Katalog źródeł

Król nakazuje obu komisjom współdziałać w odzyskaniu sreber kościoła żółkiewskiego, zabranych z depozytu w katedrze lwowskiej podczas oblężenia tureckiego. Należy odzyskać przedmioty lub ich sprawiedliwy ekwiwalent i osądzić osoby winne bezprawnego handlu nimi.

Anna Dolska dementuje pogłoski, jakoby zezwoliła siostrze na ślub z panem Cetnerem. Nakłania ją, by zgodnie z wolą kasztelana krakowskiego oraz jej własną i jej męża poślubiła starostę żydaczowskiego.

Józef Skorupka Padlewski informuje magistrat lwowski o gotowości przybycia do Lwowa na wyznaczone przez wojewodę bełskiego wznowienie obrad komisji. Potwierdza także odesłanie podpisanego zawiadomienia.

Wojewoda bełski Ignacy Cetner dziękuje magistratowi lwowskiemu za przesłane powinszowania z okazji świąt Zmartwychwstania Pańskiego. Odwzajemnia życzenia dla wszystkich członków władz miejskich oraz zapewnia o swojej niezmiennej przychylności.

Wojewoda bełski Ignacy Cetner zapewnia władze Lwowa o swoim poparciu dla miejskich ustaw na sejmie oraz informuje o możliwości bezpiecznego wydatkowania funduszy na oczyszczenie miasta. Ponadto rekomenduje zasługi pana Bartscha, który aktywnie zabiegał o interesy Lwowa przed Komisją Skarbową.

Nowy starosta lwowski Jan Cetner informuje rajców i mieszkańców Lwowa o planowanym na 1 czerwca 1676 roku uroczystym objęciu urzędu. Zwraca się do nich z prośbą o uświetnienie uroczystości wjazdu swoją obecnością, licząc na ich tradycyjną życzliwość.

Aleksander Cetner wstawia się u władz Lwowa za swoim bratem, prosząc o ugodowe zakończenie sporu i wypłacenie należnych stacji żywnościowych. Podkreśla, że z powodu ciężkich czasów żołnierze cierpią głód i bez zaopatrzenia nie mogą wyruszyć do obozu.

Aleksander Cetner zapewnia rajców lwowskich, że po zawarciu ugody z jego oddziałem nie muszą obawiać się wybierania chleba przez wojsko. Zapowiada również interwencję u swojego porucznika Polanowskiego oraz rozmowę z hetmanem.

Aleksander Cetner wzywa rajców lwowskich do wydania wyznaczonego zaopatrzenia dla jego chorągwi, wskazując na dramatyczne położenie głodujących żołnierzy. Ostrzega, że w razie dalszego uchylania się miasta od świadczeń sprawę rozstrzygnie ostatecznie hetman.

Ludwika z Cetnerów Potocka interweniuje u prezydenta Lwowa Jana Eliaszewicza w sprawie mieszczanina Kocha, uprowadzonego przez kozaków do Mariampola, wzywając władze miejskie do podjęcia kroków prawnych przed Komisją Skarbową. Autorka krytykuje bezczynność magistratu, ostrzega przed zagrożeniem bezpieczeństwa wszystkich lwowian i zapowiada powiadomienie króla o opieszałości władz miasta.

Franciszek Cetner dziękuje Janowi Jabłonowskiemu za wizytę przynoszącą pociechę w żałobie i prosi go o udział w uroczystościach pogrzebowych wyznaczonych na 30 marca u lwowskich reformatów. O tę samą łaskę obecności zwraca się również do małżonki adresata.

Szczęsny Czacki upomina władze Lwowa z powodu nieprzysyłania delegatów przed jego planowanym wyjazdem z Warszawy. Odnosi się także do próby odroczenia wykonania wyroku przez pana Murońskiego oraz prosi o zweryfikowanie pretensji podatkowych zgłaszanych przez panią Piramowiczową.

Franciszek Jastrzębski informuje wojewodę Jana Jabłonowskiego o piśmie od królowej dotyczącym donatywy i prosi o dyspozycję, czyje nazwisko w nim uzupełnić. Donosi także o procesie starosty kamionackiego Cetnera, który naruszył cześć wojewody, lecz ostatecznie przegrał sprawę w sądzie.