Katalog źródeł

Ks. Tomasz informuje wojewodę ruskiego o przybyciu do Zamościa, osłabieniu po zażyciu lekarstwa oraz zarządzeniach obronnych podjętych w majątkach z powodu panujących trwóg. Wspomina również o kłopotach z wojskiem i zapewnia adresata o stałej pamięci modlitewnej.

Ks. Tomasz SJ donosi wojewodzie ruskiemu o problemach ze spławem statków z wyposażeniem oraz o opóźnieniu własnej podróży spowodowanym złą pogodą i okaleczeniem koni. Zapowiada rychły wyjazd z Zamościa do Lwowa zaraz po uroczystościach ku czci św. Stanisława Kostki.

Autor przekazuje wojewodzie ruskiemu suplikę pani podskarbiny w imieniu jej brata referendarza, który skarży się na niszczące stacjonowanie wojska i prosi o wstawiennictwo u kasztelana krakowskiego. Informuje również o przejeździe deputatów trybunalskich przez Zamość oraz o swoim oczekiwaniu na poprawę dróg i uspokojenie nastrojów przed wyruszeniem do Lwowa.

Jakub Chronowski przeprasza Macieja Hajdera za brak obecności na rodzinnej uroczystości, tłumacząc się późnym nadejściem zaproszenia oraz chorobą żony, która po podróży poroniła. Wyraża żal z powodu zwłoki, przesyła spóźnione podarki i składa najlepsze życzenia nowożeńcom.

Olbracht Chudzieński zdaje rajcom lwowskim relację z postępów w procesie dotyczącym pani Kampianowej i Groswajera, powołując się na interwencję Stolicy Apostolskiej w kwestii testamentu. Deklaruje również gotowość do dalszego, samodzielnego reprezentowania interesów miasta.

Wojewoda bełski Ignacy Cetner dziękuje magistratowi lwowskiemu za przesłane powinszowania z okazji świąt Zmartwychwstania Pańskiego. Odwzajemnia życzenia dla wszystkich członków władz miejskich oraz zapewnia o swojej niezmiennej przychylności.

Wojewoda bełski Ignacy Cetner zapewnia władze Lwowa o swoim poparciu dla miejskich ustaw na sejmie oraz informuje o możliwości bezpiecznego wydatkowania funduszy na oczyszczenie miasta. Ponadto rekomenduje zasługi pana Bartscha, który aktywnie zabiegał o interesy Lwowa przed Komisją Skarbową.

Nowy starosta lwowski Jan Cetner informuje rajców i mieszkańców Lwowa o planowanym na 1 czerwca 1676 roku uroczystym objęciu urzędu. Zwraca się do nich z prośbą o uświetnienie uroczystości wjazdu swoją obecnością, licząc na ich tradycyjną życzliwość.

Aleksander Cetner wstawia się u władz Lwowa za swoim bratem, prosząc o ugodowe zakończenie sporu i wypłacenie należnych stacji żywnościowych. Podkreśla, że z powodu ciężkich czasów żołnierze cierpią głód i bez zaopatrzenia nie mogą wyruszyć do obozu.

Aleksander Cetner zapewnia rajców lwowskich, że po zawarciu ugody z jego oddziałem nie muszą obawiać się wybierania chleba przez wojsko. Zapowiada również interwencję u swojego porucznika Polanowskiego oraz rozmowę z hetmanem.

Aleksander Cetner wzywa rajców lwowskich do wydania wyznaczonego zaopatrzenia dla jego chorągwi, wskazując na dramatyczne położenie głodujących żołnierzy. Ostrzega, że w razie dalszego uchylania się miasta od świadczeń sprawę rozstrzygnie ostatecznie hetman.

Ludwika z Cetnerów Potocka interweniuje u prezydenta Lwowa Jana Eliaszewicza w sprawie mieszczanina Kocha, uprowadzonego przez kozaków do Mariampola, wzywając władze miejskie do podjęcia kroków prawnych przed Komisją Skarbową. Autorka krytykuje bezczynność magistratu, ostrzega przed zagrożeniem bezpieczeństwa wszystkich lwowian i zapowiada powiadomienie króla o opieszałości władz miasta.

Franciszek Cetner dziękuje Janowi Jabłonowskiemu za wizytę przynoszącą pociechę w żałobie i prosi go o udział w uroczystościach pogrzebowych wyznaczonych na 30 marca u lwowskich reformatów. O tę samą łaskę obecności zwraca się również do małżonki adresata.

Wojciech Cieński gratuluje Janowi Jabłonowskiemu objęcia dowództwa nad wojskiem i życzy mu buławy polnej. Deklaruje również gotowość stawienia się na wezwanie w obozie, tłumacząc możliwe opóźnienie koniecznością skompletowania prowiantu.

Wojciech Cieński informuje Jana Jabłonowskiego o otrzymanych rozkazach koncentracji chorągwi pod Szczerzem oraz o trudnościach z wyruszeniem w pole z powodu niewypłacenia żołnierzom hiberny. Prosi o zapewnienie rychłej wypłaty należności i zaleca, aby podstolina Jabłonowska na czas kampanii schroniła się we Lwowie.

Robert Cień przesyła z Przemyśla kupcowi Arturowi Forbesowi kwotę 50 złotych, tłumacząc niemożność wypłaty większej sumy brakiem targów oraz poleceniem swojego pryncypała. Donosi również o staraniach o odzyskanie długu od Marka Dawidowica Krzeszowskiego.

Przed wyjazdem ze Lwowa ksiądz K. Cieszkowski apeluje do prokonsula Eliaszewicza o ugodowe i sprawiedliwe uregulowanie sporu o grunt po jego powrocie. Deklaruje wolę zgody, wzywając jednocześnie do zachowania spokoju i powstrzymania się od wrogich działań ze strony podległych jurysdykcji miejskiej urzędników.

Krzysztof Cytwarowski przesyła Arturowi Forbesowi skrypt dłużny z poręczeniem Donika Axetowicza i prosi o przekazanie na kredyt partii sukna oraz innych tkanin o wartości 500 talarów lewkowych. Zobowiązuje się do uregulowania należności do dnia św. Jakuba w 1688 roku, deklarując pozyskanie środków z handlu wołami.

Kapitan von Ziegler, oddelegowany do Lwowa na rozkaz generała von Bismarcka w celu zakupu zapasów dla carskich wojsk, domaga się od władz miasta wyznaczenia obszerniejszych spichlerzy. Ostrzega magistrat, że jeśli zakupiony prowiant i furaż zepsują się z powodu ciasnoty magazynowej, pełną odpowiedzialność poniosą władze miejskie.

Kapitan rosyjskiej dragonii von Ziegler zwraca się do władz Lwowa w sprawie wykonania rozkazu generała Keisera dotyczącego przekazania zmagazynowanego w workach siana. Zwraca przy tym uwagę na ryzyko zepsucia się paszy w przypadku zwłoki.

Stefan Czaykowsky informuje prezydenta Lwowa o opóźnionym nadejściu dokumentów procesowych oraz o wysokich kosztach konferencji prawnych i utrzymania w Radomiu. Uprzedza również, że uzyskanie kondescensji będzie wymagało znacznych nakładów finansowych, po czym zapowiada swój rychły wyjazd.

Stefan Czajkowski potwierdza odbiór 180 tynfów od lwowskiego radcy Iłaszewicza z przeznaczeniem na sprawę radomską. Pokwitowanie sporządzono we Lwowie w 1760 roku.

William Chalmer donosi kupcowi Arthurowi Forbesowi o przekazaniu weksli prawnikowi i opłaceniu dekretu sądowego w celu przymusowego ściągnięcia należności od opornych dłużników. Informuje ponadto o interwencji Roberta Lowa oraz zapowiada swój rychły wyjazd z Lublina do Gdańska.

Podskarbi wielki koronny Jan Antoni Czapski prosi władze Lwowa o wydelegowanie do Warszawy na 1 września 1738 roku doświadczonego i bezstronnego kupca. Ma on wziąć udział w opracowaniu sprawiedliwego instruktarza celnego, który ukróci nadużycia w komorach celnych i przyczyni się do ożywienia handlu.

Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za gratulacje, zagrzewa mieszkańców do wytrwałej obrony przed wojskami Chmielnickiego oraz zapowiada nadejście posiłków sojuszniczych. Informuje również o przysłaniu stu żołnierzy piechoty pod dowództwem pana Podlewskiego i zapewnia o wstawiennictwie u szlachty w kwestii wypłaty miastu czopowego na cele obronne.

Stefan Czarniecki dziękuje rajcom miasta Lwowa za powinszowania z okazji szczęśliwego przybycia i triumfu nad wrogiem, przypisując sukces opiece boskiej oraz szczęściu króla. Zachęca mieszczan do modlitw dziękczynnych za ocalenie Lwowa i deklaruje swą życzliwość.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za powitalny list i ostrzega przed grożącym wiosną atakiem nieprzyjaciela na granice Rzeczypospolitej. Nakazuje pilne wzmocnienie miejskich fortyfikacji oraz radzi zwrócenie się do króla o przysłanie wykwalifikowanego inżyniera wojskowego.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki zwraca się do burmistrza i magistratu Lwowa o szybkie i sprawiedliwe rozstrzygnięcie sprawy porucznika Miczyńskiego. Żołnierz ów domaga się od wdowy po lwowskim mieszczaninie zwrotu pieniędzy i rzeczy pozostawionych w depozycie po wyprawie węgierskiej.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki wzywa burmistrza i magistrat lwowski do poszanowania dawnych przywilejów handlowych Żydów podlegających jego jurysdykcji. Podkreśla wagę handlu wschodniego oraz podatków uiszczanych przez nich na rzecz Rzeczypospolitej.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki wzywa burmistrza i rajców Lwowa do zaprzestania umniejszania i wstrzymywania należnych mu tradycyjnie dochodów wojewodzińskich. Z obozu pod Buskiem domaga się poszanowania swojego urzędu i nienaruszania praw przysługujących także jego następcom.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za gratulacje, zachęca do mężnego oporu wobec Chmielnickiego i zapewnia o nadchodzącej pomocy sojuszników monarchy. Informuje również o przysłaniu stuosobowego oddziału wyćwiczonej piechoty pod dowództwem pana Podlewskiego oraz o zabezpieczeniu miejskich dochodów z czopowego na cele obronne.

Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za gratulacje z okazji przybycia w te strony oraz odniesionego zwycięstwa nad wrogiem, przypisując ocalenie miasta Opatrzności Bożej i działaniom wojennym. Zachęca rajców do modlitw dziękczynnych i zapewnia o swojej wdzięczności oraz gotowości do dalszej przychylności.

Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za powitalny list po powrocie z wojennej wyprawy i składa im wzajemne życzenia. W obliczu zagrożenia ze strony nieprzyjaciół apeluje o pilne wzmocnienie fortyfikacji miasta oraz radzi zwrócić się do króla o przysłanie inżyniera wojskowego.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki wstawia się u burmistrza i magistratu Lwowa za porucznikiem swojej chorągwi, panem Mężyńskim, domagającym się zwrotu zdeponowanych w mieście rzeczy i łupów. Hetman apeluje o zaprzestanie przewlekania procesu i rychłe wydanie sprawiedliwego wyroku egzekucyjnego.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki apeluje do burmistrza i magistratu Lwowa o nieutrudnianie Żydom podległym jego jurysdykcji prowadzenia drobnego handlu. Podkreśla dawne zwyczaje, brak szkody dla innych oraz podatki i ciężary ponoszone przez Żydów na rzecz Rzeczypospolitej.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki upomina władze Lwowa za wstrzymywanie i próby pomniejszenia prowentów należnych mu z racji urzędu. Wzywa burmistrza i rajców do poszanowania jego autorytetu oraz praw jego następców, domagając się zmiany ich dotychczasowej postawy.

Andrzej Czarnołuski prosi Franciszka Głogowskiego o podzielenie się pewnymi informacjami o ruchach nieprzyjaciela, które adresat miał otrzymać od pana cześnika. Zwraca uwagę na ciągłe niebezpieczeństwo i brak wieści, deklarując dozgonną wdzięczność za odpowiedź.

Andrzej Czarnoluski zawiadamia o swoim odwrocie spowodowanym działaniami wojsk hetmańskich oraz pilnej potrzebie wyjazdu do Krystynopola. Zapowiada, że nie zabawi tam długo i niebawem przybędzie do adresata.

Mikołaj Czarnosz informuje Wojciecha Zimnickiego o ucieczce i nagannych postępkach jego syna Jana Augustyna w Zamościu, donosząc o ukaraniu chłopca i zamiarze dalszego czuwania nad jego edukacją. Wspomina także o zaległych opłatach za naukę, ćwiczeniach z kaligrafii oraz sprawach majątkowo-gospodarczych.

August Aleksander Czartoryski ostrzega prezydenta i magistrat Lwowa przed planowanym przez pospólstwo i studentów kolejnym napadem na Żydów. Nakazuje władzom miejskim zdyscyplinowanie cechów i natychmiastowe karanie buntowników pod groźbą pociągnięcia całego miasta do odpowiedzialności.

August Aleksander Czartoryski informuje władze Lwowa, że nakazał panu Korczyńskiemu zaprzestanie roszczeń dotyczących spornego gruntu miejskiego. Prosi jednocześnie o sprecyzowanie pozostałych zarzutów wobec Korczyńskiego, obiecując podjęcie sprawiedliwych kroków.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za życzliwe powinszowania nadesłane z okazji uroczystości. W odpowiedzi składa miastu i jego mieszkańcom życzenia pomyślności oraz długich lat życia.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania. W odpowiedzi przekazuje życzenia pomyślności dla stołecznego miasta oraz wszystkich jego mieszkańców.

Wojewoda ruski August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i życzliwość z okazji minionych świąt. Składa miastu oraz jego mieszkańcom życzenia niegasnącej sławy, pomyślności i wielu lat dostatku, deklarując swą stałą przychylność.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i składa im oraz mieszkańcom życzenia pomyślności w Nowym Roku. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej życzliwości i gotowości do przysług.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za okazywaną mu stale życzliwość. Przesyła jednocześnie życzenia pomyślności dla rajców oraz pomyślnego rozwoju i trwałego rozkwitu miasta.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i życzliwość okazaną z okazji świąt. Składa magistratowi oraz wszystkim mieszkańcom miasta powinszowania pomyślności i pomyślnego Nowego Roku, deklarując swą stałą gotowość do pomocy.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane życzenia noworoczne. W odpowiedzi składa życzenia pomyślności i długich lat życia dla całego miasta oraz jego mieszkańców.

August Aleksander Czartoryski odpowiada władzom Lwowa na skargi dotyczące podwojewodziego Skrzetuskiego, odrzucając zarzuty o bezprawne działania i stając w obronie jego honoru oraz przysługującej mu pensji. Informuje również, że podwojewodzi jest gotów dochodzić sprawiedliwości i satysfakcji na drodze prawnej za wniesiony przeciw niemu manifest.

August Aleksander Czartoryski rekomenduje władzom Lwowa cudzoziemca Karola Hampla, prosząc o przyjęcie go do prawa miejskiego. Apeluje również o przyznanie mu pierwszeństwa w uzyskaniu zgody na prowadzenie handlu i organizowanie redut.