Katalog źródeł

Król Władysław IV potwierdza dekret Zygmunta III z 1607 roku w sporze między mieszkańcami Zamarstynowa a władzami Lwowa. Zgodnie z wyrokiem szarwarki należne miastu mogą być zamienione przez magistrat na robocizny we dworze zamarstynowskim, o ile ich wymiar nie przewyższa powinności miejskich.

Jan Snopkowski wyraża ubolewanie z powodu zatargu wywołanego przez swego brata Marchockiego z rajcami lwowskimi i deklaruje podjęcie mediacji w sporze. Zapowiada wysłanie do krewnego listu oraz prosi władze miejskie o poinformowanie go o podjętych ustaleniach.

Jan Snopkowski apeluje do rajców lwowskich o szybkie załagodzenie sporu wywołanego posieczeniem sługi pana Marchockiego. Domaga się zadośćuczynienia dla poszkodowanego czeladnika oraz uwięzienia sprawcy napaści w celu uniknięcia poważniejszych zatargów.

Jan Snopkowski informuje rajców lwowskich, że pan Marchocki powierzył mu rozsądzenie sprawy swojego zranionego sługi. Autor apeluje do rady o sprawiedliwe zadośćuczynienie dla poszkodowanego i odrzuca tłumaczenia rajców, jakoby nie znali oni miejsca pobytu sprawcy napaści.

Joanna Jabłonowska zapewnia męża o wielkiej miłości i tęsknocie, relacjonując spotkania z ojcem oraz postępy synka Stasia. Opisuje także nieprzyjemne zatargi towarzyskie ze starościną czernikowską i starostą bohusławskim, gorąco prosząc męża o rychły powrót.

Joanna Jabłonowska zapewnia męża o tęsknocie i posłuszeństwie wobec jego poleceń oraz opisuje wizytę w Porycku i stan zdrowia syna. Relacjonuje również wieści o pożarze majątku łowczego oraz nocne zaloty pana chorążego.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski ostrzega burmistrza Lwowa przed ukrywającymi się w mieście ludźmi swawolnymi, którzy planują wywołać zamieszki. Nakazuje nakłonienie mieszczan do czujności, kontrolowanie przybyszów pod groźbą kary śmierci dla gospodarzy oraz ogłoszenie załączonego uniwersału.

Hetman Stanisław Jabłonowski ostrzega burmistrza Lwowa przed swawolnymi ludźmi planującymi napaść na miasto i nakazuje postawienie mieszczan w stan gotowości z bronią w ręku. Poleca inwigilację ludzi luźnych, współpracę z wojskiem oraz ogłoszenie i opublikowanie załączonego uniwersału.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski gani syna Jana Stanisława za publiczne znieważenie referendarza koronnego Stanisława Szczuki i grożenie mu zablokowaniem indygenatu w Prusach. Ojciec załącza pełną żalu skargę pokrzywdzonego i nakazuje synowi opanowanie mściwości, dyskrecję oraz rychłe pojednanie się z referendarzem w Warszawie.