Katalog źródeł

Stefan Czarniecki dziękuje rajcom miasta Lwowa za powinszowania z okazji szczęśliwego przybycia i triumfu nad wrogiem, przypisując sukces opiece boskiej oraz szczęściu króla. Zachęca mieszczan do modlitw dziękczynnych za ocalenie Lwowa i deklaruje swą życzliwość.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za powitalny list i ostrzega przed grożącym wiosną atakiem nieprzyjaciela na granice Rzeczypospolitej. Nakazuje pilne wzmocnienie miejskich fortyfikacji oraz radzi zwrócenie się do króla o przysłanie wykwalifikowanego inżyniera wojskowego.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za gratulacje, zachęca do mężnego oporu wobec Chmielnickiego i zapewnia o nadchodzącej pomocy sojuszników monarchy. Informuje również o przysłaniu stuosobowego oddziału wyćwiczonej piechoty pod dowództwem pana Podlewskiego oraz o zabezpieczeniu miejskich dochodów z czopowego na cele obronne.

Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za gratulacje z okazji przybycia w te strony oraz odniesionego zwycięstwa nad wrogiem, przypisując ocalenie miasta Opatrzności Bożej i działaniom wojennym. Zachęca rajców do modlitw dziękczynnych i zapewnia o swojej wdzięczności oraz gotowości do dalszej przychylności.

Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za powitalny list po powrocie z wojennej wyprawy i składa im wzajemne życzenia. W obliczu zagrożenia ze strony nieprzyjaciół apeluje o pilne wzmocnienie fortyfikacji miasta oraz radzi zwrócić się do króla o przysłanie inżyniera wojskowego.

Mikołaj Czarnosz informuje Wojciecha Zimnickiego o ucieczce i nagannych postępkach jego syna Jana Augustyna w Zamościu, donosząc o ukaraniu chłopca i zamiarze dalszego czuwania nad jego edukacją. Wspomina także o zaległych opłatach za naukę, ćwiczeniach z kaligrafii oraz sprawach majątkowo-gospodarczych.

August Aleksander Czartoryski ostrzega prezydenta i magistrat Lwowa przed planowanym przez pospólstwo i studentów kolejnym napadem na Żydów. Nakazuje władzom miejskim zdyscyplinowanie cechów i natychmiastowe karanie buntowników pod groźbą pociągnięcia całego miasta do odpowiedzialności.

Wojewoda ruski August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i życzliwość z okazji minionych świąt. Składa miastu oraz jego mieszkańcom życzenia niegasnącej sławy, pomyślności i wielu lat dostatku, deklarując swą stałą przychylność.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i składa im oraz mieszkańcom życzenia pomyślności w Nowym Roku. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej życzliwości i gotowości do przysług.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i życzliwość okazaną z okazji świąt. Składa magistratowi oraz wszystkim mieszkańcom miasta powinszowania pomyślności i pomyślnego Nowego Roku, deklarując swą stałą gotowość do pomocy.

August Aleksander Czartoryski nakazuje władzom Lwowa rozlokowanie garnizonu w obrębie miasta w domach chrześcijańskich i żydowskich. Jednocześnie zwalnia mieszczan z opłat na rzecz kapitana Kudelskiego, odmawiając jednak zwrotu spornej bramki zajętej przez artylerię.

Wojewoda ziem ruskich August Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Bożego Narodzenia. Odwzajemnia życzenia pomyślności w nowym roku dla całego miasta i jego mieszkańców oraz deklaruje swą nieustanną gotowość do pomocy.

Wojewoda ziem ruskich August Czartoryski przesyła władzom i mieszkańcom Lwowa podziękowania za pamięć oraz noworoczne życzenia pomyślności i dostatku. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej życzliwości i gotowości do przysług.

Wojewoda ziem ruskich August Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i składa im oraz wszystkim mieszkańcom miasta pomyślne życzenia na rozpoczęty nowy rok. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej i niezmiennej przychylności.

Adam Kazimierz Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za nadesłane wyrazy przychylności i życzliwe oświadczenia. Zapewnia jednocześnie o swojej stałej gotowości do sprzyjania miastu i jego magistratowi.

Adam Czartoryski dziękuje prezydentowi i radzie miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji świąt Bożego Narodzenia. W odpowiedzi składa rajcom wzajemne życzenia wszelkiej pomyślności w Nowym Roku.

Katarzyna Czacka wyraża radość ze szczęśliwego powrotu wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego i dziękuje za wyjednanie u króla listu przypowiedniego na szwadron dla jej syna. Tłumaczy, że stan zdrowia i obowiązki uniemożliwiły jej osobiste podziękowanie w Warszawie, po czym poleca siebie i dzieci dalszej opiece adresata.

Katarzyna Czacka tłumaczy niemożność przybycia do Lwowa sprawą trybunalską w Lublinie i prosi wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o interwencję w sprawie niewypłaconych przez Czygowskiego należności zmarłego męża. Dopytuje również o treść korespondencji od Baranowskiego oraz przesyła pozdrowienia od siebie i dzieci.

Katarzyna Czacka tłumaczy wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu powody opuszczenia Torczyna, w którym oczekiwała na adresata. Wyjaśnia, że pilny termin ugody majątkowej z biskupem chełmskim zmusza ją do wyjazdu na Polesie, gdzie prosi o kierowanie dalszej korespondencji.

Szczęsny Czacki powołuje się na opinię kanclerza wielkiego koronnego i konstytucję z 1550 roku, oddalając obiekcje władz Lwowa wobec nabycia przezeń gruntu szpitalnego na prawie czynszowym. Prosi magistrat o niezwłoczne nakazanie prowizorom szpitala sfinalizowania i podpisania kontraktu z jego plenipotentem.

Szczęsny Czacki interweniuje u adresata w sprawie utrudnień i krzywdzących warunków przy zakupie parceli we Lwowie, powołując się na prawo z 1550 roku oraz poparcie kanclerza koronnego. Prosi o przyjacielską pomoc w doprowadzeniu transakcji do skutku i zapowiada przybycie swojego pełnomocnika, pana Dniestrzańskiego.

Szczęsny Czacki zapewnia adresatów o gotowości do pomocy i informuje, że zamiast pisać list, uda się osobiście do Końskich, by u kanclerza koronnego pomyślnie załatwić ich prośby.

Szczęsny Czacki wstawia się za panem Jaśkiewiczem, postulując pozostawienie go przy posiadaniu spornej posesji we Lwowie z racji posiadanych dokumentów i uregulowania należności. Prosi adresata o pomoc w wydaniu Jaśkiewiczowi kontraktu i zakończeniu sporów.

Szczęsny Czacki przesyła adresatom listy polecające do arcybiskupa i kapituły z prośbą o znaczną ulgę w spłacie wyderkafów. Informuje również, że o podobną interwencję zwrócił się do swojego ojca, kanclerza.

Szczęsny Czacki prosi władze Lwowa o sporządzenie poprawnego i kompletnego rejestru miejskich jurysdykcji dla kanclerza koronnego. Jednocześnie napomina adresatów, wyrażając zmartwienie z powodu nieustannych kłótni w mieście, grożących zniweczeniem jego dotychczasowych starań.

Szczęsny Czacki radzi władzom Lwowa podjęcie starań u kanclerza w sprawie Haszewicza oraz zobowiązuje je do uporządkowania archiwum i jurysdykcji miejskiej. Wzywa także rajców do wypełniania dekretów, zażegnania wewnętrznych sporów i dbałości o dobro publiczne miasta.

Szczęsny Czacki przesyła władzom Lwowa uniwersały do publikacji oraz listy do kanclerza i hetmana wielkiego koronnego z prośbą o pomoc wojskową dla komisji. Poleca wyprawić korespondencję wraz z dekretem do Warszawy przez pana Czeczewicza.

Szczęsny Czacki nakazuje magistratowi lwowskiemu wstrzymanie egzekucji nowych podatków z klasztoru dominikanów do czasu swojego przyjazdu. Przekazuje również wolę kanclerza koronnego w sprawie zwolnienia z ratuszowego aresztu pana Cudzyńskiego pod przysięgą i ustanowienia kurateli nad jego majątkiem.

Podczaszy koronny Szczęsny Czacki informuje prezydenta Lwowa Wenina o odesłaniu sprawy Łudzyńskiego z Bendorfami na termin komisji. Wzywa władze miejskie do wydania dokumentów zgodnie z dekretem królewskim i niezwłocznego zakończenia postępowania.

Szczęsny Czacki przesyła władzom Lwowa memoriał do papieża oraz list do arcybiskupa lwowskiego, zalecając konsultację prawną i osobistą wizytę u hierarchy w Obroszynie w celu podziękowania i prośby o dalszą protekcję. Przypomina także o zachowaniu gotowości na komisję.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, zwraca się do prezydenta Lwowa Wiśniowskiego z poleceniem zwołania sesji i rozpatrzenia supliki pani Laskowskiej dotyczącej wynagrodzenia za zasługi jej męża. Prosi o załatwienie tej sprawy jeszcze podczas swojego pobytu we Lwowie w celu wydania stosownych dyspozycji.

Szczęsny Czacki informuje władze Lwowa o odebraniu ich listu i zapewnia o poparciu sprawy prawa patronatu szpitala Świętego Ducha u kanclerza wielkiego koronnego oraz arcybiskupa lwowskiego. Odradza również wysyłanie miejskich delegatów na radę senatu ze względu na brak pewności co do terminu jej zwołania.

Szczęsny Czacki prosi prezydenta i magistrat Lwowa o przyznanie trzyletniego kontraktu dzierżawnego na Malechów wicegerentowi grodzkiemu lwowskiemu Woycickiemu. Apeluje o zwołanie narady, wyznaczenie deputatów do ułożenia punktów umowy i sfinalizowanie sprawy jeszcze podczas jego pobytu w mieście.

Szczęsny Czacki dziękuje burmistrzowi i rajcom miasta Lwowa za pamięć oraz nadesłane powinszowania. W odpowiedzi składa im wzajemne życzenia noworoczne, zapewniając o swojej stałej życzliwości i przyjaźni.

Podczaszy koronny Szczęsny Czacki odrzuca wątpliwości prawne magistratu lwowskiego dotyczące nabycia gruntu szpitalnego, powołując się na opinię kanclerza wielkiego koronnego i konstytucję z 1550 roku. Apeluje do władz miejskich o niezwłoczne sfinalizowanie transakcji z jego pełnomocnikiem i podpisanie kontraktu.

Szczęsny Czacki interweniuje w sprawie zakupu placu we Lwowie za furtą jezuicką, sprzeciwiając się krzywdzącym go warunkom i żądaniu zgody kanclerza koronnego. Powołując się na prawo z 1550 roku oraz wcześniejsze precedensy, wysyła pana Dniestrzańskiego, by pomyślnie sfinalizować transakcję.

Podczaszy koronny Szczęsny Czacki przesyła władzom Lwowa swoje obwieszczenie z poleceniem jego ogłoszenia oraz korespondencję do kanclerza i hetmana wielkiego koronnego. Zaleca wysłanie pism do Warszawy przez pana Czeckiewicza w celu uzyskania asysty wojskowej garnizonu lwowskiego na czas komisji.

Szczęsny Czacki interweniuje w sporze lwowskim na rzecz pana Jaśkiewicza, który uregulował należności i uzyskał zgodę miasta na posiadłość. Prosi adresata o wydanie Jaśkiewiczowi kontraktu oraz zapewnienie mu spokoju od dalszych pretensji.

Podczaszy koronny Szczęsny Czacki informuje prezydenta Lwowa o odesłaniu sprawy Żudzyńskiego z Bendorffami na komisję. Wzywa władze miejskie do pilnego wydania dokumentów nakazanych dekretem królewskim i bezzwłocznego zakończenia sporu.

Szczęsny Czacki przesyła władzom Lwowa memoriał do papieża z zaleceniem skonsultowania go ze znawcą prawa kanonicznego oraz samym arcybiskupem lwowskim. Nakazuje również wizytę u arcybiskupa w Obroszynie w celu podziękowania za opiekę i zaleca gotowość na komisję.

Podczaszy koronny Szczęsny Czacki nakazuje prezydentowi Lwowa zwołanie sesji i rozpatrzenie supliki pani Laskowskiej o nagrodę za zasługi jej męża. Zobowiązuje władze miejskie do zakończenia tej sprawy jeszcze podczas jego pobytu we Lwowie oraz przypomina o upomnieniu się o księgi.

Szczęsny Czacki informuje władze Lwowa o odebraniu ich listu w Końskich oraz o wstawiennictwie u kanclerza wielkiego koronnego i arcybiskupa lwowskiego w kwestii prawa patronatu przy kościele Świętego Ducha. Odradza również wysyłanie miejskich delegatów na radę senatu z powodu braku pewności co do jej zwołania.

Szczęsny Czacki ponawia prośbę do prezydenta i magistratu Lwowa o zawarcie trzyletniego kontraktu arendownego na Malechów z wicesgerentem lwowskim Wójcickim. Zwraca się o zwołanie narady, wyznaczenie deputatów do spisania umowy oraz sfinalizowanie sprawy jeszcze podczas jego pobytu w mieście.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, dziękuje władzom miasta Lwowa za pamięć oraz życzliwość i odwzajemnia się noworocznymi życzeniami zdrowia oraz pomyślności. Zapewnia przy tym magistrat o swojej stałej przyjaźni i gotowości do niesienia pomocy.

Jan Czwierdowicz deklaruje władzom Lwowa gotowość do podjęcia natychmiastowych działań na rzecz pomyślności miasta we współpracy z panem Nagrodzkim. Zapewnia przy tym rajców o swoim najwyższym szacunku i oddaniu.

Jan Czwierdowicz potwierdza odebranie przysłanego z Lwowa prowiantu postnego. Dziękuje władzom miasta za okazaną życzliwość oraz pamięć, deklarując chęć odwzajemnienia tej przysługi.

Kazimierz Czeczewicz zdaje relację rajcom lwowskim ze swoich zabiegów u kanclerza koronnego i innych dostojników w sprawach miejskich oraz w sporze z panem Chmieleckim. Informuje o konieczności pozostawienia syndyka w Warszawie i ponosi pilną prośbę o nadesłanie dodatkowych pieniędzy oraz dokumentów procesowych.

Jan Ciechowicz relacjonuje Franciszkowi Głogowskiemu przebieg krakowskiej koronacji Augusta II, rozdanie urzędów oraz opór stronników prymasa Radziejowskiego. Przekazuje także wiadomości o pogromie armii tureckiej pod Petrowaradynem i Zentą oraz o lokalnych potyczkach pod Kamieńcem.

Biskup chełmski Feliks Jan Szaniawski popiera kandydaturę swojego krewnego, kanonika Tarkowskiego, ubiegającego się o wakującą kanonię we Lwowie. Deklaruje przy tym własną wdzięczność wobec władz miasta za przychylne rozpatrzenie tej prośby.

Iwan Szarko skarży się dziedzicowi na arendarza magerowskiego Abrama, który bez wiedzy dworu niesłusznie oskarżył o kradzież, zrabował i zakuł w kajdany jego syna młynarza przed samymi świętami. Poddany prosi pana o wstawiennictwo, ukrócenie samowoli arendarza i wymierzenie sprawiedliwości.