Katalog źródeł

Szczęsny Czacki z żalem informuje magistrat Lwowa o zaniechaniu dalszych starań i odmowie przesłania prolongaty z powodu doznanej niewdzięczności oraz niezadowolenia ze strony władz miejskich. Wyraża nadzieję, że miasto znajdzie innego, skuteczniejszego orędownika swoich spraw.

Stanisław Antoni Szczuka donosi wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o ruchach partii wojskowych z Prus i Sambora. Informuje także o kwestiach rozliczeń pieniężnych oraz sporze dotyczącym kursu tynfów.

Joanna Jabłonowska wyznaje mężowi tęsknotę po jego wyjeździe do Prus oraz troszczy się o jego zdrowie, przestrzegając przed jedzeniem surowych ostryg i zalecając picie herbaty. Dzieli się również domowymi nowinami, w tym żartem z zakochanego krewnego, plotkami o znajomych oraz prośbami o sprawunki w Warszawie.

Aleksander Jan Jabłonowski informuje brata o manewrach wojsk Augusta II i posiłków cudzoziemskich przeciwko zwolennikom księcia Contiego oraz o trudnościach finansowych wstrzymujących wymarsz wojsk koronnych. Prosi adresata o zachowanie poufności i spalenie listu po przeczytaniu.

Lwowscy radcowie magistratu Kaspar Tinz i Ignatz Nowakowski odpowiadają na zapytanie adwokata dra Franka, prostując kwestie topograficzne oraz stan prawny lasów dóbr Wybranówka, Borysów i Borynicze. Wskazują na zapisy w wyciągu tabularnym oraz ugodę zawartą między hrabią Łosiem a skarbem państwa.

Proboszcz rawski prosi pisarza miejskiego lwowskiego Wojciecha Zimnickiego o pomoc w sprawie apelacji swoich krewnych od wyroku sądu w Potyliczu dotyczącego praw do spornego pola. Zabiega o zwolnienie pozwanych z niesłusznie nałożonej przysięgi i uregulowanie sporu poprzez zwrot sumy pierwotnie zapłaconej za grunt.

Autor skarży się na wojewodę wołyńskiego, który publicznie znieważył go i zagroził zablokowaniem indygenatu w Prusach, mimo dotychczasowej lojalności autora wobec jego rodu. Zapewnia adresata o swej niezmiennej wierności i prosi o rozwagę, by podobne traktowanie nie zraziło innych stronników.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski gani syna Jana Stanisława za publiczne znieważenie referendarza koronnego Stanisława Szczuki i grożenie mu zablokowaniem indygenatu w Prusach. Ojciec załącza pełną żalu skargę pokrzywdzonego i nakazuje synowi opanowanie mściwości, dyskrecję oraz rychłe pojednanie się z referendarzem w Warszawie.