Katalog źródeł
Filtry dat i miejsc korzystają z rozpoznanych metadanych tekstów. Jednostki bez tych danych nie pojawią się w wynikach.
Zakres wyszukiwania osób
Wyszukiwanie obejmuje także wzmianki w treści i uwagach. Warianty pisowni nazwisk nie potwierdzają tożsamości osób.
| Sygnatura | Zbiór / Fond | Data | Tytuł i treść | Dostępność |
|---|---|---|---|---|
| 131/1/41131-1-41-001 | 131 — Kolekcja dokumentów pergaminowych | 1407-11-08 | Wyrok polubowny arbitrów w sporze o dziesięciny między plebanem a miastem Lwowem Arbitrzy Mikołaj syn Wiganda i Mikołaj Peysar rozstrzygają polubownie spór dotyczący poboru dziesięcin toczący się między plebanem lwowskim Janem Rusinem a władzami i społecznością miasta Lwowa. Dokument został sporządzony i poświadczony przez notariusza publicznego Grzegorza z Lelowa. Mikołaj syn Wiganda, dziekan przemyski i kanonik kościoła św. Idziego w Krakowie, oraz Mikołaj Peysar, archidiakon sandomierski – sędziowie polubowni (arbitrzy) Do: Jan zwany Rusinem (Rutenus), pleban kościoła Mariackiego we Lwowie, oraz rajcy i pospólstwo miasta Lwowa | Opracowanie · sprawdź statusCzytaj → |
| 131/1/410131-1-410-001 | 131 — Kolekcja dokumentów pergaminowych | 1540-02-27 | Potwierdzenie praw i przywilejów cechów rzemieślniczych Lwowa przez króla Zygmunta I Starego Król Zygmunt I Stary, zważywszy na położenie Lwowa na zagrożonym pograniczu oraz zasługi tamtejszych rzemieślników w obronie murów miejskich, wyłącza lwowskie cechy z ogólnego nakazu kasacji bractw w Koronie i uroczyście potwierdza wszystkie ich dotychczasowe prawa, statuty i przywileje. Zygmunt I Stary, król Polski i wielki książę litewski (Sigismundus Dei gratia Rex Poloniae, magnus Dux Lithuaniae...) Do: Mieszczanie i cechy rzemieślnicze miasta Lwowa (ciues nostri Leopoldienses; contubernia seu fraternitates Artificum, que vulgo Czechi uocantur, ciuitatis nostre Leopoldiensis) | Opracowanie · sprawdź statusCzytaj → |
| 131/1/453131-1-453-001 | 131 — Kolekcja dokumentów pergaminowych | 1547-04-07 | Przywilej króla Zygmunta I Starego dla sukienników miasta Lwowa na wyłączność sprzedaży sukna Król Zygmunt I Stary odnawia utracone w pożarze przywileje sukienników lwowskich, potwierdzając ich wyłączne prawo do krajania i sprzedaży sukna na łokcie w mieście Lwowie oraz zakazując tego procederu innym kupcom pod karą konfiskaty towaru. Władca nakazuje staroście oraz władzom miejskim Lwowa udzielanie cechowi sukienników wszelkiej pomocy i ochrony w egzekwowaniu tych praw. Zygmunt I Stary, król Polski i wielki książę litewski (Sigismundus dei gratia Rex Poloniae Supremus Dux Lithuaniae...) Do: Sukiennicy miasta Lwowa (famati Pannicidae civitatis nostrae Leopoliensis) | Opracowanie · sprawdź statusCzytaj → |