Katalog źródeł

Podskarbi koronny Jan Jerzy Przebendowski zapowiada przybycie do Lwowa kontrregestratora skarbowego Lewingstona w celu uzgodnienia spraw dotyczących dochodów publicznych. Prosi magistrat o szybkie udzielenie audiencji wysłannikowi oraz podjęcie pomyślnej i stanowczej decyzji.

J. [T.?] Przezdziecki dziękuje magistratowi lwowskiemu za przekazanie przez miejskich delegatów zaliczki w wysokości 30 czerwonych złotych za reprezentowanie spraw miasta. Wyraża również nadzieję na rychłe uregulowanie pozostałej części obiecanego wynagrodzenia.

Paweł Przeczkowski akceptuje zaoferowaną kwotę na koszty podróży, domagając się jednak dodatkowego zapewnienia furażu dla około trzydziestu koni oraz wypłacenia zaliczki dla oficjalistów. Zapowiada ustalenie terminu przybycia wspólnie z podstarościm i prosi o kierowanie korespondencji na pocztę w Przemyślu.

Władysław Przyjemski tłumaczy wojewodzie wołyńskiemu, że z powodu burzliwego i trudnego przebiegu sejmiku w Środzie nie zdołał poruszyć jego sprawy. Deklaruje swą niezmienną życzliwość i doradza wystosowanie listu do całej nadchodzącej komisji, by tam pomyślnie załatwić ten interes.

Regent Remigian Piasecki przesyła władzom Lwowa pismo skierowane do lwowskich brygidek, zastępując w tej sprawie referendarza koronnego. Zaleca w nim doprowadzenie do ugody zakonnic z miastem z zachowaniem praw miejskich.

Stanisław Piasecki informuje Franciszka Głogowskiego o znacznym opóźnieniu żniw i siewów z powodu braku obiecanych robotników oraz o niemożności zakupu miodów przez brak funduszy u arendarza Chaima. Pyta również o wiarygodne wieści o zagrożeniu wojennym, aby w razie potrzeby odpowiednio zabezpieczyć zebrane zboże.

Hieronim Radziejowski informuje burmistrza i rajców lwowskich o staraniach zmierzających do jak najszybszego wyegzekwowania asygnaty na zwrot pożyczonych przez miasto funduszy. Prosi władze Lwowa o bezzwłoczne wyprawienie do Łomży umocowanego pełnomocnika z odpowiednim pokwitowaniem w celu odebrania należnej sumy.

Hieronim Radziejowski wyraża ubolewanie z powodu naruszenia jego honoru przez władze Lwowa i zapowiada przybycie do Lublina w celu uregulowania spraw finansowych. Zwraca się do rajców o niezwłoczne wysłanie pełnomocników z odpowiednimi umocowaniami do przeprowadzenia mediacji.

Biskup warmiński i podkanclerzy koronny Michał Radziejowski prosi władze Lwowa o życzliwe potraktowanie sklepu kupca Bandinellego po zakończeniu jarmarku i nieobejmowanie go restrykcjami nałożonymi na cudzoziemców. W zamian za przychylność wobec dawnego mieszkańca miasta autor listu deklaruje magistratowi swoją wdzięczność i wsparcie.

Karol Radziwiłł informuje magistrat lwowski o niemożności osobistego przybycia na elekcję prezydenta i wskazuje pana Sobelskiego jako kandydata wyznaczonego na ten urząd. Poleca również urzędnikom grodzkim oficjalne ogłoszenie tej nominacji podczas wyborów.

Starosta lwowski Karol Radziwiłł informuje radę miasta Lwowa o uznaniu wyboru prezydenta za nieważny z powodu naruszenia dawnych zwyczajów oraz prerogatyw władzy starościńskiej. Do dalszego nadzorowania sprawy deleguje burgrabiego grodzkiego Falibowskiego.

Karol Radziwiłł informuje magistrat lwowski o skierowaniu listu do podstarościego grodzkiego z prośbą o sprawiedliwe i przykładne ukaranie aresztowanych wichrzycieli według dawnego prawa i statutów. Interwencja ta ma powstrzymać szerzące się hultajstwo oraz zapewnić bezpieczeństwo mieszkańcom Lwowa.

Michał Kazimierz Radziwiłł dziękuje rajcom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji minionych świąt. W odpowiedzi odwzajemnia życzenia pomyślności oraz zdrowia, deklarując swą stałą przychylność i gotowość do pomocy.

Michał Kazimierz Radziwiłł dziękuje władzom miasta Lwowa za pamięć oraz nadesłane doroczne powinszowania. W odpowiedzi hetman odwzajemnia życzenia pomyślności i zapewnia rajców o swojej niezmiennej życzliwości.

Wiceprokuror koronny Aleksander Radziszewski informuje burmistrza Lwowa Jakuba Józefowicza o roszczeniach księdza dziekana lwowskiego do podmiejskiej łąki. Przedstawia kwestię nadesłanych świadectw, warunków formalnych dotyczących granic miejskich oraz ponoszonych kosztów.

Biskup kijowski Bogusław Radoszewski informuje władze Lwowa o swoich zabiegach u króla o obsadzenie zwolnionej cerkwi brackiej przez duchownego unickiego. W tym celu wysyła archimandrytę Kasjana Sakowicza, apelując do rajców o poparcie kandydatury sprzyjającej unii kościelnej.

Wojciech Rakowski dziękuje władzom Lwowa za pamięć oraz deklaruje gotowość do pomocy w ich sprawach. Informuje ponadto, że stanowisko kanclerza dotyczące kontynuacji komisji magistrat pozna z osobnego listu, wyrażając zarazem nadzieję na rychłe i pomyślne załatwienie wszelkich sporów na wzór porozumienia gdańskiego.

Wojciech Rakowski odwzajemnia życzenia władzom Lwowa oraz donosi o odprawieniu żydowskich zabiegów w Końskich dzięki przychylnej dla miasta postawie podczaszostwa koronnych. Zapewnia jednocześnie magistrat o swojej nieustannej gotowości do popierania spraw lwowskich.

Wojciech Rakowski zapewnia władze Lwowa, że Kancelaria Koronna nie wyda żadnych pism godzących w sprawiedliwe wyroki podczaszego koronnego. Potwierdza również otrzymanie dokumentów potrzebnych do skutecznego odparcia manifestu wniesionego przez Żydów.

Wawrzyniec Franciszek Rakowski odpowiada na polecenie adresata i z gotowością podejmuje przesyłanie wiadomości z Warszawy. Do listu dołącza załącznik z doniesieniami o bieżących wydarzeniach.

Franciszek Rakowski relacjonuje prezydentowi Lwowa przebieg misji w Połonnem w sprawie realizacji asygnat furażowych wystawionych dla miasta przez pułkownika Szuraka. Z powodu wątpliwości co do autentyczności podpisów dokumenty skierowano do decyzji feldmarszałka Golicyna, na którą autor oczekuje.

Jerzy Rákóczi instruuje sekretarza, aby przygotował koncept odpowiedzi na pismo palatyna i sugeruje konsultacje z niemieckimi oficerami. Odnosi się także do doniesień dotyczących Michała Palki oraz nakazuje dyskrecję w prowadzonych sprawach.

Książę György Rákóczi II omawia bieżące relacje polityczne i wojskowe z hospodarem Mołdawii, zagrożenie tatarskie oraz kwestie poselstw i spraw dworskich. Porusza także temat zarazy panującej w Mołdawii oraz ruchów zbrojnych w regionie.

Maciej Kazimierz Regulski informuje władze Lwowa o zawieszeniu miejskiej sprawy ze skarbem królewskim przed Trybunałem Radomskim i skierowaniu jej do rejekt. Deklaruje dalsze prowadzenie sprawy, zaleca przysłanie pełnomocnika oraz proponuje wsparcie jurysty Noszkiewicza.

Alexander Reidt potwierdza odbiór listu od Arthura Forbesa oraz informuje o zrealizowaniu poleconej wypłaty pieniędzy, którą zapisano na rachunek jego kuzyna. Wspomina również o panujących trudnych, wojennych czasach.

Aleksander Rembowski przesyła Franciszkowi Głogowskiemu odpis protestacji wniesionej przez cześnika oraz informuje o uzyskaniu remisji sprawy do Trybunału. Radzi w kwestii powołania świadków oraz przeprowadzenia inkwizycji w tajemnicy przed przeciwną stroną sporu.

Jakub Rybiński zapewnia władze Lwowa, że wydał sprawiedliwe postanowienie w ich sporze z majorem Schonhoffem i wyraża zdziwienie, iż oficer nie podporządkował się dotąd rozkazom. Donosi o ponownym zobowiązaniu majora do poszanowania immunitetów miejskich oraz zachowania harmonijnych relacji z magistratem.

Sebastian Fabii Rybczyński donosi władzom Lwowa o skutecznym odparciu żądań udziału w pospolitym ruszeniu w Warszawie dzięki królewskiemu przywilejowi zwalniającemu oraz przesyła pomocny rejestr na obronę praw miasta. Podkreśla przy tym, że ewentualne roszczenia szlachty wobec Lwowa nie podlegają lokalnemu sądownictwu, lecz wyłącznie sądowi wojskowemu.

Sebastian Rybczyński prosi prezydenta i magistrat Lwowa o zaspokojenie roszczeń finansowych pana Hrebenki za jego udział w poselstwie do Warszawy. Informuje, że odwiódł go od wytaczania procesu, i apeluje o ugodowe rozliczenie wydatków, aby zapobiec niepotrzebnym kosztom sądowniczym.

Sebastian Rybczyński informuje władze Lwowa o zablokowaniu zabiegów tamtejszych Żydów o szkodliwy przywilej oraz o wstrzymaniu pieczętowania praw dla nacji ruskiej. Odradza również przedwczesne wysyłanie miejskich deputatów do Warszawy z powodu odległego terminu rozpatrzenia sprawy w rejestrze sądowym.

Sebastian Rybczyński odpowiada na pismo ze skargami na postępowanie lwowskiego magistratu, który nie respektuje królewskich praw i przywilejów. Radzi skierować zażalenia bezpośrednio do kanclerza wielkiego koronnego za swoim pośrednictwem, obiecując poparcie sprawy.

Sebastian Rybczyński dziękuje magistratowi Lwowa za życzenia powrotu do zdrowia oraz odnosi się do zapowiedzi kanclerza o zwołaniu sądów we Lwowie. Doradza skoordynowanie ich terminu z planowanym przyjazdem króla do Warszawy, aby zapobiec niepotrzebnym wydatkom i pośpiechowi.

Sebastian Rybczyński ostrzega magistrat Lwowa przed skargą sędziów ormiańskich wniesioną do kanclerza wielkiego koronnego na pisarza radzieckiego, który zaniedbuje osobistą obecność w sądzie i posługuje się niekompetentnym pomocnikiem. Radzi skłonić urzędnika do sumiennego wypełniania obowiązków lub wyznaczenia zdatnego zastępcy, by uniknąć oficjalnego reskryptu i zmian personalnych.

Aleksander Stanisław Rykowski zwraca się do Franciszka Głogowskiego z prośbą o dane proboszcza sieciechowskiego i pomoc w nawiązaniu kontaktu z tamtejszym opactwem. Wyjaśnia, że z powodu braku odpowiedzi od sieciechowskiego przeora wolałby przekazać swoje pismo za pośrednictwem adresata.

John Ritchie donosi Arthurowi Forbesowi o rozmowie z panem Gordonem, który oświadczył, że ureguluje należność dopiero na jarmarku w Sokalu. Nadawca przekazuje pozdrowienia i zapowiada rychłą podróż do Wielkopolski.

Jan Różycki wstawia się u lwowskiego rajcy Macieja Heydego za osieroconymi braćmi Chrzanowiczami, prosząc o pomyślne załatwienie ich sprawy. Zapewnia przy tym adresata o swojej wdzięczności i gotowości do wyświadczenia mu przysługi.

Michał Rożycki uskarża się wojewodzie wołyńskiemu na podstarościego mościskiego i jego żonę, zarzucając im odmawianie drewna opałowego, niszczenie budynków oraz prześladowanie jego małżonki. Prosi adresata o pisemną dyscyplinującą interwencję wobec urzędnika.

Marianna Rożycka donosi mężowi o przebytej ciężkiej chorobie, dokuczliwym chłodzie, braku opału oraz odmowie wydania płótna. Opisuje także opłakany, zrujnowany stan rezydencji i prosi małżonka o rychły powrót do domu.

Florian Rozwadowski informuje magistrat Lwowa o nakłonieniu doktora Kopińskiego do wstrzymania oficjalnych zawiadomień w sprawie komisji dotyczącej Malechowa. Radzi władzom miasta załatwienie sporu drogą prywatnego porozumienia, aby uniknąć strat dla miasta i w godny sposób odsunąć pierwszego komisarza.

Anthony Ernst Rosenau informuje Macieja Haydera o rozmowach w sprawie spłaty długu i wykupienia zastawów we Lwowie oraz o pogłoskach dotyczących wstąpienia doktora Wielcka do stanu duchownego. Zapewnia adresata o synowskim oddaniu, prosząc o dalsze ojcowskie poparcie i przekazując pozdrowienia dla rodziny.

Szwedzki sekretarz komisji wojennej Er. Roland dziękuje lwowskim deputowanym za zamiar obdarowania go turecką szablą podczas uiszczania kontrybucji w Rzeszowie. Autor ubolewa, że z powodu wyjazdu w góry minęła go okazja do osobistego spotkania i odwzajemnienia życzliwości.

Rudolf Baron Rossbacher informuje Karola Raspa o wydaniu rozkazu natychmiastowego przyjęcia Karola Zaleskiego do 30. Batalionu Strzelców Polowych w charakterze elewa, z pominięciem standardowego terminu wcielenia. Do listu dołączono odesłany załącznik z wcześniejszej korespondencji.

Szef sztabu 6. Dywizji Wojskowej wydaje majorowi Józefowi Zaleskiemu zezwolenie na podróż z Besançon do Luxeuil w celu przywiezienia żony. Na odwrocie pisma sporządzono odręczne zestawienie drobnych wydatków gospodarczych.

Rosnowski prosi Stanisława Jana Jabłonowskiego o przyspieszenie wydania z kancelarii formalnego przywileju na urząd podwojewodziego przemyskiego, na który został już ogłoszony. Wstawia się również za Żydami przemyskimi, prosząc o ochronę dla nich, oraz poleca wojewodzie sprawę swojego syna Mikołaja.

Wojciech Rosnowski składa wojewodzie wołyńskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu deklarację gotowości do posługi przed sejmikiem w Sądowej Wiszni. Informuje ponadto o pretensjach chorążego sanockiego, który ubolewa z powodu utraty przychylności adresata.

Wojciech Rosnowski potwierdza odebranie listownego polecenia od wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego. Zapewnia o posłuszeństwie i zapowiada osobiste stawiennictwo w Monasterzyskach w nadchodzącą niedzielę.

W. Rosnowski zdaje relację ze sprzedaży miodu panu Majeranowskiemu oraz trudności napotkanych przy napełnianiu i uzupełnianiu beczek. Zapowiada, że po odebraniu należności i sfinalizowaniu transakcji niezwłocznie stawi się na usługi wojewody.

Alexander Ross informuje Arthura Forbesa o postępach w egzekwowaniu należności od dłużników we Lwowie, w tym o odebraniu części sumy od Salomona i zwłoce ze strony Mancka. Wyjaśnia także brak możliwości sprzedaży u miejscowego organisty oraz powody opóźnienia w odesłaniu zebranych pieniędzy.

Alexander Ross prosi bawiącego we Lwowie Arthura Forbesa o wsparcie Lourensa Birella w korzystnej sprzedaży partii starych win. Apeluje przy tym o dopilnowanie zadowalających cen, aby transakcja nie przyniosła mu zbyt dotkliwych strat.

Robert Ross doradza Arthurowi Forbesowi w kwestii taktyki procesowej wobec przeciwnej strony sporu, przestrzegając przed nieszczerymi propozycjami ugody i zalecając oparcie się na trwałym wyroku sądu. Porusza także sprawę własnych zaległości finansowych wobec adresata i obiecuje rychłą spłatę części długu.