Katalog źródeł

K. Meetlantowa przesyła Arturowi Forbesowi zegar, prosząc o rzetelne rozliczenie należności za wino bez krzywdzenia żadnej ze stron. Apeluje także o cierpliwość i powstrzymanie się od zbytniego ponaglania.

K. Maitlandowa prosi Artura Forbesa o uregulowanie jej rachunków z panem Gładyszowicem oraz o ponowne przedstawienie do akceptacji weksla we Lwowie. Przesyła również życzenia noworoczne dla adresata i pana Roberta.

Król Jan Kazimierz zatwierdza akt starosty lwowskiego Jana Mniszka potwierdzający zapis testamentowy mieszczanina Semena Onufrijowicza, który ofiarował folwark na Podzamczu we Lwowie na budowę cerkwi, monasteru św. Jana Ewangelisty oraz drukarni. Dokument zwalnia planowaną fundację z podatków i jurysdykcji miejskiej oraz powierza jej zarząd bazylianom pod zwierzchnictwem ojca Symeona Siemionowicza.

Robert Maitland donosi Arthurowi Forbesowi o deklaracji Żyda Oszera w kwestii spłaty 150 talarów na dzień św. Jakuba oraz o poprawie jego stanu zdrowia. Zapowiada również podjęcie rozmów z drugim dłużnikiem, Moszkiem, zaraz po jego powrocie z jarmarków.

Robert Maitland informuje krakowskiego kupca Arthura Forbesa o postępach w egzekwowaniu należności od dłużników, Mośka oraz schorowanego Aszera. Zapowiada przekazanie kolejnych wieści o spłatach przy okazji najbliższej poczty.

Robert Maitland powiadamia Arthura Forbesa o narodzinach syna, na którego ojca chrzestnego zamierzał go poprosić. Ponieważ jednak Forbes z powodu jarmarku i interesów nie może przybyć osobiście, autor postanawia wybrać w jego miejsce kogoś innego.

Robert Maitland pisze do Arthura Forbesa w imieniu rzeszowskiego gospodarza z zapytaniem, czy ten zamierza wynająć sklep i magazyn na czas nadchodzącego jarmarku. Właściciel oczekuje pilnej odpowiedzi, gdyż w razie odmowy ma innych chętnych najemców.

Biskup przemyski Antoni Winnicki eryguje i zatwierdza bractwo młodzieńcze (parobackie) przy cerkwi św. Mikołaja w Starym Samborze. Dokument nakazuje członkom bractwa trwanie w miłości chrześcijańskiej, pobożności i posłuszeństwie władzy cerkiewnej pod groźbą klątwy kościelnej.

J. Maitland informuje wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o dostępności tkanin, szpalerów i koni przed nadchodzącym jarmarkiem w Jarosławiu oraz o zjeździe szlachty na sejmik. Donosi również o doręczeniu korespondencji panu Huszowi i przesyła pozdrowienia dla wojewodziny.

Król Jan Kazimierz w uznaniu wierności i ofiarności Lwowa podczas wojen zrównuje miasto oraz jego obywateli w prawach, wolnościach i przywilejach szlacheckich z Krakowem i Wilnem. Mieszczanie lwowscy otrzymują prawo udziału w elekcjach królewskich, obecności na sejmach oraz swobodnego nabywania i posiadania dóbr ziemskich.

John Maitland potwierdza odbiór korespondencji od Arthora Forbesa oraz informuje o wysłaniu beczki furmanem i braku zapłaty od niedysponowanego doktora Krawza. Kwestię pieniędzy do zapłaty w Gdańsku autor odkłada do wiadomości przekazanych z następną pocztą.

John Maitland dziękuje za propozycję wsparcia finansowego, lecz z uwagi na niepewną koniunkturę, drożyznę transportu i wysokie cła woli powstrzymać się od ryzykownych inwestycji. Proponuje przyjęcie oferowanych skór do swojej izby w Jarosławiu i uzgodnienie ostatecznych warunków transakcji podczas bezpośredniego spotkania.

Jan Metlant potwierdza Robertowi Forbesowi odebranie listu oraz przysłanych zegarów, dziękując za możliwość ich obejrzenia. Deklaruje zwrot wszelkich wyłożonych kosztów panu Turowi i wyraża chęć dalszego prowadzenia korespondencji.

John Maitland pyta Arthora Forbesa o najniższą cenę za fasę kos z pochwami dla zainteresowanego nabywcy i deklaruje pokrycie należności. Informuje również o przekazaniu załączonego listu do Tomaszewskiego w Bąkowicach pod Przemyślem.

John Maitland informuje Arthora Forbesa o bieżących cenach sprzedaży kos na rynku. Oferuje zatrzymanie jednej beczki towaru i zapłatę za nią na jarmarku w Jarosławiu.

John Maitland informuje Arthura Forbesa o sprawach bieżących przed jarmarkiem w Jarosławiu, w tym o wykonaniu skrzyni, wynajmie kwater oraz postępowaniu szwagra Jaroszowicza wobec wierzycieli. Przekazuje również wieści od faktora o przekazaniu funduszy na kwotę 1050 florenów.

John Maitland przesyła Arthurowi Forbesowi listy ze Stanisławowa, Lwowa oraz Gdańska, przekazując pozdrowienia od rodziny i znajomych. W dopisku prosi także w imieniu żony o zakup korczyka krakowskiej kaszy, obiecując zwrot poniesionych kosztów.

John Maitland informuje Arthura Forbesa o przyczynach opóźnienia swego wyjazdu z Jarosławia oraz przesyła odpowiedź od pana Warnera. Oferuje mu także zakup klejnotu za tysiąc talarów z możliwością odroczenia płatności do pierwszego kwietnia.

John Maitland informuje Arthura Forbesa o wysłaniu polecenia przekazania koszy w Mościskach oraz o trudnościach z odzyskaniem należności od furmanów. Załącza pismo wyjaśniające cel transportu i zaznacza brak dalszych gwarancji co do podróży wozów.

Król Jan Kazimierz potwierdza dawne przywileje cechu krawców we Lwowie oraz zakazuje Żydom, kramarzom i kuśnierzom nieuprawnionego szycia i sprzedaży odzieży oraz czapek wełnianych pod rygorem konfiskaty towarów. Władca nakazuje władzom miejskim bezwzględne egzekwowanie cechowego monopolu krawieckiego.

Porucznik Medzycki relacjonuje wojewodzie przeprowadzenie tajnego śledztwa oraz kwestię asygnacji na rekrutów, która ma zostać wydana na św. Marcina. Informuje także o przekazaniu komendantowi funduszy oraz o prośbie kasztelana bełskiego dotyczącej pominięcia jego oficerów przy podziale pieniędzy.

Porucznik M. Medzycki informuje wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o planowanym spotkaniu z kasztelanicem przemyskim oraz o trudnościach z kwaterunkiem żołnierzy w Odyńcach i Woli. Donosi również o przyjęciu dwóch nowych rekrutów do regimentu pieszego i wypłaceniu im żołdu.

M. Medzycki skarży się Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu na ataki adwersarzy, wstrzymanie żołdu oraz zniewagę ze strony majora, odrzucając zarzuty o podburzanie bojarów. Zapewnia o dbałości o powierzone dobra i prosi o zwolnienie z urzędu po rozliczeniu się z rachunków.

Król Jan Kazimierz potwierdza Piotrowi Pilewiczowi i jego trzem synom prawo dożywotniego posiadania łanu wybranieckiego we wsi Hubice w starostwie drohobyckim, zwalniając ich od ciężarów wojskowych. W zamian posiadacze łanu zobowiązani są do wystawiania należycie uzbrojonego piechura wybranieckiego na każdą wyprawę wojenną.

Marek Matczyński informuje władze Lwowa o rychłym przyjeździe Jana III Sobieskiego i planowanym pobycie monarchy w miejskim pałacu. Zaleca pilne uprzątnięcie nieczystości z Rynku, ulic i traktu od Żółkwi, aby brud nie wzbudził wstrętu u monarchy.

Marek Matczyński informuje magistrat lwowski o wniesieniu do króla sprawy majątku po zmarłym beztestamentowo Teodorze Bryszyanicu z powołaniem się na miejskie przywileje dotyczące funduszy na fortyfikacje. Zapewnia jednocześnie o przychylności monarchy i jego woli poszanowania obowiązującego prawa.

Wojewoda bełski Marek Matczyński wstawia się u władz Lwowa za sługą królewskim Tomaszem Gordonem, prosząc o mianowanie go na urząd ławnika. Zwraca się o uczynienie jednorazowego wyjątku i przyjęcie kandydata z pominięciem wymaganego zasiadania w kolegium czterdziestu mężów.

Wojewoda ruski Marek Matczyński odnosi się do kwestii naprawy dróg miejskich, zalecając czasowe oszczędzenie przemęczonego inwentarza poddanych po pracach wiosennych, oraz komentuje zarzuty wobec rotmistrza Truszkiewicza. Prosi ponadto władze miejskie o nakłonienie furmanów z dóbr miejskich do odpłatnego nawiezienia kamieni do jego posiadłości.

Wojewoda ruski Marek Matczyński interweniuje u władz Lwowa w imieniu Żyda Samuela, który poskarżył się królowi na opieszałość magistratu w egzekwowaniu wyroku w sprawie niespłaconego długu. Wzywa radnych do bezstronnego wymierzenia sprawiedliwości i odebrania od pozwanych przewidzianej wyrokiem przysięgi.

Wojewoda ruski Marek Matczyński informuje magistrat lwowski o niemożności pozyskania środków ze skarbu publicznego na potrzeby miasta z powodu wyczerpania funduszy Rzeczypospolitej. Zaleca mieszczanom lwowskim, aby polegali na własnych siłach i sami zatroszczyli się o obronę oraz bezpieczeństwo Lwowa.

Wojewoda ruski Marek Matczyński odpowiada na skargi władz Lwowa po pożarze przedmieść, odnosząc się do napaści pana Łowickiego na żołnierzy oraz podejrzanej działalności Tatarów wykupujących jeńców. Zapowiada także interwencję administratora starostwa żółkiewskiego w sprawie nadużyć osób podlegających jurysdykcji królewskiej.

Arcybiskup lwowski Jan Tarnowski zatwierdza fundację sędziego ziemskiego halickiego Stanisława z Głowna Głowińskiego, erygując prałaturę kantora oraz kanonikat Głowińskiego przy katedrze metropolitalnej we Lwowie. Nowe beneficja zostają uposażone dobrami wsi Młyniszcze i Zabłotowce w ziemi żydaczowskiej wraz z określeniem obowiązków liturgicznych i prawa patronatu.

Jan Matejko dziękuje za zaszczytną propozycję zamieszkania u greckokatolickiego metropolity podczas wizyty we Lwowie, lecz ze względu na zły stan zdrowia i konieczność opieki ze strony dzieci rezygnuje z gościny. Zapowiada jednocześnie swój przyjazd do miasta w najbliższy wtorek.

Arcybiskup lwowski Mikołaj Krosnowski eryguje przy katedrze lwowskiej nową kanonię ponadliczbową („od stołu”), łącząc ją prowizorycznie z prepozyturą Bractwa Najświętszego Sakramentu. Akt wystawiony w 1650 roku został zatwierdzony przez kapitułę metropolitalną w 1651 roku.

Arcybiskup lwowski Jan Tarnowski potwierdza i aprobuje darowiznę sumy sześciu tysięcy złotych polskich, zapisaną przez władze miasta Lwowa z majątku zmarłego rajcy Macieja Hejdera na rzecz Bractwa Najświętszego Ciała Chrystusa przy katedrze lwowskiej.

Przeor krakowskich karmelitów interweniuje u władz Lwowa z prośbą o zaniechanie wrogich działań i uwięzienia zakonników dążących do osiedlenia się w mieście. Tłumaczy zwłokę prowincjała obowiązkami wizytacyjnymi, powołuje się na dawną przychylność przodków rajców oraz przestrzega przed karami kościelnymi za blokowanie fundacji klasztornych.

Arcybiskup lwowski Jan Tarnowski zatwierdza fundację Aleksandra Zborowskiego i kanonicznie eryguje kościół oraz klasztor św. Marcina karmelitów dawnej obserwancji wraz ze szpitalem dla chorych żołnierzy szlacheckich na Przedmieściu Krakowskim we Lwowie. Zabezpiecza przy tym dochody i uposażenie zakonu oraz nienaruszalność praw miejscowej parafii.

Jan Massari informuje przebywającego w Warszawie Marcina Rozwajera o sprawach majątkowych po zmarłym Kampianie. Prosi go także o interwencję u kanclerza koronnego w celu odroczenia wyroku w sporze o zapłatę za sukno na pogrzeb Prokopa Sieniawskiego.

Król Jan Kazimierz zatwierdza wewnętrzną ordynację kolegium ławników lwowskich, normującą ich obowiązki sądownicze, obrzędowe, zarząd wspólną puszką oraz dyscyplinę członków pod rygorem kar pieniężnych i utraty prawa do awansu do rady miejskiej.

Stanisław Karol Masalski prosi Marcina Anczewskiego o wstawiennictwo u władz Lwowa w sprawie wypłaty obiecanych 300 złotych, których posłowie lwowscy nie przekazali mu w Warszawie. Wyjaśnia, że przez brak tych funduszy nie zdołał uregulować własnych zobowiązań, i zapowiada przysłanie posłańca po odbiór należności.

Kapituła metropolitalna lwowska zawiera porozumienie z lwowskim cechem rzeźników, przyznając mu wyłączne prawo do handlu mięsem w jatkach na gruntach kapitulnych przy kościele św. Jana na Przedmieściu Krakowskim. W zamian cech zobowiązuje się do przestrzegania porządku cechowego, eliminowania partaczy oraz przyjmowania w swe szeregi wykwalifikowanych rzemieślników z tamtejszej jurysdykcji duchownej.

Thomas Marshall informuje kupca Arthura Forbesa o zrealizowaniu zamówienia na suknię, pas oraz naprawę miecza, które wysyła przez pośredników do Lwowa. Do listu dołącza także zestawienie wydatków i rozliczenie zaliczki.

Thomas Marshall potwierdza Arthurowi Forbesowi odbiór należności i przedstawia rozliczenie za przesłaną paczkę z tkaninami. Dziękuje za uregulowanie płatności i wyraża nadzieję na bardziej zyskowne transakcje podczas kolejnego jarmarku.

Tekst zawiera zestawienie tradycyjnych łacińskich aforyzmów i przysłów dotyczących życiowej mądrości, przezorności oraz wolności. Został spisany i podpisany przez Alexandra Marschalla 3 kwietnia 1687 roku.

Krótki wpis o charakterze dewocyjnym autorstwa Alexandra Marschalla. Zawiera refleksję na temat zachowania czystego sumienia, unikania doczesnych trosk oraz pokładania nadziei wyłącznie w Bogu.

Król Jan Kazimierz, w uznaniu zasług wojennych m.in. pod Zbarażem i Iwanogrodem, potwierdza wolności wybranickie sołtysowi Hryćkowi Popowiczowi ze wsi Zniesienie. Zwalnia go także z wszelkich robocizn, opłat i ciężarów na rzecz króla oraz dzierżawców starostwa lwowskiego.

Rektor Akademii Krakowskiej Antoni Marciszowski odwołuje ze Lwowa bakałarza Leydmana, który popadł w konflikt z arcybiskupem, i prosi magistrat lwowski o podjęcie decyzji w sprawie obsady stanowiska rektora szkoły katedralnej. Dziękuje także za wsparcie w procesie prawnym oraz wspomina o planach nuncjusza apostolskiego dotyczących reedycji dzieł lwowianina Szymona Szymonowica.

Prowincjał dominikanów Jacek Terrarius upoważnia przeora Jacka Rzeczkowskiego do erygowania i objęcia opieką bractwa różańcowego przy kościele w Zubrzy w archidiecezji lwowskiej. Dokument zawiera późniejsze zatwierdzenia arcybiskupów lwowskich Konstantego Lipskiego z 1687 roku oraz Jana Skarbka z 1724 roku.

Stanisław Stefan Marcinowski odpowiada na pismo swojego gospodarza Jana Szraibera nakazujące mu wyprowadzkę z zajmowanego lokalu. Zapewnia o gotowości ustąpienia z domu, zastrzega jednak, że z ważnych przyczyn nie może tego zrobić od razu, i proponuje spotkanie w celu osobistego omówienia sprawy.

Papież Innocenty X informuje duchowieństwo i lud diecezji lwowskiej o wyniesieniu Jana Tarnowskiego na urząd arcybiskupa metropolity po śmierci poprzednika. Nakazuje wiernym poddanie się jego władzy pasterskiej oraz okazywanie mu synowskiego szacunku i posłuszeństwa.