Katalog źródeł

Sardi informuje Jana Stanisława Jabłonowskiego o osobistym wręczeniu jego listu Flemmingowi oraz o wysyłce korespondencji do Rzymu. Donosi również o braku porozumienia w Łowiczu, gdzie stronnicy nadużywają łaskawości króla.

Sardi donosi Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o przesłaniu gazet oraz o przyjęciu angielskiej mediacji pokojowej przez cesarza, cara i Wenecję, wobec której Polska wciąż nie zajęła stanowiska. Zapowiada również rychły przyjazd posła brytyjskiego George'a Stepneya i zauważa brak ustaleń co do miejsca i terminu kongresu.

Relacja ze Szczecina informująca o wyjeździe opata de Châteauneuf do Paryża oraz o spodziewanym wygnaniu opata de Polignac z rozkazu króla Francji. Ludwik XIV całkowicie porzucił sprawy polskie, natomiast spór z Gdańskiem o odszkodowanie dla Polignaca ma rozstrzygnąć król Danii.

Karta adresowa listu Sardiego skierowanego do wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego we Lwowie.

Maria Krystyna Sapieżyna wyraża radość ze szczęśliwego porodu siostry i dziękuje Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu za życzliwość oraz współczucie wobec prześladowań dotykających dom Sapiehów. Zwraca się także z prośbą o przekazanie przesyłki nadesłanej dla niej przez królową.

Michał Sapieha wyraża radość z pomyślnego powrotu do zdrowia wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego i jego małżonki, przesyłając powinszowania oraz ukłony dla kasztelana/wojewody krakowskiego. Wspomina również o własnych uciążliwościach finansowych i nadszarpniętym zdrowiu.

Michał Sapieha pisze z Warszawy do wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego, prosząc o wywarcie wpływu na kasztelana krakowskiego. Zwraca przy tym uwagę na dramatyczne położenie Rzeczypospolitej, która znalazła się na skraju upadku.

Hetman wielki litewski Kazimierz Jan Sapieha dziękuje wojewodzie ruskiemu za dotychczasową przychylność i alarmuje o tragicznej sytuacji oraz spustoszeniu Litwy przez wewnętrzną niezgodę. Apeluje o dalszą pomoc i ratunek w obliczu zbliżającego się sejmu warszawskiego oraz przesyła ukłony wojewodzinie ruskiej.

Jan Sapieha zapewnia władze Lwowa o swoim zaangażowaniu w ukończenie miejskich fortyfikacji oraz informuje o liście do króla w sprawie przysłania inżyniera i wypłaty funduszy przez podskarbiego. Zwraca się do rajców z prośbą o jak najszybsze przekazanie monarsze załączonego pisma.

Tomasz Sakowski prosi pisarza lwowskiego Wojciecha Zimnickiego o wyjednanie u księdza legata listu zezwalającego na przyjęcie święceń kapłańskich poza zwyczajnym czasem oraz o zwolnienie z przeszkód kanonicznych. Podaje przy tym swoje dane personalne, w tym wiek oraz przynależność diecezjalną, zapewniając o uregulowaniu wszelkich kosztów.

Katarzyna Rusznikarka z Sambora przeprasza pisarzową Annę Zimnicką za opóźnienie przyjazdu spowodowane złym stanem dróg i zapowiada rychłe osobiste dostarczenie przygotowanych owoców. Zwraca się także z prośbą o przekazanie czeladnikowi prośby o wsparcie w pilnej potrzebie, obiecując stosowne wynagrodzenie.

Andrzej Stanisław Rudzki informuje wojewodę Jana Jabłonowskiego o przygotowaniu gospody i kwater w Sądowej Wiszni przed sejmikiem oraz o możliwości wynajęcia dworku kasztelana Fredry. Donosi również o wysyłce wina do Podkamienia oraz o problemach ze sprowadzeniem ryb.

Andrzej Stanisław Rudzki składa Janowi Jabłonowskiemu szczegółowy raport z objazdu pasiek, zbiorów zbóż, cen targowych oraz stanu inwentarza i zapasów wina w starostwie mościskim. Do listu dołącza rejestr sołtysów posiadających ule wraz z wykazem podatku oczkowego.

Katarzyna Rudzka oskarża Głębockiego o podżeganie podstarościego Byczkowskiego do zabójstwa jej syna oraz o chronienie zbrodniarza przed wymiarem sprawiedliwości. Żąda również zatrzymania przebywającego u adresata sługi, który po śmierci syna ukradł jego mienie i uciekł.

Robert Ross doradza Arthurowi Forbesowi w kwestii taktyki procesowej wobec przeciwnej strony sporu, przestrzegając przed nieszczerymi propozycjami ugody i zalecając oparcie się na trwałym wyroku sądu. Porusza także sprawę własnych zaległości finansowych wobec adresata i obiecuje rychłą spłatę części długu.

Robert Ross tłumaczy się Arthurowi Forbesowi z niekorzystnej formy wypłaconych pieniędzy w szelągach, powołując się na trudności ze ściąganiem długów i żałując wcześniejszych zakupów w Jarosławiu. Informuje również o stanie wspólnej sprawy sądowej prowadzonej przez pana Wasta przed zbliżającym się końcem sesji.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa o otrzymaniu jego listów oraz przyjęciu i planowanej zapłacie weksla. Zapewnia również o przesłaniu dalszych rozliczeń i wieści kolejną pocztą.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa o kłopotliwej spłacie weksla, rozliczeniach z celnikami oraz dyspozycjach finansowych realizowanych przez służącego. Przekazuje także wieści o nastrojach we Lwowie, ruchach wojsk i pogłoskach o zagrożeniu tatarskim.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa o wydatkach i wypłatach dla jego służącego wyruszającego za wołami, stanie pozostawionej gotówki, wekslach oraz ściąganiu należności od dłużników. Przekazuje także wieści o wysłaniu konia do Zamościa oraz pogłoskach o starciach z Tatarami.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa we Lwowie o przedłożeniu weksla panu Lywertowi, który zobowiązał się uregulować płatność w najbliższy poniedziałek. Autor zapowiada powiadomienie adresata o dalszym biegu spraw po swoim powrocie.

Robert Ross wyjaśnia krakowskiemu kupcowi Arthurowi Forbesowi kwestie rozliczeń pieniężnych, obrotu wekslami, handlu sadłem i safianem oraz sprawę konia w Zamościu. Informuje go także o koncentracji wojsk koronnych pod Glinianami, ruchach sił tatarsko-tureckich oraz o swoim planowanym wyjeździe na granicę węgierską.

Robert Ross przesyła z Lwowa bilanse wzajemnych rozliczeń finansowych, wyjaśniając operacje pieniężne dokonywane za pośrednictwem Johna Turnera i pana Lywerta. Informuje również o kwestiach związanych z monetami wypłaconymi słudze Forbesa oraz o trudnościach przy realizacji weksla.

Patrik Robertson tłumaczy się Arturowi Forbesowi z opóźnienia w spłacie zobowiązania wobec Roberta kłopotami z monetą szelężną. Zapewnia, że w nadchodzącym tygodniu dołoży wszelkich starań, by zaspokoić wierzycieli, a także obiecuje przywieźć ze sobą muzykę.

Robert Ross donosi z Przemyśla Arthurowi Forbesowi o zgonie ich wspólnego przyjaciela Johna Croupa i związanych z tym kłopotach z pogrzebem i transportem dóbr. Prosi także adresata o wstawiennictwo u pana Birrella i kupców lwowskich w celu zyskania zwłoki w spłacie zobowiązań.

Robert Ross prosi Arthura Forbesa o wstawiennictwo i powstrzymanie wrogich działań oraz gróźb ze strony Birrella, którego podburzają nieprzychylne mu osoby. Deklaruje wolę spłaty wszelkich zobowiązań, gdy tylko miną jego obecne kłopoty finansowe uniemożliwiające natychmiastowe uregulowanie długu.

Robert Ross tłumaczy się ze swojej trudnej sytuacji materialnej i niemożności zadośćuczynienia wcześniejszym zobowiązaniom, prosząc Arthura Forbesa o cierpliwość do jarmarku jarosławskiego. Przesyła także wyrazy współczucia z powodu choroby bliskiej adresatowi osoby oraz wieści o innych wspólnych znajomych.

Robert Ross odpowiada na list Arthura Forbesa, potwierdzając chęć dopełnienia poleceń dotyczących kumoterstwa u pana Turnera oraz odesłania należności. Życzy adresatowi pomyślności w interesach kupieckich i szybkiego powrotu do zdrowia.

Robert Ross prosi kupca Arthura Forbesa o zorganizowanie i opłacenie we Lwowie opieki medycznej u doktora Rudnego dla chorego posłańca, deklarując zwrot wszelkich poniesionych kosztów. Donosi również o śmierci żony Johna Glenny'ego wywołanej skandalem oraz o chrzcie syna pana Turnera.

Robert Ross dziękuje Arthurowi Forbesowi za pomoc w sprawie niesfornego chłopca Williama Crocke'a i prosi o pośrednictwo w kontaktach z medykiem Rudnym w kwestii kuracji ubogiej wdowy. Porusza także kwestie rozliczeń finansowych, spraw handlowych oraz długu zaciągniętego przez Crocke'a u lwowskiego aptekarza.

Robert Ross pisze z Przemyśla do Arthura Forbesa we Lwowie, relacjonując kosztowne leczenie chorej nogi ubogiej wdowy oraz kwestię zapłaty dla felczera Rudnego. Wspomina także o zakończeniu służby nieprzydatnego pomocnika Williama Crocke'a oraz o chorobie pana Turnera, wyczekując przybycia adresata.

Robert Ross wyraża współczucie z powodu przedłużającej się choroby Arthura Forbesa oraz omawia kwestie rozliczeń i planowanej podróży. W dalszej części listu krytycznie odnosi się do autodestrukcyjnego i niewdzięcznego zachowania Williama Crockea, powierzając pieczę nad nim adresatowi oraz Davidowi Leibingstonowi.

Alexander Ross informuje Arthura Forbesa o postępach w egzekwowaniu należności od dłużników we Lwowie, w tym o odebraniu części sumy od Salomona i zwłoce ze strony Mancka. Wyjaśnia także brak możliwości sprzedaży u miejscowego organisty oraz powody opóźnienia w odesłaniu zebranych pieniędzy.

Alexander Ross prosi bawiącego we Lwowie Arthura Forbesa o wsparcie Lourensa Birella w korzystnej sprzedaży partii starych win. Apeluje przy tym o dopilnowanie zadowalających cen, aby transakcja nie przyniosła mu zbyt dotkliwych strat.

W. Rosnowski zdaje relację ze sprzedaży miodu panu Majeranowskiemu oraz trudności napotkanych przy napełnianiu i uzupełnianiu beczek. Zapowiada, że po odebraniu należności i sfinalizowaniu transakcji niezwłocznie stawi się na usługi wojewody.

Wojciech Rosnowski składa wojewodzie wołyńskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu deklarację gotowości do posługi przed sejmikiem w Sądowej Wiszni. Informuje ponadto o pretensjach chorążego sanockiego, który ubolewa z powodu utraty przychylności adresata.

Wojciech Rosnowski potwierdza odebranie listownego polecenia od wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego. Zapewnia o posłuszeństwie i zapowiada osobiste stawiennictwo w Monasterzyskach w nadchodzącą niedzielę.

Rosnowski prosi Stanisława Jana Jabłonowskiego o przyspieszenie wydania z kancelarii formalnego przywileju na urząd podwojewodziego przemyskiego, na który został już ogłoszony. Wstawia się również za Żydami przemyskimi, prosząc o ochronę dla nich, oraz poleca wojewodzie sprawę swojego syna Mikołaja.

Rudolf Baron Rossbacher informuje Karola Raspa o wydaniu rozkazu natychmiastowego przyjęcia Karola Zaleskiego do 30. Batalionu Strzelców Polowych w charakterze elewa, z pominięciem standardowego terminu wcielenia. Do listu dołączono odesłany załącznik z wcześniejszej korespondencji.

Szef sztabu 6. Dywizji Wojskowej wydaje majorowi Józefowi Zaleskiemu zezwolenie na podróż z Besançon do Luxeuil w celu przywiezienia żony. Na odwrocie pisma sporządzono odręczne zestawienie drobnych wydatków gospodarczych.

Szwedzki sekretarz komisji wojennej Er. Roland dziękuje lwowskim deputowanym za zamiar obdarowania go turecką szablą podczas uiszczania kontrybucji w Rzeszowie. Autor ubolewa, że z powodu wyjazdu w góry minęła go okazja do osobistego spotkania i odwzajemnienia życzliwości.

Anthony Ernst Rosenau informuje Macieja Haydera o rozmowach w sprawie spłaty długu i wykupienia zastawów we Lwowie oraz o pogłoskach dotyczących wstąpienia doktora Wielcka do stanu duchownego. Zapewnia adresata o synowskim oddaniu, prosząc o dalsze ojcowskie poparcie i przekazując pozdrowienia dla rodziny.

Florian Rozwadowski informuje magistrat Lwowa o nakłonieniu doktora Kopińskiego do wstrzymania oficjalnych zawiadomień w sprawie komisji dotyczącej Malechowa. Radzi władzom miasta załatwienie sporu drogą prywatnego porozumienia, aby uniknąć strat dla miasta i w godny sposób odsunąć pierwszego komisarza.

Marianna Rożycka donosi mężowi o przebytej ciężkiej chorobie, dokuczliwym chłodzie, braku opału oraz odmowie wydania płótna. Opisuje także opłakany, zrujnowany stan rezydencji i prosi małżonka o rychły powrót do domu.

Michał Rożycki uskarża się wojewodzie wołyńskiemu na podstarościego mościskiego i jego żonę, zarzucając im odmawianie drewna opałowego, niszczenie budynków oraz prześladowanie jego małżonki. Prosi adresata o pisemną dyscyplinującą interwencję wobec urzędnika.

Jan Różycki wstawia się u lwowskiego rajcy Macieja Heydego za osieroconymi braćmi Chrzanowiczami, prosząc o pomyślne załatwienie ich sprawy. Zapewnia przy tym adresata o swojej wdzięczności i gotowości do wyświadczenia mu przysługi.

John Ritchie donosi Arthurowi Forbesowi o rozmowie z panem Gordonem, który oświadczył, że ureguluje należność dopiero na jarmarku w Sokalu. Nadawca przekazuje pozdrowienia i zapowiada rychłą podróż do Wielkopolski.

Aleksander Stanisław Rykowski zwraca się do Franciszka Głogowskiego z prośbą o dane proboszcza sieciechowskiego i pomoc w nawiązaniu kontaktu z tamtejszym opactwem. Wyjaśnia, że z powodu braku odpowiedzi od sieciechowskiego przeora wolałby przekazać swoje pismo za pośrednictwem adresata.

Sebastian Fabii Rybczyński donosi władzom Lwowa o skutecznym odparciu żądań udziału w pospolitym ruszeniu w Warszawie dzięki królewskiemu przywilejowi zwalniającemu oraz przesyła pomocny rejestr na obronę praw miasta. Podkreśla przy tym, że ewentualne roszczenia szlachty wobec Lwowa nie podlegają lokalnemu sądownictwu, lecz wyłącznie sądowi wojskowemu.

Sebastian Rybczyński prosi prezydenta i magistrat Lwowa o zaspokojenie roszczeń finansowych pana Hrebenki za jego udział w poselstwie do Warszawy. Informuje, że odwiódł go od wytaczania procesu, i apeluje o ugodowe rozliczenie wydatków, aby zapobiec niepotrzebnym kosztom sądowniczym.

Sebastian Rybczyński informuje władze Lwowa o zablokowaniu zabiegów tamtejszych Żydów o szkodliwy przywilej oraz o wstrzymaniu pieczętowania praw dla nacji ruskiej. Odradza również przedwczesne wysyłanie miejskich deputatów do Warszawy z powodu odległego terminu rozpatrzenia sprawy w rejestrze sądowym.