Katalog źródeł

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski gani syna Jana Stanisława za publiczne znieważenie referendarza koronnego Stanisława Szczuki i grożenie mu zablokowaniem indygenatu w Prusach. Ojciec załącza pełną żalu skargę pokrzywdzonego i nakazuje synowi opanowanie mściwości, dyskrecję oraz rychłe pojednanie się z referendarzem w Warszawie.

M. Łukawski w imieniu starosty szczerzeckiego domaga się od prezydenta Lwowa wyegzekwowania od handlarki Janowej Bekierowej obiecanego posagu dla młynarza ze wsi Dmytre. W razie odmowy grozi zatrzymaniem lwowskich kupców handlujących na lokalnych jarmarkach.

Jan Stanisław Kącki donosi o doniesieniach dotyczących koncentracji wojsk szwedzkich pod Szczecinem oraz krążących w Warszawie plotkach o ich dalszych zamiarach. Informuje również o unieważnieniu postanowień olkienickich na sejmikach litewskich oraz o trwających obradach sejmiku sandomierskiego.

Wolff Fromhold von Lüdinghausen ponagla burmistrzów i radę Lwowa o bezzwłoczną wypłatę uchwalonej przez sejm donatywy kupieckiej, asygnowanej na żołd gwardii królewskiej. Przestrzega miasto przed konsekwencjami dalszego wstrzymywania środków dla wojska.

Pułkownik Wolff Fromhold von Lüdinghausen informuje władze Lwowa o nakazie aresztowania felczera Celswarta za popełnione ekscesy i nadużycia finansowe w artylerii, zapowiadając osobisty przyjazd po zakończeniu działań wojennych. Przekazuje także wieści z obozu pod Cudnowem o zawarciu porozumień z Kozakami oraz kapitulacji wojsk moskiewskich.

Jan Zaleski i Jakub Milejowski informują władze Lwowa o poszukiwaniu króla w drodze pod Malbork oraz przesyłają dokumenty i instrukcję prawną w sporze młyńskim z Hynkami. Zalecają wniesienie odpowiednich protestacji w sądach oraz sporządzenie dodatkowego odpisu akt banicji.

Rada miasta Wrocławia wystawia mieszczaninowi krakowskiemu Hannsowi Schreiberowi glejt bezpieczeństwa gwarantujący mu bezpieczny i swobodny pobyt oraz podróż do najbliższej soboty. Rajcy zastrzegają sobie możliwość odwołania dokumentu z zachowaniem trzydniowego okresu ochronnego, o ile obdarowany zachowa się nienagannie.

Deputaci miejscy zebrani w Warszawie zdają sprawę rajcom lwowskim z opóźnień w rozpatrywaniu sprawy przeciwko Żydom, spowodowanych zaabsorbowaniem kanclerza i podkanclerzego innymi obowiązkami. Wskazują ponadto na dotkliwy brak kluczowych dokumentów procesowych oraz postulują wniesienie protestacji przeciwko licznym nadużyciom i uciążliwościom ze strony lwowskich Żydów.

Pismo w języku greckim skierowane przez Jana do nieokreślonego adresata, datowane na 22 sierpnia 1686 roku.

Autor skarży się na wojewodę wołyńskiego, który publicznie znieważył go i zagroził zablokowaniem indygenatu w Prusach, mimo dotychczasowej lojalności autora wobec jego rodu. Zapewnia adresata o swej niezmiennej wierności i prosi o rozwagę, by podobne traktowanie nie zraziło innych stronników.

Autor relacjonuje wojewodzie ruskiemu ustalenia warszawskiej rady senatu, działania marszałka wielkiego koronnego oraz zabiegi prymasa i posła cesarskiego w sprawie zawarcia pokoju. Przesyła także życzenia świąteczne, napomykając o rywalizacji o urzędy i konieczności zachowania ostrożności w korespondencji.

Archiwista odnotowuje fakt przechowania listu w korespondencji Jana Bonawentury Krasińskiego, wskazując na wątpliwości co do autorstwa ze względu na odmienne pismo, tytulaturę oraz miejsce datowania. Mimo tych rozbieżności decyduje się pozostawić pismo w zespole listów Krasińskiego.

Korespondent informuje o spokoju pod Kamieńcem, wyjeździe hetmana wielkiego koronnego do obozu pod Wiśniowczykiem oraz działaniach wojsk kozackich i moskiewskich przeciw Tatarom na Ukrainie. Donosi również o niepotwierdzonych wieściach o starciu z ordą oraz o nagłej śmierci archidiakona lwowskiego księdza Piaszkowskiego.

Dyplomata siedmiogrodzki donosi z Gdańska Jerzemu I Rakoczemu o przewadze stronników Jana Kazimierza oraz o nadziejach na pozyskanie poparcia ze strony protestantów. Informuje również o swoich przygotowaniach do natychmiastowej podróży morskiej do Szwecji w celach dyplomatycznych.

Opat oliwski Michał Antoni Hacki, uskarżając się na uciążliwości związane z podwójną elekcją i kwaterunkiem wojsk, przesyła wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu powinszowania z okazji Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku. Życzy mu pomyślności i upragnionego uspokojenia sytuacji w Rzeczypospolitej, polecając się jego łasce.

Oficerowie garnizonu w Kamieńcu Podolskim dziękują siedmiogrodzkiemu generałowi Jánosowi Keményemu za deklarację pokoju i sąsiedzkiej przyjaźni po obaleniu hospodara Bazylego Lupu. Zapewniają o powiadomieniu o tych zapewnieniach króla polskiego oraz hetmana i wojewody podolskiego Stanisława Rewery Potockiego.

Delegaci lwowscy w Warszawie donoszą Magistratowi o działaniach w sprawach miejskich przywilejów handlowych, propinacji oraz staraniach o wypłatę należności z Komisji Skarbowej. Informują także o przedłużeniu obrad sejmu, nowym urzędowym kursie monet i zasadach regulowania dawnych długów.

Jan Durbas i Ignacy Wieżański informują magistrat lwowski o braku rozstrzygnięcia w sprawach miejskich z powodu wyjazdu kanclerza z Warszawy. Przesyłają także odnalezione przez pana Flosierowicza dokumenty dotyczące sprawy z księdzem sufraganem.

Delegaci lwowscy Jan Durbas i Ignacy Wieżański informują magistrat o przedłużającym się pobycie w Warszawie z powodu oczekiwania na decyzję kanclerza w sprawach związanych z wojskami rosyjskimi. Przekazują również, że w kwestii koni zabranych z miejskiego cekhauzu przez pułkownika Korytowskiego kanclerz zalecił pobłażliwość podyktowaną trudnymi czasami.

Jan Durbas i Ignacy Wieżański relacjonują swoje warszawskie zabiegi dotyczące m.in. sprawy z panem Piaskowskim przed Komisją Skarbową. Proszą władze Lwowa o nadesłanie rezolucji dowództwa wojsk rosyjskich, dyspozycji w kwestii podwód oraz wieści o zakwaterowaniu żołnierzy garnizonu.

Jan Durbas i Ignacy Wieżański informują magistrat Lwowa o interwencji u kanclerza wielkiego koronnego przeciwko kwaterunkom wojsk rosyjskich oraz o bieżących sprawach majątkowych i prawnych miasta.

Tomasz Franki i Franciszek Ksawery Solski donoszą o podróży do Lublina oraz o planowanych przyjazdach hetmana koronnego i arcybiskupa. Zalecają władzom Lwowa pilną naprawę dróg i bruków miejskich, aby zapobiec niezadowoleniu dostojników.

Sukcesorzy zmarłego pisarza miejskiego Jakuba Zaczkiewicza proszą magistrat lwowski o wsparcie i doprowadzenie do końca sprawy należnego im spadku. Informują także o wyznaczeniu Wojciecha Golenowskiego na swojego plenipotenta do odebrania sukcesji.

Francois Goldenberg i Christian Böhm wnoszą prośbę do arcybiskupa lwowskiego Jana Skarbka o ocalenie od kary śmierci czeladnika rzemieślniczego, który w afekcie dokonał niezamierzonego zabójstwa szpadą. Wstawiennicy apelują o pasterskie miłosierdzie i powstrzymanie wyroku sędziów, wskazując, że oskarżony porzucił luteranizm na rzecz katolicyzmu i szuka ocalenia w wierze.

Kupcy lipscy Ferber i Oker ustosunkowują się do roszczeń Arthura Forbesa dotyczących wadliwości dostarczonych trzech sztuk aksamitu. Uznając żądany rabat za rażąco wygórowany, proponują kompromisowe opuszczenie ceny o 20 talarów rzeszy w celu zakończenia przewlekłego sporu handlowego.

Przebywający w Kamieńcu Podolskim zakładnicy ze Lwowa skarżą się władzom miejskim na brak funduszy na wyżywienie, konieczność opłacania osmańskiej załogi oraz opóźnienia w wypłacie zaciągniętych długów. Wzywają do natychmiastowego przesłania odpowiednich sum i podjęcia skutecznych działań na rzecz ich rychłego uwolnienia.

Przebywający w Kamieńcu Podolskim zakładnicy lwowscy dramatycznie opisują swój niedostatek, utratę kredytu oraz groźbę zemsty nieprzyjaciela z powodu zaległości w wypłacie zobowiązań. Błagają władze Lwowa o przysłanie pieniędzy na bieżące utrzymanie, zaopiekowanie się ich rodzinami oraz podjęcie pilnych starań o ich wykupienie.

Rotmistrzowie wojsk koronnych stacjonujący pod Szczerzcem wzywają władze Lwowa do natychmiastowej wypłaty obiecanego honorarium bez dalszych zwłok i kłótni. Odrzucają dotychczasowe bezskuteczne deklaracje magistratu, zapowiadając przeprowadzenie egzekucji wojskowych na lwowskich przedmieściach.

Komisarze królewscy apelują do rajców lwowskich o powstrzymanie eksmisji pod karami Żydów z Przedmieścia Krakowskiego wynajmujących domy w mieście, których domostwa spalono na potrzeby obrony podczas oblężenia. Przypominają o przywileju królewskim, zasługach Żydów w obronie Lwowa oraz ostrzegają przed opóźnieniem prac komisji i ściągania podatków w wypadku ich wypędzenia.

Rady koronne zebrane na konwokacji warszawskiej nakazują władzom Lwowa wydanie przechowywanych w mieście klejnotów Rzeczypospolitej – korony i jednorożca – wojewodzie lubelskiemu Janowi Tarle na poczet długu. Jednocześnie zwalniają magistrat z wcześniejszego zobowiązania nakazującego zwrot kosztowności wyłącznie staroście sądeckiemu Stanisławowi Mężykowi.

Jacenty prosi wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o wypłacenie stu talarów swojemu nauczycielowi za dotychczasową edukację oraz jako zadatek na kolejny rok, a także o wyznaczenie środków na własne wyżywienie i odzież. Ponadto informuje o okazyjnej możliwości zakupu przyborów kreślarskich i prosi o zgodę oraz fundusze na ich nabycie.

Franciszek Jastrzębski informuje wojewodę Jana Jabłonowskiego o piśmie od królowej dotyczącym donatywy i prosi o dyspozycję, czyje nazwisko w nim uzupełnić. Donosi także o procesie starosty kamionackiego Cetnera, który naruszył cześć wojewody, lecz ostatecznie przegrał sprawę w sądzie.

Franciszek Jastrzębski dziękuje wojewodzie ruskiemu za powierzenie prowadzenia spraw królowej, zapowiadając podjęcie czynności po spotkaniu z łowczym żydaczowskim Kroguleckim. Udziela także wskazówek prawnych dotyczących egzekucji kondematy w procesie ze starostą sądeckim oraz przesyłki dokumentów.

Franciszek Jastrzębski donosi wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu o wstrzymaniu sprawy księdza Rudeckiego przed Trybunałem Lubelskim z powodu listów inhibicyjnych arcybiskupa lwowskiego. Wyjaśnia, że obecność podwojewodziego nie jest już potrzebna, a ewentualna obrona zostanie podjęta, jeśli sprawa trafi pod sądy wojewody.

Franciszek Jastrzębski informuje wojewodę Jana Jabłonowskiego o odstąpieniu księdza Kłosińskiego od procesu w Trybunale z powodu interdyktu arcybiskupa lwowskiego i braku zagrożenia dla sprawy na miejscu. Radzi kontynuować postępowanie przed sądem wojewody oraz zapowiada przekazanie dokumentów inkwizycji przez umyślnego posłańca od Żydów jaworowskich.

Jan Jaroszewicz zwraca się do Artura Forbesa z prośbą o sprawiedliwe skorygowanie rozliczenia finansowego ze względu na straty poniesione przy wymianie złota i talarów oraz dopytuje o kwestię koni i wozu. W postscriptum przytacza doniesienia handlowe o spodziewanej aukcji Kompanii Wschodnioindyjskiej w Amsterdamie i aktualnych cenach indyga.

Rektor Uniwersytetu Krakowskiego Kazimierz Jarmundowicz zwraca się do władz Lwowa z prośbą o podjęcie starań na rzecz pilnego remontu zniszczonej lwowskiej Szkoły Akademickiej w ramach przysługującego miastu prawa patronatu. Ostrzega przy tym przed negatywnymi konsekwencjami zaniedbania budynku podczas nadchodzącej wizytacji kościelnej dla praw uczelni i magistratu.

Ksiądz Jerzy Januszowicz informuje władze Lwowa o przychylności podkanclerzego i zadośćuczynieniu prośbom magistratu. Sam również deklaruje gotowość do dalszych posług na rzecz miasta.

Ksiądz Jerzy Januszowicz informuje władze Lwowa o swoich zabiegach u podkanclerzego i urzędników skarbowych na rzecz pomyślnego załatwienia spraw miasta u króla. Wyraża przekonanie, że zasługi Lwowa spotkają się z życzliwym przyjęciem i zadowalającą rezolucją monarchy.

Aleksander Januszewicz donosi o zwycięskim starciu z Kozakami pod Konstantynowem oraz o gotowości do dalszej obrony województwa wołyńskiego. Zgłasza również trudności z wyegzekwowaniem hiberny od zastawników dóbr Jabłonowskiego i prosi o instrukcje oraz wypłatę zaległych należności dla żołnierzy.

Jansini informuje lwowskiego rajcę Matiasa Heydera o wypłaceniu panu Czarnoluskiemu 170 florenów na miejskie potrzeby i przesyła pobrany rewers. Zapewnia również o wpisaniu tej kwoty na poczet przyszłego rozliczenia oraz o swojej gotowości do dalszych usług.

Andrzej Janocki zapewnia władze Lwowa o swojej wierności i informuje, że odrzucił korzyści materialne oraz odmówił reprezentowania spraw miejskich Rusinów. Podkreśla nienaruszalność praw Lwowa i deklaruje dalszą gotowość do wiernej służby miastu z dworu królewskiego.

Andrzej Janocki relacjonuje burmistrzowi i rajcom Lwowa przebieg starań na dworze i w kancelarii podkanclerzego o sporządzenie oraz wydanie przywileju miejskiego. Informuje również o poniesionych wydatkach, wręczonym podarunku oraz odroczeniu sprawy sądowej miasta do 24 lutego.

Andrzej Janocki donosi władzom Lwowa o pomyślnym przekazaniu darów królowi, królowej oraz dygnitarzom dworskim, opisując życzliwą reakcję monarchy i jego podziękowania. Przekazuje również wieści o nieobecności niektórych urzędników oraz o przewidywanym przesunięciu terminów Sądów Zadusznych.

Ks. Chryzostom Janiecki przesyła Wojciechowi Zimnickiemu spóźnione życzenia noworoczne wraz z podarkiem piwa. Prosi go o pośrednictwo w przekazaniu listu i beczek piwa arcybiskupowi, oficjałowi oraz ks. Barankowskiemu, a także zapowiada swą rychłą wizytę we Lwowie.

Prezydent Sambora Jan Jaworski zwraca się do magistratu lwowskiego z prośbą o wypożyczenie kata w celu przeprowadzenia egzekucji skazańców podług prawa saskiego. Zapewnia przy tym o przysłaniu podwody wraz z eskortą, uiszczeniu zwyczajowej opłaty za miecz oraz gotowości do wzajemnych przysług.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski informuje Franciszka Zamoyskiego o rozpaczy żony po śmierci Halrusi i planowanym przyjeździe do Lwowa. Prosi o przygotowanie dla niej kwatery z kominem w mieście, sugerując izbę stołową u pani Rubertowej.

Stanisław Jan Jabłonowski zwraca się do rajców magistratu lwowskiego z prośbą o życzliwe potraktowanie spraw swojego przyjaciela, obywatela błońskiego pana Widaxa. Deklaruje przy tym wdzięczność i poleca się przyjaźni adresatów.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski apeluje do rajców lwowskich o zaprzestanie nakładania nadmiernych kontrybucji i kar na cechy miejskie. Zapowiada ostateczne rozstrzygnięcie sporów podczas nadchodzącej komisji hybernowej we Lwowie.

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski upomina rajców lwowskich w kwestii wstrzymania prac fortyfikacyjnych i braku zaopatrzenia dla cugów wodnych. Rozstrzyga, że mimo posiadanych przywilejów cechy powinny proporcjonalnie dołożyć się do tych wydatków, a ostateczne załatwienie sporów zapowiada na czas komisji hibernowej.