Katalog źródeł

Instygator koronny informuje podskarbiego koronnego o działaniach podejmowanych w sprawie miasta Lwowa, powołując się na wcześniejsze rozstrzygnięcia trybunalskie. Zwraca uwagę na opieszałość zmarłego posła lwowskiego, doktora Głuszyńskiego, i zdaje sprawę na dalsze rozporządzenie adresata.

Józef Tchórzewski informuje prezydenta Lwowa Eliaszewicza o podpisaniu dekretu granicznego i radzi jak najszybciej odebrać dokument od arbitra Maszdrewskiego w celu wpisania do akt. Sugeruje również podjęcie dogodnych obecnie rokowań z księdzem sufraganem.

Aleksander Trzebiński, dziekan sandomierski, dziękuje burmistrzowi i rajcom lwowskim za przesłanie pieniędzy należnych podkanclerzemu od podkomorzego lwowskiego. Deklaruje wdzięczność, gotowość do wzajemnych przysług oraz prosi o zachowanie go w dalszej życzliwości.

Aleksander Trzebiński prosi burmistrza i radców Lwowa o życzliwe rozpatrzenie jego sprawy powierzonej panu Załęskiemu. Jednocześnie gorąco rekomenduje Załęskiego na wakujący urząd pisarza radzieckiego, wskazując na jego wysokie kompetencje i pracowitość.

Referendarz koronny Aleksander Trzebiński radzi władzom Lwowa, by w konflikcie z arcybiskupem dążyły do polubownego załatwienia sprawy na drodze prawnej, unikając rozwiązań siłowych. Zachęca do zastosowania łagodnych środków w celu uchronienia miasta przed dalszymi udrękami.

Referendarz Aleksander Trzebiński wstawia się u rajców lwowskich za podsędkową halicką, domagającą się zwrotu cennego szafirowego pierścienia. Prosi o polubowne i szybkie zakończenie sprawy sądowej, z poszanowaniem słuszności oraz stanu i płci powódki.

Biskup przemyski i podkanclerzy koronny Aleksander Trzebiński wstawia się u rady miasta Lwowa za Robertem Bandinellim, zachęcając do polubownego zakończenia toczących się sporów prawnych. Prosi rajców o życzliwe i sprawiedliwe potraktowanie mieszczanina jako osoby zasłużonej dla miasta.

Podkanclerzy Andrzej Trzebicki dziękuje władzom Lwowa za niezłomną postawę w czasie oblężenia oraz lojalność wobec gubernatora Krzysztofa Grodzickiego. Ostrzega mieszczan przed knowaniami stronników szwedzkich i apeluje o wytrwanie w wierności prawowitemu monarsze, obiecując w zamian zachowanie oraz poszerzenie przywilejów miejskich.

Podkanclerzy Andrzej Trzebicki informuje władze Lwowa o zgodzie króla na wydzierżawienie miastu akcyzy oraz dochodów ratusznych pod warunkiem wypłaty stu tysięcy złotych do końca stycznia. Zapewnia rajców o własnym poparciu oraz o upoważnieniu pisarza skarbowego do zawarcia stosownego kontraktu.

Biskup Andrzej Trzebicki informuje władze Lwowa o poparciu ich suplik u monarchy oraz o odesłaniu królewskiego reskryptu przez doktora Anczewskiego. Zapewnia również o stałej gotowości do niesienia pomocy w sprawach służących bezpieczeństwu i dobru miasta.

Podkanclerzy Andrzej Trzebicki interweniuje u władz Lwowa w sprawie zaległych należności za sukno dla pana Zedla. Zgodnie z wolą króla nakazuje uregulować dług z dochodów z dzierżaw miejskich.

Andrzej Trzebicki wyjaśnia Bieganowskiemu okoliczności rozdania wakatów senatorskich i zapewnia go o królewskiej obietnicy przyszłej kasztelanii. Nakłania go również do wywarcia presji na władze Lwowa, aby pilnie przekazały zaliczkę z arendy miejskiej na żołd piechoty broniącej Kamieńca Podolskiego.

Biskup Andrzej Trzebicki informuje Mikołaja Bieganowskiego o uprzednim nadaniu kasztelanii kamienieckiej jego krewnemu Grodzickiemu. Odnosi się także do kwestii wypłat z lwowskiej akcyzy i odsyła adresata w sprawach finansowych do podskarbiego koronnego.

Adam Trzebuchowski donosi wojewodzie wołyńskiemu o przyjeździe biskupa przemyskiego do Jarosławia tuż po odjeździe adresata. Zwraca się również z uniżoną prośbą o protekcję u kasztelana krakowskiego w sprawie przyjęcia podczaszego przemyskiego do jego chorągwi.

Uwięziona w lwowskim ratuszu Jadwiga Tyszczyńska błaga burmistrza i rajców o uwolnienie z aresztu ze względu na zbliżający się poród. Oferując zabezpieczenie majątkowe na poczet długów, ostrzega, że dalsze uwięzienie doprowadzi do śmierci jej oraz nienarodzonego dziecka.

Urban Ubaldini przesyła lwowskiemu rajcy Matheiowi Hayderowi spóźnione życzenia noworoczne oraz podziękowania od jezuitów za podarowane okulary. Omawia także kwestie zaległych należności, karę nałożoną na swojego poprzednika oraz trudności ze ściąganiem czynszów od zubożałej szlachty.

Krystyna Ubysz wyraża radość z dobrego zdrowia panien Głogowskich oraz ubolewa nad brakiem wcześniejszych wiadomości i zaufania z ich strony. Deklaruje gotowość do oddania wszelkich usług, przesyła pozdrowienia dla bliskich i zapewnia o swojej siostrzanej życzliwości.

Tomasz Ujejski informuje Macieja Hajdera o kwestiach finansowych i rozliczeniach prowadzonych z syndykiem w sprawie funduszy lwowskich Ormian. Prosi również adresata o wsparcie w dopilnowaniu sprawunku i przesłaniu zakupionych beczek ryb.

Tomasz Ujejski dziękuje Samuelowi Kuszewiczowi i panu Hajderowi za życzliwość oraz doręczenie przesyłki. Relacjonuje chłodne przyjęcie daru ryb nadesłanych przez miasto Lwów dla kanclerza i podkanclerzego, deklarując zarazem stałą gotowość do pomocy.

Tomasz Ulatowski informuje wojewodę wołyńskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o stanie zdrowia jego małżonki, która niepokoi się rozłąką z mężem. Po szczegółowe wiadomości dotyczące sytuacji domowej oraz sejmiku średzkiego odsyła do ustnej relacji skarbnika buskiego.

Walenty Urbanowski informuje wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o trudnościach ze sprowadzeniem fajfra do Lwowa oraz o zwłoce w odbiorze obiecanych sukien. Wspomina także o niepewnych rozliczeniach za woły i nadchodzącym sejmiku w kontekście planowanej komisji.

Walenty Urbanowski donosi hetmanowi o sprowadzeniu ze Śląska fajfra, cenach instrumentów i sukna w Lesznie oraz o kłopotach z ojcem, który przechwycił pański list. Dopisywane na marginesach instrukcje Jabłonowskiego nakazują wstrzymać się z zakupem instrumentów i kategorycznie odrzucić sukna od wojewody poznańskiego.

Walenty Urbanowski informuje wojewodę o trudnościach ze ściągnięciem należności od pana Wolskiego oraz warunkach pożyczki stawianych przez pana Bartołdego. Czekając w Toruniu na pocztę, prosi o dyspozycje dotyczące odebranych funduszy i dalszego postępowania.

Walenty Urbanowski donosi wojewodzie ruskiemu o daremnym oczekiwaniu w Toruniu na porucznika w celu odebrania asygnaty i uregulowania spraw finansowych. Informuje również o ustaleniach powziętych z panem Bartołdim i panem Winarskim co do wypłaty oraz ratalnej spłaty sumy w Gdańsku.

Walenty Urbanowski donosi o powrocie z Torunia do Świecia i deklaruje gotowość do przewiezienia pieniędzy własnymi końmi. Informuje również, że fundusze od pana Bartołdego oczekują na przeliczenie w Gdańsku, gdzie pan Winarski czeka na dalsze dyspozycje.

Wojciech Urbanowski informuje wojewodę ruskiego o sprawach związanych z niedoręczonym listem do miecznika oraz o planowanym przez brata zakupie sukna pod Lesznem. Donosi także o wygasaniu lokalnych niepokojów i ustępowaniu stronników księcia Contiego po objęciu urzędu przez nowego wojewodę kaliskiego.

Wojciech Urbanowski usprawiedliwia się przed wojewodą ruskim z nieregularnej korespondencji spowodowanej podróżą oraz przekazuje zasłyszane plotki o rzekomym buncie kasztelana krakowskiego przeciw królowi. Wyjaśnia także stan realizacji zleconych mu spraw, w tym zakupu sukna, i zapowiada swój rychły przyjazd.

Wojciech Urbanowski donosi Franciszkowi Kwałkowskiemu o odesłaniu trzech pudeł z dokumentami do Lwowa oraz o zabiegach w sprawie zmiany miejsca wymarszu chorągwi z Mościsk. Porusza także kwestie rozliczeń finansowych, trudności z pożyczką od pana Grodzickiego oraz informuje o stanie zdrowia domowników i koni.

Wojciech Urbanowski usprawiedliwia chorobą brak listu od wspólnego protektora, dziękuje adresatowi za przysłaną siarkę oraz żelazo i omawia kwestie krawieckie. Przesyła także uniżone ukłony od dam przebywających w Podkamieniu, w tym od panny Czapliczanki.

Stefan Urbanowski donosi Janowi Jabłonowskiemu o nastrojach wokół zbliżającego się sejmiku i obrad Komisji Radomskiej. Informuje także o kłopotach z niesfornym bratem Walentym, który po kłótni z ojcem schronił się u niego, oraz prosi o ewentualne wystawienie nowej plenipotencji.

Stefan Urbanowski zdaje relację wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu ze spraw skarbowych oraz burzliwego przebiegu sejmiku w Poznaniu. Donosi o protestacjach rokoszan, zablokowaniu odczytania listów magnatów i udaremnionym ataku szablą na wojewodę poznańskiego.

Stefan Urbanowski informuje wojewodę Jana Jabłonowskiego o kwestiach finansowych, odbiorze asygnacji oraz o podróży swojego brata. Relacjonuje przygotowania do sejmiku, ruchy wojskowe, nastroje polityczne oraz spory z protestantami zabiegającymi o nowe konstytucje.

Michał Urbański donosi władzom Lwowa o pomyślnym załatwieniu powierzonych spraw trybunalskich oraz przestrzega przed udzielaniem pożyczek i towarów wojskowym. Porusza ponadto kwestię funduszy na naprawę dróg podmiejskich i murów, zapowiadając swój wyjazd na zjazd sądowy w Lutowiskach.

Magistrat zamojski, na polecenie biskupa ordynariusza, zwraca się do władz Lwowa z prośbą o ustalenie losów Alberta Witkowskiego, który siedem lat wcześniej opuścił żonę Mariannę Glinkiewiczównę. Władze Zamościa proszą o przeprowadzenie wywiadu wśród lwowskich rzemieślników i przekazanie wiadomości, czy poszukiwany żyje i przebywa w mieście.

Stanisław Usman zwraca się do burmistrza Lwowa z prośbą o wyjaśnienie sprawy sreber kościoła żółkiewskiego, zabranych ze lwowskiego archiwum podczas oblężenia tureckiego. Informuje o osobistym zaangażowaniu króla Jana III Sobieskiego w odzyskanie kosztowności i prosi o zebranie wiadomości od lwowskich rajców.

Bazyly Ustrzycki prosi magistrat lwowski o odesłanie sprawy pana Krupińskiego przeciwko Dominikowej z synami oraz księdzu Stefanowi Wyszyńskiemu do sądu pierwszej instancji. Uzasadnia to koniecznością przesłuchania miejscowych świadków, których sprowadzanie do Lwowa wiązałoby się ze stratą czasu i dużymi trudnościami.

Maciej Józef Ustrzycki informuje Jana Jabłonowskiego o niepowodzeniu swoich starań na dworze królewskim w Krakowie i dziękuje za dotychczasową protekcję. Prosi wojewodę o cierpliwość i powstrzymanie się od nagłego odebrania dzierżawy w Łaszkach, zapowiadając osobiste spotkanie podczas zjazdu we Lwowie.

Maciej Józef Ustrzycki prosi Jana Jabłonowskiego o nieoddawanie arendy majątku innej osobie przed zapowiedzianą komisją, wskazując, że nagłe odebranie dzierżawy przyniosłoby mu dotkliwą stratę. Deklaruje wolę osobistego porozumienia się i dalszego sprawowania dzierżawy ku zadowoleniu wojewody.

Maciej Józef Ustrzycki wyjaśnia wojewodzie ruskiemu, że z powodu nieobecności nie wiedział o próbie rozlokowania wojska w Łaszkach na mocy asygnacji hetmańskiej. Zapewnia, że natychmiast wydał polecenie, aby nie utrudniano działań oficjałowi wojewody.

Maciej Józef Ustrzycki informuje wojewodę ruskiego Jana Jabłonowskiego o przybyciu do Łaszek żołnierzy po hibernę i kwatery, co stanowi zbyt duże obciążenie dla tutejszej gromady. Skarżąc się na brak dochodów spowodowany buntami chłopskimi, autor prosi o wypłatę obiecanej rekompensaty za oziminy.

Prymas Jakub Uchański wyraża poparcie dla lwowskich mieszczan protestujących przeciwko narzucanym przez szlachtę sądom kapturowym i zaleca trwanie przy swoim sprzeciwie. Zapewnia również o wysłaniu listu do wojewody ruskiego z prośbą o ochronę praw miejskich do czasu wyboru nowego monarchy.

Rotmistrz Faleński w imieniu skonfederowanego wojska wzywa rajców lwowskich do osobistego przybycia do obozu pod Szczercem z przygotowanymi pieniędzmi zamiast pertraktowania przez pośredników. Obiecuje, że po uregulowaniu należności natychmiast wyda ordynans nakazujący żołnierzom opuszczenie zajmowanych terenów.

Ludwik Fantucci wyraża radość z poprawy zdrowia Macieja Haydera po przebytej chorobie i przesyła mu w podarunku atłas w podzięce za lwowską gościnę. Informuje również, że w ich wspólnej sprawie nie są już potrzebne dalsze kroki z powodu oświadczenia pana Zamoyskiego, oraz dopytuje o postępy w sprawie pana Sadomskiego.

Johann Farquhar informuje Arthura Forbesa o trudnościach ze ściąganiem należności od dłużników oraz o nadziejach na rychłe wypłaty od pana Okresza i Jonela Lusta po powrocie kapitana Chambersa z sejmiku. Donosi również o oczekiwaniu na przybycie pana Robertsa oraz o listach i kopiach dokumentów przekazanych przez posłańców.

Johann Farquhar informuje Arthura Forbesa o wyjeździe pana Roberta na wizytację oraz przesyła nadeszłe ze Lwowa i Sambora listy. Przekazuje także prośbę pana Jarsarskiego o jak najszybsze odesłanie przesyłki do Lwowa.

Johann Farquhar relacjonuje transakcje handlowe safianem i woskiem oraz organizację transportów do Wrocławia i Gdańska. Informuje również o narastającym konflikcie krakowskiego magistratu i biskupa z luteranami, którym grozi wygnanie z miasta lub wybuch tumultu.

Johann Farquhar informuje Arthura Forbesa o krakowskich rozliczeniach wekslowych, sprzedaży safianu oraz pomyślnym odbiorze przesyłki towarów lipskich. Wspomina również o interwencjach u boku króla w sprawie uwięzionego pana Nikołajewa oraz przekazuje prośby rezydenta szwedzkiego.

Johann Farquhar informuje Arthura Forbesa o pomyślnym odbiorze ładunku od furmana oraz trudnych negocjacjach cenowych z szewcami kupującymi safian. Donosi również o działaniach handlowych konkurencji, korespondencji od kupców oraz zarządzeniach królewskich wobec krakowskiego magistratu.

Johann Farquhar informuje Arthura Forbesa o wyjeździe pana Roberta na nabożeństwo i przesyła w jego zastępstwie załączone listy oraz trzy gazety dla odbiorców w Jarosławiu i we Lwowie.

Katarzyna Felkerzambowa donosi bratu, Janowi Jabłonowskiemu, o doręczeniu jego listu królowej Marii Kazimierze oraz o uzyskaniu jej wstawiennictwa u pani kamienieckiej. Z powodu osłabionego zdrowia monarchini nie mogła osobiście odpowiedzieć, przekazała jednak wojewodzie serdeczne pozdrowienia.