Katalog źródeł

Deputaci miejscy zebrani w Warszawie zdają sprawę rajcom lwowskim z opóźnień w rozpatrywaniu sprawy przeciwko Żydom, spowodowanych zaabsorbowaniem kanclerza i podkanclerzego innymi obowiązkami. Wskazują ponadto na dotkliwy brak kluczowych dokumentów procesowych oraz postulują wniesienie protestacji przeciwko licznym nadużyciom i uciążliwościom ze strony lwowskich Żydów.

Konsulat Rosji w Brodach ostrzega ambasadę w Wiedniu przed Piotrem Zabierzewskim, lokajem posługującym się przywłaszczonym wekslem hrabiego Ponińskiego, który po odmowie wydania wizy rosyjskiej w Brodach zapowiedział starania o nią w stolicy Austrii.

Jan Durbas i Ignacy Wieżański informują magistrat Lwowa o interwencji u kanclerza wielkiego koronnego przeciwko kwaterunkom wojsk rosyjskich oraz o bieżących sprawach majątkowych i prawnych miasta.

Autorzy listu proszą Artura Forbesa o udzielenie wsparcia towarowego w postaci dobrego sukna o wartości 400 złotych, zobowiązując się do spłaty tej sumy wraz z dawnym długiem na świętego Jakuba. Zapewniają o swojej wypłacalności dzięki zgromadzonemu sianu dla wołów oraz informują o przesłaniu podpisanego skryptu dłużnego.

Uwięzieni w Kamieńcu Podolskim zakładnicy lwowscy skarżą się na brak środków do życia oraz obojętność władz miejskich. W obliczu gróźb tortur i najazdu nieprzyjaciela błagają o pilne przysłanie pieniędzy i dopełnienie warunków wykupu.

Przebywający w Kamieńcu Podolskim zakładnicy ze Lwowa skarżą się władzom miejskim na brak funduszy na wyżywienie, konieczność opłacania osmańskiej załogi oraz opóźnienia w wypłacie zaciągniętych długów. Wzywają do natychmiastowego przesłania odpowiednich sum i podjęcia skutecznych działań na rzecz ich rychłego uwolnienia.

Rotmistrzowie wojsk koronnych stacjonujący pod Szczerzcem wzywają władze Lwowa do natychmiastowej wypłaty obiecanego honorarium bez dalszych zwłok i kłótni. Odrzucają dotychczasowe bezskuteczne deklaracje magistratu, zapowiadając przeprowadzenie egzekucji wojskowych na lwowskich przedmieściach.

Rady koronne zebrane na konwokacji warszawskiej nakazują władzom Lwowa wydanie przechowywanych w mieście klejnotów Rzeczypospolitej – korony i jednorożca – wojewodzie lubelskiemu Janowi Tarle na poczet długu. Jednocześnie zwalniają magistrat z wcześniejszego zobowiązania nakazującego zwrot kosztowności wyłącznie staroście sądeckiemu Stanisławowi Mężykowi.

Senat i szlachta zgromadzeni na zjeździe w Krakowie polecają władzom Lwowa przekazanie hetmanowi zdeponowanych w ratuszu pieniędzy publicznych na zaciąg wojska do obrony pogranicza. W przypadku odmowy rajcy miejscy zostaną pociągnięci do odpowiedzialności za wszelkie szkody poniesione przez Rzeczpospolitą.

Aleksander Jan Jabłonowski prosi burmistrza oraz władze Lwowa o przygotowanie kwaterunku i wyżywienia dla posła hetmana zaporoskiego, wiozącego pismo od cara moskiewskiego. Zapewnia, że pobyt poselstwa potrwa krótko, a pomoc magistratu spotka się z wdzięcznością i należytą rekompensatą.

Aleksander Jan Jabłonowski sprzeciwia się pociąganiu znajdującej się w jego posiadaniu jurysdykcji ostrogrowskiej do kontrybucji na wojsko zaporoskie cara. Informuje rajców Lwowa, że posiada na te dobra oficjalne zwolnienie i ochronę od hetmana Iwana Mazepy.

Aleksander Jan Jabłonowski informuje brata o manewrach wojsk Augusta II i posiłków cudzoziemskich przeciwko zwolennikom księcia Contiego oraz o trudnościach finansowych wstrzymujących wymarsz wojsk koronnych. Prosi adresata o zachowanie poufności i spalenie listu po przeczytaniu.

Jan Ciechowicz relacjonuje Franciszkowi Głogowskiemu przebieg krakowskiej koronacji Augusta II, rozdanie urzędów oraz opór stronników prymasa Radziejowskiego. Przekazuje także wiadomości o pogromie armii tureckiej pod Petrowaradynem i Zentą oraz o lokalnych potyczkach pod Kamieńcem.

James Chambers opisuje Arturowi Forbesowi swoją dramatyczną sytuację materialną, zły stan zdrowia oraz straty gospodarcze. Skarży się również na kosztowny proces sądowy i ciężary związane z utrzymaniem rodziny, prosząc przyjaciela o wyrozumiałość i wsparcie.

Krzysztof Cytwarowski przesyła Arturowi Forbesowi skrypt dłużny z poręczeniem Donika Axetowicza i prosi o przekazanie na kredyt partii sukna oraz innych tkanin o wartości 500 talarów lewkowych. Zobowiązuje się do uregulowania należności do dnia św. Jakuba w 1688 roku, deklarując pozyskanie środków z handlu wołami.

Autor przekazuje wojewodzie ruskiemu suplikę pani podskarbiny w imieniu jej brata referendarza, który skarży się na niszczące stacjonowanie wojska i prosi o wstawiennictwo u kasztelana krakowskiego. Informuje również o przejeździe deputatów trybunalskich przez Zamość oraz o swoim oczekiwaniu na poprawę dróg i uspokojenie nastrojów przed wyruszeniem do Lwowa.

J. Flosierowicz informuje władze Lwowa o nowej sprawie z rejestru uwięzionych, wytoczonej przez patrycjusza Piotra Latynę. Donosi również o wstrzymaniu postępowania za opłatą z własnych środków, aby zapobiec wydaniu wyroku zaocznego przeciw miastu.

Jan Benedykt Cacciolini usprawiedliwia Maciejowi Haiderowi przerwę w korespondencji chorobą oraz licznymi wyjazdami i zapowiada rychłą spłatę 300 złotych długu podczas pobytu we Lwowie. Informuje także o wstrzymaniu wypłaty reszty należności matce zmarłego czeladnika Jana Szmida do czasu zbadania piotrkowskich ksiąg handlowych.

Sardi donosi Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o przesłaniu gazet oraz o przyjęciu angielskiej mediacji pokojowej przez cesarza, cara i Wenecję, wobec której Polska wciąż nie zajęła stanowiska. Zapowiada również rychły przyjazd posła brytyjskiego George'a Stepneya i zauważa brak ustaleń co do miejsca i terminu kongresu.

Ksiądz Mikołaj Prażmowski, biskup łucki i kanclerz wielki koronny, wstawia się u władz Lwowa za obywatelem zamojskim Piotrem Symsonem, mającym sprawę w tamtejszym urzędzie. Prosi o przychylne potraktowanie jego wniosków, zapewniając rajców o swojej stałej życzliwości.

Jakub Potocki, starosta chmielnicki, zawiadamia rajców lwowskich o swoim zbliżającym się ślubie z córką podkomorzego lwowskiego, wyznaczonym na 13 stycznia 1704 roku. Zaprasza ich do wzięcia udziału w uroczystości, obiecując swą życzliwość i wdzięczność.

Król Władysław III Warneńczyk zapisuje Piotrowi Dzikowi z Wojewodzin sumę 50 grzywien w zastawie na królewskiej wsi Zuszyce w powiecie gródeckim. Zastawnik otrzymuje wieś ze wszelkimi pożytkami do czasu spłaty długu, pod warunkiem pilnowania królewskich rewirów łowieckich oraz osobistego zamieszkiwania w majątku.

Wojewoda czernihowski Piotr Potocki zwraca się do lwowskiego rajcy Kirkora z prośbą o sprawiedliwe i przychylne rozstrzygnięcie sporu pani Starodubowej z panią Kowalską. Deklaruje osobistą wdzięczność za życzliwość wobec Starodubowej i jej dzieci, z których jedno znajduje się przy jego boku.

Jadwiga z Tarłów Sieniawska nadaje mieszczanom miasteczka Hieronimowa grunty orne i łąki w określonych granicach, przedłużając wolniznę o kolejne sześć lat. Przyznaje im ponadto prawo pędzenia gorzałki, cotygodniowy targ w czwartki, zbyt piwa do okolicznych wiejskich karczem oraz wolny wypas bydła.

Dokument komisarzy królewskich powołanych przez Zygmunta I w celu rozstrzygnięcia sporów granicznych między dobrami królewskimi (Sarny, Morańce, Lubinie) dzierżawionymi przez Piotra Kmitę a posiadłościami braci Fredrów (Krakowiec, Gnojnica, Przedwórz). Zawiera transsumowane mandaty monarsze oraz relację z przeprowadzenia czynności rozgraniczeniowych w terenie nad rzeką Szkło.

Stanisław z Chodcza, starosta halicki, zastawia szlachetnemu Stefanowi Chwalibogowiczowi z Sydzłowic wieś Czajczyce oraz staw rybny na rzece Dłoni za sumę dwudziestu dwóch grzywien. Zastawnik ma dzierżyć te dobra ze wszystkimi pożytkami aż do całkowitej spłaty długu.

Zachowane karty pergaminowe z liturgicznego rękopisu muzycznego (antyfonarza) zawierają teksty i nuty chorałowe oficjów brewiarzowych na uroczystości m.in. św. Piotra Męczennika, św. Filipa i Jakuba Apostołów, św. Antonina z Florencji, Znalezienia Krzyża Świętego oraz św. Katarzyny Sieneńskiej.

Papież Pius XI, przychylając się do prośby arcybiskupa Józefa Bilczewskiego, nadaje prałatom i kanonikom Kapituły Metropolitalnej Lwowskiej obrządku łacińskiego prawo do noszenia stroju prałackiego z rubinowymi dystynkcjami, fioletowego manteletu oraz pierścienia poza celebracją mszy świętej.

Dokument zawiera tekst roty przysięgi wierności Stolicy Apostolskiej i papieżowi Leonowi XIII, złożonej przez Józefa Webera w związku z objęciem funkcji biskupa sufragana lwowskiego. Zobowiązuje się on w niej do obrony praw Kościoła rzymskiego, posłuszeństwa papieżowi oraz osobistego odbywania wizyt ad limina Apostolorum.

Papież Leon XIII mianuje ks. Feliksa Zabłockiego, dotychczasowego dziekana, prepozytem kapituły metropolitalnej obrządku łacińskiego we Lwowie, wakującej po śmierci ks. Ludwika Czechowskiego. Dokument nakłada na beneficjata obowiązek złożenia wyznania wiary oraz przysięgi na zachowanie statutów kapituły.

Papież Leon XIII powiadamia o nadaniu Feliksowi Zabłockiemu prepozytury kościoła metropolitalnego we Lwowie. Nakazuje wyznaczonym wykonawcom odebranie przysięgi wierności oraz wprowadzenie nominata w posiadanie urzędu wraz ze wszystkimi prawami i beneficjami.

Papież Leon XIII informuje kapitułę metropolitalną obrządku łacińskiego we Lwowie o mianowaniu Seweryna Morawskiego nowym arcybiskupem lwowskim. Nakazuje kanonikom okazanie hierarsze należnego posłuszeństwa i szacunku pod rygorem zatwierdzenia kar kanonicznych nałożonych na opornych.

Dokument zawiera rotę przysięgi wierności i posłuszeństwa papieżowi Piusowi IX oraz Stolicy Apostolskiej, złożoną przez prepozyta lwowskiego kościoła metropolitalnego Karola Mosinga. Zobowiązuje się on w niej m.in. do posłuszeństwa kanonicznego, obrony praw i godności papiestwa oraz nienaruszania dóbr powierzonego mu beneficjum.

Papież Pius IX mianuje prepozyta lwowskiej kapituły katedralnej Karola Mössinga prałatem domowym Jego Świątobliwości, przyznając mu prawo noszenia fioletowych szat i rokiety oraz wszelkie przynależne temu urzędowi przywileje. Dokument został potwierdzony i przesłany adresatowi przez arcybiskupa lwowskiego Franciszka Ksawerego Wierzchleyskiego.

Papież Pius IX nadaje swojemu tajnemu szambelanowi i dotychczasowemu dziekanowi kapituły metropolitalnej we Lwowie, ks. Karolowi Mosingowi, wakującą prepozyturę tejże kapituły. Dokument zwalnia beneficjata z wymogu posiadania określonych stopni naukowych, nakazując mu uprzednie złożenie wyznania wiary.

Papież Pius IX nakazuje wyznaczonym komisarzom apostolskim uroczyste wprowadzenie Karola Mosinga w posiadanie godności prepozyta lwowskiej kapituły metropolitalnej obrządku łacińskiego po odebraniu przepisanej przysięgi wierności. Dokument zobowiązuje do przekazania nominatowi wszelkich przysługujących tej godności praw, jurysdykcji oraz beneficjalnych dochodów pod rygorem kar kościelnych wobec opornych.

Papież Pius IX informuje kapitułę metropolitalną lwowską obrządku łacińskiego o przeniesieniu biskupa przemyskiego Franciszka Ksawerego Wierzchleyskiego na stolicę arcybiskupią we Lwowie. Nakazuje kanonikom uległość, szacunek i posłuszeństwo wobec nowego pasterza pod rygorem zatwierdzenia kar nałożonych na opornych.

Papież Pius IX na prośbę arcybiskupa lwowskiego rozszerza przywilej używania odznak pontyfikalnych przez prepozyta i dziekana lwowskiej kapituły metropolitalnej obrządku łacińskiego. Dokument pozwala im na korzystanie z pontyfikaliów za każdą zgodą arcybiskupa, a nie tylko trzy razy do roku, jak ustalił wcześniej papież Grzegorz XVI.

Papież Pius IX informuje kapitułę metropolitalną lwowską obrządku łacińskiego o powołaniu Łukasza Baranieckiego na urząd arcybiskupa lwowskiego. Nakazuje kanonikom okazanie nowemu ordynariuszowi należnego posłuszeństwa i czci pod rygorem zatwierdzenia kar kościelnych.

Papież Pius VII powiadamia kapitułę metropolitalną we Lwowie o mianowaniu Andrzeja Alojzego Ankwicza arcybiskupem lwowskim po śmierci Kajetana Kickiego. Nakazuje kapitule okazanie nowemu pasterzowi należnego posłuszeństwa i podporządkowanie się jego zarządzeniom.

Dokument stanowi urzędowy wypis z Metryki Stanów Galicji i Lodomerii, poświadczający dekret Sądu Szlacheckiego we Lwowie o udowodnionym i niewątpliwym szlachectwie Hrehora, Piotra, Bazylego i Jana Strutyńskich Kowalewiczów. Potwierdza ich prawa szlacheckie oraz dziedziczne osiadanie w cyrkule stanisławowskim.

Papież Pius VI udziela odpustu zupełnego wiernym nawiedzającym kościół metropolitalny we Lwowie w ósmą niedzielę po Bożym Ciele oraz w dniu wskazanym przez ordynariusza. Arcybiskup Kajetan Kicki promulgował dokument papieski, wyznaczając ów dodatkowy termin odpustu na uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła.

Król Stanisław August Poniatowski zatwierdza prawa, przywileje i ordynacje cechu piekarzy miasta Lwowa na prośbę starszych cechowych. Dokument transumuje wcześniejszy przywilej konfirmacyjny Jana III Sobieskiego z 1690 roku wraz z zawartymi w nim aktami dawniejszych królów i dekretami miejskimi.

Papież Klemens XIII nadaje na okres dziesięciu lat przywilej odpustu za dusze zmarłych członków Bractwa Najświętszej Maryi Panny Łaskawej przy ołtarzu bractwa w katedrze lwowskiej. Arcybiskup Wacław Sierakowski zatwierdza papieskie brewe i wyznacza sobotę jako stały dzień odprawiania mszy uprzywilejowanych.

Papież Klemens XIII nadaje odpusty zupełne i cząstkowe członkom Bractwa Najświętszej Maryi Panny Łaskawej przy kościele metropolitalnym we Lwowie za wstąpienie do konfraterni, w godzinę śmierci, w wyznaczone święta oraz za pełnienie określonych dzieł pobożnych i miłosiernych. Odpusty te mogą być również ofiarowane za dusze w czyśćcu na sposób wstawiennictwa.

Grzegorz Jan Piotrowski zwraca się do burmistrza i rady miasta Lwowa o objęcie protekcją gruntu i chałupy na Bogdanówce. Informuje, że mimo wcześniejszej niepełnej sprzedaży nieruchomości kobiecie, prawo do niej rości sobie rodzina, która po zaspokojeniu kupującej powinna odzyskać posiadłość.

Król Stanisław August Poniatowski zatwierdza ogół dawnych praw, swobód i przywilejów nadanych miastu Kamionka Strumiłowa przez swoich poprzedników. Potwierdza również dawne rozgraniczenie miejskich gruntów z sąsiednimi wsiami Horpin i Monasterz na podstawie wpisu z Metryki Koronnej.

Rektor Akademii Krakowskiej Sebastian Piskorski dziękuje władzom Lwowa za powierzanie krakowskiej uczelni edukacji miejskiej młodzieży oraz za życzliwość wobec uniwersytetu. Z okazji powrotu do rodzinnego miasta poleca również dalszej opiece rajców lwowskich profesora filozofii Jana Mościckiego.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski utrzymuje prawo kanoników do wyboru dóbr kapitulnych, nakazując odprowadzanie jednej trzeciej, a z majętności Uniatycze, Pikulowice i Żydatycze połowy dochodów do wspólnej masy kapituły. Jednocześnie zwalnia z tego obowiązku uboższe uposażenia oraz daruje kapitule wszelkie narosłe dotychczas zaległości.

Charles Paip informuje Arthura Forbesa o trudnościach ze ściągnięciem należności od żydowskich dłużników we Lwowie oraz o przygotowaniu i przekazaniu dla niego sumy 2500 monet obiegowych przez posłańca. Donosi także o potrąceniu wydatków i zapowiada swój rychły wyjazd do Gdańska.