Katalog źródeł

Biskup Andrzej Młodziejowski przesyła magistratowi lwowskiemu wypisy z odpowiedzi wojewody ruskiego oraz biskupa unickiego, deklarujących opłacenie podatku brukowego ze swoich lwowskich posiadłości. Wyraża przy tym nadzieję, że ich postawa skłoni pozostałych właścicieli dworków oraz duchowieństwo obu obrządków do uregulowania tej należności.

Biskup przemyski i podkanclerzy koronny Andrzej Młodziejowski przesyła władzom Lwowa fragment odpowiedzi arcybiskupa lwowskiego. Informuje w nim o gotowości hierarchy do sprawiedliwego rozpatrzenia kwestii uiszczania opłaty brukowej przez duchowieństwo.

Kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski odpowiada arcybiskupowi lwowskiemu Wacławowi Sierakowskiemu, odradzając starania o królewski przywilej na miejski grunt pod cegielnię katedralną bez zgody władz Lwowa. Radzi zawarcie z miastem terminowej umowy dzierżawnej z czynszem oraz zagwarantowanie praw miejskich jako kolatora i patrona prałatur.

Kanclerz Andrzej Młodziejowski upomina magistrat lwowski z powodu zwłoki i wybiegów formalnych w procesie szlachetnego Kupińskiego, odesłanym przez Sąd Asesorski. Nakazuje rajcom niezwłoczne wydanie wyroku zgodnie ze sprawiedliwością pod groźbą nagany.

Biskup poznański i kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. Odwzajemnia się życzeniami bożej opieki, pociechy oraz pomyślności dla wszystkich mieszczan w trudnych czasach.

Biskup poznański i kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski poleca magistratowi lwowskiemu sprawę ubogiego piekarza Józefa Lybenyka, toczącą się przeciwko subdelegatowi żydaczowskiemu Łosiewskiemu. Wzywa władze miejskie do rychłego i bezstronnego wymierzenia sprawiedliwości.

Biskup Andrzej Młodziejowski poleca władzom Lwowa Piotra Harta, wysłannika dyrektora nowo powołanej loterii państwowej. Prosi o udzielenie mu wszelkiej pomocy, w szczególności przy wyznaczaniu zaufanych osób na stanowiska kolektorów.

Biskup poznański i kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski rekomenduje magistratowi lwowskiemu księżną Cantacuzenę, prosząc o wydzierżawienie jej miejskiej wsi Białohorszcze po wygaśnięciu obecnego kontraktu. Zapewnia przy tym o jej rzetelności, wzorowym gospodarowaniu majątkiem oraz trosce o poddanych.

Biskup poznański i kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski poleca magistratowi lwowskiemu starszych cechu piekarskiego, którzy uzyskali od króla potwierdzenie dawnych przywilejów. Apeluje do władz miejskich o przestrzeganie tych praw oraz czuwanie, by były one respektowane również przez innych.

Biskup Andrzej Młodziejowski poleca magistratowi lwowskiemu Wojciecha Behma, który uzyskał tytuł królewskiego kandyzatora i aptekarza. Kanclerz prosi o życzliwe traktowanie mieszczanina, przypominając zarazem, że tytuł ten nie zwalnia go z obowiązków miejskich.

Biskup Andrzej Młodziejowski poleca magistratowi lwowskiemu sprawę spadkową patrycjusza Tadeusza Kostewicza. Wzywa władze miejskie do sprawiedliwego i jak najszybszego rozstrzygnięcia sporu o majątek po jego rodzicach.

Biskup Andrzej Młodziejowski informuje magistrat lwowski o swej interwencji u rektora jezuitów w sprawie ukarania profesora retoryki za krzywdę wyrządzoną synowi Nikorowicza. Ponawia także nakaz jak najszybszego rozsądzenia sporu majątkowego pomiędzy Tadeuszem Kostewiczem a Janem Kuczyńskim.

Biskup Andrzej Młodziejowski odpowiada na pismo władz Lwowa sprzeciwiających się przekazaniu drukarni po Filipowiczach franciszkanom z obawy przed uszczerbkiem dla drukarni miejskich. Kanclerz apeluje do magistratu o znalezienie w mieście kupca, który zapłaci spadkobiercom za oficynę, aby ci nie ponieśli straty majątkowej.

Kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski przesyła Magistratowi lwowskiemu prośbę wojewody kijowskiego i nakazuje szybkie rozstrzygnięcie sporu o kamienicę pomiędzy wdową Kucharską a obywatelem Ferszterem. Do pisma dołączono kopię listu wojewody kijowskiego wstawiającego się za poszkodowaną wdową.

Biskup Andrzej Młodziejowski zawiadamia magistrat lwowski o reskrypcie rozszerzającym uprawnienia komisarzy asesorskich w kwestii sukcesji po pani Wojakowskiej oraz weryfikacji tymczasowych opiekunów dzieci Wierzbiczów. W postscriptum zaleca władzom miejskim ostrożność, uznając dotychczasowe urzędowe spisywanie inwentarza za szkodliwe dla sprawy.

Biskup Andrzej Młodziejowski poleca magistratowi lwowskiemu roztropne załatwienie skargi wdowy Kucharskiej, popieranej przez wojewodę kijowskiego, oraz żąda wyjaśnień w tej kwestii. Nakazuje również nadesłanie informacji dotyczących zablokowania prac budowlanych lwowskim bernardynom.

Kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski zwraca się do magistratu lwowskiego o wyznaczenie architekta i przeprowadzenie wizji lokalnej w sporze między kamienicą Arahiełowiczowską a kamienicą Bractwa Stauropigijskiego. Nowy, dokładny plan spornego miejsca jest niezbędny Sądowi Królewskiemu do wydania sprawiedliwego wyroku.

Biskup poznański i kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski poleca magistratowi lwowskiemu sprawę pana Bartkowskiego. Prosi o przyznanie mu pierwszeństwa w dzierżawie spornych gruntów miejskich, jeśli zostaną one przysądzone ekonomii Lwowa.

Biskup Andrzej Młodziejowski przesyła magistratowi lwowskiemu kopię supliki ubogiego szlachcica Krasnopolskiego, domagającego się spłaty należności ze skarbu miejskiego. Zaleca władzom Lwowa rychłe załatwienie tej sprawy zgodnie ze sprawiedliwością, aby skarżący nie musiał ponownie udawać się z prośbami na dwór królewski.

Biskup i kanclerz Andrzej Młodziejowski ponagla magistrat lwowski do rychłego i sprawiedliwego rozsądzenia sporu majątkowego miecznika Wojakowskiego ze spadkobiercami Wierzbickimi. Zwraca uwagę na rażącą dysproporcję oferowanej sumy względem należnej części masy spadkowej i apeluje o respektowanie dekretu sądów królewskich.

Biskup Andrzej Młodziejowski informuje magistrat lwowski o zatwierdzeniu przez Sąd Królewski wyroku nakazującego piekarzowi Libenkowi zapłatę grzywny za ukrywanie dobosza. Jednocześnie apeluje do władz miejskich o darowanie mieszczaninowi kary więzienia w wieży.

Biskup Andrzej Młodziejowski ponagla magistrat lwowski do jak najszybszego rozsądzenia spraw Krasnopolskiego oraz do spowodowania zwrotu jego dokumentów przez plenipotenta Kudziorowicza. Przestrzega przy tym władze miejskie przed konsekwencjami dalszego przewlekania postępowania sądowego.

Biskup poznański i kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski dziękuje magistratowi Lwowa za przesłane życzenia z okazji Bożego Narodzenia. Odwzajemnia je, życząc rajcom i całemu miastu pomyślności oraz wszelkich dóbr w nowo rozpoczętym roku.

Biskup i kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski napomina magistrat lwowski za nałożenie nowej, nadzwyczajnej składki na Żydów lwowskich wbrew ich dotychczasowym ciężarom. Wzywa władze miejskie do umiaru i sprawiedliwości oraz radzi porozumieć się ze starostą, wskazując na silną protekcję, jaką cieszy się gmina żydowska.

Biskup poznański i kanclerz wielki koronny Andrzej Młodziejowski ponawia nakaz skierowany do władz Lwowa, dotyczący niezwłocznego wypłacenia z kasy miejskiej należności przysługujących Kazimierzowi Muradowiczowi. Przypomina o swoim wcześniejszym zaleceniu i powołuje się na ponowną skargę suplikanta.

Król Michał Korybut Wiśniowiecki zatwierdza Bractwu Strzeleckiemu (Kurkowemu) we Lwowie pięć wcześniejszych przywilejów królewskich (m.in. Jana Kazimierza, Henryka Walezego i Zygmunta III). Dokumenty te gwarantują bractwu m.in. pobór opłaty zwanej „spaszne” od pędzonego bydła, dochód z Baszty Samostrzelniczej, grunt na przedmieściu halickim pod strzelnicę oraz zwolnienia podatkowe.

Starosta lwowski Jan Mniszek informuje rajców lwowskich, że rozpatrzenie ich skarg na burgrabiego odkłada do czasu swego powrotu z Warszawy. Zapewnia jednocześnie magistrat o poparciu dla miejskiego kandydata na tłumacza oraz o poszanowaniu tradycyjnych praw miasta w tym zakresie.

Król Michał Korybut Wiśniowiecki potwierdza na prośbę seniorów nacji ormiańskiej przywilej Jana Kazimierza z 1661 roku, który zrównał miasto Lwów oraz jego obywateli obrządków rzymskokatolickiego, ormiańskiego i greckiego w prawach i prerogatywach z Krakowem i Wilnem. Mieszczanie lwowscy uzyskują i zachowują uprawnienia szlacheckie, w tym prawo do udziału w elekcjach królewskich, nabywania dóbr ziemskich oraz reprezentacji sejmowej.

Józef Mniszek, starosta sanocki, deklaruje posłuszeństwo wobec poleceń wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego i odnosi się do kwestii publikacji oraz terminu uniwersału sejmikowego. Do korespondencji dołącza wyrazy szacunku i braterskiej życzliwości.

Dokument reguluje ustrój, prawa i obowiązki zjednoczonego cechu wielu rzemiosł w Uhnowie, wzorując się na prawach cechowych Lublina, oraz zawiera późniejsze XVIII-wieczne potwierdzenia kolejnych dziedziców miasta.

Józef Wandalin Mniszech zwraca się do władz Lwowa z żądaniem przymuszenia gdańskiego kupca Jakuba Watsona do uregulowania długu wobec jaworowskiego kupca Moszka Michlewicza przed opuszczeniem miasta. Ostrzega, że w razie zaniechania działań magistrat sam zostanie obarczony odpowiedzialnością finansową.

Józef Wandalin Mniszech prosi władze Lwowa o powierzenie wakującego probostwa miejskiego sufraganowi lwowskiemu ks. Jełowickiemu. Zapewnia przy tym o swojej wdzięczności i gotowości do wyświadczenia magistratowi przysługi w przyszłości.

Arcybiskup lwowski Wojciech Koryciński zatwierdza i eryguje fundację prałatury kanclerza oraz kanonii giedzińskiej przy katedrze lwowskiej, ustanowioną przez sufragana Jerzego Giedzińskiego. Beneficjum zostało uposażone rocznym czynszem zabezpieczonym na dobrach Bolechów, Zawadka i innych posiadłościach fundatora.

Pułkownik Andrzej Modrzewski zapewnia władze Lwowa, że wojewoda krakowski nakazał swojej chorągwi wołoskiej opuścić przedmieścia, gdyż nie zamierza dochodzić sprawiedliwości kosztem ubogich mieszkańców. Wyjaśnia zarazem, że sprawa zatargu i zniewag ze strony starosty lwowskiego oraz pana Samockiego została skierowana do rozstrzygnięcia przed komisją królewską.

Król Michał Korybut Wiśniowiecki zatwierdza konsens starosty lwowskiego Jana Mniszka, który reguluje status partaczy szewskich na jurysdykcji zamkowej i ich przynależność do miejskiego cechu szewskiego. Dokument zezwala na konfiskatę niecechowych wyrobów, nakazuje sprzedaż obuwia wyłącznie w jatkach miejskich oraz ustala warunki przyjmowania rzemieślników do cechu.

Jakub Ignacy Modrzewski przesyła prezydentowi Lwowa akta sądowe dotyczące sprawy o opuszczenie Bramki oraz zarządzonej wizji lokalnej, instruując o konieczności sporządzenia i oblatowania kopii oraz odesłania oryginałów do Warszawy. Zwraca się także o wypłacenie regentowi należności w wysokości 24 czerwonych złotych za dokonane wpisy.

Jakub Ignacy Modrzewski radzi prezydentowi Lwowa wstrzymanie się z krokami prawnymi do poniedziałku z uwagi na szansę ugodowego załatwienia sprawy przez podstarościego. Zaleca jednak jednoczesne przygotowanie materiałów do ewentualnej protestacji, wyrażając nadzieję na uniknięcie procesu sądowego.

Król Michał Korybut Wiśniowiecki zatwierdza statut i dotychczasowe prawa cechu stolarzy miasta Lwowa, transumując przywilej króla Stefana Batorego z 1585 roku. Akt umacnia organizację cechową oraz regulacje rzemieślnicze stolarzy lwowskich.

François Mollo przesyła królewiczowi Konstantemu Sobieskiemu wyrazy głębokiego żalu i współczucia z powodu śmierci króla Jana III. Zapewnia o swej niezmiennej wierności wobec rodu Sobieskich, przesyła relację opublikowaną w załączonej gazecie i prosi o dalszą protekcję.

Dokument upamiętnia przywrócenie na wieżę lwowskiego ratusza blaszanego wiatrowskazu w postaci lwa, herbu miasta, zrzuconego podczas burzy w okresie wojennych zawieruch. Przedstawia zarys dramatycznych oblężeń i klęsk Lwowa, dziękczynienie za ocalenie oraz szczegółowy spis ówczesnych władz miejskich, cechów i duchowieństwa.

Konstancja Mądrawiczówna szczegółowo przypomina historię sporów sądowych i korzystnych dekretów królewskich gwarantujących dominikankom prawa do majątku po Kampianach. Domaga się od adresata rychłego uregulowania szkód na spornych gruntach pod groźbą wniesienia oficjalnej protestacji.

Marchiò de Betta di Giera, będąc dłużnikiem Giovanniego Gery z Candide na sumę 300 lirów, sprzedaje mu na zaspokojenie należności dobra ze spadku ojcowskiego z zastrzeżeniem prawa wykupu w ciągu ośmiu lat. Do czasu spłaty dłużnik zobowiązuje się corocznie uiszczać czynsz w wysokości 6% od tej kwoty.

Dymitr Morgan przesyła Arturowi Forbesowi próbki materiałów i prosi o sprowadzenie określonych rodzajów sukna w różnych barwach, między innymi ciemnokarmazynowej, cielistej i purpurowej. List wieńczą pozdrowienia oraz życzenia dobrego zdrowia.

Król Jan III Sobieski zatwierdza przywilej Zygmunta Augusta z 1572 roku (transumowany przez królów Jana Kazimierza i Michała Korybuta Wiśniowieckiego), który zrównał mieszczan i przedmieszczan lwowskich obrządku greckiego w prawach miejskich, cechowych oraz handlowych z mieszczanami wyznania rzymskokatolickiego. W dokumencie zagwarantowano im m.in. dostęp do urzędów miejskich, swobodę rzemiosła, handlu i nabywania nieruchomości we Lwowie.

Józef Mordoszowicz informuje Artura Forbesa o możliwości wyegzekwowania długu od kupców żydowskich z Leszna oraz o ciężkiej chorobie jednego z nich, Moszka. Przedstawia trudności ze spłatami i obrotem towarami oraz prosi o pilne przesłanie korespondencji handlowej do Jarosławia i Leszna.

Podczas sejmu koronacyjnego w Krakowie król Jan III Sobieski uroczyście potwierdza i odnawia wszelkie dawne oraz nowe prawa, przywileje, immunitety i swobody miasta Lwowa, jego magistratu i mieszkańców wszystkich obrządków. Dokument w szczególności potwierdza m.in. zrównanie Lwowa z Krakowem i Wilnem, prawo składu, prawo kaduka, jurysdykcję nad kościołami i szpitalami oraz wyjęcie mieszczan spod sądów komisarskich i zamkowych.

Kasztelan lwowski Antoni Morski dziękuje burmistrzowi i radzie miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji minionych Świąt. Przesyła wzajemne życzenia pomyślności dla Lwowa oraz dobrego zdrowia i długich lat życia dla adresatów.

Kasztelan lwowski Antoni Morski dziękuje burmistrzowi, radnym oraz całemu magistratowi Lwowa za pamięć i życzliwe słowa. W odpowiedzi składa władzom miejskim serdeczne życzenia zdrowia, Bożych łask i wszelkiej pomyślności na nadchodzący Nowy Rok.

Kasztelan lwowski Antoni Morski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i życzenia z okazji Nowego Roku. W odpowiedzi składa życzenia Bożego błogosławieństwa, zdrowia i pomyślności dla całego miasta oraz wszystkich członków magistratu.

Kasztelan lwowski Antoni Morski dziękuje władzom miejskim Lwowa za nadesłane powinszowania i odwzajemnia życzenia noworoczne. Życzy rajcom, miastu oraz całej Ojczyźnie pomyślności, Bożych darów i dobrego zdrowia.