Katalog źródeł

Rektor Jan Lukini przedstawia i rekomenduje magistratowi Lwowa nowego dyrektora lwowskiej kolonii akademickiej, ks. Wawrzyńca Opejdowicza, prosząc o opiekę nad nim oraz o refundację kosztów jego podróży wyłożonych ze skarbu uniwersyteckiego.

Antoni, syn Mikołaja de Quando, sprzedaje Jakubowi Gleriusowi działkę ziemi ornej w Santo Stefano na pokrycie 200 lirów długu. Umowa przewiduje sześcioletni termin na wykup nieruchomości pod warunkiem regularnego uiszczania rocznego czynszu.

Prymas Maciej Łubieński, reagując na skargę rajców lwowskich, apeluje do sędziów kapturowych powiatu lwowskiego o zaniechanie nakładania wysokich kar na mieszczan lwowskich. Podkreśla, że w obliczu trwającego powstania Chmielnickiego Lwów jest kluczowym schronieniem dla szlachty, a dalszy ucisk miast ściągnie na Rzeczpospolitą kolejny gniew Boży.

Król Władysław IV Waza zatwierdza listy ochronne wystawione przez hetmana Stanisława Koniecpolskiego, kanclerza Tomasza Zamoyskiego i wojewodę Janusza Tyszkiewicza dla ormiańskiego kapłana Krzysztofa Głuszkowicza. Ponadto monarcha przyjmuje go w poczet królewskich serwitorów, nadając mu swobody handlowe oraz wyłączenie spod jurysdykcji miejskiej.

Arcybiskup lwowski Władysław Łubieński informuje magistrat Lwowa o przyspieszeniu daty swojego ingresu do katedry na 3 sierpnia 1758 roku zgodnie z wolą króla. Zwraca się do władz miejskich o przygotowanie odpowiedniej asysty i dogodnego przejścia na trasie uroczystości.

Arcybiskup lwowski Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za wyrazy życzliwości skierowane do niego jako pasterza. Zapewnia o modlitwie do nowo narodzonego Chrystusa o pomyślność dla władz i całego miasta oraz przesyła pasterskie błogosławieństwo.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje władzom Lwowa za gratulacje z okazji objęcia godności prymasowskiej oraz za życzenia wielkanocne, ubolewając, że sprawy publiczne nie pozwalają mu pożegnać się osobiście. W dopisku zapowiada podjęcie działań na mocy papieskiej komisji w sprawie obniżenia kościelnych czynszów ciążących na mieście.

Prymas Władysław Łubieński informuje magistrat lwowski o objęciu godności prymasowskiej oraz zdaniu zarządu archidiecezją kapitułę, zapewniając o swojej pamięci i życzliwości dla miasta. Donosi także o wyznaczeniu komisarzy do spraw zrujnowanych lwowskich kamienic oraz modli się o godnego następcę na stolicy metropolitalnej.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. W odpowiedzi odwzajemnia życzenia pomyślności i Bożego błogosławieństwa dla władz oraz wszystkich mieszkańców miasta.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Nowego Roku. Odwzajemnia życzenia, prosząc Boga o pomyślność i błogosławieństwo dla magistratu oraz wszystkich mieszkańców miasta.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskiego. W odpowiedzi przesyła włodarzom i całemu miastu wielkanocne błogosławieństwo oraz życzenia pomyślności i zdrowia.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Nowego Roku. Odwzajemnia życzenia, prosząc Boga o liczne błogosławieństwa dla adresatów.

Prymas Władysław Łubieński odmawia władzom Lwowa wstawiennictwa u Stolicy Apostolskiej w ich sporze z arcybiskupem lwowskim. Podkreśla, że nie wypada mu ingerować w sprawy obcej diecezji, i gani mieszczan za sprzeciwianie się zarządzeniom ich ordynariusza.

Prymas Władysław Łubieński potwierdza odbiór listu z 17 czerwca 1762 roku i dziękuje urzędnikowi Głowackiemu za nadesłanie paktów wraz z remanifestem miasta Lwowa.

Prymas Władysław Łubieński zwraca się do władz miasta Lwowa z prośbą o podpisanie prezenty na probostwo lwowskie dla kanclerza księdza Rzewuskiego. Podkreśla przy tym zasługi duchownego oraz powagę jego wpływowej rodziny.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi miasta Lwowa za przesłane powinszowania noworoczne. W odpowiedzi przesyła rajcom życzenia zdrowia i wszelkiej pomyślności na nadchodzący rok.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi Lwowa za żal i wierność okazane po śmierci króla Augusta III. Zapewnia mieszczan o swojej opiece nad ich prerogatywami, bezpieczeństwem i swobodami w czasie bezkrólewia.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi miasta Lwowa za przesłane życzenia noworoczne. W odpowiedzi przekazuje wzajemne powinszowania pomyślności, zdrowia oraz zapewnia o swojej nieustannej życzliwości.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia. W odpowiedzi składa magistratowi powinszowania pomyślności i wszelkiego powodzenia na Nowy Rok.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane z okazji Nowego Roku powinszowania. W odpowiedzi przesyła magistratowi i miastu życzenia pomyślności i wieloletniego powodzenia.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania. W odpowiedzi przesyła rajcom wzajemne życzenia pomyślności oraz błogosławieństwa na nowo rozpoczęty rok.

Arcybiskup lwowski Władysław Łubieński informuje magistrat Lwowa o zmianie terminu swojego ingresu do katedry na 3 sierpnia 1758 roku, zgodnie z wolą króla. Prosi władze miejskie o przygotowanie uroczystości oraz zapewnienie dogodnego i godnego przejścia do świątyni.

Arcybiskup lwowski Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za wyrazy życzliwości skierowane do niego jako pasterza. Przesyła pasterskie błogosławieństwo oraz życzenia obfitych łask od nowo narodzonego Chrystusa dla magistratu i całego miasta.

Arcybiskup lwowski i nominat na prymasa Władysław Łubieński dziękuje władzom Lwowa za gratulacje z okazji awansu i życzenia wielkanocne, żałując niemożności osobistego pożegnania. Zapowiada także wydanie komisji mającej na celu umiarkowanie miejskich czynszów kościelnych zgodnie z dyspozycją z Rzymu.

Prymas Władysław Łubieński żegna się z magistratem Lwowa w związku z objęciem godności prymasowskiej, zapewniając o swej niesłabnącej życzliwości dla miasta. Informuje o przekazaniu rządów archidiecezją prałatom katedralnym, wyznaczeniu komisarzy do spraw zrujnowanych kamienic oraz modlitwie o godnego następcę na stolicy metropolitalnej.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. Odwzajemnia życzenia pomyślności i Bożego błogosławieństwa dla rajców oraz wszystkich mieszkańców miasta.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje magistratowi i mieszkańcom Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Nowego Roku. Odwzajemnia życzenia pomyślności i zapewnia o swojej stałej życzliwości.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane życzenia z okazji Zmartwychwstania Pańskiego. Odwzajemnia się modlitwą o pomyślność miasta, zdrowie rajców oraz udziela im arcykasterskiego błogosławieństwa.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. W odpowiedzi przesyła im wzajemne życzenia pomyślności i obfitych łask Bożych.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński odmawia władzom Lwowa wstawiennictwa w Rzymie w ich sporze z arcybiskupem lwowskim, zaznaczając, że nie zamierza ingerować w sprawy obcej diecezji. Gani rajców za sprzeciwianie się rozporządzeniom miejscowego pasterza i odsyła ich do właściwych instancji kościelnych.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński potwierdza odbiór listu datowanego na 17 czerwca 1762 roku. Dziękuje adresatowi za nadesłane wraz z nim dokumenty w postaci paktów oraz remanifestu miasta Lwowa.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński prosi magistrat lwowski o podpisanie prezenty na probostwo lwowskie dla kanclerza księdza Rzewuskiego po awansie tamtejszego sufragana. Wskazuje przy tym na zasługi kandydata oraz powiązania z wpływowymi krewnymi: hetmanem polnym koronnym i wojewodą podolskim.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Nowego Roku. Odwzajemnia się życzeniami zdrowia, szczęścia i pomyślności na nadchodzący czas.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi Lwowa za żal po śmierci króla Augusta III i wzywa do pokornego przyjęcia wyroków boskich. Zapewnia jednocześnie miasto o swojej opiece oraz staraniach na rzecz zachowania jego praw i swobód w okresie bezkrólewia.

Prymas Władysław Aleksander Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. Odwzajemnia życzenia pomyślności i zdrowia oraz zapewnia adresatów o swojej stałej życzliwości.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi miasta Lwowa za nadesłane życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia. W odpowiedzi przesyła władzom miejskim powinszowania wszelkiej pomyślności i szczęścia w nowym roku.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje magistratowi miasta Lwowa za nadesłane życzenia noworoczne. W odpowiedzi odwzajemnia się wyrazami wdzięczności oraz życzeniami pomyślności i nieustannego powodzenia dla miasta na nadchodzące lata.

Prymas Władysław Łubieński dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. W odpowiedzi przesyła magistratowi życzenia obfitego Bożego błogosławieństwa i pomyślności w nowym roku.

Król Władysław IV wydaje autentyczny wypis dekretu z 1634 roku w sporze pomiędzy lwowskim magistratem a reprezentującym pospólstwo Kolegium Czterdziestu Mężów. Sprawa dotyczyła zaniechania składania sprawozdań finansowych z dochodów i wydatków miejskich oraz zaniedbania naprawy murów obronnych.

Stanisław Łubieniecki pisze do pisarza lwowskiego Wojciecha Zimnickiego o rozbieżnościach z archidiakonem co do wyglądu pokojów oraz prosi o dokładne spisanie potrzeb mularzy pracujących na budowie.

Stanisław Łubieniecki informuje Wojciecha Zimnickiego o przesłaniu pieniędzy (2000 zł) oraz zamówieniach na francuskie szkło i meble ze stolarni z herbem arcybiskupa (Baranek / Junosza), żądając również przesłania szczegółowych wymiarów budowanego pałacu (okien, drzwi, pieców, schodów).

Książę Władysław Dominik na Ostrogu i Zasławiu zatwierdza statut oraz artykuły porządkowe wspólnego cechu szewców i garbarzy w Stepaniu. Dokument reguluje funkcjonowanie bractwa rzemieślniczego, kary finansowe oraz sprawy cechowe rozstrzygane w ratuszu.

Michał Łoś, cześnik lwowski, prosi nienazwanego z nazwiska adresata o interwencję u magistratu lwowskiego, który wstrzymuje budowę spichlerza na terenie jego dworku za Bramą Halicką w sporze o granicę i parkan z sąsiadem, Ormianinem Stefanem.

Kasztelan lwowski Michał Łoś zwraca się do magistratu Lwowa z prośbą o ścisłe wykonanie dekretu sądu asesorskiego koronnego na korzyść stolnika inflanckiego Morońskiego, zgodnie z zaleceniem kanclerza koronnego.

Król Władysław IV zezwala mieszkańcom Przedmieścia Halickiego we Lwowie na usypanie wałów i wzniesienie szańców według projektu Jana Bletnera oraz określa zasady nadzoru i finansowania prac. Na cel ten przeznacza dobra kadukowe, zezwala na wolny war piwa i miodu oraz zobowiązuje szlachtę i duchownych posiadających posesje na przedmieściu do udziału w kosztach budowy.

Dziekan i prezes kapituły katedralnej lwowskiej Marcin Jan Łosowski zwraca się do magistratu Lwowa o obsadzenie wakującego po śmierci ks. Wileńskiego beneficjum prepozyta Bractwa Bożego Ciała. Prosi, aby wybrano duchownego stale rezydującego na miejscu we Lwowie i wolnego od innych obowiązków duszpasterskich, który osobiście dopilnuje licznych nabożeństw katedralnych.

Dokument poświadcza przyjęcie Mikołaja Bajdułowicza, Ormianina rodem z Suczawy, do prawa miejskiego Lwowa po złożeniu przysięgi wierności królowi i miastu. Rajcy miejscy zwracają się do urzędników celnych o respektowanie jego statusu mieszczańskiego oraz o zwolnienie go wraz z towarami ze wszelkich ceł, myt i opłat.

Jerzy Łączyński, podkomorzy lwowski, dziękuje władzom miasta Lwowa za życzenia przekazane przez p. Czechuckiego oraz zaleca pilne sfinalizowanie kontraktu na podatek szelężny (przeznaczony na remont podupadłych lwowskich kamienic) w porozumieniu z komisarzem ziemi przed jego wyjazdem na komisję do Radomia.

Król Władysław IV potwierdza mieszkańcom podlwowskiego Biłohorszcza dawne prawa, nadania magistratu oraz dekret Zygmunta Augusta z 1559 roku gwarantujący spokojne posiadanie łanów. Dokument określa jednocześnie ich stałe powinności na rzecz miasta: opłacanie dawnych czynszów do lonherii, obowiązek jednodniowego szarwarku w miesiącu oraz ponoszenie ciężarów wojskowych.