Katalog źródeł

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski gani syna Jana Stanisława za publiczne znieważenie referendarza koronnego Stanisława Szczuki i grożenie mu zablokowaniem indygenatu w Prusach. Ojciec załącza pełną żalu skargę pokrzywdzonego i nakazuje synowi opanowanie mściwości, dyskrecję oraz rychłe pojednanie się z referendarzem w Warszawie.

Przedstawiciel władz miejskich Lwowa odpowiada chorążemu lwowskiemu Bielskiemu na żądanie uwięzienia i wychłostania kupca Anastazego. Odmawia wykonania natychmiastowej kary bez wcześniejszego śledztwa, powołując się na prawo miejskie i zasadę zakazu więzienia bez prawomocnego wyroku.

Cesarska Misja Rosyjska w Rzymie przekazuje Konsulatowi w Brodach kopię odpowiedzi toskańskiego ministra spraw zagranicznych w sprawie zmarłego muzyka Antonia Dall'Oca. Wyjaśniono, że artysta cały majątek zapisał zmarłej już w biedzie Katarzynie Wörster, przez co roszczenia spadkowe pani Masłowskiej są bezprzedmiotowe.

Opat oliwski Michał Antoni Hacki, uskarżając się na uciążliwości związane z podwójną elekcją i kwaterunkiem wojsk, przesyła wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu powinszowania z okazji Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku. Życzy mu pomyślności i upragnionego uspokojenia sytuacji w Rzeczypospolitej, polecając się jego łasce.

Aleksander Jan Jabłonowski opisuje niesłuszne aresztowanie swojej czeladzi w związku ze śmiertelnym postrzeleniem pana Wotałowskiego. Relacjonuje również wieści o grabieżach wojsk saskich na Litwie, nałożonych kontrybucjach oraz nastrojach tamtejszej szlachty.

Stanisław Antoni Szczuka nakazuje podstarościemu winnickiemu zaprzestanie przymusowego i bezprawnego sprowadzania cudzych poddanych, na co poskarżył się magistrat lwowski. Poleca przyjmować na podległą mu słobodę wyłącznie ludzi wolnych, którzy zgłaszają się dobrowolnie.

Stanisław Antoni Szczuka dziękuje wojewodzie ruskiemu za okazane zaufanie i informuje o przedstawieniu powierzonych spraw na prywatnej audiencji. Zapewnia adresata o nienaruszonej reputacji, powstrzymując się od opisywania szczegółów z racji konieczności zachowania dyskrecji.

Stanisław Antoni Szczuka deklaruje wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu gotowość do wstawiennictwa za polecanymi przez niego osobami. Zaznacza przy tym, że dotychczasową prośbę potraktował jako wstępną, gdyż nie dotarły do niego jeszcze zapowiadane listy.

Stanisław Antoni Szczuka donosi wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o ruchach partii wojskowych z Prus i Sambora. Informuje także o kwestiach rozliczeń pieniężnych oraz sporze dotyczącym kursu tynfów.

Stanisław Antoni Szczuka z zakłopotaniem prosi wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o zwolnienie z powierzonego mu zadania ze względu na absorbujące go sprawy sejmowe i kwestię królewicza. Sugeruje powierzenie tej materii komuś innemu, deklarując jednocześnie swoje całkowite oddanie.

Referendarz koronny Stanisław Szczuka wstawia się u władz Lwowa za Tomaszem Gordonem, prosząc o powołanie go do ławy miejskiej z pominięciem wymogu zasiadania w kole czterdziestu mężów. Powołuje się przy tym na zasługi kandydata dla monarchy oraz nakłady finansowe, jakie poniósł na uświetnienie wjazdów dyplomatycznych do Lwowa.

Stanisław Szczuka dziękuje władzom Lwowa za przychylenie się do jego wstawiennictwa i przyjęcie zasłużonego dla króla pana Gordona do grona ławników z pominięciem Kolegium Czterdziestu Mężów. Zapewnia przy tym rajców i wójta, że decyzja ta w żaden sposób nie naruszy praw miejskich ani nie wpłynie negatywnie na przyszłe elekcje.

J. W. Szpiłowski donosi wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu o wkroczeniu szwedzkiego garnizonu do Warszawy, nastrojach szlachty i wojska oraz obawach przed zawarciem hańbiącego traktatu pokojowego. Informuje również o śmierci Rafała Leszczyńskiego i ostatnich nominacjach na urzędy państwowe.

Podskarbi wielki koronny Jan Antoni Czapski prosi władze Lwowa o wydelegowanie do Warszawy na 1 września 1738 roku doświadczonego i bezstronnego kupca. Ma on wziąć udział w opracowaniu sprawiedliwego instruktarza celnego, który ukróci nadużycia w komorach celnych i przyczyni się do ożywienia handlu.

Uwięziony Jan Frydel zwraca się do prezydenta Ziękiewicza oraz całego lwowskiego magistratu z pokorną prośbą o wsparcie i wybaczenie jego nierozważnej ucieczki. Błaga o radę i pomocną dłoń, które umożliwiłyby mu bezpieczny powrót do dawnego urzędu oraz zrehabilitowanie się przed władzami miasta.

Kasztelan lwowski Jerzy Bogusław Fredro zwraca się do kasztelana krakowskiego Feliksa Potockiego z prośbą o pomoc w ujęciu Marcina Waśniowskiego, swojego dawnego wychowanka skazanego przez Trybunał Koronny za zamach na jego życie. Fredro postuluje, by Potocki napisał prywatny list do krewnego, księcia Janusza Wiśniowieckiego, w celu odesłania służącego w wojsku litewskim zbrodniarza pod pozorem do Lwowa, gdzie dosięgnie go sprawiedliwość.

Kazimierz Stankiewicz interweniuje u prezydenta Lwowa w imieniu starosty poturzyńskiego w sporze z nieuczciwym lokatorem Aleksandrem Konarskim, który zbiegł z wynajmowanego sklepu, dopuszczając się rozboju i zniszczeń. Prosi w imieniu starosty o sprawiedliwe potraktowanie sprawy i przychylność dla jego rezydenta Antoniego Ceglarskiego.

Antoni Stamirowski usprawiedliwia swoje opóźnienie w podróży do Lwowa chorobą, złym stanem dróg i koniecznością odwiedzenia owdowiałej krewnej w Zamościu. Zapowiada przybycie na 22 lutego, proponuje spotkanie we dworze kasztelana Koropatnickiego oraz wspomina o zadowoleniu posłów z dotychczasowych rozmów.

Antoni Stamirowski informuje wojewodę Jana Jabłonowskiego o planowanym wyjeździe hetmana na Ukrainę oraz prosi o wstawiennictwo u królewiczowskich oficjalistów w sprawie kontraktu wojewodziny bełskiej na klucz kulikowski. Od powodzenia tej transakcji zależy bowiem spłata zobowiązań i sprzedaż dóbr Malczyce.

Antoni Stamirowski zapewnia Jana Jabłonowskiego o swojej niezmiennej przyjaźni i donosi o pobycie w Lublinie oraz dolegliwościach zdrowotnych przed zapustami. Wyjaśnia, że z powodu wyjazdu na konferencję szczegółową relację z wydarzeń zda dopiero po szczęśliwym powrocie do Lwowa.

Antoni Stamirowski, podstoli halicki, informuje o sfinalizowaniu zabiegów o rękę podkomorzanki lwowskiej i zaprasza adresata na uroczystość weselną wyznaczoną na 5 maja. Deklaruje przy tym wdzięczność i gotowość do odwzajemnienia się przysługą.

Antoni Stamirowski przeprasza Franciszka Głogowskiego, że nie może spełnić jego prośby o dostarczenie zbóż jarych na zasiew, tłumacząc się koniecznością ich dokupienia we Lwowie na własne potrzeby w starostwie mostowskim. Zapewnia przy tym o swojej życzliwości i gotowości do wyświadczenia przysług w przyszłości.

Antoni Sikorski dziękuje magistratowi lwowskiemu za przysłaną za pośrednictwem furmana wanienkę ryb. Składa również w imieniu swojego mocodawcy podziękowania za dar ryb przekazany do pańskiej kuchni.

Antoni Sikorski potwierdza odbiór trzech cebrzyków ryb przywiezionych ze Lwowa przez furmana Leszczyńskiego i informuje o ich rozdzieleniu między swojego pryncypała, podkanclerzego koronnego oraz siebie. W imieniu swojego zwierzchnika i własnym składa magistratowi podziękowania za otrzymany podarunek.

Antoni Sikorski ponagla magistrat lwowski o pilne wystawienie i odesłanie świadectwa, o które nieustannie dopomina się pruski minister Benoit. Prosi o przejrzenie wcześniejszego listu wraz z załącznikiem i spełnienie prośby, aby uniknąć dalszych uciążliwych monitów.

Antoni Sikorski dziękuje magistratowi Lwowa za podarunek w postaci wanienki ryb oraz przekazuje podziękowania w imieniu swojego pryncypała. Informuje również o dostarczeniu drugiej cebrówki ryb podkanclerzemu koronnemu.

Adam Mikołaj Sieniawski tłumaczy się z pisania listu przez sekretarza z powodu choroby i krytykuje postawę księdza Gomolińskiego oraz województwa sieradzkiego wobec zagrożenia szwedzkiego. Prosi również adresata o bieżące przekazywanie wieści politycznych dotyczących monarchy oraz spraw pana Ogińskiego.

Antoni Świdziński domaga się od władz miasta Lwowa bezzwłocznego uregulowania należnych mu pretensji finansowych, upoważniając pana Falkowskiego do ich odbioru z powodu własnego wyjazdu na sejm do Warszawy. W zamian oferuje poparcie interesów miasta na sejmie, przestrzegając zarazem przed konsekwencjami w razie odmowy wypłaty.

Anthony Ernst Rosenau informuje Macieja Haydera o rozmowach w sprawie spłaty długu i wykupienia zastawów we Lwowie oraz o pogłoskach dotyczących wstąpienia doktora Wielcka do stanu duchownego. Zapewnia adresata o synowskim oddaniu, prosząc o dalsze ojcowskie poparcie i przekazując pozdrowienia dla rodziny.

Stanisław Piasecki informuje Franciszka Głogowskiego o znacznym opóźnieniu żniw i siewów z powodu braku obiecanych robotników oraz o niemożności zakupu miodów przez brak funduszy u arendarza Chaima. Pyta również o wiarygodne wieści o zagrożeniu wojennym, aby w razie potrzeby odpowiednio zabezpieczyć zebrane zboże.

Biskup chełmiński Teodor Potocki informuje lwowskiego rajcę Krupińskiego o pomyślnym wstawiennictwie króla u generała Krassaua i nakazuje wypłatę okazicielowi listu kwoty w talarach. Pod tekstem znajduje się pokwitowanie odbioru części sumy sporządzone we Lwowie przez Antoniego Makorzewskiego.

Jadwiga z Tarłów Sieniawska nadaje mieszczanom miasteczka Hieronimowa grunty orne i łąki w określonych granicach, przedłużając wolniznę o kolejne sześć lat. Przyznaje im ponadto prawo pędzenia gorzałki, cotygodniowy targ w czwartki, zbyt piwa do okolicznych wiejskich karczem oraz wolny wypas bydła.

Zachowane karty pergaminowe z liturgicznego rękopisu muzycznego (antyfonarza) zawierają teksty i nuty chorałowe oficjów brewiarzowych na uroczystości m.in. św. Piotra Męczennika, św. Filipa i Jakuba Apostołów, św. Antonina z Florencji, Znalezienia Krzyża Świętego oraz św. Katarzyny Sieneńskiej.

Papież Pius XI, przychylając się do prośby arcybiskupa Józefa Bilczewskiego, nadaje prałatom i kanonikom Kapituły Metropolitalnej Lwowskiej obrządku łacińskiego prawo do noszenia stroju prałackiego z rubinowymi dystynkcjami, fioletowego manteletu oraz pierścienia poza celebracją mszy świętej.

Antoni Potocki prosi pułkownika Korytowskiego o zaniechanie rozmieszczania wojsk koronnych na jurydyce starościńskiej we Lwowie. Powołuje się przy tym na decyzję hetmana przekazaną za pośrednictwem starosty Branickiego.

Papież Pius IX nakazuje wyznaczonym komisarzom apostolskim uroczyste wprowadzenie Karola Mosinga w posiadanie godności prepozyta lwowskiej kapituły metropolitalnej obrządku łacińskiego po odebraniu przepisanej przysięgi wierności. Dokument zobowiązuje do przekazania nominatowi wszelkich przysługujących tej godności praw, jurysdykcji oraz beneficjalnych dochodów pod rygorem kar kościelnych wobec opornych.

Marszałek szlachty i deputaci powiatowi guberni wołyńskiej potwierdzają szlachectwo Józefa, Bartłomieja i Michała Zbrożków oraz synów Józefa herbu Rola. Dokument poświadcza wpisanie rodziny do szóstej części księgi genealogicznej szlachty wołyńskiej na mocy przywileju cesarzowej Katarzyny II z 1785 roku.

Rektor kolonii akademickiej we Lwowie dziękuje władzom miejskim za dotychczasową opiekę nad szkołą i prosi o sfinansowanie remontu izby na pierwszym piętrze. Wskazuje, że z powodu ciasnoty brakuje miejsca do nauki, a nowa sala pozwoli na właściwe kształcenie synów lwowskich mieszczan.

Król Stanisław August Poniatowski potwierdza przywilej Zygmunta III Wazy z 1602 roku, aprobujący statut nadany lwowskiemu cechowi mularzy i kamieniarzy przez radę miejską w 1582 roku wraz z artykułami regulującymi organizację czeladników i przyjmowanie rzemieślników.

Syndyk Antoni Podhajecki donosi o przybyciu do Warszawy, przekazaniu dokumentów mecenasowi Hosiewiczowi oraz audiencji u kanclerza wielkiego koronnego w toczących się procesach Lwowa. Skarży się również na samotne prowadzenie licznych spraw i prosi o wsparcie finansowe z powodu stołecznej drożyzny.

Antoni Podhajecki informuje adresata, że z powodu przeciągających się spraw miejskich musi przedłużyć swój pobyt w Warszawie. Zwraca się o wydanie pozwu komendantowi oraz nadesłanie dodatkowych dokumentów dotyczących miejskich sum skarbowych, zaznaczając, że szczegóły przedstawił w liście do pisarza Kupińskiego.

Antoni Podhajecki informuje władze Lwowa o postępach spraw w Komisji Skarbowej oraz o dekrecie Komisji Wojskowej dotyczącym kwaterunku żołnierzy na terenie miasta. Przedstawia także rozliczenie kosztów swojego pobytu w Warszawie i prosi o zwiększenie funduszy na dalsze wydatki.

Antoni Podhajecki informuje władze Lwowa o swych zabiegach w Komisji Skarbowej w Warszawie dotyczących skarg na oficjalistów oraz sprawy tamtejszych rzeźników. Przedstawia treść wydanego wyroku regulującego pobór opłat od uboju bydła i zapowiada swój rychły powrót do miasta.

Antoni Podhajecki relacjonuje przebieg obrad przed Komisją Skarbową w Warszawie w sprawach lwowskich myt oraz skargi na kupców zagranicznych popieranych przez urzędników skarbowych. Informuje o przedłożeniu przywilejów, rozmowach ugodowych z panem Skirmuntem i zamiarze rychłego opuszczenia stolicy.

Antoni Podhajecki informuje władze Lwowa o przedłożeniu królowi memoriału i zyskaniu monarszej protekcji dla miasta, dziękując jednocześnie za przysłane do Warszawy pieniądze. Wyraża także nadzieję na szybkie rozpatrzenie miejskich spraw przed Komisją Wojskową.

Syndyk lwowski Antoni Podhajecki przedstawia władzom Lwowa szczegółowe rozliczenie wydatków poniesionych podczas podróży urzędowej do Warszawy, obejmujących koszty kancelaryjne, opłaty sądowe, transport oraz diety. Zestawia pobrane fundusze miejskie z poczynionymi nakładami, wykazując niewielką pozostałą kwotę.

Dokument króla Stanisława Augusta Poniatowskiego zatwierdza odłączenie zegarmistrzów lwowskich od cechu ślusarzy oraz nadaje im status odrębnego cechu. Transumowany statut miejski reguluje w siedemnastu artykułach kwestie terminowania uczniów, wędrówki czeladników, wykonywania majstersztyków, opłat brackich oraz zwalczania partaczy.

Rektor Uniwersytetu Krakowskiego Bazyli Płaszczewski informuje władze Lwowa o wyznaczeniu Antoniego Torczyńskiego na dyrektora tamtejszej kolonii akademickiej. Wyjaśnia, że posłanie kandydata opóźniło się z powodu panującej we Lwowie zarazy, a także dziękuje za stałą życzliwość rajców wobec krakowskiej uczelni.

Mikołaj Serra nakazuje promotorowi fiskalnemu arcybiskupa lwowskiego nienaruszanie praw magistratu Lwowa do zarządu szpitalem św. Antoniego oraz przestrzeganie ugody z 1514 roku pod rygorem kar pieniężnych, ekskomuniki i pozwu do Rzymu. Wprowadza inhibicję dalszych oszczerstw i nakazuje konsystorzowi lwowskiemu wydanie odnośnych akt obrońcom miasta.

Kardynał Ferdynand Maria de Rossi zezwala miastu Lwowu na dochodzenie praw przed Kongregacją Soboru w sprawie sporu o reskrypt z maja 1762 roku. Równocześnie nakazuje wstrzymanie przeniesienia obrazu Matki Boskiej z kaplicy Domagaliczów oraz zawieszenie likwidacji samej kaplicy.