Katalog źródeł

Autor listu dziękuje adresatowi za okazaną łaskę i porękę, tłumacząc powody wcześniejszego braku odpowiedzi. Następnie zdaje sprawę z trudnej sytuacji gospodarczej, obciążeń dworu zamojskiego oraz kwestii rejestracji i nadania gruntów w okolicznych majątkach.

Oficerowie garnizonu w Kamieńcu Podolskim dziękują siedmiogrodzkiemu generałowi Jánosowi Keményemu za deklarację pokoju i sąsiedzkiej przyjaźni po obaleniu hospodara Bazylego Lupu. Zapewniają o powiadomieniu o tych zapewnieniach króla polskiego oraz hetmana i wojewody podolskiego Stanisława Rewery Potockiego.

Delegaci lwowscy w Warszawie donoszą Magistratowi o działaniach w sprawach miejskich przywilejów handlowych, propinacji oraz staraniach o wypłatę należności z Komisji Skarbowej. Informują także o przedłużeniu obrad sejmu, nowym urzędowym kursie monet i zasadach regulowania dawnych długów.

Przebywający w Kamieńcu Podolskim zakładnicy lwowscy dramatycznie opisują swój niedostatek, utratę kredytu oraz groźbę zemsty nieprzyjaciela z powodu zaległości w wypłacie zobowiązań. Błagają władze Lwowa o przysłanie pieniędzy na bieżące utrzymanie, zaopiekowanie się ich rodzinami oraz podjęcie pilnych starań o ich wykupienie.

Rektor Uniwersytetu Krakowskiego Kazimierz Jarmundowicz zwraca się do władz Lwowa z prośbą o podjęcie starań na rzecz pilnego remontu zniszczonej lwowskiej Szkoły Akademickiej w ramach przysługującego miastu prawa patronatu. Ostrzega przy tym przed negatywnymi konsekwencjami zaniedbania budynku podczas nadchodzącej wizytacji kościelnej dla praw uczelni i magistratu.

Marszałek Trybunału Koronnego Roch Michał Jabłonowski dziękuje władzom Lwowa za życzenia noworoczne i dzieli się refleksjami na temat pomyślności miast pod nowym panowaniem. W związku ze zbliżającą się lwowską kadencją Trybunału apeluje do rajców o pilną naprawę dróg dojazdowych oraz zadbanie o porządek i czystość w mieście.

Joanna Jabłonowska wyznaje mężowi tęsknotę po jego wyjeździe do Prus oraz troszczy się o jego zdrowie, przestrzegając przed jedzeniem surowych ostryg i zalecając picie herbaty. Dzieli się również domowymi nowinami, w tym żartem z zakochanego krewnego, plotkami o znajomych oraz prośbami o sprawunki w Warszawie.

Magnus Stenbock nakazuje władzom Lwowa oraz wszystkim podległym jurysdykcjom dostarczanie cotygodniowych kontrybucji w postaci piwa i mąki na rzecz armii szwedzkiej przez okres dziesięciu tygodni. Niewypełnienie rozkazu grozi miastu militarnymi represjami i wojennym zniszczeniem.

Rajca Andrzej Schmid dziękuje registratorowi Kozielskiemu za przesłany memoriał i zapowiada wizytę prezydenta Jarosławia we Lwowie w celu omówienia bieżących spraw miejskich. Dopytuje również o stan prawny procesu o propinację oraz o stanowisko Skarbu Królewskiego w kwestii majątku pojezuickiego.

Kanclerz koronny Jan Szembek popiera starania ks. Jełowickiego, nominata na sufragana lwowskiego, o objęcie wakującego probostwa katedralnego we Lwowie. Zwraca się z prośbą do władz miejskich, do których należy prawo patronatu i kolacji tego beneficjum, o pomyślne rozpatrzenie tej kandydatury.

Kanclerz koronny Jan Szembek, po interwencji nuncjusza apostolskiego, nakazuje władzom Lwowa złożenie zadośćuczynienia za bezprawne uwięzienie przez burmistrza Smelinga ludzi podległych jurysdykcji Kolegiów Apostolskich. Wzywa rajców do poszanowania immunitetów kościelnych i królewskich przywilejów, aby sprawa nie musiała trafiać przed sąd monarszy.

Kanclerz koronny Jan Szembek powiadamia władze Lwowa, że król nie nadał jeszcze nikomu starostwa lwowskiego po zmarłym kasztelanie krakowskim. Zapewnia przy tym o swojej życzliwości i obiecuje przypomnieć przyszłemu staroście o poszanowaniu miejskich praw i przywilejów.

Biskup chełmski Feliks Jan Szaniawski popiera kandydaturę swojego krewnego, kanonika Tarkowskiego, ubiegającego się o wakującą kanonię we Lwowie. Deklaruje przy tym własną wdzięczność wobec władz miasta za przychylne rozpatrzenie tej prośby.

Wiceburmistrz Lwowa Kazimierz Czeczewicz prosi wyznaczonych rajców o zastąpienie go w pracach komisji browarowej na polecenie starosty. Swoją nieobecność tłumaczy nagłymi obowiązkami urzędowymi, z powodu których uzyskał zwolnienie od starosty.

Szczęsny Czacki informuje magistrat lwowski o udzieleniu pożyczki rajcy Stanisławowi Nuszczyńskiemu w zamian za cesję należnych mu od miasta sum przysądzonych dekretami. Zwraca się o wyznaczenie rychłego terminu zapłaty, zastrzegając, że w razie braku zaspokojenia roszczeń będzie dochodził należności wraz z odsetkami na drodze sądowej.

Szczęsny Czacki informuje magistrat lwowski o nabyciu cesji wierzytelności przysądzonych rajcy Stanisławowi Nuszczeńskiemu w zamian za udzieloną mu pożyczkę. Wzywa władze miejskie do wyznaczenia rychłego terminu spłaty należności, przestrzegając przed wystąpieniem na drogę sądową.

Uwięziony Jan Frydel zwraca się do prezydenta Ziękiewicza oraz całego lwowskiego magistratu z pokorną prośbą o wsparcie i wybaczenie jego nierozważnej ucieczki. Błaga o radę i pomocną dłoń, które umożliwiłyby mu bezpieczny powrót do dawnego urzędu oraz zrehabilitowanie się przed władzami miasta.

Autor dziękuje prezydentowi Lwowa za upomnienie się o jego zaległą pensję oraz deklaruje nieustanną dbałość o interesy miasta. Zapowiada również podjęcie interwencji w Nuncjaturze Apostolskiej w celu kasacji procesu w sprawie Kubiszewskich i Paszkiewiczów i odesłania jej do jurysdykcji miejskiej.

J. Flosierowicz informuje magistrat lwowski o staraniach pana Kupińskiego o królewskie przywrócenie dobrej sławy oraz o konieczności skierowania sprawy na drogę sądową. Prosi o nadesłanie akt procesowych, wyroku i rezygnacji Kupińskiego z apelacji, by móc podnieść zarzut rzeczy osądzonej.

Magistrat zamojski, na polecenie biskupa ordynariusza, zwraca się do władz Lwowa z prośbą o ustalenie losów Alberta Witkowskiego, który siedem lat wcześniej opuścił żonę Mariannę Glinkiewiczównę. Władze Zamościa proszą o przeprowadzenie wywiadu wśród lwowskich rzemieślników i przekazanie wiadomości, czy poszukiwany żyje i przebywa w mieście.

Kasztelan krakowski Jan Tarnowski prosi władze Lwowa o wydanie trzech dział pozostawionych w mieście podczas dawnej wyprawy przeciwko hospodarowi mołdawskiemu Bogdanowi. Wyjaśnia, że uzbrojenie ma trafić do wyznaczonych zamków na mocy rozkazu królewskiego.

Prowincjał karmelitów, o. Krzysztof Sforza, przeprasza władze Lwowa za pośpieszny wyjazd ze شناcznego z powodu spraw zakonnych i informuje o wyznaczeniu miejscowego przeora do przeprowadzenia pomiaru oraz przejęcia darowanego gruntu. Prosi rajców o życzliwe i bezzwłoczne sfinalizowanie nadania ziemi pod budowę świątyni i klasztoru, obiecując stałą pamięć modlitewną za darczyńców.

Biskup nominat krakowski Kajetan Sołtyk dziękuje burmistrzowi i rajcom lwowskim za nadesłane modlitwy oraz życzenia z okazji Bożego Narodzenia i Nowego Roku. W odpowiedzi odwzajemnia powinszowania, życząc władzom miasta obfitego Bożego błogosławieństwa i wszelkiej pomyślności.

Biskup krakowski Kajetan Sołtyk z wdzięcznością odpowiada na życzenia noworoczne nadesłane przez magistrat lwowski. Odwzajemnia powinszowania pomyślności z Bożym błogosławieństwem i deklaruje swoją przychylność.

Biskup krakowski Kajetan Sołtyk dziękuje władzom Lwowa za nadesłane powinszowania wielkanocne. W odpowiedzi odwzajemnia się wyrazami szacunku oraz życzeniami Bożego błogosławieństwa dla wszystkich członków magistratu.

Biskup krakowski Kajetan Sołtyk dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. W odpowiedzi zapewnia rajców o swojej stałej życzliwości i składa im wzajemne życzenia wszelkiej pomyślności.

Biskup krakowski Kajetan Sołtyk dziękuje magistratowi lwowskiemu za życzenia świąteczne i popiera jego starania o zachowanie praw Akademii Krakowskiej do obsadzania rektora tamtejszej kolonii akademickiej, zagrożonych działaniami arcybiskupa lwowskiego. Deklaruje podjęcie interwencji listownej u hierarchy oraz w razie potrzeby osobiste zaangażowanie się w spór jako kanclerz i wizytator uniwersytetu.

Biskup przemyski Wacław Hieronim Sierakowski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane życzenia z okazji Bożego Narodzenia i Nowego Roku. W odpowiedzi przesyła wzajemne powinszowania pomyślności, Bożego błogosławieństwa oraz pomyślnej realizacji wszelkich zamierzeń.

Kasztelan lwowski Józef Siemieński domaga się od magistratu Lwowa zdyscyplinowania lwowskich handlarzy rybami, którzy złamali umowę i zbojkotowali połów w kluczu wyżniańskim. Prosi o nakazanie im realizacji kontraktu oraz odrzucenie ich spornych żądań dotyczących stosowania miary ratuszowej.

Jan Kazimierz Siemieński, nie mogąc stawić się osobiście na rozliczenie podatkowe, przesyła stolnikowi rawskiemu rejestry ćwierci za pośrednictwem swego deputata. Zwraca się z prośbą o bezstronne i sprawiedliwe zweryfikowanie rachunków oraz wypłatę należności.

Jan Kazimierz Siemieński usprawiedliwia swoją nieobecność przy obrachunku z poborcą Trzcińskim i przesyła podstolicowi rawskiemu rozliczone rejestry sześciu ćwierci. Prosi adresata o bezstronny i sprawiedliwy osąd przy weryfikacji rachunków oraz nieuwzględnianie wypłat poczynionych innym deputatom ponad rejestry.

Robert Ross donosi z Przemyśla Arthurowi Forbesowi o zgonie ich wspólnego przyjaciela Johna Croupa i związanych z tym kłopotach z pogrzebem i transportem dóbr. Prosi także adresata o wstawiennictwo u pana Birrella i kupców lwowskich w celu zyskania zwłoki w spłacie zobowiązań.

Szwedzki sekretarz komisji wojennej Er. Roland dziękuje lwowskim deputowanym za zamiar obdarowania go turecką szablą podczas uiszczania kontrybucji w Rzeszowie. Autor ubolewa, że z powodu wyjazdu w góry minęła go okazja do osobistego spotkania i odwzajemnienia życzliwości.

Sebastian Rybczyński informuje władze Lwowa o zablokowaniu zabiegów tamtejszych Żydów o szkodliwy przywilej oraz o wstrzymaniu pieczętowania praw dla nacji ruskiej. Odradza również przedwczesne wysyłanie miejskich deputatów do Warszawy z powodu odległego terminu rozpatrzenia sprawy w rejestrze sądowym.

Jakub Rybiński zapewnia władze Lwowa, że wydał sprawiedliwe postanowienie w ich sporze z majorem Schonhoffem i wyraża zdziwienie, iż oficer nie podporządkował się dotąd rozkazom. Donosi o ponownym zobowiązaniu majora do poszanowania immunitetów miejskich oraz zachowania harmonijnych relacji z magistratem.

Biskup warmiński i podkanclerzy koronny Michał Radziejowski prosi władze Lwowa o życzliwe potraktowanie sklepu kupca Bandinellego po zakończeniu jarmarku i nieobejmowanie go restrykcjami nałożonymi na cudzoziemców. W zamian za przychylność wobec dawnego mieszkańca miasta autor listu deklaruje magistratowi swoją wdzięczność i wsparcie.

Podskarbi koronny Jan Jerzy Przebendowski zapowiada przybycie do Lwowa kontrregestratora skarbowego Lewingstona w celu uzgodnienia spraw dotyczących dochodów publicznych. Prosi magistrat o szybkie udzielenie audiencji wysłannikowi oraz podjęcie pomyślnej i stanowczej decyzji.

Biskup Mikołaj Prażmowski interweniuje u władz Lwowa w obronie wdowy po panu Bandinellim, wzywanej do zapłaty zaległych podatków. Apeluje o skompensowanie jej rzekomych zaległości z miejskim długiem zaciągniętym u jej zmarłego męża lub o odroczenie egzekucji do czasu uregulowania należności ze skarbu publicznego.

Król Stanisław August Poniatowski zatwierdza i transumuje ordynację konfraterni kupieckiej miasta Lwowa uchwaloną przez lwowski urząd radziecki, obejmującą 37 artykułów regulujących zasady przynależności, handel, organizację władz brackich oraz ochronę praw lwowskich kupców.

Cesarz Ferdynand I potwierdza gminie targowej Rożniatów prawo do corocznego odbywania siedmiu jarmarków w wyznaczonych terminach. Zastrzeżono przesunięcie targu na kolejny dzień powszedni w razie zbiegu ze świętem nakazanym oraz nakazano władzom przestrzeganie nienaruszalności tego przywileju.

Cesarz Józef II wynosi radcę Trybunału Lwowskiego Andrzeja Seweryna z Dolinian Doliniańskiego wraz z potomstwem do stanu wolnych baronów Królestwa Galicji i Lodomerii. Dokument zatwierdza przysługujące nowemu stanowi przywileje, tytuł „Wielmożnego” oraz nadaje i opisuje powiększony herb baronowski.

Starosta lwowski Joachim Potocki odpowiada władzom Lwowa na zażalenia dotyczące postępowania jego oficjalistów, wyrażając zdziwienie, że sprawy tej nie poruszono podczas jego niedawnej bytności w mieście. Zapewnia przy tym o poszanowaniu praw miejskich i zapowiada osobiste rozpatrzenie skarg oraz zniesienie ewentualnych nadużyć po swoim powrocie.

Starosta lwowski Potocki zawiadamia władze Lwowa, że uprzedził ich prośbę i polecił burgrabiemu wyznaczenie odpowiedniego kandydata na urząd prezydenta miasta. Dziękuje rajcom za późniejsze zapytanie go o zdanie i deklaruje swoją przychylność.

Starosta lwowski Potocki upomina magistrat Lwowa w związku ze skargą kahału dotyczącą prób usunięcia Żydów z ulicy Ruskiej wbrew dekretowi królewskiemu. Wzywa władze miejskie do nienaruszania obowiązujących praw i powstrzymania się od sporów do czasu wydania ostatecznego orzeczenia komisarskiego.

Starosta lwowski Potocki przekazuje pod jurysdykcję władz Lwowa oskarżoną o występek dworską służącą z prośbą o osadzenie jej w więzieniu i niezwłoczne ukaranie. Do przyspieszenia procedury i dostarczenia potrzebnych materiałów dowodowych wyznacza swoich pełnomocników.

Papież Leon XIII mianuje ks. Feliksa Zabłockiego, dotychczasowego dziekana, prepozytem kapituły metropolitalnej obrządku łacińskiego we Lwowie, wakującej po śmierci ks. Ludwika Czechowskiego. Dokument nakłada na beneficjata obowiązek złożenia wyznania wiary oraz przysięgi na zachowanie statutów kapituły.

Papież Leon XIII powiadamia o nadaniu Feliksowi Zabłockiemu prepozytury kościoła metropolitalnego we Lwowie. Nakazuje wyznaczonym wykonawcom odebranie przysięgi wierności oraz wprowadzenie nominata w posiadanie urzędu wraz ze wszystkimi prawami i beneficjami.

Papież Leon XIII informuje kapitułę metropolitalną obrządku łacińskiego we Lwowie o mianowaniu Seweryna Morawskiego nowym arcybiskupem lwowskim. Nakazuje kanonikom okazanie hierarsze należnego posłuszeństwa i szacunku pod rygorem zatwierdzenia kar kanonicznych nałożonych na opornych.

Papież Pius IX nadaje swojemu tajnemu szambelanowi i dotychczasowemu dziekanowi kapituły metropolitalnej we Lwowie, ks. Karolowi Mosingowi, wakującą prepozyturę tejże kapituły. Dokument zwalnia beneficjata z wymogu posiadania określonych stopni naukowych, nakazując mu uprzednie złożenie wyznania wiary.

Papież Pius IX nakazuje wyznaczonym komisarzom apostolskim uroczyste wprowadzenie Karola Mosinga w posiadanie godności prepozyta lwowskiej kapituły metropolitalnej obrządku łacińskiego po odebraniu przepisanej przysięgi wierności. Dokument zobowiązuje do przekazania nominatowi wszelkich przysługujących tej godności praw, jurysdykcji oraz beneficjalnych dochodów pod rygorem kar kościelnych wobec opornych.