Katalog źródeł

Szczęsny Czacki krytykuje opieszałość lwowskiego sądu i napomina władze miejskie w kwestii procedowania sprawy przeciwko panu Soldadiniemu. Zaleca włączenie kwestii najścia na dom prezydenta do pytań śledczych bądź przywrócenie pozwanego do urzędu na czas oczekiwania na rozpatrzenie apelacji.

Szczęsny Czacki przesyła magistratowi lwowskiemu trzy blankiety w celu spisania i rozesłania zawiadomień o odroczeniu komisji do 1 czerwca 1761 roku z powodu zbliżającego się sejmu i innych spraw. Nakazuje sporządzić pisma u księdza Awedyka dla posesorów oraz Żydów miejskich i przedmiejskich, wyjaśniając zarazem, że osobne odroczenie dla samego magistratu nie jest konieczne.

Szczęsny Czacki zmienia wcześniejsze polecenie i prosi władze Lwowa o jak najszybsze samodzielne wypełnienie oraz rozesłanie blankietów dotyczących odroczenia komisji. Powodem tej zmiany jest przedłużający się pobyt księdza Awedyka w Porycku.

Szczęsny Czacki informuje władze Lwowa o odebraniu ich listu w Końskich oraz o wstawiennictwie u kanclerza wielkiego koronnego i arcybiskupa lwowskiego w kwestii prawa patronatu przy kościele Świętego Ducha. Odradza również wysyłanie miejskich delegatów na radę senatu z powodu braku pewności co do jej zwołania.

Szczęsny Czacki ponawia prośbę do prezydenta i magistratu Lwowa o zawarcie trzyletniego kontraktu arendownego na Malechów z wicesgerentem lwowskim Wójcickim. Zwraca się o zwołanie narady, wyznaczenie deputatów do spisania umowy oraz sfinalizowanie sprawy jeszcze podczas jego pobytu w mieście.

Szczęsny Czacki z żalem informuje magistrat Lwowa o zaniechaniu dalszych starań i odmowie przesłania prolongaty z powodu doznanej niewdzięczności oraz niezadowolenia ze strony władz miejskich. Wyraża nadzieję, że miasto znajdzie innego, skuteczniejszego orędownika swoich spraw.

Szczęsny Czacki dziękuje władzom Lwowa za życzenia wielkanocne i składa wzajemne powinszowania pomyślności oraz zdrowia. Deklaruje również swoje pełne poparcie i pomoc dla delegatów miasta wysłanych na zbliżający się sejm konwokacyjny w Warszawie.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, dziękuje władzom miasta Lwowa za pamięć oraz życzliwość i odwzajemnia się noworocznymi życzeniami zdrowia oraz pomyślności. Zapewnia przy tym magistrat o swojej stałej przyjaźni i gotowości do niesienia pomocy.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania wielkanocne. W odpowiedzi składa magistratowi oraz całemu miastu wzajemne życzenia pomyślności i oddalenia wszelkich przeciwności.

Podczaszy wielki koronny Szczęsny Czacki zwraca się do władz Lwowa o przyspieszenie postępowania sądowego jego syna i rodziny z książętami Jabłonowskimi. Domaga się orzeczenia niestawiennictwa strony przeciwnej z powodu uchybienia terminowi procesowemu.

Katarzyna Czacka wyraża radość ze szczęśliwego powrotu wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego i dziękuje za wyjednanie u króla listu przypowiedniego na szwadron dla jej syna. Tłumaczy, że stan zdrowia i obowiązki uniemożliwiły jej osobiste podziękowanie w Warszawie, po czym poleca siebie i dzieci dalszej opiece adresata.

Katarzyna Czacka tłumaczy niemożność przybycia do Lwowa sprawą trybunalską w Lublinie i prosi wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o interwencję w sprawie niewypłaconych przez Czygowskiego należności zmarłego męża. Dopytuje również o treść korespondencji od Baranowskiego oraz przesyła pozdrowienia od siebie i dzieci.

Katarzyna Czacka tłumaczy wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu powody opuszczenia Torczyna, w którym oczekiwała na adresata. Wyjaśnia, że pilny termin ugody majątkowej z biskupem chełmskim zmusza ją do wyjazdu na Polesie, gdzie prosi o kierowanie dalszej korespondencji.

Kanclerz wielki litewski Michał Fryderyk Czartoryski informuje magistrat Lwowa o podjętej interwencji u kanclerza wielkiego koronnego. Zapewnia władze miejskie o obietnicy czuwania nad nienaruszalnością ich praw i przywilejów.

Józef Czartoryski zwraca się do lwowskiego sędziego podwojewodzińskiego Kurenłowicza z prośbą o pomoc w wyegzekwowaniu długu za miody wzięte na kredyt przez matkę pani Kozłowskiej. W tej sprawie wysyła do Lwowa swojego arendarza wraz ze sługą.

Adam Kazimierz Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za nadesłane wyrazy przychylności i życzliwe oświadczenia. Zapewnia jednocześnie o swojej stałej gotowości do sprzyjania miastu i jego magistratowi.

Adam Czartoryski dziękuje prezydentowi i radzie miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji świąt Bożego Narodzenia. W odpowiedzi składa rajcom wzajemne życzenia wszelkiej pomyślności w Nowym Roku.

August Aleksander Czartoryski ostrzega prezydenta i magistrat Lwowa przed planowanym przez pospólstwo i studentów kolejnym napadem na Żydów. Nakazuje władzom miejskim zdyscyplinowanie cechów i natychmiastowe karanie buntowników pod groźbą pociągnięcia całego miasta do odpowiedzialności.

August Aleksander Czartoryski informuje władze Lwowa, że nakazał panu Korczyńskiemu zaprzestanie roszczeń dotyczących spornego gruntu miejskiego. Prosi jednocześnie o sprecyzowanie pozostałych zarzutów wobec Korczyńskiego, obiecując podjęcie sprawiedliwych kroków.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za życzliwe powinszowania nadesłane z okazji uroczystości. W odpowiedzi składa miastu i jego mieszkańcom życzenia pomyślności oraz długich lat życia.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania. W odpowiedzi przekazuje życzenia pomyślności dla stołecznego miasta oraz wszystkich jego mieszkańców.

Wojewoda ruski August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i życzliwość z okazji minionych świąt. Składa miastu oraz jego mieszkańcom życzenia niegasnącej sławy, pomyślności i wielu lat dostatku, deklarując swą stałą przychylność.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i składa im oraz mieszkańcom życzenia pomyślności w Nowym Roku. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej życzliwości i gotowości do przysług.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za okazywaną mu stale życzliwość. Przesyła jednocześnie życzenia pomyślności dla rajców oraz pomyślnego rozwoju i trwałego rozkwitu miasta.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i życzliwość okazaną z okazji świąt. Składa magistratowi oraz wszystkim mieszkańcom miasta powinszowania pomyślności i pomyślnego Nowego Roku, deklarując swą stałą gotowość do pomocy.

August Aleksander Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane życzenia noworoczne. W odpowiedzi składa życzenia pomyślności i długich lat życia dla całego miasta oraz jego mieszkańców.

August Aleksander Czartoryski odpowiada władzom Lwowa na skargi dotyczące podwojewodziego Skrzetuskiego, odrzucając zarzuty o bezprawne działania i stając w obronie jego honoru oraz przysługującej mu pensji. Informuje również, że podwojewodzi jest gotów dochodzić sprawiedliwości i satysfakcji na drodze prawnej za wniesiony przeciw niemu manifest.

August Aleksander Czartoryski rekomenduje władzom Lwowa cudzoziemca Karola Hampla, prosząc o przyjęcie go do prawa miejskiego. Apeluje również o przyznanie mu pierwszeństwa w uzyskaniu zgody na prowadzenie handlu i organizowanie redut.

August Aleksander Czartoryski informuje magistrat lwowski o niemożności przybycia podwojewodziego Skrzetuskiego w pierwotnym terminie z powodu ważnych okoliczności. Wyznacza nowy termin ustalenia taks na 24 października i prosi władze miejskie o dostosowanie się do tej zmiany.

August Aleksander Czartoryski nakazuje władzom Lwowa rozlokowanie garnizonu w obrębie miasta w domach chrześcijańskich i żydowskich. Jednocześnie zwalnia mieszczan z opłat na rzecz kapitana Kudelskiego, odmawiając jednak zwrotu spornej bramki zajętej przez artylerię.

August Aleksander Czartoryski dziękuje magistratowi Lwowa za nadesłane powinszowania na nadchodzący rok. W odpowiedzi składa władzom i wszystkim mieszkańcom miasta życzenia pomyślności oraz nieustannego rozwoju.

Wojewoda ziem ruskich August Czartoryski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Bożego Narodzenia. Odwzajemnia życzenia pomyślności w nowym roku dla całego miasta i jego mieszkańców oraz deklaruje swą nieustanną gotowość do pomocy.

Wojewoda ziem ruskich August Czartoryski przesyła władzom i mieszkańcom Lwowa podziękowania za pamięć oraz noworoczne życzenia pomyślności i dostatku. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej życzliwości i gotowości do przysług.

Wojewoda ziem ruskich August Czartoryski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i składa im oraz wszystkim mieszkańcom miasta pomyślne życzenia na rozpoczęty nowy rok. Zapewnia przy tym o swojej nieustannej i niezmiennej przychylności.

Mikołaj Czarnosz informuje Wojciecha Zimnickiego o ucieczce i nagannych postępkach jego syna Jana Augustyna w Zamościu, donosząc o ukaraniu chłopca i zamiarze dalszego czuwania nad jego edukacją. Wspomina także o zaległych opłatach za naukę, ćwiczeniach z kaligrafii oraz sprawach majątkowo-gospodarczych.

Andrzej Czarnołuski prosi Franciszka Głogowskiego o podzielenie się pewnymi informacjami o ruchach nieprzyjaciela, które adresat miał otrzymać od pana cześnika. Zwraca uwagę na ciągłe niebezpieczeństwo i brak wieści, deklarując dozgonną wdzięczność za odpowiedź.

Andrzej Czarnoluski zawiadamia o swoim odwrocie spowodowanym działaniami wojsk hetmańskich oraz pilnej potrzebie wyjazdu do Krystynopola. Zapowiada, że nie zabawi tam długo i niebawem przybędzie do adresata.

Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za gratulacje, zagrzewa mieszkańców do wytrwałej obrony przed wojskami Chmielnickiego oraz zapowiada nadejście posiłków sojuszniczych. Informuje również o przysłaniu stu żołnierzy piechoty pod dowództwem pana Podlewskiego i zapewnia o wstawiennictwie u szlachty w kwestii wypłaty miastu czopowego na cele obronne.

Stefan Czarniecki dziękuje rajcom miasta Lwowa za powinszowania z okazji szczęśliwego przybycia i triumfu nad wrogiem, przypisując sukces opiece boskiej oraz szczęściu króla. Zachęca mieszczan do modlitw dziękczynnych za ocalenie Lwowa i deklaruje swą życzliwość.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za powitalny list i ostrzega przed grożącym wiosną atakiem nieprzyjaciela na granice Rzeczypospolitej. Nakazuje pilne wzmocnienie miejskich fortyfikacji oraz radzi zwrócenie się do króla o przysłanie wykwalifikowanego inżyniera wojskowego.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki zwraca się do burmistrza i magistratu Lwowa o szybkie i sprawiedliwe rozstrzygnięcie sprawy porucznika Miczyńskiego. Żołnierz ów domaga się od wdowy po lwowskim mieszczaninie zwrotu pieniędzy i rzeczy pozostawionych w depozycie po wyprawie węgierskiej.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki wzywa burmistrza i magistrat lwowski do poszanowania dawnych przywilejów handlowych Żydów podlegających jego jurysdykcji. Podkreśla wagę handlu wschodniego oraz podatków uiszczanych przez nich na rzecz Rzeczypospolitej.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki wzywa burmistrza i rajców Lwowa do zaprzestania umniejszania i wstrzymywania należnych mu tradycyjnie dochodów wojewodzińskich. Z obozu pod Buskiem domaga się poszanowania swojego urzędu i nienaruszania praw przysługujących także jego następcom.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za gratulacje, zachęca do mężnego oporu wobec Chmielnickiego i zapewnia o nadchodzącej pomocy sojuszników monarchy. Informuje również o przysłaniu stuosobowego oddziału wyćwiczonej piechoty pod dowództwem pana Podlewskiego oraz o zabezpieczeniu miejskich dochodów z czopowego na cele obronne.

Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za gratulacje z okazji przybycia w te strony oraz odniesionego zwycięstwa nad wrogiem, przypisując ocalenie miasta Opatrzności Bożej i działaniom wojennym. Zachęca rajców do modlitw dziękczynnych i zapewnia o swojej wdzięczności oraz gotowości do dalszej przychylności.

Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za powitalny list po powrocie z wojennej wyprawy i składa im wzajemne życzenia. W obliczu zagrożenia ze strony nieprzyjaciół apeluje o pilne wzmocnienie fortyfikacji miasta oraz radzi zwrócić się do króla o przysłanie inżyniera wojskowego.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki wstawia się u burmistrza i magistratu Lwowa za porucznikiem swojej chorągwi, panem Mężyńskim, domagającym się zwrotu zdeponowanych w mieście rzeczy i łupów. Hetman apeluje o zaprzestanie przewlekania procesu i rychłe wydanie sprawiedliwego wyroku egzekucyjnego.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki apeluje do burmistrza i magistratu Lwowa o nieutrudnianie Żydom podległym jego jurysdykcji prowadzenia drobnego handlu. Podkreśla dawne zwyczaje, brak szkody dla innych oraz podatki i ciężary ponoszone przez Żydów na rzecz Rzeczypospolitej.

Wojewoda ruski Stefan Czarniecki upomina władze Lwowa za wstrzymywanie i próby pomniejszenia prowentów należnych mu z racji urzędu. Wzywa burmistrza i rajców do poszanowania jego autorytetu oraz praw jego następców, domagając się zmiany ich dotychczasowej postawy.

Podskarbi wielki koronny Jan Antoni Czapski prosi władze Lwowa o wydelegowanie do Warszawy na 1 września 1738 roku doświadczonego i bezstronnego kupca. Ma on wziąć udział w opracowaniu sprawiedliwego instruktarza celnego, który ukróci nadużycia w komorach celnych i przyczyni się do ożywienia handlu.