie uciskania mieszczan, ostrzegając przed rozruchami, oraz powołuje się na uniwersał królewski kasujący krzywdzące uchwały sejmikowe.

Hetman Stanisław Potocki nakazuje podpułkownikowi artylerii bezwzględne tłumienie rozruchów we Lwowie, zapowiadając rychłe przybycie z wojskiem w celu ukarania buntowników. Poleca również przygotowanie transportu amunicji do Tłumacza oraz podjęcie starań na rzecz uzupełnienia braków w zaprzęgach artyleryjskich.

Hetman Stanisław Potocki nakazuje deputowanym wojskowym ściągającym hibernę w województwie ruskim zaniechanie poboru z podlwowskich wiosek, które posiadają prawne immunitety i nie podlegają jurysdykcji królewszczyzn. Wszelkie próby obciążenia tych dóbr hetman zapowiada potraktować jako osobistą zniewagę.

Stanisław Potocki, łowczy litewski, powiadamia magistrat i społeczność Lwowa o planowanym małżeństwie ze starszą córką wojewody wołyńskiego. Zwraca się do adresatów z uprzejmą prośbą o uświetnienie swoją obecnością ceremonii ślubnej, wyznaczonej we Lwowie na 2 stycznia 1695 roku.

Stanisław Potocki, wojewoda poznański, dziękuje władzom Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji świąt Bożego Narodzenia. Odwzajemniając uprzejmość, składa rajcom życzenia wszelkiej pomyślności.

Wojewoda poznański Stanisław Potocki dziękuje władzom Lwowa za powinszowania nadesłane z okazji Świąt Wielkanocnych. W odpowiedzi odwzajemnia się życzeniami wszelkiej pomyślności od Zmartwychwstałego Boga.

Stefan Potocki dziękuje władzom Lwowa za powiadomienie o zbliżającej się elekcji miejskiej i informuje, że obowiązki publiczne uniemożliwiają mu osobisty przyjazd. W swoim zastępstwie deleguje sędziego grodzkiego lwowskiego, powierzając mu oddanie głosu na godnego kandydata.

Ksiądz Teodor Potocki przesyła krótkie wyrazy szacunku do Jana Stanisława Jabłonowskiego, odsyłając do wcześniej spisanych wiadomości. Przeprasza jednocześnie za zwięzłość listu spowodowaną zupełnym brakiem czasu.

Ksiądz Teodor Potocki zwraca się do Jana Stanisława Jabłonowskiego z prośbą o poparcie starań swojego krewnego i domownika, pana Milewskiego, o urząd związany ze sprawami podlaskimi. Powołuje się przy tym na wcześniejsze zabiegi i wstawiennictwo poczynione podczas sejmiku.

Ksiądz Teodor Potocki zapewnia wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o swym szacunku i gotowości do usług, wspominając o kwestiach korespondencji oraz wpisach do ksiąg poborowych. List wieńczą pozdrowienia oraz formuły grzecznościowe datowane z Warszawy.

Biskup Teodor Potocki usilnie prosi wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o interwencję i wsparcie w sprawie biskupstwa chełmińskiego, uskarżając się na brak środków do życia. Ostrzega, że bez pomocy adresata znajdzie się w ostatecznej ruinie.

Ksiądz Teodor Potocki skarży się Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu na trudności w obronie czci swego pochodzenia przed zarzutami w Rzymie oraz na związane z tym ogromne koszty i długi. Wspomina również o weselu organizowanym przez wojewodę bełskiego i braku zaproszenia.

Ksiądz Teodor Potocki donosi wojewodzie ruskiemu o trudnościach publicznych, m.in. o poddaniu się Elbląga i niebezpieczeństwie pod Toruniem. Pilnie wzywa adresata do przybycia i zaradzenia klęskom Rzeczypospolitej oraz sprawom jurysdykcji.

Ksiądz Teodor Potocki przesyła Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu życzenia z okazji świąt Bożego Narodzenia oraz pomyślności dla rodu. Donosi również o sporach małżeńskich wojewodziny bełskiej, zapowiadając rychły przyjazd do Lwowa i osobiste zreferowanie spraw.

Teodor Potocki usprawiedliwia się przed wojewodą ruskim Janem Stanisławem Jabłonowskim z niemożności natychmiastowego wyjazdu z powodu nakazu matki dotyczącego wspólnego świętowania wigilii ruskiej i spraw związanych z unią. Obiecuje wyruszyć bezzwłocznie po nabożeństwie i wynagrodzić tę zwłokę całodzienną służbą.

Teodor Potocki donosi o trudnościach z wyjazdem do Warszawy i opóźnieniach w załatwianiu spraw powierzonych mu przez wojewodę ruskiego. Zapowiada nadesłanie szczegółowych informacji kolejną pocztą oraz odradza adresatowi przyjazd.

Teodor Potocki relacjonuje wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu spory i relacje z panem generałem oraz staraniem starosty żydaczewskiego. Informuje również o postępach w kwestii uzyskania konsensu i dopilnowania formalności związanych z cesją starostwa mościckiego.

Biskup Teodor Potocki relacjonuje wojewodzie ruskiemu bieżące wiadomości z Warszawy, wspominając o nastrojach na dworze, wypadku pana generała oraz sprawach wojskowych związanych z ewakuacją Kamieńca Podolskiego. Donosi również o oczekiwaniu na decyzje ze stolicy apostolskiej oraz o plotkach towarzyskich i planowanych małżeństwach.

Teodor Potocki usprawiedliwia niemożność spotkania z generałem swoim złym stanem zdrowia, wywołanym niepowodzeniami w interesach, z powodu którego musiał poddać się puszczeniu krwi. Przekazuje także wzmianki o fałszywych doniesieniach i braku pewnych informacji o ostatnich wydarzeniach.

Biskup chełmiński Teodor Potocki gratuluje wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu szczęśliwego powrotu z podróży i przesyła mu obiecane konie pomorskie do trudów drogi. Zapewnia przy tym o swojej gotowości do dalszych posług na każde wezwanie adresata.

Biskup Teodor Potocki wyraża radość ze szczęśliwego powrotu wojewody ruskiego do kraju i dobrego stanu jego zdrowia po uciążliwej podróży. Odnosi się także do kwestii planowanego wyjazdu do Warszawy oraz spraw publicznych i sejmowych.

L. Strada Pomilly zwraca się do wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego z uniżoną prośbą o wypełnienie obietnicy przekazania szatki. Zapewnia przy tym o swojej wdzięczności i pamięci w modlitwach.

Biskup chełmiński Teodor Potocki informuje lwowskiego rajcę Krupińskiego o pomyślnym wstawiennictwie króla u generała Krassaua i nakazuje wypłatę okazicielowi listu kwoty w talarach. Pod tekstem znajduje się pokwitowanie odbioru części sumy sporządzone we Lwowie przez Antoniego Makorzewskiego.

Prymas Teodor Potocki nakłania magistrat lwowski do polubownego zakończenia zatargu z krajczym koronnym i zaniechania procesów o niefortunny incydent. Apeluje o przyjęcie zaoferowanego odszkodowania zamiast domagania się surowych kar kryminalnych dla ludzi szlachcica.

Franciszek Salezy Potocki dziękuje władzom Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji minionych świąt. W odpowiedzi odwzajemnia życzliwość oraz życzy miastu pomyślności i nienaruszalności jego praw oraz wolności.

Franciszek Salezy Potocki dziękuje prezydentowi i radzie Lwowa za nadesłane życzenia z okazji minionych Świąt Wielkanocnych. W odpowiedzi odwzajemnia powinszowania, życząc pomyślności i błogosławieństwa Bożego dla całego miasta.

Franciszek Salezy Potocki dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskiego. Odwzajemnia świąteczne życzenia pomyślności i zapewnia adresatów o swojej stałej przychylności.

Franciszek Salezy Potocki dziękuje władzom Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne i odwzajemnia życzenia pomyślności. Zapewnia również adresatów o swojej niezmiennej przyjaźni i gotowości do świadczenia przysług.

Franciszek Salezy Potocki zwraca się do władz Lwowa z prośbą o sprawiedliwe rozsądzenie sprawy swojego sługi, pana Krajewskiego, dotyczącej sporu o grunt i dokonanego na nim rabunku.

Wojewoda kijowski Franciszek Salezy Potocki dziękuje rajcom i burmistrzom Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Nowego Roku. W odpowiedzi odwzajemnia życzenia pomyślności oraz zaszczycenia miasta przednimi prerogatywami na wieczne czasy.

Franciszek Salezy Potocki dziękuje władzom miasta Lwowa za okazaną mu życzliwość i odwzajemnia przyjazne uczucia. Deklaruje także swoje poparcie dla postulatów wysuniętych przez miasto na zbliżający się sejm.

Franciszek Salezy Potocki dziękuje magistratowi Lwowa za pamięć oraz powinszowania z okazji świąt i Nowego Roku. W odpowiedzi składa władzom miejskim wzajemne życzenia pomyślności i szczęścia.

Franciszek Salezy Potocki dziękuje władzom i wspólnocie miasta Lwowa za nadesłane życzenia z okazji świąt Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku, odwzajemniając pomyślne powinszowania. Zapewnia również adresatów o swoim stałym szacunku i gotowości do wyświadczania przysług.

Franciszek Salezy Potocki dziękuje prezydentowi i radzie miasta Lwowa za nadesłane powinszowania świąteczne. W odpowiedzi składa władzom miejskim oraz samemu Lwowowi życzenia pomyślności i szczęśliwego Nowego Roku.

Wojewoda kijowski Franciszek Salezy Potocki dziękuje władzom Lwowa za okazywaną mu stale życzliwość. Przesyła im wyrazy szacunku oraz życzenia wszelkiej pomyślności.

Wojewoda kijowski Franciszek Salezy Potocki dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane wyrazy pamięci i stałą przychylność. W odpowiedzi przesyła rajcom wzajemne życzenia wszelkiej pomyślności na nowy rok.