Katalog źródeł

M. Łukawski w imieniu starosty szczerzeckiego domaga się od prezydenta Lwowa wyegzekwowania od handlarki Janowej Bekierowej obiecanego posagu dla młynarza ze wsi Dmytre. W razie odmowy grozi zatrzymaniem lwowskich kupców handlujących na lokalnych jarmarkach.

Autor skarży się na wojewodę wołyńskiego, który publicznie znieważył go i zagroził zablokowaniem indygenatu w Prusach, mimo dotychczasowej lojalności autora wobec jego rodu. Zapewnia adresata o swej niezmiennej wierności i prosi o rozwagę, by podobne traktowanie nie zraziło innych stronników.

Autorzy donoszą z Warszawy władzom Lwowa o trudnym przebiegu procesów miejskich przed królem, zwłaszcza sporu z Montelupim i sprawy Kałuskiego, wspominając o przychylności kanclerza litewskiego oraz referendarza. Zwracają także uwagę na zranienie lwowskiego pisarza miejskiego, niebezpieczeństwa na drogach oraz konieczność pilnowania miejskich interesów prawnych.

Andrzej Janocki zapewnia władze Lwowa o swojej wierności i informuje, że odrzucił korzyści materialne oraz odmówił reprezentowania spraw miejskich Rusinów. Podkreśla nienaruszalność praw Lwowa i deklaruje dalszą gotowość do wiernej służby miastu z dworu królewskiego.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski ostrzega burmistrza Lwowa przed ukrywającymi się w mieście ludźmi swawolnymi, którzy planują wywołać zamieszki. Nakazuje nakłonienie mieszczan do czujności, kontrolowanie przybyszów pod groźbą kary śmierci dla gospodarzy oraz ogłoszenie załączonego uniwersału.

Hetman Stanisław Jabłonowski ostrzega burmistrza Lwowa przed swawolnymi ludźmi planującymi napaść na miasto i nakazuje postawienie mieszczan w stan gotowości z bronią w ręku. Poleca inwigilację ludzi luźnych, współpracę z wojskiem oraz ogłoszenie i opublikowanie załączonego uniwersału.

Generał major Magnus Stenbock wystawia oficjalne pokwitowanie dla Lwowa i tamtejszych jurydyk z uiszczonej części kontrybucji wojennej, zredukowanej przez króla szwedzkiego po wstawiennictwie Stanisława Leszczyńskiego. Równocześnie zabrania szwedzkiemu wojsku nakładania dalszych świadczeń, zaznaczając, że nieopłacona reszta kwoty ciążąca na Ormianach i Grekach zabezpieczona została zakładnikami.

August Aleksander Czartoryski nakazuje władzom Lwowa rozlokowanie garnizonu w obrębie miasta w domach chrześcijańskich i żydowskich. Jednocześnie zwalnia mieszczan z opłat na rzecz kapitana Kudelskiego, odmawiając jednak zwrotu spornej bramki zajętej przez artylerię.

Stefan Czarniecki dziękuje władzom Lwowa za gratulacje z okazji przybycia w te strony oraz odniesionego zwycięstwa nad wrogiem, przypisując ocalenie miasta Opatrzności Bożej i działaniom wojennym. Zachęca rajców do modlitw dziękczynnych i zapewnia o swojej wdzięczności oraz gotowości do dalszej przychylności.

Autor donosi synowi o ustąpieniu wojsk saskich i szwedzkich z Wielkopolski pod Toruń oraz wspomina niedawną śmierć podskarbiego koronnego Rafała Leszczyńskiego. Prosi również Franciszka o otoczenie braterską opieką przybywającego młodszego krewnego, Władysława, i wprowadzenie go na służbę dworską.

Kasztelan lwowski Jerzy Bogusław Fredro zwraca się do kasztelana krakowskiego Feliksa Potockiego z prośbą o pomoc w ujęciu Marcina Waśniowskiego, swojego dawnego wychowanka skazanego przez Trybunał Koronny za zamach na jego życie. Fredro postuluje, by Potocki napisał prywatny list do krewnego, księcia Janusza Wiśniowieckiego, w celu odesłania służącego w wojsku litewskim zbrodniarza pod pozorem do Lwowa, gdzie dosięgnie go sprawiedliwość.

Józef Flosierowicz informuje magistrat lwowski o korzystnym wyroku nuncjatury, która skasowała proces konsystorski w sporze z księżmi Watraszyńskim i Łubiszewskim, zabezpieczając jurysdykcję miejską. Jednocześnie autor ponawia prośbę o wypłacenie zaległej od trzech lat pensji za swoje usługi.

Józef Flosierowicz składa władzom Lwowa życzenia noworoczne oraz radzi w kwestii reskryptu dotyczącego powołania dodatkowych komisarzy brukowych. Informuje również o odłożeniu wniesienia dwóch pozwów przed sąd asesorski z powodu przerwy wywołanej obradami Komisji Traktatowej.

J. Flosierowicz wzywa magistrat lwowski do pilnego nadesłania dokumentów i wypisów prawnych dotyczących folwarku na Kulparkowie do procesu z panem Hordyńskim. Przypomina także władzom miejskim o wypłacie zaległej pensji rocznej.

Michał Urbański donosi władzom Lwowa o pomyślnym załatwieniu powierzonych spraw trybunalskich oraz przestrzega przed udzielaniem pożyczek i towarów wojskowym. Porusza ponadto kwestię funduszy na naprawę dróg podmiejskich i murów, zapowiadając swój wyjazd na zjazd sądowy w Lutowiskach.

Walenty Urbanowski informuje wojewodę o trudnościach ze ściągnięciem należności od pana Wolskiego oraz warunkach pożyczki stawianych przez pana Bartołdego. Czekając w Toruniu na pocztę, prosi o dyspozycje dotyczące odebranych funduszy i dalszego postępowania.

Referendarz Aleksander Trzebiński wstawia się u rajców lwowskich za podsędkową halicką, domagającą się zwrotu cennego szafirowego pierścienia. Prosi o polubowne i szybkie zakończenie sprawy sądowej, z poszanowaniem słuszności oraz stanu i płci powódki.

Florian Kuchorabski usprawiedliwia swoją nieobecność we Lwowie ciężką chorobą oraz relacjonuje spotkanie z panem Wysockim, który dochodzi roszczeń przeciwko miastu na podstawie dekretu trybunalskiego. Autor przedstawia rajcom argumenty prawne do obrony przed nałożeniem taksy i doradza polubowne zakończenie sporu poprzez ugodę finansową.

Antoni Stamirowski przeprasza Franciszka Głogowskiego, że nie może spełnić jego prośby o dostarczenie zbóż jarych na zasiew, tłumacząc się koniecznością ich dokupienia we Lwowie na własne potrzeby w starostwie mostowskim. Zapewnia przy tym o swojej życzliwości i gotowości do wyświadczenia przysług w przyszłości.

Arcybiskup Jan Dymitr Solikowski wyraża głębokie oburzenie z powodu samowoli i gwałtów dotykających mieszkańców oraz duchowieństwo Lwowa. Nakłania władze miejskie do bezzwłocznego powiadomienia hetmanów oraz kasztelana, deklarując swoje osobiste wstawiennictwo i poparcie na forum senatu.

Franciszek Smolka zwraca się do Aleksandra Morgenbessa z prośbą o pilne i szczegółowe informacje dotyczące wyceny oraz stanu majątku Żużel przeznaczonego na licytację. Relacjonuje również swój polityczny pobyt w Wiedniu i Peszcie, ze szczególnym uwzględnieniem godzinnej, poufnej rozmowy z księciem Napoleonem oraz spotkań z austriackimi i węgierskimi ministrami.

Pisarz sądu magdeburskiego Ignacy Skwarczyński odpiera zarzuty pana Jędrzejowskiego dotyczące bezprawnego pobierania opłat oraz odmowy wydania akt, prosząc adresata o poparcie i protekcję. Informuje również o bezprawnych działaniach komisji królewskiej w sprawie spadkobierców Wierzbickich, do czego swój dopisek dołącza J. K. Solski.

Elżbieta Sieniawska, z poparciem męża, interweniuje u władz Lwowa w sprawie zwrotu sześciu skór rymarskich bezprawnie zajętych żółkiewskiemu mieszczaninowi przez tamtejszych garbarzy. Prosi o nakazanie wydania towaru panu Anulewiczowi, powołując się na dotychczasową przychylność magistratu i obiecując wdzięczność.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski interweniuje u władz Lwowa w obronie burgrabiego swojego pałacu, któremu rajcy mieli grozić krzywdą z pominięciem jurysdykcji arcybiskupiej. Przypomina o przysługujących mu przywilejach i żąda, aby wszelkie skargi na sługę kierowano bezpośrednio do niego.

Maria Krystyna Sapieżyna wyraża radość ze szczęśliwego porodu siostry i dziękuje Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu za życzliwość oraz współczucie wobec prześladowań dotykających dom Sapiehów. Zwraca się także z prośbą o przekazanie przesyłki nadesłanej dla niej przez królową.

Tomasz Sakowski prosi pisarza lwowskiego Wojciecha Zimnickiego o wyjednanie u księdza legata listu zezwalającego na przyjęcie święceń kapłańskich poza zwyczajnym czasem oraz o zwolnienie z przeszkód kanonicznych. Podaje przy tym swoje dane personalne, w tym wiek oraz przynależność diecezjalną, zapewniając o uregulowaniu wszelkich kosztów.

Andrzej Stanisław Rudzki składa Janowi Jabłonowskiemu szczegółowy raport z objazdu pasiek, zbiorów zbóż, cen targowych oraz stanu inwentarza i zapasów wina w starostwie mościskim. Do listu dołącza rejestr sołtysów posiadających ule wraz z wykazem podatku oczkowego.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa we Lwowie o przedłożeniu weksla panu Lywertowi, który zobowiązał się uregulować płatność w najbliższy poniedziałek. Autor zapowiada powiadomienie adresata o dalszym biegu spraw po swoim powrocie.

Wiceprokuror koronny Aleksander Radziszewski informuje burmistrza Lwowa Jakuba Józefowicza o roszczeniach księdza dziekana lwowskiego do podmiejskiej łąki. Przedstawia kwestię nadesłanych świadectw, warunków formalnych dotyczących granic miejskich oraz ponoszonych kosztów.

Biskup łucki i kanclerz wielki koronny Mikołaj Prażmowski ostro gani władze miejskie Lwowa za brak reakcji na krwawy napad na dzielnicę żydowską. Nakazuje uwięzienie sprawców, umożliwienie pochówku ofiarom i ochronę ocalałych, przestrzegając przed rozlaniem się fali przemocy na chrześcijan.

Ksiądz Teodor Potocki zapewnia wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o swym szacunku i gotowości do usług, wspominając o kwestiach korespondencji oraz wpisach do ksiąg poborowych. List wieńczą pozdrowienia oraz formuły grzecznościowe datowane z Warszawy.

Król Stanisław August Poniatowski zatwierdza i transumuje ordynację konfraterni kupieckiej miasta Lwowa uchwaloną przez lwowski urząd radziecki, obejmującą 37 artykułów regulujących zasady przynależności, handel, organizację władz brackich oraz ochronę praw lwowskich kupców.

Król Michał Korybut Wiśniowiecki zatwierdza dwa dokumenty króla Jana Kazimierza chroniące cech krawców we Lwowie przed nieuprawnioną konkurencją. Potwierdza zakaz szycia i handlu odzieżą oraz czapkami sukiennymi przez Żydów, Ormian, kuśnierzy i osoby spoza cechu.

Król Władysław III Warneńczyk zapisuje Piotrowi Dzikowi z Wojewodzin sumę 50 grzywien w zastawie na królewskiej wsi Zuszyce w powiecie gródeckim. Zastawnik otrzymuje wieś ze wszelkimi pożytkami do czasu spłaty długu, pod warunkiem pilnowania królewskich rewirów łowieckich oraz osobistego zamieszkiwania w majątku.

Stanisław z Chodcza, starosta halicki, zastawia szlachetnemu Stefanowi Chwalibogowiczowi z Sydzłowic wieś Czajczyce oraz staw rybny na rzece Dłoni za sumę dwudziestu dwóch grzywien. Zastawnik ma dzierżyć te dobra ze wszystkimi pożytkami aż do całkowitej spłaty długu.

Hetman Józef Potocki odsyła magistrat lwowski na drogę sądu grodzkiego w sporach cywilnych z rezydentem Włodkiem, a w sprawie zarzutów wobec kapitana Zabrodowskiego przekazuje pisemne wyjaśnienia oficera. Zapowiada przy tym, że jeśli miasto zażąda sądu wojennego i nie zdoła udowodnić kapitanowi winy, sami oskarżyciele poniosą surową karę za bezpodstawne naruszenie oficerskiego honoru.

Józef Potocki zaprasza wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego na święta do Stanisławowa, aby omówić sprawy publiczne oraz planowaną akcję przeciwko Kozakom. Donosi również o oczekiwaniu na raport wywiadowczy w sprawie ruchów ordy budziackiej i wyraża obawy przed uciążliwymi kontrybucjami wojskowymi.

Dokument zawiera tekst roty przysięgi wierności Stolicy Apostolskiej i papieżowi Leonowi XIII, złożonej przez Józefa Webera w związku z objęciem funkcji biskupa sufragana lwowskiego. Zobowiązuje się on w niej do obrony praw Kościoła rzymskiego, posłuszeństwa papieżowi oraz osobistego odbywania wizyt ad limina Apostolorum.

Papież Leon XIII powiadamia o nadaniu Feliksowi Zabłockiemu prepozytury kościoła metropolitalnego we Lwowie. Nakazuje wyznaczonym wykonawcom odebranie przysięgi wierności oraz wprowadzenie nominata w posiadanie urzędu wraz ze wszystkimi prawami i beneficjami.

Papież Pius IX nadaje swojemu tajnemu szambelanowi i dotychczasowemu dziekanowi kapituły metropolitalnej we Lwowie, ks. Karolowi Mosingowi, wakującą prepozyturę tejże kapituły. Dokument zwalnia beneficjata z wymogu posiadania określonych stopni naukowych, nakazując mu uprzednie złożenie wyznania wiary.

Władysław Poniński informuje władze Lwowa o wyjednaniu u króla szwedzkiego zwolnienia miasta z nałożonych kontrybucji i zapowiada przybycie królewskiego dworzanina. Zachęca magistrat do wdzięczności i przychylnego potraktowania przedstawionych postulatów.

Opat de Polignac donosi wojewodzie wołyńskiemu o poprawie swojego zdrowia oraz o pomyślnym dla niego przebiegu sejmików, które nie zmusiły go do wyjazdu z Warszawy. Informuje również o zawarciu pokoju w Sabaudii, pozbawiającego państwa koalicji możliwości dywersji.

Opat de Polignac komentuje w liście sprawę konfederacji wojskowej oraz zabiegi elektora Bawarii o koronę polską, przestrzegając przed wrogimi intrygami. Zapewnia adresata o swojej lojalności, dementuje pogłoski o potajemnych kontaktach z buntownikami i apeluje o wzajemne zaufanie.

Stanisław Podczaski donosi Janowi Jabłonowskiemu o nocnym napadzie żołnierzy wołoskich na zamek w Ostrogu i ciężkim zranieniu pana Szmoniewskiego. Zdaje również sprawę z bieżącego zarządu majątkiem, wyznaczenia racji żywnościowych i żołdu oraz szkód wyrządzonych przez ludzi starosty sądeckiego.

Stanisław Podczaski donosi wojewodzie Janowi Jabłonowskiemu o uśmierzeniu nadużyć żołnierskich, zawarciu korzystnej umowy arendarskiej oraz potrzebie zmiany zarządcy dóbr białocerkiewskich. Informuje również o rozlokowaniu dragonii, przesyłce futer, pożarze wsi i kwestii transportu zakupionego żyta.

Papież Pius VI udziela na okres dziesięciu lat odpustu zupełnego wiernym nawiedzającym kościół parafialny pw. Świętej Trójcy w Podhajcach w święto patronalne oraz w niedziele pod zwykłymi warunkami. Zastrzega przy tym bezpłatność wydania brewe pod rygorem utraty jego mocy prawnej.

Papież Klemens XIV udziela na okres dziesięciu lat odpustu zupełnego w święta Poczęcia i Narodzenia Najświętszej Maryi Panny oraz odpustów cząstkowych w inne święta maryjne wiernym nawiedzającym kościół parafialny św. Mikołaja w Łopatynie. Dokument zastrzega nieważność łaski w przypadku pobrania jakichkolwiek opłat za jej wydanie lub ogłoszenie.

Król Stanisław August Poniatowski potwierdza przywilej Zygmunta III Wazy z 1602 roku, aprobujący statut nadany lwowskiemu cechowi mularzy i kamieniarzy przez radę miejską w 1582 roku wraz z artykułami regulującymi organizację czeladników i przyjmowanie rzemieślników.

Dokument króla Stanisława Augusta Poniatowskiego zatwierdza odłączenie zegarmistrzów lwowskich od cechu ślusarzy oraz nadaje im status odrębnego cechu. Transumowany statut miejski reguluje w siedemnastu artykułach kwestie terminowania uczniów, wędrówki czeladników, wykonywania majstersztyków, opłat brackich oraz zwalczania partaczy.

Papież Klemens XIII udziela na okres dziesięciu lat odpustu zupełnego wiernym obojga płci, którzy po odbyciu spowiedzi i przyjęciu komunii świętej nawiedzą kościół katedralny we Lwowie w trzy wyznaczone przez ordynariusza dni w roku i pomodlą się w intencjach Kościoła.