Katalog źródeł

Michał Fredro interweniuje w imieniu koła rycerskiego u lwowskich rajców przeciwko nadmiernemu obciążaniu podatkami oraz uciążliwemu kwaterunkowi posłów u ubogich przedmieszczan halickich. Ostrzega władze miejskie przed zdzierstwem poborców i zapowiada podniesienie tej sprawy na najbliższym sejmiku.

Aleksander Cetner wstawia się u władz Lwowa za swoim bratem, prosząc o ugodowe zakończenie sporu i wypłacenie należnych stacji żywnościowych. Podkreśla, że z powodu ciężkich czasów żołnierze cierpią głód i bez zaopatrzenia nie mogą wyruszyć do obozu.

Aleksander Cetner zapewnia rajców lwowskich, że po zawarciu ugody z jego oddziałem nie muszą obawiać się wybierania chleba przez wojsko. Zapowiada również interwencję u swojego porucznika Polanowskiego oraz rozmowę z hetmanem.

Aleksander Cetner wzywa rajców lwowskich do wydania wyznaczonego zaopatrzenia dla jego chorągwi, wskazując na dramatyczne położenie głodujących żołnierzy. Ostrzega, że w razie dalszego uchylania się miasta od świadczeń sprawę rozstrzygnie ostatecznie hetman.

Biskup Lew Szeptycki interweniuje u burmistrza Lwowa Dominika Venino w sprawie zakazu wybierania gliny na potrzeby budowlane. Zapewnia przy tym o dotrzymaniu przyrzeczenia zasypania powstałych wykopów po uporządkowaniu terenu wokół murów.

Biskup Józef Szumlański kieruje stanowczy apel do radnych miasta Lwowa o natychmiastowe wypuszczenie z więzienia udręczonych Rusinów. Wskazuje na bezduszność magistratu, niestosowność tak surowego traktowania poddanych w czasie świąt i chorób oraz powołuje się na chrześcijańskie miłosierdzie i królewski autorytet.

Biskup Józef Szumlański upomina radnych lwowskich za pozwanie Bractwa Uspieńskiego przed sąd miejski w sprawie o charakterze duchownym. Żąda odesłania sprawy do sądu biskupiego, podkreślając wyłączną jurysdykcję ordynariusza nad bractwem.

Aleksander Jan Jabłonowski donosi bratu o wieściach z Warszawy i Litwy, warszawskich zabawach karnawałowych oraz królewskich zabiegach o śpiewaka operowego od starosty żydaczowskiego. Ostrzega przed doniesieniami o zbliżaniu się ordy tatarskiej, zaprasza brata do zjazdu przed ostatkami i napomyka o problemach ze sprowadzeniem malarza.

Aleksander Jan Jabłonowski opisuje niesłuszne aresztowanie swojej czeladzi w związku ze śmiertelnym postrzeleniem pana Wotałowskiego. Relacjonuje również wieści o grabieżach wojsk saskich na Litwie, nałożonych kontrybucjach oraz nastrojach tamtejszej szlachty.