Katalog źródeł

Szczęsny Czacki krytykuje opieszałość lwowskiego sądu i napomina władze miejskie w kwestii procedowania sprawy przeciwko panu Soldadiniemu. Zaleca włączenie kwestii najścia na dom prezydenta do pytań śledczych bądź przywrócenie pozwanego do urzędu na czas oczekiwania na rozpatrzenie apelacji.

Szczęsny Czacki przesyła magistratowi lwowskiemu trzy blankiety w celu spisania i rozesłania zawiadomień o odroczeniu komisji do 1 czerwca 1761 roku z powodu zbliżającego się sejmu i innych spraw. Nakazuje sporządzić pisma u księdza Awedyka dla posesorów oraz Żydów miejskich i przedmiejskich, wyjaśniając zarazem, że osobne odroczenie dla samego magistratu nie jest konieczne.

Szczęsny Czacki zmienia wcześniejsze polecenie i prosi władze Lwowa o jak najszybsze samodzielne wypełnienie oraz rozesłanie blankietów dotyczących odroczenia komisji. Powodem tej zmiany jest przedłużający się pobyt księdza Awedyka w Porycku.

Szczęsny Czacki informuje władze Lwowa o odebraniu ich listu w Końskich oraz o wstawiennictwie u kanclerza wielkiego koronnego i arcybiskupa lwowskiego w kwestii prawa patronatu przy kościele Świętego Ducha. Odradza również wysyłanie miejskich delegatów na radę senatu z powodu braku pewności co do jej zwołania.

Szczęsny Czacki ponawia prośbę do prezydenta i magistratu Lwowa o zawarcie trzyletniego kontraktu arendownego na Malechów z wicesgerentem lwowskim Wójcickim. Zwraca się o zwołanie narady, wyznaczenie deputatów do spisania umowy oraz sfinalizowanie sprawy jeszcze podczas jego pobytu w mieście.

Szczęsny Czacki z żalem informuje magistrat Lwowa o zaniechaniu dalszych starań i odmowie przesłania prolongaty z powodu doznanej niewdzięczności oraz niezadowolenia ze strony władz miejskich. Wyraża nadzieję, że miasto znajdzie innego, skuteczniejszego orędownika swoich spraw.

Szczęsny Czacki dziękuje władzom Lwowa za życzenia wielkanocne i składa wzajemne powinszowania pomyślności oraz zdrowia. Deklaruje również swoje pełne poparcie i pomoc dla delegatów miasta wysłanych na zbliżający się sejm konwokacyjny w Warszawie.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, dziękuje władzom miasta Lwowa za pamięć oraz życzliwość i odwzajemnia się noworocznymi życzeniami zdrowia oraz pomyślności. Zapewnia przy tym magistrat o swojej stałej przyjaźni i gotowości do niesienia pomocy.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania wielkanocne. W odpowiedzi składa magistratowi oraz całemu miastu wzajemne życzenia pomyślności i oddalenia wszelkich przeciwności.

Podczaszy wielki koronny Szczęsny Czacki zwraca się do władz Lwowa o przyspieszenie postępowania sądowego jego syna i rodziny z książętami Jabłonowskimi. Domaga się orzeczenia niestawiennictwa strony przeciwnej z powodu uchybienia terminowi procesowemu.

Jan Czwierdowicz deklaruje władzom Lwowa gotowość do podjęcia natychmiastowych działań na rzecz pomyślności miasta we współpracy z panem Nagrodzkim. Zapewnia przy tym rajców o swoim najwyższym szacunku i oddaniu.

Jan Czwierdowicz potwierdza odebranie przysłanego z Lwowa prowiantu postnego. Dziękuje władzom miasta za okazaną życzliwość oraz pamięć, deklarując chęć odwzajemnienia tej przysługi.

William Chambers życzy Arturowi Forbesowi udanej podróży do Jarosławia oraz prosi go o zakupienie tam pary soboli i odesłanie ich do Roberta Forbesa w Krakowie, gdzie nastąpi zapłata. Dołącza również pozdrowienia od swojej rodziny dla krewnych i przyjaciół w Krakowie oraz prosi o doręczenie załączonych listów.

James Chambers opisuje Arturowi Forbesowi swoją dramatyczną sytuację materialną, zły stan zdrowia oraz straty gospodarcze. Skarży się również na kosztowny proces sądowy i ciężary związane z utrzymaniem rodziny, prosząc przyjaciela o wyrozumiałość i wsparcie.

Kazimierz Czeczewicz zaprasza rajców miasta Lwowa na popołudniowe spotkanie celem ostatecznego omówienia kwestii warzenia piwa. Na piśmie umieszczono również adnotację o konieczności stawienia się przed sądem wójtowskim.

Kazimierz Czeczewicz zdaje relację rajcom lwowskim ze swoich zabiegów u kanclerza koronnego i innych dostojników w sprawach miejskich oraz w sporze z panem Chmieleckim. Informuje o konieczności pozostawienia syndyka w Warszawie i ponosi pilną prośbę o nadesłanie dodatkowych pieniędzy oraz dokumentów procesowych.

Wiceburmistrz Lwowa Kazimierz Czeczewicz prosi wyznaczonych rajców o zastąpienie go w pracach komisji browarowej na polecenie starosty. Swoją nieobecność tłumaczy nagłymi obowiązkami urzędowymi, z powodu których uzyskał zwolnienie od starosty.

Kazimierz Czeczewicz zwraca się do burmistrza Lwowa Wojciecha Bema z prośbą o odroczenie sprawy dotyczącej wykonania testamentu śp. Zabłockiego. Wyjaśnia, że z ramienia magistratu musi pilnie udać się do Zubrzy na powitanie ordynariusza miejsca, a zaraz po powrocie stawi się osobiście.

Jan Ciechowicz relacjonuje Franciszkowi Głogowskiemu przebieg krakowskiej koronacji Augusta II, rozdanie urzędów oraz opór stronników prymasa Radziejowskiego. Przekazuje także wiadomości o pogromie armii tureckiej pod Petrowaradynem i Zentą oraz o lokalnych potyczkach pod Kamieńcem.

Biskup chełmski Feliks Jan Szaniawski popiera kandydaturę swojego krewnego, kanonika Tarkowskiego, ubiegającego się o wakującą kanonię we Lwowie. Deklaruje przy tym własną wdzięczność wobec władz miasta za przychylne rozpatrzenie tej prośby.

Iwan Szarko skarży się dziedzicowi na arendarza magerowskiego Abrama, który bez wiedzy dworu niesłusznie oskarżył o kradzież, zrabował i zakuł w kajdany jego syna młynarza przed samymi świętami. Poddany prosi pana o wstawiennictwo, ukrócenie samowoli arendarza i wymierzenie sprawiedliwości.

Krzysztof Schedel ponawia zapytanie w sprawie sprzedaży kos poza jarmarkami we Lwowie, polecając opiece adresata wysłanego w tej materii sługę Longbarda. Dodatkowo porusza kwestię pozwania pani Maleszkowiczowej przed sąd wójtowski, deklarując pokrycie kosztów i dosłanie pełnomocnictwa w razie potrzeby.

Franciszek Szeligowski informuje burmistrza Lwowa o wizytacji przedmiejskiego szpitala fundacji Pieniążka i apeluje o zaniechanie prób odebrania należącego do placówki browaru. Ostrzega przy tym, że naruszenie praw fundacji może wywołać stanowczą interwencję hetmana oraz wojska.

Kanclerz wielki koronny Jan Szembek rekomenduje władzom Lwowa kandydaturę mieszczanina Laskowskiego na wakujący urząd ławnika. Zauważa, że powierzenie mu tego stanowiska może przyczynić się do zakończenia wieloletniego procesu toczącego się przed sądami królewskimi.

Kanclerz koronny Jan Szembek popiera starania ks. Jełowickiego, nominata na sufragana lwowskiego, o objęcie wakującego probostwa katedralnego we Lwowie. Zwraca się z prośbą do władz miejskich, do których należy prawo patronatu i kolacji tego beneficjum, o pomyślne rozpatrzenie tej kandydatury.

Kanclerz koronny Jan Szembek, po interwencji nuncjusza apostolskiego, nakazuje władzom Lwowa złożenie zadośćuczynienia za bezprawne uwięzienie przez burmistrza Smelinga ludzi podległych jurysdykcji Kolegiów Apostolskich. Wzywa rajców do poszanowania immunitetów kościelnych i królewskich przywilejów, aby sprawa nie musiała trafiać przed sąd monarszy.

Kanclerz koronny Jan Szembek powiadamia władze Lwowa, że król nie nadał jeszcze nikomu starostwa lwowskiego po zmarłym kasztelanie krakowskim. Zapewnia przy tym o swojej życzliwości i obiecuje przypomnieć przyszłemu staroście o poszanowaniu miejskich praw i przywilejów.

Teofil Szemberg ponawia prośbę królewską do władz Lwowa o pokrycie kosztów wyżywienia i wyposażenia piechoty do czasu jej wymarszu pod wodzą kanclerza. Zapewnia rajców, że ich ofiarność na rzecz Ojczyzny zyska uznanie i wdzięczność monarchy.

Biskup lwowski Atanazy Szeptycki wzywa lwowski sąd radziecki do szybkiego i surowego osądzenia procesu o bluźnierstwo. Podkreśla wagę przestępstwa przeciw wierze i przestrzega rajców przed przewlekaniem sprawy oraz pobłażliwością wobec winnych.

Biskup Lew Szeptycki interweniuje u burmistrza Lwowa Dominika Venino w sprawie zakazu wybierania gliny na potrzeby budowlane. Zapewnia przy tym o dotrzymaniu przyrzeczenia zasypania powstałych wykopów po uporządkowaniu terenu wokół murów.

Melchior Scheffler w imieniu pana von Dorna odpowiada wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu, potwierdzając wyprawienie holenderskich towarów z Gdańska do Warszawy. Zgodnie z wcześniejszą prośbą adresata przesyła także najświeższe wiadomości z Francji.

Melchior Scheffler przesyła wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu wiadomości francuskie nadesłane pocztą holenderską. Zapewnia przy tym adresata o swojej gotowości do dalszych usług i poleca się jego łasce.

Andrzej Szymonowicz dziękuje krakowskiemu kupcowi Arthurowi Forbesowi za pamięć, troskę o zdrowie oraz przysłane nasiona i karczochy. Deklaruje zwrot poniesionych kosztów, odwzajemnienie przysługi i przesyła pozdrowienia od siebie oraz małżonki.

Andrzej Szymonowicz dziękuje Arthurowi Forbesowi za nadesłane karczochy, dając wyraz wdzięczności i przyjaźni. Informuje również o kirach bielskich, które w Jarosławiu ma odebrać i opłacić wracający z Gdańska czeladnik.

Szymon Szymonowic podtrzymuje darowiznę placu na rzecz lwowskiego szpitala św. Stanisława, postulując odzyskanie bezprawnie zajętych zabudowań oraz ufundowanie cotygodniowej mszy dla ubogich. Chwali także władze miejskie za zaangażowanie profesora Akademii Zamojskiej do służby miejskiej.

Pułkownik Szyszkow odpowiada na prośbę prezydenta oraz władz Lwowa o zwolnienie miasta z dostaw prowiantu. Wyjaśnia, że decyzja nie zależy od niego, lecz od majora i oberprowiantmejstra Niekludowa stacjonującego w Stanisławowie, do którego radzi się zwrócić.

Biskup krakowski Marcin Szyszkowski wyraża ubolewanie, że wynegocjowana przez niego ugoda ze strony pana Felsztyńskiego i podczaszego nie doszła do skutku. Prosi rajców lwowskich o powstrzymanie się od kroków prawnych do czasu zbliżającego się sejmu, na którym osobiście zamierza nakłonić podczaszego do polubownego zakończenia sprawy.

W. Szmoniewski relacjonuje właścicielowi Ostroga brutalną napaść żołnierzy, w wyniku której został ciężko ranny i okaleczony za próby powstrzymania bezprawnych rekwizycji w majątku. Przedstawia również bieżące kwestie gospodarcze, w tym wystawienie pocztu na popis w Łucku oraz wypłatę kontrybucji wojsku.

W. Szmoniewski uskarża się na dolegliwości odnowionego złamania prawej ręki oraz przesyła Franciszkowi Chwałkowskiemu pieniądze na zakup baryłki wina bastard lub kanarsekt. Prosi także o przydzielenie pachołka do pomocy przy transakcji oraz o odesłanie do Ostroga zbywającej wyziny.

Ksiądz W. Szoliburski informuje Michała Iwańskiego, że kwestia modyfikacji zapisów prawnych wymaga dłuższego namysłu oraz zasięgnięcia porady u prawników. Deklaruje zarazem chęć osobistego spotkania i ugodowego załatwienia sprawy w wolnym czasie w obecności cześnika liwskiego.

J. W. Szpiłowski donosi wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu o wkroczeniu szwedzkiego garnizonu do Warszawy, nastrojach szlachty i wojska oraz obawach przed zawarciem hańbiącego traktatu pokojowego. Informuje również o śmierci Rafała Leszczyńskiego i ostatnich nominacjach na urzędy państwowe.

Magnus Stenbock nakazuje władzom Lwowa oraz wszystkim podległym jurysdykcjom dostarczanie cotygodniowych kontrybucji w postaci piwa i mąki na rzecz armii szwedzkiej przez okres dziesięciu tygodni. Niewypełnienie rozkazu grozi miastu militarnymi represjami i wojennym zniszczeniem.

Georg Sterling dziękuje Maciejowi Hajderowi za przysłane ryby, omawia trudności z transportem beczek wina i prosi o wypłacenie 400 złotych panu Tomaszowi. Dopytuje również o kwestię zagrożenia kozackiego oraz zarazy, przytaczając niepokojące doniesienia o zgonach we Lwowie.

Georg Sterling informuje Macieja Hajdera o dostępnym do zakupu starym winie i oferuje pomoc w jego sprowadzeniu. Prosi również o wydanie pozostawionego dokumentu posłańcowi oraz o wskazanie miejsca pobytu księdza Wałowskiego.

Zofia Sterlingowa prosi lwowskiego rajcę Macieja Hajdera o opiekę nad pozostawioną we Lwowie budą handlową jej zmarłego męża, ściągnięcie należności oraz zakup żywności. Deklaruje także pomoc w poszukiwaniach zaginionego zegarka adresata.

M. Sztym wyjaśnia burmistrzowi Lwowa, że brak pełnego zwrotu kosztów poniesionych przez magistrat wynika ze złego stanu skarbu publicznego. Zapewnia zarazem, że powracający poseł zostanie zabezpieczony i utrzymany z dochodów celnych zgodnie z dyspozycją podskarbiego wielkiego koronnego.

Jakub Szulc informuje władze Lwowa o przebiegu spraw zadwornych, w tym sporu z Rusinami, problemach z kwerendą dokumentów w Metryce oraz kwestii pozwania burgrabiego lwowskiego. Przesyła odpisy dekretów, relacjonuje bieżące wieści z Warszawy i prosi rajców o życzliwość oraz pomoc dla swojej rodziny podczas jego nieobecności.

Biskup Józef Szumlański kieruje stanowczy apel do radnych miasta Lwowa o natychmiastowe wypuszczenie z więzienia udręczonych Rusinów. Wskazuje na bezduszność magistratu, niestosowność tak surowego traktowania poddanych w czasie świąt i chorób oraz powołuje się na chrześcijańskie miłosierdzie i królewski autorytet.

Biskup Józef Szumlański upomina radnych lwowskich za pozwanie Bractwa Uspieńskiego przed sąd miejski w sprawie o charakterze duchownym. Żąda odesłania sprawy do sądu biskupiego, podkreślając wyłączną jurysdykcję ordynariusza nad bractwem.

Biskup lwowski Józef Szumlański interweniuje u władz Lwowa w obronie praw majątkowych swoich poddanych, domagając się równego udziału spadkobierczyń w spornym gruncie rodzicielskim. Wzywa także magistrat do podtrzymania wyroku wójtowskiego i wyegzekwowania zadośćuczynienia za ich pobicie.