Katalog źródeł

Papież Klemens XI powiadamia duchowieństwo diecezji lwowskiej o przeniesieniu biskupa Jana Skarbka na wakującą po zgonie Mikołaja Popławskiego stolicę arcybiskupią we Lwowie. Wzywa kler do uległości, szacunku oraz posłuszeństwa wobec nowego pasterza.

Papież Klemens XI udziela na okres dziesięciu lat odpustu zupełnego wszystkim wiernym, którzy w święto św. Wojciecha nawiedzą kościół parafialny pod jego wezwaniem za murami Lwowa, przystąpią do sakramentów i pomodlą się w intencjach Kościoła.

Papież Klemens XII zleca prepozytowi krakowskiemu oraz kanonikom Walerianowi Sutkowskiemu i Janowi Humańskiemu rozpatrzenie i ostateczne rozstrzygnięcie sporu majątkowego między ks. Stanisławem Dochkiewiczem a adwokatem Wojciechem Borysławskim. Sprawa dotyczy apelacji od wyroku Nuncjatury Apostolskiej w przedmiocie niespłaconej pożyczki oraz wydania zastawionych sreber i klejnotów.

Papież Benedykt XIV nadaje Józefowi Dąbrowskiemu prowizję na wakujący kanonikat oraz prebendę we Lwowie. Dokument potwierdza powierzenie beneficjum z uwzględnieniem cnót i zasług nominata.

Papież Benedykt XIV pochwala biskupa Samuela Głowińskiego za zamiar ufundowania i powierzenia pijarom kolegium dla młodzieży szlacheckiej we Lwowie oraz zapowiada interwencję u króla Augusta III w celu usunięcia trudności w realizacji dzieła. Dokument zawiera również zatwierdzenie i resygillację arcybiskupa lwowskiego Mikołaja Ignacego Wyżyckiego z 1751 roku.

Papież Benedykt XIV udziela na okres dziesięciu lat odpustu zupełnego wiernym nawiedzającym kościół parafialny w Rychcicach w święto Znalezienia lub Podwyższenia Krzyża Świętego. Dokument zawiera również zatwierdzenie i zezwolenie na publikację wydane przez biskupa sufragana przemyskiego Andrzeja Pruskiego.

Papież Benedykt XIV poleca komisarzom apostolskim wprowadzenie Jana Alojzego z Witoldów Aleksandrowicza w posiadanie kanclerstwa i kanonikatu katedry lwowskiej. Nakazuje zapewnić nowemu kanclerzowi pobieranie wszelkich przynależnych godności dochodów oraz oddalić ewentualnych nieprawnych posiadaczy.

Papież Klemens XIII udziela na okres dziesięciu lat odpustu zupełnego wiernym obojga płci, którzy po odbyciu spowiedzi i przyjęciu komunii świętej nawiedzą kościół katedralny we Lwowie w trzy wyznaczone przez ordynariusza dni w roku i pomodlą się w intencjach Kościoła.

Papież Klemens XIII nadaje odpusty zupełne i cząstkowe członkom Bractwa Najświętszej Maryi Panny Łaskawej przy kościele metropolitalnym we Lwowie za wstąpienie do konfraterni, w godzinę śmierci, w wyznaczone święta oraz za pełnienie określonych dzieł pobożnych i miłosiernych. Odpusty te mogą być również ofiarowane za dusze w czyśćcu na sposób wstawiennictwa.

Papież Klemens XIII nadaje na okres dziesięciu lat przywilej odpustu za dusze zmarłych członków Bractwa Najświętszej Maryi Panny Łaskawej przy ołtarzu bractwa w katedrze lwowskiej. Arcybiskup Wacław Sierakowski zatwierdza papieskie brewe i wyznacza sobotę jako stały dzień odprawiania mszy uprzywilejowanych.

Papież Klemens XIV udziela na okres dziesięciu lat odpustu zupełnego w święta Poczęcia i Narodzenia Najświętszej Maryi Panny oraz odpustów cząstkowych w inne święta maryjne wiernym nawiedzającym kościół parafialny św. Mikołaja w Łopatynie. Dokument zastrzega nieważność łaski w przypadku pobrania jakichkolwiek opłat za jej wydanie lub ogłoszenie.

Papież Pius VI udziela na okres dziesięciu lat odpustu zupełnego wiernym nawiedzającym kościół parafialny pw. Świętej Trójcy w Podhajcach w święto patronalne oraz w niedziele pod zwykłymi warunkami. Zastrzega przy tym bezpłatność wydania brewe pod rygorem utraty jego mocy prawnej.

Papież Pius VI udziela odpustu zupełnego wiernym nawiedzającym kościół metropolitalny we Lwowie w ósmą niedzielę po Bożym Ciele oraz w dniu wskazanym przez ordynariusza. Arcybiskup Kajetan Kicki promulgował dokument papieski, wyznaczając ów dodatkowy termin odpustu na uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła.

Papież Pius VII powiadamia kapitułę metropolitalną we Lwowie o mianowaniu Andrzeja Alojzego Ankwicza arcybiskupem lwowskim po śmierci Kajetana Kickiego. Nakazuje kapitule okazanie nowemu pasterzowi należnego posłuszeństwa i podporządkowanie się jego zarządzeniom.

Papież Pius IX informuje kapitułę metropolitalną lwowską obrządku łacińskiego o przeniesieniu biskupa przemyskiego Franciszka Ksawerego Wierzchleyskiego na stolicę arcybiskupią we Lwowie. Nakazuje kanonikom uległość, szacunek i posłuszeństwo wobec nowego pasterza pod rygorem zatwierdzenia kar nałożonych na opornych.

Papież Pius IX nakazuje wyznaczonym komisarzom apostolskim uroczyste wprowadzenie Karola Mosinga w posiadanie godności prepozyta lwowskiej kapituły metropolitalnej obrządku łacińskiego po odebraniu przepisanej przysięgi wierności. Dokument zobowiązuje do przekazania nominatowi wszelkich przysługujących tej godności praw, jurysdykcji oraz beneficjalnych dochodów pod rygorem kar kościelnych wobec opornych.

Papież Pius IX nadaje swojemu tajnemu szambelanowi i dotychczasowemu dziekanowi kapituły metropolitalnej we Lwowie, ks. Karolowi Mosingowi, wakującą prepozyturę tejże kapituły. Dokument zwalnia beneficjata z wymogu posiadania określonych stopni naukowych, nakazując mu uprzednie złożenie wyznania wiary.

Papież Leon XIII informuje kapitułę metropolitalną obrządku łacińskiego we Lwowie o mianowaniu Seweryna Morawskiego nowym arcybiskupem lwowskim. Nakazuje kanonikom okazanie hierarsze należnego posłuszeństwa i szacunku pod rygorem zatwierdzenia kar kanonicznych nałożonych na opornych.

Papież Leon XIII powiadamia o nadaniu Feliksowi Zabłockiemu prepozytury kościoła metropolitalnego we Lwowie. Nakazuje wyznaczonym wykonawcom odebranie przysięgi wierności oraz wprowadzenie nominata w posiadanie urzędu wraz ze wszystkimi prawami i beneficjami.

Papież Leon XIII mianuje ks. Feliksa Zabłockiego, dotychczasowego dziekana, prepozytem kapituły metropolitalnej obrządku łacińskiego we Lwowie, wakującej po śmierci ks. Ludwika Czechowskiego. Dokument nakłada na beneficjata obowiązek złożenia wyznania wiary oraz przysięgi na zachowanie statutów kapituły.

Papież Pius XI, przychylając się do prośby arcybiskupa Józefa Bilczewskiego, nadaje prałatom i kanonikom Kapituły Metropolitalnej Lwowskiej obrządku łacińskiego prawo do noszenia stroju prałackiego z rubinowymi dystynkcjami, fioletowego manteletu oraz pierścienia poza celebracją mszy świętej.

Dokument komisarzy królewskich powołanych przez Zygmunta I w celu rozstrzygnięcia sporów granicznych między dobrami królewskimi (Sarny, Morańce, Lubinie) dzierżawionymi przez Piotra Kmitę a posiadłościami braci Fredrów (Krakowiec, Gnojnica, Przedwórz). Zawiera transsumowane mandaty monarsze oraz relację z przeprowadzenia czynności rozgraniczeniowych w terenie nad rzeką Szkło.

Szef sztabu 6. Dywizji Wojskowej wydaje majorowi Józefowi Zaleskiemu zezwolenie na podróż z Besançon do Luxeuil w celu przywiezienia żony. Na odwrocie pisma sporządzono odręczne zestawienie drobnych wydatków gospodarczych.

Kasztelan lwowski Józef Siemieński wstawia się u magistratu lwowskiego za księdzem Tomaszem Biesiadowskim. Prosi o powierzenie mu wakującej po księdzu Mościckim altarii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, powołując się na jego cnoty i rekomendacje.

Alexander Smith wyraża zdziwienie odmową zwrotu wysłanych książek i wylicza poniesione na nie znaczne wydatki. W zamian za zatrzymane tomy prosi adresata o przysłanie sztuki przedniego płótna lub batystu na koszule.

Prowincjał karmelitów, o. Krzysztof Sforza, przeprasza władze Lwowa za pośpieszny wyjazd ze شناcznego z powodu spraw zakonnych i informuje o wyznaczeniu miejscowego przeora do przeprowadzenia pomiaru oraz przejęcia darowanego gruntu. Prosi rajców o życzliwe i bezzwłoczne sfinalizowanie nadania ziemi pod budowę świątyni i klasztoru, obiecując stałą pamięć modlitewną za darczyńców.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o kwestii rozliczenia długu u plenipotenta Hinricha Döringa oraz o podjętych działaniach i poszukiwaniu wsparcia u starosty sandomierskiego w sprawie zniewagi i krzywd wyrządzonych Robertowi Bellowi oraz jego służbie. Wspomina również o uregulowaniu płatności w wysokości 50 florenów na polecenie krakowskiej kompanii kupieckiej.

William Thomson odpowiada z Lublina na list Jamesa Carmichella, tłumacząc opóźnienie pośpiechem poczty. Omawia kwestię uregulowania należności pieniężnych, zlecenia u Arthura Forbesa oraz trudności handlowe wynikające z ogólnego zamieszania monetarnego.

Maciej Józef Ustrzycki informuje Jana Jabłonowskiego o niepowodzeniu swoich starań na dworze królewskim w Krakowie i dziękuje za dotychczasową protekcję. Prosi wojewodę o cierpliwość i powstrzymanie się od nagłego odebrania dzierżawy w Łaszkach, zapowiadając osobiste spotkanie podczas zjazdu we Lwowie.

Marcin Chomentowski wstawia się u wojewody ruskiego Jana Jabłonowskiego za swoją siostrą, podkomorzyną podolską, której starostwo baryckie zostało zrujnowane przez przemarsze i postoje chorągwi wojskowych. Apeluje o objęcie jej protekcją oraz o przychylne wysłuchanie wysłanego do Jabłonowskiego posłańca.

James Chambers opisuje Arturowi Forbesowi swoją dramatyczną sytuację materialną, zły stan zdrowia oraz straty gospodarcze. Skarży się również na kosztowny proces sądowy i ciężary związane z utrzymaniem rodziny, prosząc przyjaciela o wyrozumiałość i wsparcie.

Jan Ciechowicz relacjonuje Franciszkowi Głogowskiemu przebieg krakowskiej koronacji Augusta II, rozdanie urzędów oraz opór stronników prymasa Radziejowskiego. Przekazuje także wiadomości o pogromie armii tureckiej pod Petrowaradynem i Zentą oraz o lokalnych potyczkach pod Kamieńcem.

Andrzej Jabłonowski gratuluje skarbnikowi objęcia dóbr nowotanieckich i zwraca się z prośbą o uregulowanie dziesięcioletniego długu w wysokości dwudziestu czerwonych złotych, zaciągniętego przez skarbnikowica przy zakupie konia oraz w formie pożyczki. Kasztelan deklaruje posiadanie stosownego rewersu i sugeruje potrącenie wspomnianej kwoty z rozliczeń majątkowych.

Jan Stanisław Kącki donosi o doniesieniach dotyczących koncentracji wojsk szwedzkich pod Szczecinem oraz krążących w Warszawie plotkach o ich dalszych zamiarach. Informuje również o unieważnieniu postanowień olkienickich na sejmikach litewskich oraz o trwających obradach sejmiku sandomierskiego.