Katalog źródeł

Starosta łucki Atanazy Miączyński zwraca się do wojewody wołyńskiego Jana Jabłonowskiego jako swojego głównego protektora z uniżoną prośbą o wstawiennictwo u dostojnika krakowskiego. Wyjaśnia swoje strapienie sprawami finansowymi, po czym odsyła po szczegóły do ustnej relacji przysłanego cześnika.

Anastazy Miączyński donosi wojewodzie wołyńskiemu Janowi Jabłonowskiemu, że szczegółową relację z przebiegu sejmiku przekaże mu osobiście doręczyciel listu. Zapewnia także adresata o swojej dozgonnej wierności i prosi o dalszą życzliwość.

Wojewoda wołyński Anastazy Miączyński zapewnia Jana Jaśkiewicza o podjętych krokach u podskarbiego oraz u burgrabiego łuckiego w celu obrony jego stanowiska superintendenta przed zakusami pana Zahorowskiego. Zwraca się także z prośbą o przesłanie rozliczeń dotyczących ceł i należnych zwrotów.

Kajetan Młodecki wyraża wdzięczność magistratowi lwowskiemu za poparcie jego kandydatury na godność prepozyta katedry lwowskiej na wypadek wakatu. Prosi rajców o urzędowe wpisanie przychylnych mu głosów do ksiąg radzieckich.

Podkanclerzy koronny Andrzej Młodziejowski zapewnia magistrat Lwowa o swojej stałej gotowości do obrony praw oraz pożytków miejskich, z racji objęcia nowego urzędu. Składa również władzom miejskim życzenia szczęścia i pomyślności z okazji Nowego Roku.

Podkanclerzy koronny Andrzej Stanisław Młodziejowski przesyła magistratowi lwowskiemu skargę kupca Piotra Gautiera, któremu władze miejskie zabroniły handlu z powodu zatrudniania protestanckiego czeladnika. Nakazuje urzędnikom zmianę nieprzychylnej decyzji i zachęcanie cudzoziemców do osiedlania się, zamiast zniechęcania ich do działalności handlowej.

Podkanclerzy koronny Andrzej Stanisław Młodziejowski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania świąteczne i noworoczne. W odpowiedzi składa magistratowi oraz wszystkim mieszkańcom wzajemne życzenia pomyślności w Nowym Roku.

Biskup Andrzej Stanisław Młodziejowski wstawia się u władz Lwowa za rektorem miejscowego Collegium Nobilium, księdzem Sołtykiem. Prosi magistrat o okazanie mu przychylności i pomocy stosownie do możliwości miasta, obiecując za to swoją wdzięczność.

Podkanclerzy Andrzej Stanisław Młodziejowski odpowiada władzom Lwowa na prośbę o interwencję w procesie z dominikanami przed nuncjaturą, zapowiadając poparcie po zakończeniu wakacji sądowych. Pyta również o tożsamość prowincjała dominikanów, oferując próbę polubownego załatwienia sporu drogą bezpośredniej korespondencji.

Biskup poznański i kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski zwraca się do władz Lwowa z prośbą o rychłe i sprawiedliwe rozsądzenie sprawy cześnika dobrzyńskiego Łagowskiego z ojcami bazylianami. Pismo stanowi oficjalną interwencję i poparcie dla zabiegów procesowych szlachcica.

Biskup poznański i kanclerz wielki koronny Andrzej Stanisław Młodziejowski poleca magistratowi lwowskiemu Franciszka Devilliera z Warszawy. Prosi o wydanie mu zgody na prowadzenie traktierni i organizację redut podczas nadchodzących kontraktów we Lwowie za sprawiedliwą opłatą do kasy miejskiej.

Biskup i kanclerz Andrzej Stanisław Młodziejowski upomina władze Lwowa za uciążliwe procesowanie cudzoziemca Kamery, co zniechęca obcych kupców do osiedlania się w mieście. Apeluje o łagodne potraktowanie suplikanta i polubowne załatwienie sprawy, informując o jego gotowości do wycofania apelacji.

Biskup Andrzej Młodziejowski odpowiada magistratowi Lwowa na kwestie ciężarów wojskowych, handlu z Gdańskiem oraz sesji Trybunału Koronnego. Zaleca również zgodę na prowadzenie redut i traktierni przez cudzoziemca De Villiera, podkreślając korzyści płynące z konkurencji.

Biskup Andrzej Młodziejowski przesyła magistratowi Lwowa kopię listu starosty lwowskiego. Nakłania władze miejskie do poszanowania starosty oraz do ugodowego postępowania w sporach granicznych między miastem a jurysdykcją zamkową.

Biskup przemyski i podkanclerzy koronny Andrzej Młodziejowski nakazuje magistratowi lwowskiemu wyegzekwowanie dekretu sądów asesorskich i przywrócenie Zofii Majewskiej posiadania części dóbr Filipowicza. Podkreśla, że odsunięcie jej na rzecz wierzycieli niemających prawomocnie udowodnionych roszczeń godzi w powagę królewskiego wyroku.

Biskup Andrzej Młodziejowski prosi magistrat lwowski o rychłe i sprawiedliwe rozsądzenie sporu o kamienicę Szalinowską między generałem majorem Wieniawskim a obywatelem Kupińskim. W postscriptum zaleca władzom miejskim dążenie do polubownego załatwienia zatargu, by umożliwić podjęcie prac budowlanych.

Podkanclerzy koronny Andrzej Młodziejowski interweniuje u magistratu lwowskiego na prośbę tamtejszych rzemieślników, którzy skarżą się na przewlekłość procesu z konfraternią piwowarów o sycenie miodu. Nakazuje władzom miejskim rychłe i sprawiedliwe rozsądzenie sporu, aby rzemieślnicy nie ponosili dalszych strat majątkowych.

Biskup i podkanclerzy koronny Andrzej Młodziejowski odsyła sprawę szlachetnego Kupińskiego do sądu pierwszej instancji, zalecając wyłączenie ze składu sędziowskiego Czeczerisza i Frankiego. Prosi również o szybkie rozpatrzenie w sądzie ławniczym sprawy Kupińskiego z generałem Wieniawskim o eksmisję.

Biskup Andrzej Młodziejowski przesyła magistratowi lwowskiemu wypisy z odpowiedzi wojewody ruskiego oraz biskupa unickiego, deklarujących opłacenie podatku brukowego ze swoich lwowskich posiadłości. Wyraża przy tym nadzieję, że ich postawa skłoni pozostałych właścicieli dworków oraz duchowieństwo obu obrządków do uregulowania tej należności.

Biskup przemyski i podkanclerzy koronny Andrzej Młodziejowski przesyła władzom Lwowa fragment odpowiedzi arcybiskupa lwowskiego. Informuje w nim o gotowości hierarchy do sprawiedliwego rozpatrzenia kwestii uiszczania opłaty brukowej przez duchowieństwo.

Kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski odpowiada arcybiskupowi lwowskiemu Wacławowi Sierakowskiemu, odradzając starania o królewski przywilej na miejski grunt pod cegielnię katedralną bez zgody władz Lwowa. Radzi zawarcie z miastem terminowej umowy dzierżawnej z czynszem oraz zagwarantowanie praw miejskich jako kolatora i patrona prałatur.

Kanclerz Andrzej Młodziejowski upomina magistrat lwowski z powodu zwłoki i wybiegów formalnych w procesie szlachetnego Kupińskiego, odesłanym przez Sąd Asesorski. Nakazuje rajcom niezwłoczne wydanie wyroku zgodnie ze sprawiedliwością pod groźbą nagany.

Biskup poznański i kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. Odwzajemnia się życzeniami bożej opieki, pociechy oraz pomyślności dla wszystkich mieszczan w trudnych czasach.

Biskup poznański i kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski poleca magistratowi lwowskiemu sprawę ubogiego piekarza Józefa Lybenyka, toczącą się przeciwko subdelegatowi żydaczowskiemu Łosiewskiemu. Wzywa władze miejskie do rychłego i bezstronnego wymierzenia sprawiedliwości.

Biskup Andrzej Młodziejowski poleca władzom Lwowa Piotra Harta, wysłannika dyrektora nowo powołanej loterii państwowej. Prosi o udzielenie mu wszelkiej pomocy, w szczególności przy wyznaczaniu zaufanych osób na stanowiska kolektorów.

Biskup poznański i kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski rekomenduje magistratowi lwowskiemu księżną Cantacuzenę, prosząc o wydzierżawienie jej miejskiej wsi Białohorszcze po wygaśnięciu obecnego kontraktu. Zapewnia przy tym o jej rzetelności, wzorowym gospodarowaniu majątkiem oraz trosce o poddanych.

Biskup poznański i kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski poleca magistratowi lwowskiemu starszych cechu piekarskiego, którzy uzyskali od króla potwierdzenie dawnych przywilejów. Apeluje do władz miejskich o przestrzeganie tych praw oraz czuwanie, by były one respektowane również przez innych.

Biskup Andrzej Młodziejowski poleca magistratowi lwowskiemu Wojciecha Behma, który uzyskał tytuł królewskiego kandyzatora i aptekarza. Kanclerz prosi o życzliwe traktowanie mieszczanina, przypominając zarazem, że tytuł ten nie zwalnia go z obowiązków miejskich.

Biskup Andrzej Młodziejowski poleca magistratowi lwowskiemu sprawę spadkową patrycjusza Tadeusza Kostewicza. Wzywa władze miejskie do sprawiedliwego i jak najszybszego rozstrzygnięcia sporu o majątek po jego rodzicach.

Biskup Andrzej Młodziejowski informuje magistrat lwowski o swej interwencji u rektora jezuitów w sprawie ukarania profesora retoryki za krzywdę wyrządzoną synowi Nikorowicza. Ponawia także nakaz jak najszybszego rozsądzenia sporu majątkowego pomiędzy Tadeuszem Kostewiczem a Janem Kuczyńskim.

Biskup Andrzej Młodziejowski odpowiada na pismo władz Lwowa sprzeciwiających się przekazaniu drukarni po Filipowiczach franciszkanom z obawy przed uszczerbkiem dla drukarni miejskich. Kanclerz apeluje do magistratu o znalezienie w mieście kupca, który zapłaci spadkobiercom za oficynę, aby ci nie ponieśli straty majątkowej.

Kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski przesyła Magistratowi lwowskiemu prośbę wojewody kijowskiego i nakazuje szybkie rozstrzygnięcie sporu o kamienicę pomiędzy wdową Kucharską a obywatelem Ferszterem. Do pisma dołączono kopię listu wojewody kijowskiego wstawiającego się za poszkodowaną wdową.

Biskup Andrzej Młodziejowski zawiadamia magistrat lwowski o reskrypcie rozszerzającym uprawnienia komisarzy asesorskich w kwestii sukcesji po pani Wojakowskiej oraz weryfikacji tymczasowych opiekunów dzieci Wierzbiczów. W postscriptum zaleca władzom miejskim ostrożność, uznając dotychczasowe urzędowe spisywanie inwentarza za szkodliwe dla sprawy.

Biskup Andrzej Młodziejowski poleca magistratowi lwowskiemu roztropne załatwienie skargi wdowy Kucharskiej, popieranej przez wojewodę kijowskiego, oraz żąda wyjaśnień w tej kwestii. Nakazuje również nadesłanie informacji dotyczących zablokowania prac budowlanych lwowskim bernardynom.

Kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski zwraca się do magistratu lwowskiego o wyznaczenie architekta i przeprowadzenie wizji lokalnej w sporze między kamienicą Arahiełowiczowską a kamienicą Bractwa Stauropigijskiego. Nowy, dokładny plan spornego miejsca jest niezbędny Sądowi Królewskiemu do wydania sprawiedliwego wyroku.

Biskup poznański i kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski poleca magistratowi lwowskiemu sprawę pana Bartkowskiego. Prosi o przyznanie mu pierwszeństwa w dzierżawie spornych gruntów miejskich, jeśli zostaną one przysądzone ekonomii Lwowa.

Biskup Andrzej Młodziejowski przesyła magistratowi lwowskiemu kopię supliki ubogiego szlachcica Krasnopolskiego, domagającego się spłaty należności ze skarbu miejskiego. Zaleca władzom Lwowa rychłe załatwienie tej sprawy zgodnie ze sprawiedliwością, aby skarżący nie musiał ponownie udawać się z prośbami na dwór królewski.

Biskup i kanclerz Andrzej Młodziejowski ponagla magistrat lwowski do rychłego i sprawiedliwego rozsądzenia sporu majątkowego miecznika Wojakowskiego ze spadkobiercami Wierzbickimi. Zwraca uwagę na rażącą dysproporcję oferowanej sumy względem należnej części masy spadkowej i apeluje o respektowanie dekretu sądów królewskich.

Biskup Andrzej Młodziejowski informuje magistrat lwowski o zatwierdzeniu przez Sąd Królewski wyroku nakazującego piekarzowi Libenkowi zapłatę grzywny za ukrywanie dobosza. Jednocześnie apeluje do władz miejskich o darowanie mieszczaninowi kary więzienia w wieży.

Biskup Andrzej Młodziejowski ponagla magistrat lwowski do jak najszybszego rozsądzenia spraw Krasnopolskiego oraz do spowodowania zwrotu jego dokumentów przez plenipotenta Kudziorowicza. Przestrzega przy tym władze miejskie przed konsekwencjami dalszego przewlekania postępowania sądowego.

Biskup poznański i kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski dziękuje magistratowi Lwowa za przesłane życzenia z okazji Bożego Narodzenia. Odwzajemnia je, życząc rajcom i całemu miastu pomyślności oraz wszelkich dóbr w nowo rozpoczętym roku.

Biskup i kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski napomina magistrat lwowski za nałożenie nowej, nadzwyczajnej składki na Żydów lwowskich wbrew ich dotychczasowym ciężarom. Wzywa władze miejskie do umiaru i sprawiedliwości oraz radzi porozumieć się ze starostą, wskazując na silną protekcję, jaką cieszy się gmina żydowska.

Biskup poznański i kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski ponawia nakaz skierowany do władz Lwowa, dotyczący niezwłocznego wypłacenia z kasy miejskiej należności przysługujących Kazimierzowi Muradowiczowi. Przypomina o swoim wcześniejszym zaleceniu i powołuje się na ponowną skargę suplikanta.

Starosta lwowski Jan Mniszek informuje rajców lwowskich, że rozpatrzenie ich skarg na burgrabiego odkłada do czasu swego powrotu z Warszawy. Zapewnia jednocześnie magistrat o poparciu dla miejskiego kandydata na tłumacza oraz o poszanowaniu tradycyjnych praw miasta w tym zakresie.

Józef Mniszek, starosta sanocki, deklaruje posłuszeństwo wobec poleceń wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego i odnosi się do kwestii publikacji oraz terminu uniwersału sejmikowego. Do korespondencji dołącza wyrazy szacunku i braterskiej życzliwości.

Józef Wandalin Mniszech zwraca się do władz Lwowa z żądaniem przymuszenia gdańskiego kupca Jakuba Watsona do uregulowania długu wobec jaworowskiego kupca Moszka Michlewicza przed opuszczeniem miasta. Ostrzega, że w razie zaniechania działań magistrat sam zostanie obarczony odpowiedzialnością finansową.

Józef Wandalin Mniszech prosi władze Lwowa o powierzenie wakującego probostwa miejskiego sufraganowi lwowskiemu ks. Jełowickiemu. Zapewnia przy tym o swojej wdzięczności i gotowości do wyświadczenia magistratowi przysługi w przyszłości.

Pułkownik Andrzej Modrzewski zapewnia władze Lwowa, że wojewoda krakowski nakazał swojej chorągwi wołoskiej opuścić przedmieścia, gdyż nie zamierza dochodzić sprawiedliwości kosztem ubogich mieszkańców. Wyjaśnia zarazem, że sprawa zatargu i zniewag ze strony starosty lwowskiego oraz pana Samockiego została skierowana do rozstrzygnięcia przed komisją królewską.

Jakub Ignacy Modrzewski przesyła prezydentowi Lwowa akta sądowe dotyczące sprawy o opuszczenie Bramki oraz zarządzonej wizji lokalnej, instruując o konieczności sporządzenia i oblatowania kopii oraz odesłania oryginałów do Warszawy. Zwraca się także o wypłacenie regentowi należności w wysokości 24 czerwonych złotych za dokonane wpisy.

Jakub Ignacy Modrzewski radzi prezydentowi Lwowa wstrzymanie się z krokami prawnymi do poniedziałku z uwagi na szansę ugodowego załatwienia sprawy przez podstarościego. Zaleca jednak jednoczesne przygotowanie materiałów do ewentualnej protestacji, wyrażając nadzieję na uniknięcie procesu sądowego.