Katalog źródeł

Autor donosi wojewodzie ruskiemu o pobycie kardynała prymasa w Warszawie, przybyciu rezydenta szwedzkiego oraz planowanej radzie ze stronnikami na Trzech Króli. Do listu załączono najnowszą gazetę toruńską.

Autor relacjonuje wojewodzie ruskiemu ustalenia warszawskiej rady senatu, działania marszałka wielkiego koronnego oraz zabiegi prymasa i posła cesarskiego w sprawie zawarcia pokoju. Przesyła także życzenia świąteczne, napomykając o rywalizacji o urzędy i konieczności zachowania ostrożności w korespondencji.

Autor relacjonuje wojewodzie ruskiemu zjazd magnatów u prymasa w Warszawie, odnotowując przybycie Sobieskiego oraz oczekiwanie na wojewodów wileńskiego i poznańskich. Informuje także o represjach króla Francji wobec Przebendowskiego za uwięzienie posła d'Ussona oraz o sekwestrze dóbr Radziejowice.

Archiwista odnotowuje fakt przechowania listu w korespondencji Jana Bonawentury Krasińskiego, wskazując na wątpliwości co do autorstwa ze względu na odmienne pismo, tytulaturę oraz miejsce datowania. Mimo tych rozbieżności decyduje się pozostawić pismo w zespole listów Krasińskiego.

Autor listu dziękuje adresatowi za okazaną łaskę i porękę, tłumacząc powody wcześniejszego braku odpowiedzi. Następnie zdaje sprawę z trudnej sytuacji gospodarczej, obciążeń dworu zamojskiego oraz kwestii rejestracji i nadania gruntów w okolicznych majątkach.

Autor wyrzuca wojewodzie ruskiemu brak wiadomości z ostatnich poczt i opisuje niepokoje oraz ucieczkę nieszczerych stronników po ostatnich wydarzeniach. Wspomina także o dramatycznych w tonie doniesieniach biskupa warmińskiego, będącego świadkiem upadku pomyślności.

Autor informuje adresata o wadliwym prawnie pozwie granicznym doręczonym przez Sowińskiego bez pieczęci grodzkiej posesjonatowi. Donosi również o odebraniu kluczy oraz wątpliwościach co do pory i sposobu zabezpieczenia spichlerza i stodoły.

Korespondent informuje o spokoju pod Kamieńcem, wyjeździe hetmana wielkiego koronnego do obozu pod Wiśniowczykiem oraz działaniach wojsk kozackich i moskiewskich przeciw Tatarom na Ukrainie. Donosi również o niepotwierdzonych wieściach o starciu z ordą oraz o nagłej śmierci archidiakona lwowskiego księdza Piaszkowskiego.

Deputaci miejscy zebrani w Warszawie zdają sprawę rajcom lwowskim z opóźnień w rozpatrywaniu sprawy przeciwko Żydom, spowodowanych zaabsorbowaniem kanclerza i podkanclerzego innymi obowiązkami. Wskazują ponadto na dotkliwy brak kluczowych dokumentów procesowych oraz postulują wniesienie protestacji przeciwko licznym nadużyciom i uciążliwościom ze strony lwowskich Żydów.

Dorsal listu sporządzonego pismem hebrajskim, skierowanego do starszych gminy żydowskiej we Lwowie. Treść zasadnicza dokumentu nie została włączona do polskiej transkrypcji.

Zachowany we fragmentach list w języku greckim skierowany z tytułami czci do nieokreślonego z nazwiska prawosławnego hierarchy duchownego. Zasadnicza treść pisma oraz adres nie zostały odczytane.

Pismo w języku greckim skierowane przez Jana do nieokreślonego adresata, datowane na 22 sierpnia 1686 roku.

Fragmentarycznie zachowany list w języku greckim skierowany do nieokreślonego z nazwiska dostojnika. Autorem pisma jest osoba podpisana jako brat [...].

Kupiec ormiański zwraca się do Artura Forbesa z prośbą o wypłacenie pożyczki za pośrednictwem posłańca, tłumacząc swą nieobecność zajęciami przy stadach bydła. Zobowiązuje się do uregulowania wszelkich należności po zbyciu wołów na jarmarkach, powołując się na kupiecką uczciwość.

Przedstawiciel władz miejskich Lwowa odpowiada chorążemu lwowskiemu Bielskiemu na żądanie uwięzienia i wychłostania kupca Anastazego. Odmawia wykonania natychmiastowej kary bez wcześniejszego śledztwa, powołując się na prawo miejskie i zasadę zakazu więzienia bez prawomocnego wyroku.

Rada miasta Wrocławia wystawia mieszczaninowi krakowskiemu Hannsowi Schreiberowi glejt bezpieczeństwa gwarantujący mu bezpieczny i swobodny pobyt oraz podróż do najbliższej soboty. Rajcy zastrzegają sobie możliwość odwołania dokumentu z zachowaniem trzydniowego okresu ochronnego, o ile obdarowany zachowa się nienagannie.

Jan Zaleski i Jakub Milejowski informują władze Lwowa o poszukiwaniu króla w drodze pod Malbork oraz przesyłają dokumenty i instrukcję prawną w sporze młyńskim z Hynkami. Zalecają wniesienie odpowiednich protestacji w sądach oraz sporządzenie dodatkowego odpisu akt banicji.

Wolff Fromhold von Lüdinghausen ponagla burmistrzów i radę Lwowa o bezzwłoczną wypłatę uchwalonej przez sejm donatywy kupieckiej, asygnowanej na żołd gwardii królewskiej. Przestrzega miasto przed konsekwencjami dalszego wstrzymywania środków dla wojska.

Pułkownik Wolff Fromhold von Lüdinghausen informuje władze Lwowa o nakazie aresztowania felczera Celswarta za popełnione ekscesy i nadużycia finansowe w artylerii, zapowiadając osobisty przyjazd po zakończeniu działań wojennych. Przekazuje także wieści z obozu pod Cudnowem o zawarciu porozumień z Kozakami oraz kapitulacji wojsk moskiewskich.

Aleksander Giedziński odpowiada na pełen pretensji list arcybiskupa Krosnowskiego i wyjaśnia okoliczności uwięzienia zbiegłego przestępcy, który wraz z synami dopuścił się kradzieży w jego dworze. Deklaruje, że uwzględni wstawiennictwo arcybiskupa pod warunkiem zwrotu zagrabionego mienia lub wydania winnych synów.

Jan Stanisław Kącki donosi o doniesieniach dotyczących koncentracji wojsk szwedzkich pod Szczecinem oraz krążących w Warszawie plotkach o ich dalszych zamiarach. Informuje również o unieważnieniu postanowień olkienickich na sejmikach litewskich oraz o trwających obradach sejmiku sandomierskiego.

M. Łukawski w imieniu starosty szczerzeckiego domaga się od prezydenta Lwowa wyegzekwowania od handlarki Janowej Bekierowej obiecanego posagu dla młynarza ze wsi Dmytre. W razie odmowy grozi zatrzymaniem lwowskich kupców handlujących na lokalnych jarmarkach.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski gani syna Jana Stanisława za publiczne znieważenie referendarza koronnego Stanisława Szczuki i grożenie mu zablokowaniem indygenatu w Prusach. Ojciec załącza pełną żalu skargę pokrzywdzonego i nakazuje synowi opanowanie mściwości, dyskrecję oraz rychłe pojednanie się z referendarzem w Warszawie.