Katalog źródeł

Jan Teodorowicz prosi Artura Forbesa o pilne przysłanie do Klużu poświadczonego przez lwowski magistrat oraz kupców greckich zaświadczenia o długu zabitego Mártona Lipia. Wdowa po zmarłym odmawia uznania zobowiązania z powodu braku zachowanego skryptu dłużnego.

Festenburg zwraca się do burmistrza Lwowa z prośbą o tymczasowe, bezpłatne przyjęcie do przytułku ubogiej Kozłowskiej, oczekującej na zwolnienie stałego miejsca. Wyjaśnia, że jej bieżące wyżywienie i utrzymanie zapewnia w tym czasie pan Gutowski.

Rektor Akademii Krakowskiej Stanisław Filipowicz informuje władze Lwowa o wyroku dyscyplinarnym wydanym wobec księdza Małeckiego za nieposłuszeństwo, zapewniając o nienaruszalności miejskich prerogatyw. Deklaruje również, że tymczasowy zarząd powierzył ks. Opejdowiczowi i wyraża gotowość przysłania nowej osoby na miejsce niezaakceptowanego p. Jankiewicza.

Elżbieta z Radziwiłłów Firlejowa opłakuje zgon swojego męża, określając tę śmierć jako stratę dotykającą nie tylko ją, lecz całe społeczeństwo. Zwraca się do wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego oraz jego żony z prośbą o przybycie na uroczystości pogrzebowe do Lublina.

Aleksander Fiałkowski relacjonuje Janowi Jabłonowskiemu swoje starania o pozyskanie i utrzymanie podkomorzego przemyskiego po stronie interesów rodu Jabłonowskich, obiecując mu m.in. konia od wojewody krakowskiego. Wspomina również o kwestiach poselskich oraz asygnacie finansowej dla Czarnieckiego.

J. Flosierowicz dziękuje magistratowi i wspólnocie miasta Lwowa za niespodziewany podarunek w postaci ryb oraz wyziny. Wyraża wdzięczność i deklaruje gotowość do odwdzięczenia się przy najbliższej okazji.

J. Flosierowicz potwierdza magistratowi lwowskiemu odbiór listu oraz pieniędzy przesłanych przez posłańca Bęcdorfa w sprawie przeciwko sufraganowi lwowskiemu księdzu Głowińskiemu. Zapewnia o gotowości do obrony honoru miasta przed nuncjaturą w wyznaczonym terminie prawnym.

J. Flosierowicz informuje magistrat lwowski o przesłaniu pozwu z inhibicją przeciwko sufraganowi lwowskiemu, który bezpodstawnie zarzucał miastu obrazę honoru. Zapewnia również o gotowości do dalszej obrony praw magistratu w przypadku podjęcia kolejnych kroków przez konsystorz.

J. Flosierowicz informuje magistrat lwowski o wysłaniu inhibicji oraz o odebraniu środków prawnych z nuncjatury w sprawie przeciwko sufraganowi lwowskiemu. Zapowiada wpisanie się do akt w wyznaczonym terminie i prosi o przesłanie listy komisarzy na wypadek konieczności przeprowadzenia inkwizycji na miejscu.

J. Flosierowicz przesyła uwierzytelniony wypis dekretu na komisję w sprawie z księdzem sufraganem lwowskim i potwierdza opłacenie taksy kancelaryjnej. Zapewnia także o swojej gotowości do dalszej pomocy prawnej w tej sprawie.

J. Flosierowicz przyjmuje pełnomocnictwo oraz pensję od magistratu lwowskiego, zastrzegając możliwość podwyższenia wynagrodzenia przy większej liczbie spraw. Zapowiada także wpisanie do rejestru magdeburskiego sprawy przeciwko Żydom lwowskim oraz podjęcie starań o wyznaczenie komisarzy lub uzyskanie wyroku zaocznego.

J. Flosierowicz informuje magistrat lwowski o doręczeniu listu kanclerzowi wielkiemu koronnemu oraz obiecuje dopilnować sprawy sądowej przeciwko Żydom lwowskim na wokandzie.

J. Flosierowicz odradza magistratowi lwowskiemu starania o zakaz budowy z Nuncjatury przeciwko dominikanom z obawy przed urażeniem kanclerza wielkiego koronnego, który zezwolił na prace do czasu wyroku. Zapewnia jednak o przyszłym odszkodowaniu dla miasta, odsyłając po szczegóły do obecnego w Warszawie syndyka z powodu niepewności co do terminu wznowienia sądów asesorskich.

J. Flosierowicz informuje magistrat lwowski o trudnościach z wpisaniem spraw do właściwego rejestru Sądu Asesorskiego z powodu braku informacji o ich przedmiocie. Zapowiada, że szczegóły ustali bezpośrednio z delegatami miasta po ich przybyciu do Warszawy i dopiero wtedy dokona formalności.

J. Flosierowicz informuje władze Lwowa o nowej sprawie z rejestru uwięzionych, wytoczonej przez patrycjusza Piotra Latynę. Donosi również o wstrzymaniu postępowania za opłatą z własnych środków, aby zapobiec wydaniu wyroku zaocznego przeciw miastu.

Autor dziękuje za roczną pensję i obiecuje starać się o kasację mandatów wydanych na korzyść Żydów lwowskich po wznowieniu sądów asesorskich. Zobowiązuje się także do informowania o przebiegu sprawy.

Autor dziękuje prezydentowi Lwowa za upomnienie się o jego zaległą pensję oraz deklaruje nieustanną dbałość o interesy miasta. Zapowiada również podjęcie interwencji w Nuncjaturze Apostolskiej w celu kasacji procesu w sprawie Kubiszewskich i Paszkiewiczów i odesłania jej do jurysdykcji miejskiej.

Autor potwierdza odbiór manifestu miejskiego przeciw księżom Wąsraszyńskiemu i Łubiszewskiemu oraz zapowiada bezzwłoczną replikę na zarzuty strony przeciwnej, opóźnioną dotąd z powodu choroby oponenta. Przy tej okazji dopomina się również o wypłatę zaległej, dwuletniej pensji za rzetelne pilnowanie rejestrów sądowych.

Józef Flosierowicz informuje magistrat lwowski o korzystnym wyroku nuncjatury, która skasowała proces konsystorski w sporze z księżmi Watraszyńskim i Łubiszewskim, zabezpieczając jurysdykcję miejską. Jednocześnie autor ponawia prośbę o wypłacenie zaległej od trzech lat pensji za swoje usługi.

Józef Flosierowicz odsyła magistratowi lwowskiemu dokumenty dotyczące sprawy z księżmi Łubiszewskim i Watraszyńskim. Informuje również o problemach z realizacją asygnaty na 540 złotych u pana Kurowskiego, który wstrzymuje wypłatę do czasu wyjaśnienia sprawy z wystawcą.

Józef Flosierowicz dziękuje magistratowi lwowskiemu za wypłatę należnej pensji oraz informuje o nowej sprawie wytoczonej miastu w Nuncjaturze przez lwowskich mansjonarzy o dwa kamienie wosku. Prosi o nadesłanie akt procesu konsystorskiego i pełnomocnictw, niezbędnych do podjęcia dalszej obrony w trybie apelacji po uzyskanym odroczeniu.

Józef Flosierowicz uspokaja magistrat lwowski, że sprawa w sądzie asesorskim nie odbędzie się w najbliższym czasie z powodu innych procesów i planowanego wyjazdu podkanclerzego. Potwierdza również odbiór asygnowanych mu pieniędzy od warszawskiego kupca i pana Czejczewicza.

Józef Flosierowicz informuje władze Lwowa o przekazaniu listu podkanclerzemu koronnemu oraz o odroczeniu rozpatrywania spraw przed sądami asesorskimi. Relacjonuje również trudności z uzyskaniem podpisu audytora nuncjatury pod pozwem w sprawie prowizorów szpitali św. Ducha i św. Stanisława, prosząc o dalsze dyspozycje.

Józef Flosierowicz prosi adresatów o nakłonienie doktora Franckiego do zwrotu przetrzymywanej od lat kwoty ze spadku po lwowskim kupcu Józefie Szynhoffie. W załączeniu przesyła również popierający tę sprawę list od podkanclerzego koronnego, oczekując rychłej odpowiedzi.

Józef Flosierowicz instruuje władze Lwowa, jak powstrzymać egzekucję dekretów sądu kapturowego przez panią Mościcką za pomocą formalnej protekcji i inhibicji. Informuje również o bezskutecznych na razie poszukiwaniach kandydata na sekretarza miejskiego.

Józef Flosierowicz informuje władze Lwowa o doręczeniu listów do prymasa i wojewody ruskiego oraz o braku odpowiedzi sędziów kapturowych na wcześniejsze pismo prymasa. Donosi również o bieżących pracach Komisji Skarbowej w Warszawie i zaleca przysłanie delegata po koronacji nowego króla.

Józef Flosierowicz informuje magistrat lwowski o odebraniu honorarium w wysokości 12 dukatów od syndyka Podchaleckiego oraz o powierzeniu mu prowadzenia dwóch spraw prawnych. List został wysłany pocztą z Warszawy z powodu nagłego wyjazdu syndyka.

Józef Flosierowicz informuje magistrat lwowski o uzyskaniu wyroku zaocznego przeciwko sufraganowi Gowinskiemu oraz prosi o przysłanie opłat kancelaryjnych na sporządzenie wypisu. Donosi również, że pozostałe sprawy miejskie z powodu kolejności rejestru przypadną zapewne na kadencję listopadową.

Józef Flosierowicz informuje lwowski magistrat o krokach prawnych u kanclerza wielkiego koronnego w sprawie sfałszowania aktów miejskich przez Łupińskiego. Radzi również przenieść spór z karmelitami przemyskimi o cieślę Jaworzyńskiego z nuncjatury do sądu asesorskiego.

Józef Flosierowicz składa władzom Lwowa życzenia noworoczne oraz radzi w kwestii reskryptu dotyczącego powołania dodatkowych komisarzy brukowych. Informuje również o odłożeniu wniesienia dwóch pozwów przed sąd asesorski z powodu przerwy wywołanej obradami Komisji Traktatowej.

Józef Flosierowicz relacjonuje rozmowę z kanclerzem wielkim koronnym w kwestii uzyskania ordynansu Komisji Wojskowej, nakazującego komendantowi Lwowa przydzielenie żołnierzy do egzekucji podatków łokciowego i brukowego. Do pomyślnego załatwienia sprawy potrzebny jest zapieczętowany memoriał władz miejskich, który kanclerz ma oficjalnie zarekomendować komisji.

Józef Flosierowicz informuje władze o staraniach u Kanclerza Wielkiego Koronnego w kwestii nakłonienia dłużników do uregulowania podatku brukowego. Przekazuje opinię kanclerza, że wobec zalegających mieszczan nie potrzeba specjalnego reskryptu, lecz należy wdrożyć egzekucję, oraz kwituje odbiór należności wekslowej.

Józef Flosierowicz dziękuje magistratowi lwowskiemu za wypłatę rocznej pensji za pośrednictwem pana Teppera. Informuje również o przejęciu dokumentów do sprawy pana Łocha z wojewodziną bracławską i zapowiada relację z jej przebiegu po sesji sądu w lutym.

Józef Flosierowicz informuje magistrat lwowski o doręczeniu przysłanego listu rajcy lwowskiemu Durbasowi, który wciąż przebywa w Warszawie. Dodaje, że rajca zapewne odeśle odpowiedź bezpośrednio pocztą.

Józef Flosierowicz informuje o wykluczeniu pana Solskiego z funkcji opiekuna dzieci zmarłego Wierzbicza na mocy decyzji kanclerza wielkiego koronnego i nakazuje przymusić drugiego wyznaczonego opiekuna, pana Bleychnera, do podjęcia obowiązków. Zaleca także zignorowanie mandatu pani Wojakowskiej oraz skierowanie do kanclerza oficjalnego listu z opisem sprawy, w czym deklaruje pośrednictwo.

Józef Flosierowicz dowodzi, że Franciszek Makarowicz jako syn zrodzony po zmianie obrządku przez ojca powinien być uznawany za Polaka, a nie Ormianina. Radzi adresatom zwrócić się oficjalnie do kanclerza wielkiego koronnego, co pozwoli uniknąć sporu prawnego z nacją ormiańską.

Józef Flosierowicz radzi prezydentowi Lwowa Kazimierzowi Czeczewiczowi wystosowanie listu do kanclerza wielkiego koronnego w sprawie nominacji Makarowicza do ławy miejskiej wobec sprzeciwu nacji ormiańskiej. Informuje również o kwestiach finansowych związanych ze swoją pensją oraz o wygaśnięciu spraw sądowych z byłymi starostami w sądzie asesorskim.

Józef Flosierowicz relacjonuje władzom miejskim swoje rozmowy z kanclerzem wielkim koronnym w sprawach długu podkomorzego Laskowskiego oraz apelacji do sądów grodzkich. Ponagla także o pilne nadesłanie dokumentów w toczącym się sporze z panem Hordyńskim o Kulparków.

J. Flosierowicz wzywa magistrat lwowski do pilnego nadesłania dokumentów i wypisów prawnych dotyczących folwarku na Kulparkowie do procesu z panem Hordyńskim. Przypomina także władzom miejskim o wypłacie zaległej pensji rocznej.

J. Flosierowicz przesyła wypis dekretu w procesie z sędzią grodzkim lwowskim Hordyńskim, dziękując jednocześnie za przysłane ryby. W dopisku prosi o nadesłanie autentycznego wypisu z dekretu królewskiego z 1703 roku do obrony jurysdykcji magistratu w sprawie Skinderskiego z Zadykiewiczem.

J. Flosierowicz informuje magistrat lwowski o staraniach pana Kupińskiego o królewskie przywrócenie dobrej sławy oraz o konieczności skierowania sprawy na drogę sądową. Prosi o nadesłanie akt procesowych, wyroku i rezygnacji Kupińskiego z apelacji, by móc podnieść zarzut rzeczy osądzonej.

J. Flosierowicz informuje władze Lwowa, że pan Kupiński w Sądzie Królewskim w Warszawie domaga się jedynie ułaskawienia i deklaracji dobrej sławy, uznając pozostałą część wyroku pierwszej instancji. Autor zaleca pilne przysłanie pisarza wójtowskiego Skwarczyńskiego z aktami procesowymi i oczekuje decyzji magistratu w tej kwestii.

János Fogarasi donosi Jánosowi Keményemu o wymianie zakładników i rozpoczęciu rokowań polsko-tatarskich pod Żwańcem oraz o głodzie panującym w obozie koronnym. Przestrzega także przed powracającymi przez Mołdawię Tatarami i możliwym uprowadzeniem żony hospodara Vasile Lupu.

Anna Konstantia Forbesowa opisuje krewnemu adaptację swojej rodziny do życia w Gdańsku i namawia go do odwiedzin oraz przeprowadzki do miasta. Informuje także o oczekiwanym powrocie syna pani Tymfowej po ośmioletnim pobycie w Indiach Wschodnich.

AK Forbes prosi Artura Forbesa o zakupienie i przesłanie przy najbliższej okazji sześciu sztuk sznurów do bielizny oraz sztuki grubych ręczników za pośrednictwem pani Merlandowej. Autorka przesyła również pozdrowienia od siebie i dzieci, zwłaszcza od chrześniaka adresata.

Anna Konstantia Forbes usprawiedliwia zwłokę w korespondencji problemami zdrowotnymi oraz relacjonuje niedawną wizytę pana Roberta w Gdańsku. Usilnie zachęca adresata do opuszczenia Jarosławia i zamieszkania z nimi, podkreślając spokój tutejszego życia oraz potrzebę wsparcia jej starzejącego się męża w interesach.

Anna Marianna Forbeszowa składa Arturowi Forbesowi życzenia z okazji Bożego Narodzenia i Nowego Roku. Dziękuje mu również za wyświadczoną pomoc oraz zapewnia o spłaceniu długu zgodnie ze zobowiązaniem.

Arthur Forbes zdaje sprawę z operacji finansowych, wypłat dla kontrahentów oraz trudności związanych z przesyłaniem gotówki w czasie przemarszów wojsk. Informuje także o wysyłce sukna i towarów norymberskich, zapowiadając rychłe spotkanie handlowe w Krakowie.

Arthur Forbes prosi brata o wydanie panu Sokinie jego rewersu dłużnego w związku z uregulowaniem rachunków z panem Gordonem. Nakazuje także wypłacenie Sokinie należności przysługujących z obligacji oraz zwrot pożyczki w wysokości 25 talarów.

William Forbes dziękuje kuzynowi Arthurowi za przysłaną beczkę solonych ryb i prosi go o uregulowanie należności we Lwowie za pośrednictwem Johna Arkonhowda. List kończą pozdrowienia od żony oraz życzenia pomyślności dla bliskich i przyjaciół.