Katalog źródeł

Joanna Jabłonowska zapewnia męża o tęsknocie i posłuszeństwie wobec jego poleceń oraz opisuje wizytę w Porycku i stan zdrowia syna. Relacjonuje również wieści o pożarze majątku łowczego oraz nocne zaloty pana chorążego.

Joanna Jabłonowska czyni mężowi czułe wyrzuty z powodu jego przedłużającej się nieobecności i przedkładania towarzyskich biesiad nad spotkanie z nią. Zapewnia go o swojej niezmiennej miłości oraz prosi o pamięć i zachowanie dobrych uczuć.

Joanna Jabłonowska wyznaje mężowi tęsknotę po jego wyjeździe do Prus oraz troszczy się o jego zdrowie, przestrzegając przed jedzeniem surowych ostryg i zalecając picie herbaty. Dzieli się również domowymi nowinami, w tym żartem z zakochanego krewnego, plotkami o znajomych oraz prośbami o sprawunki w Warszawie.

Autor przesyła poetycki utwór traktujący o fałszywym afekcie, zawodzie miłosnym oraz niespełnionych nadziejach. Zapewnia przy tym o swojej wierności mimo doznanych krzywd.

Joanna Jabłonowska pisze do męża, wyrażając tęsknotę, troskę o trudy jego podróży w czasie wielkich mrozów oraz ubolewając nad brakiem listu od niego. Donosi również o planowanym wyjeździe swego ojca pomimo doniesień o strzałach armatnich w okolicy.

Joanna Jabłonowska donosi mężowi o awanturze wywołanej rano przez służącą domagającą się zapłaty należnych jej pieniędzy. Prosi o jak najszybsze uregulowanie długu i informuje o tymczasowej opiece nad dzieckiem.

Joanna Jabłonowska zwraca się do Jana Stanisława Jabłonowskiego z prośbą o pilną pomoc w obliczu pozwów od wierzycieli oraz o wstawiennictwo u asystenta, dołączając podarunek. Druga strona zawiera notatki gospodarcze i zestawienie należności lub posesji różnych osób.

Przeorysza lwowskich sakramentek Maria Benedykta prosi prezydenta miasta o interwencję i zgodę na spuszczenie wody do klasztornego młyna. Skarży się przy tym na zwłokę urzędników miejskich, która przynosi klasztorowi straty przez bezczynność opłaconych robotników.

Księżna Anna Jabłonowska oraz przeorysza lwowska Maria Scholastyka Jabłonowska zwracają się do magistratu i prezydenta Lwowa z prośbą o zezwolenie na pobieranie gliny z miejskiej góry na potrzeby budowy klasztoru sakramentek. W zamian autorki zapewniają władze miejskie o swojej wdzięczności oraz nieustannych modlitwach zgromadzenia.

Maria Jabłońska informuje prezydenta Lwowa Waleriana Czeczewicza, że pod wpływem prośby księży trynitarzy wybacza doznane zniewagi hajdamace Hołodowi Kurnikowi. Zwraca się o zwolnienie aresztanta, sugerując jednak, by przed opuszczeniem aresztu został osobiście napomniany przez prezydenta.

Teofila Jabłonowska interweniuje u prezydenta Lwowa w sprawie swojego dworskiego konwisarza Lampartowicza, prosząc o szybkie rozstrzygnięcie jego przewlekłego sporu z konwisarzem Walentym o skonfiskowane narzędzia. W zamian za okazanie sprawiedliwości rzemieślnikowi zapewnia o dalszej przychylności i wsparciu dla interesów miasta ze strony swojego męża.

Teofila z Sieniawskich Jabłonowska interweniuje u prezydenta Lwowa w obronie swojego krawca nadwornego, nękanego przez krawca słutyńskiego. Domaga się dla swojego podwładnego zadośćuczynienia oraz zwrotu skonfiskowanych rzeczy.

Andrzej Jabłonowski gratuluje skarbnikowi objęcia dóbr nowotanieckich i zwraca się z prośbą o uregulowanie dziesięcioletniego długu w wysokości dwudziestu czerwonych złotych, zaciągniętego przez skarbnikowica przy zakupie konia oraz w formie pożyczki. Kasztelan deklaruje posiadanie stosownego rewersu i sugeruje potrącenie wspomnianej kwoty z rozliczeń majątkowych.

Archidiakon lwowski prosi wojewodę Jana Jabłonowskiego o użycie wpływów, by ks. Gołębowski zrzekł się na jego rzecz starań o beneficjum jaworowskie. Wskazuje, że konkurent objął już inne intratne posady, a dla niego samego Jaworów jest bardzo dogodny ze względu na bliskość Lwowa.

Wojewoda ruski Jan Jabłonowski prosi stolnika bełskiego Daniela Winarskiego o uregulowanie długu wobec lwowskiego kupca na podstawie wystawionej asygnaty. Wypłata ma zostać zrealizowana przez zarządcę z funduszy z raty przypadającej w maju.

Wojewoda ruski Jan Stanisław Jabłonowski zwraca się do kasztelana krakowskiego Hieronima Augusta Lubomirskiego z prośbą o tymczasowe zwolnienie dworzanina Olszyńskiego. Jest on niezbędny braciom Jabłonowskim do przeprowadzenia działu spadku po ojcu, gdyż orientuje się w rozliczeniach z wierzycielami.

Wojewoda ruski Jan Stanisław Jabłonowski instruuje Chwałkowskiego w kwestii przygotowań do podziału majątku, zbadania nastrojów panny oboźnej oraz załagodzenia zatargu z panią Poniatowską. Zleca także zorganizowanie kwatery we Lwowie, zakup siana i zebranie wiadomości o losach rotmistrza po starciu ze Szwedami.

Jan Stanisław Jabłonowski przesyła panu Chwałkowskiemu listy z poleceniem odebrania na nie odpowiedzi, między innymi od pani Strawińskiej. Troszczy się zarazem o zdrowie adresata i nakazuje mu sporządzanie zaleconych pism.

Jan Stanisław Jabłonowski wraz z żoną Joanną przesyłają krewnej serdeczne pozdrowienia i upewniają o swojej niezmiennej miłości oraz oddaniu, korzystając z okazji wyprawienia posłańca. Wojewoda ruski nadmienia przy tym, że w sprawach publicznych nie zaszły żadne nowe wydarzenia.

Wojewoda nowogródzki Aleksander Jabłonowski wyraża oburzenie z powodu uwięzienia przez władze miejskie Lwowa swojego rezydenta Tausza. Domaga się jego uwolnienia, obiecując jednocześnie sprawiedliwe ukaranie podwładnego po powrocie do miasta, jeśli oskarżenia okażą się prawdziwe.

Wojewoda nowogródzki Aleksander Jabłonowski apeluje do lwowskiego magistratu o sprawiedliwe i rychłe rozstrzygnięcie sporu swego poddanego Ezry Jakubowicza z lwowskim przedmieszczaninem, który celowo przewleka proces. Autor obiecuje wdzięczność i odwzajemnienie przysługi za przychylne potraktowanie sprawy ze względu na jego protekcję.

Mikołaj Jabłonowski odpowiada na pretensje adresata o rzadkie przysyłanie listów, zapewniając o swym stałym raportowaniu. Informuje o nocnych naradach nad dyspozycją wojska i odsyła po szczegóły do pana podstolego.

Mikołaj Jabłonowski informuje wojewodę ruskiego o odroczeniu lwowskiej komisji, przybyciu dygnitarzy, w tym wojewody krakowskiego i nominata chełmińskiego, oraz o oczekiwaniu na posłańca od księcia Radziwiłła. Wspomina także o terminie rozprawy sądowej pani Krasnosielskiej i odbytej konferencji u wojewody krakowskiego.

Mikołaj Jabłonowski przesyła wojewodzie ruskiemu zapodzianą wcześniej kopię listu ks. Somolińskiego oraz tłumaczy zatrzymanie we Lwowie Jacentego, który kopiuje pożyczony obraz św. Weroniki z Chrystusem. Donosi także o lokalnych wizytach oraz o śmierci ponad stuletniego sędziwego winogrodnika.

Mikołaj Jabłonowski donosi wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu, że nie ma nowych wieści o Tatarach poza tymi, które przekazał strażnik. Relacjonuje również wypowiedź dotyczącą ewentualnego przyjazdu adresata oraz kwestii kosztów i koni.

Mikołaj Jabłonowski donosi wojewodzie ruskiemu o braku pewnych informacji na temat ruchów wojsk tatarskich oraz o podejrzanych i prawdopodobnie fałszywych pogłoskach przywiezionych przez posłańca. Informuje także o odesłaniu korespondencji od wojewody podolskiego i starosty żydaczowskiego oraz o przekazaniu wakującej chorągwi hrabiemu Tarnowskiemu.

Mikołaj Jabłonowski przesyła wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu bieżące wiadomości pocztowe oraz relację dworzanina Fopczeskiego, który powrócił z Drezna od króla i królowej. Informuje o śmierci kasztelana olsztyńskiego oraz o rozczarowaniu posłańca brakiem wynagrodzenia za odprowadzenie Tatara.

Mikołaj Jabłonowski relacjonuje wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu codzienne wydarzenia ze Lwowa, w tym wizytę powracającego z Persji zakonnika oraz wieści o zdrowiu marszałka wielkiego koronnego. Wspomina także o listach od wojewody wileńskiego, wstąpieniu brata kapitana Dąbrowskiego do bernardynów i śmierci sprawcy tumultu w Oleszycach.

Mikołaj Jabłonowski przesyła odpisy nowin pocztowych oraz donosi o bieżących wydarzeniach ze Lwowa, w tym o śmierci sędziwego Kurdwanowskiego i odprawieniu francuskiego dominikanina. Informuje także o zasłyszanych wieściach o zgonach m.in. hrabiego Kinskiego i chorążego lubelskiego Rzechowskiego.

Mikołaj Jabłonowski informuje Jana Jabłonowskiego o zbliżeniu się ordy pod Kamieniec oraz wzywa go do pilnego przybycia w związku z zagrożeniem i powrotem posła z traktatów. Wspomina także o przesłuchaniu malarzy wykonujących kopie obrazów oraz przesyła załączoną korespondencję.

Autor rozpoczyna korespondencję przez pułkownika Kamińskiego, informując brata o braku ważnych nowin z Porycka. Opisuje także pobyt we Lwowie, pocieszanie stroskanej po rozstaniu Jejmości, udany fortel z bransoletką oraz poufną prośbę Kamińskiego.

Aleksander Jan Jabłonowski tłumaczy się przed Janem Jabłonowskim z opóźnień w korespondencji nawałem zajęć podczas wizyty wojewody bełskiego we Lwowie. Relacjonuje spotkania z ukochaną Marianną, nocne u niej wizyty za zgodą wojewody oraz przebieg poufnych rozmów pojednawczych i rodzinnych sporów.

Aleksander Jan Jabłonowski informuje brata o manewrach wojsk Augusta II i posiłków cudzoziemskich przeciwko zwolennikom księcia Contiego oraz o trudnościach finansowych wstrzymujących wymarsz wojsk koronnych. Prosi adresata o zachowanie poufności i spalenie listu po przeczytaniu.

Aleksander Jan Jabłonowski donosi bratu Janowi o nieustannych niepokojach w obozie pod Wyżnianami i planowanym na bieżący tydzień wyruszeniu wojska, dopytując o jego plany dołączenia do pochodu. Wspomina również o skardze wojewody krakowskiego do króla na naruszenie kompetencji hetmańskich przy obsadzie dowództwa pogranicza.

Aleksander Jan Jabłonowski informuje brata o wydarzeniach politycznych i wojskowych z Krakowa z udziałem króla, a także o uznaniu monarchy przez miasta pruskie. Przesyła konia do wypróbowania i prosi o wypłacenie posłańcowi stu talarów bitych na poczet długu.

Aleksander Jan Jabłonowski relacjonuje bratu Janowi Stanisławowi pobyt królewicza duńskiego we Lwowie oraz pretensje ojca o nagły wyjazd adresata. Informuje również o kwestiach finansowych, zabiegach wokół listu do Zamoyskiego oraz wieściach od Anikiniego dotyczących wypłaty siedmiu tysięcy czerwonych złotych.

Zachowana karta adresowa przesyłki skierowanej do wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego przebywającego w Mościskach.

Aleksander Jan Jabłonowski donosi bratu o wieściach z Warszawy i Litwy, warszawskich zabawach karnawałowych oraz królewskich zabiegach o śpiewaka operowego od starosty żydaczowskiego. Ostrzega przed doniesieniami o zbliżaniu się ordy tatarskiej, zaprasza brata do zjazdu przed ostatkami i napomyka o problemach ze sprowadzeniem malarza.

Aleksander Jan Jabłonowski zawiadamia brata, wojewodę wołyńskiego, o ostatecznym wyruszeniu w podróż do Buska, gdzie planuje dotrzeć w piątek na obiad. Wyraża także wielką niecierpliwość w oczekiwaniu na rychłe spotkanie i rozmowę.

Aleksander Jan Jabłonowski przesyła bratu i jego rodzinie serdeczne pozdrowienia tuż przed swoim wyjazdem na nocleg do Zaryczowa i zapowiada rychłe spotkanie. Na marginesie prosi o przekazanie wieści o zamierzeniach króla oraz wspomina o liście od starosty bohusławskiego.

Aleksander Jan Jabłonowski pyta brata Jana Stanisława o plany podróży z Sokala do Lwowa i zaprasza go do Buska, uzależniając od tego swój własny wyjazd do Lwowa. Przy okazji uskarża się na pasmo nieszczęść gospodarskich i przesyła pozdrowienia od rodziny.

Aleksander Jan Jabłonowski informuje brata o zgubieniu dwóch dużych diamentów ze szmaragdowego klejnotu żony i prosi o dyskretne poszukiwania oraz śledztwo wśród Żydów i złotników. Porusza również kwestię zakupu zboża kofsurskiego, prosi o przysłanie książki do czytania i zapowiada przyjazd do Lwowa.

Aleksander Jan Jabłonowski składa Janowi Jabłonowskiemu oraz jego małżonce serdeczne życzenia świąteczne i noworoczne. Prosi również brata o przekazanie najświeższych wieści ze spraw publicznych oraz prywatnych, ze szczególnym uwzględnieniem kwestii mogących go dotyczyć.

Autor przesyła adresatowi bezpośrednie ukłony i deklaracje gotowości do posług, ubolewając nad brakiem wcześniejszego kontaktu. Składa mu także z całego serca życzenia pomyślności i poleca się jego łasce.

Aleksander Jan Jabłonowski przesyła bratu pozdrowienia z Buska, zapowiadając rychły osobisty przyjazd, który opóźnia się z powodu fatalnego stanu dróg i złej pogody. W dopiskach przekazuje ukłony rodzinne oraz prosi o przysłanie najświeższych wiadomości, zwłaszcza z poczty francuskiej.

Aleksander Jan Jabłonowski dziękuje bratu za przekazane wieści i odnosi się do niepewnych doniesień o jego rychłym przybyciu do Lwowa. Z niecierpliwością wyczekuje osobistego spotkania oraz przesyła pozdrowienia od siebie i żony.

Autor informuje o odebraniu i przekazaniu broni oraz oczekiwaniu na głownię ze Lwowa i spłatę długu, a także zapowiada poszukiwanie książek. Składa również serdeczne podziękowania za okazane łaski, wygody oraz pożyczkę.

Aleksander Jan Jabłonowski informuje brata o braku wieści o wyjeździe ojca z Warszawy oraz przekazuje relację z obozu dotyczącą przejmowania Kamieńca Podolskiego i wycofywania tureckich armat. Prosi również adresata o szybką odpowiedź i zapowiedź jego przybycia do Lwowa.

Aleksander Jan Jabłonowski usprawiedliwia brak wcześniejszej odpowiedzi brata jego wyjazdem do Podkamienia i prosi o przesłanie poufnych nowin. Skarży się również na uciążliwość i znużenie przewodniczeniem zjazdom sądowym w Busku.

Aleksander Jan Jabłonowski pisze ze Lwowa do swego brata Jana, wojewody ruskiego, poruszając kwestię ekspedycji korsuńskiej oraz planowanego spotkania w okresie Śródpościa. Informuje o oczekiwaniu na pana Zamoyskiego w celu przedłożenia memoriału i przesyła serdeczne pozdrowienia od siebie i żony.