Katalog źródeł

Autor rozpoczyna korespondencję przez pułkownika Kamińskiego, informując brata o braku ważnych nowin z Porycka. Opisuje także pobyt we Lwowie, pocieszanie stroskanej po rozstaniu Jejmości, udany fortel z bransoletką oraz poufną prośbę Kamińskiego.

Aleksander Jan Jabłonowski tłumaczy się przed Janem Jabłonowskim z opóźnień w korespondencji nawałem zajęć podczas wizyty wojewody bełskiego we Lwowie. Relacjonuje spotkania z ukochaną Marianną, nocne u niej wizyty za zgodą wojewody oraz przebieg poufnych rozmów pojednawczych i rodzinnych sporów.

Szczęsny Czacki informuje magistrat lwowski o udzieleniu pożyczki rajcy Stanisławowi Nuszczyńskiemu w zamian za cesję należnych mu od miasta sum przysądzonych dekretami. Zwraca się o wyznaczenie rychłego terminu zapłaty, zastrzegając, że w razie braku zaspokojenia roszczeń będzie dochodził należności wraz z odsetkami na drodze sądowej.

Szczęsny Czacki ponagla burmistrza i radnych Lwowa o zaspokojenie nabytego przezeń długu pana Nuszczyńskiego, powołując się na prawomocny wyrok egzekucyjny ciążący na magistracie. Autor zarzuca władzom miejskim bezpodstawne odwlekanie sprawy i grozi krokami sądowymi w razie dalszego braku spłaty.

Szczęsny Czacki powołuje się na opinię kanclerza wielkiego koronnego i konstytucję z 1550 roku, oddalając obiekcje władz Lwowa wobec nabycia przezeń gruntu szpitalnego na prawie czynszowym. Prosi magistrat o niezwłoczne nakazanie prowizorom szpitala sfinalizowania i podpisania kontraktu z jego plenipotentem.

Szczęsny Czacki ponawia prośbę do burmistrza i rajców o sfinalizowanie transakcji wieczystego ustąpienia mu placu. Informuje o upoważnieniu gubernatora kulikowskiego Dniestrzańskiego do zawarcia stosownego kontraktu.

Szczęsny Czacki informuje o przesłaniu przez swojego gubernatora kulikowskiego powtórnego reskryptu królewskiego na komisję wraz z pismami obwieszczającymi. Zapowiada również swój przyjazd do Lwowa nazajutrz po święcie Trzech Króli.

Szczęsny Czacki wstawia się za panem Jaśkiewiczem, postulując pozostawienie go przy posiadaniu spornej posesji we Lwowie z racji posiadanych dokumentów i uregulowania należności. Prosi adresata o pomoc w wydaniu Jaśkiewiczowi kontraktu i zakończeniu sporów.

Szczęsny Czacki prosi władze Lwowa o sporządzenie poprawnego i kompletnego rejestru miejskich jurysdykcji dla kanclerza koronnego. Jednocześnie napomina adresatów, wyrażając zmartwienie z powodu nieustannych kłótni w mieście, grożących zniweczeniem jego dotychczasowych starań.

Szczęsny Czacki radzi władzom Lwowa podjęcie starań u kanclerza w sprawie Haszewicza oraz zobowiązuje je do uporządkowania archiwum i jurysdykcji miejskiej. Wzywa także rajców do wypełniania dekretów, zażegnania wewnętrznych sporów i dbałości o dobro publiczne miasta.

Szczęsny Czacki zwraca się do magistratu lwowskiego z prośbą o sprawiedliwe rozsądzenie sprawy i nakazanie zadośćuczynienia na rzecz osieroconych sukcesorów Wołkowiczowskich. Przypomina przy tym rajcom o ich obowiązku obrony sierot i stania na straży sprawiedliwości.

Szczęsny Czacki interweniuje u władz Lwowa w obronie szlachcica pana Pyszki. Prosi o okazanie mu należytego szacunku i wynagrodzenie doznanych dotąd krzywd.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, wstawia się u władz Lwowa za Murońskim, Wyszniowskim i Szniołkową, prosząc o odroczenie egzekucji dekretu asesorskiego na cztery tygodnie. Czas ten ma pozwolić stronom na zawarcie ugody lub znalezienie sposobu na zadośćuczynienie.

Szczęsny Czacki przesyła władzom Lwowa uniwersały do publikacji oraz listy do kanclerza i hetmana wielkiego koronnego z prośbą o pomoc wojskową dla komisji. Poleca wyprawić korespondencję wraz z dekretem do Warszawy przez pana Czeczewicza.

Szczęsny Czacki nakłania magistrat lwowski do usilnego powitania arcybiskupa lwowskiego i zjednania sobie jego przychylności w miejskich sprawach. Prosi również o nadesłanie kopii lub ekstraktu dekretu dotyczącego posiadaczy gruntów miejskich i Żydów oraz o postaranie się o mandaty.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, dziękuje władzom Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji imienin. Odwzajemnia życzenia wszelkiej pomyślności i zapewnia o swojej życzliwości.

Szczęsny Czacki wstawia się u władz Lwowa za ojcami jezuitami, którzy pragną zakupić miejskie ruiny ze starej kamienicy. Sugeruje sprzedaż nieruchomości, z której zysk zasili spłatę długów miejskich, oraz apeluje o niewygórowaną cenę.

Szczęsny Czacki wstawia się u władz Lwowa za Żydem Lewkiem Zyszkielowiczem, który po zakazie mieszkania na gruncie miejskim nie może znaleźć kupca na kamienicę Kasztelowską. Podczaszy koronny apeluje o pomoc w jej sprzedaży lub sprawiedliwy wykup nieruchomości.

Szczęsny Czacki interweniuje u władz Lwowa w sprawie krzywdy wdowy Laskowskiej oraz kradzieży dwunastu ksiąg z archiwum miejskiego przez pana Burzyńskiego. Zwraca również uwagę na spór pana Sołtadzkiego i zaleca magistratowi ostrożność oraz rzetelne zbadanie okoliczności tych spraw.

Szczęsny Czacki zapowiada przesłanie prolongaty komisji miejskiej oraz gani magistrat za opieszałość pogłębiającą spory w mieście. Radzi, jak postąpić w procesie syndyka przeciwko zawieszonemu w urzędzie Sołtadzkiemu i sugeruje uwzględnienie zarzutu najścia na dom prezydenta bądź przywrócenie pozwanego do obowiązków.

Szczęsny Czacki przesyła magistratowi lwowskiemu trzy podpisane in blanco formularze mające posłużyć do odroczenia komisji na rok 1761 z powodu zbliżającego się sejmu oraz spraw osobistych. Poleca rozdzielić dokumenty między posesorów oraz Żydów miejskich i przedmiejskich, a także niezwłocznie odesłać ich kopie.

Szczęsny Czacki prosi władze Lwowa o pilne wypisanie i rozesłanie blankietów dotyczących odroczenia komisji we własnym zakresie. Zmiana dyspozycji wynika z przedłużającego się pobytu księdza Awedyka w Porycku.

Szczęsny Czacki zarzuca magistratowi lwowskiemu niewdzięczność i niezadowolenie z jego dotychczasowych starań o dobro miasta. Z tego powodu odmawia osobistego przybycia oraz przesłania prolongaty, życząc władzom Lwowa znalezienia kogoś skuteczniejszego.

Szczęsny Czacki dziękuje burmistrzowi i rajcom miasta Lwowa za pamięć oraz nadesłane powinszowania. W odpowiedzi składa im wzajemne życzenia noworoczne, zapewniając o swojej stałej życzliwości i przyjaźni.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, dziękuje magistratowi lwowskiemu za nadesłane powinszowania wielkanocne. W odpowiedzi składa władzom oraz miastu Lwowu wzajemne życzenia pomyślności i opieki Zmartwychwstałego Chrystusa.

Szczęsny Czacki zwraca się do władz Lwowa z prośbą o przyspieszenie sprawy sądowej jego syna przeciwko książętom Jabłonowskim. Wnosi o orzeczenie niestawiennictwa strony przeciwnej z powodu przekroczenia ustawowego terminu i niezłożenia pozwu.

Szczęsny Czacki informuje magistrat lwowski o nabyciu cesji wierzytelności przysądzonych rajcy Stanisławowi Nuszczeńskiemu w zamian za udzieloną mu pożyczkę. Wzywa władze miejskie do wyznaczenia rychłego terminu spłaty należności, przestrzegając przed wystąpieniem na drogę sądową.

Szczęsny Czacki domaga się od władz Lwowa wykonania prawomocnego wyroku egzekucyjnego nakazującego spłatę nabytego długu pana Nuszczyńskiego z kasy magistratu. Ostrzega, że w razie dalszego przewlekania sprawy i zasłaniania się bezzasadnymi aresztami będzie zmuszony wytoczyć proces rajcom oraz osobom blokującym ugodę.

Podczaszy koronny Szczęsny Czacki odrzuca wątpliwości prawne magistratu lwowskiego dotyczące nabycia gruntu szpitalnego, powołując się na opinię kanclerza wielkiego koronnego i konstytucję z 1550 roku. Apeluje do władz miejskich o niezwłoczne sfinalizowanie transakcji z jego pełnomocnikiem i podpisanie kontraktu.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, zwraca się do władz Lwowa z prośbą o sfinalizowanie transakcji i wieczyste ustąpienie placu. Informuje przy tym o upoważnieniu swojego gubernatora kulikowskiego, pana Dniestrzańskiego, do zawarcia stosownego kontraktu.

Szczęsny Czacki interweniuje w sprawie zakupu placu we Lwowie za furtą jezuicką, sprzeciwiając się krzywdzącym go warunkom i żądaniu zgody kanclerza koronnego. Powołując się na prawo z 1550 roku oraz wcześniejsze precedensy, wysyła pana Dniestrzańskiego, by pomyślnie sfinalizować transakcję.

Podczaszy koronny Szczęsny Czacki przesyła władzom Lwowa swoje obwieszczenie z poleceniem jego ogłoszenia oraz korespondencję do kanclerza i hetmana wielkiego koronnego. Zaleca wysłanie pism do Warszawy przez pana Czeckiewicza w celu uzyskania asysty wojskowej garnizonu lwowskiego na czas komisji.

Szczęsny Czacki przesyła magistratowi lwowskiemu przez swojego kulikowskiego gubernatora powtórny reskrypt królewski na komisję wraz z pismami zawiadamiającymi. Zapowiada również swój przyjazd do Lwowa zaraz po święcie Trzech Króli.

Szczęsny Czacki interweniuje w sporze lwowskim na rzecz pana Jaśkiewicza, który uregulował należności i uzyskał zgodę miasta na posiadłość. Prosi adresata o wydanie Jaśkiewiczowi kontraktu oraz zapewnienie mu spokoju od dalszych pretensji.

Szczęsny Czacki prosi władze Lwowa o nadesłanie poprawnego i kompletnego rejestru miejskich jurysdykcji, który zamierza przekazać kanclerzowi koronnemu. Upomina także adresatów z powodu trwających w mieście wewnętrznych sporów, grożąc zaprzestaniem wstawiennictwa.

Szczęsny Czacki udziela władzom Lwowa rad w sprawie przyspieszenia procesu sądowego oraz apeluje o uporządkowanie jurysdykcji i archiwum miejskiego. Wzywa również adresatów do zgody i przedkładania dobra publicznego nad wewnętrzne spory.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, apeluje do magistratu miasta Lwowa o sprawiedliwe potraktowanie osieroconych sukcesorów Wołkowiczowskich. Prosi rajców o nakazanie wypłaty należnej im satysfakcji majątkowej, przypominając o obowiązku obrony sierot.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, pisze do magistratu miasta Lwowa, wyrażając ubolewanie z powodu doznawanych przez adresatów trudności. Wstawia się jednocześnie za szlachcicem Tyszką, prosząc o zadośćuczynienie mu dotychczasowego braku szacunku.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, wstawia się u władz miasta Lwowa za Murońskim, Wiszniewskim i panią Aniołkową, prosząc o zawieszenie egzekucji dekretu asesorskiego na cztery tygodnie. Czas ten ma umożliwić stronom zawarcie ugody lub znalezienie sposobu na zadośćuczynienie roszczeniom.

Szczęsny Czacki zachęca władze Lwowa do powitania i zjednania sobie arcybiskupa lwowskiego, który może pomóc miastu w jego sprawach. Prosi także o nadesłanie odpisu dekretu dotyczącego posiadaczy gruntów miejskich oraz Żydów, a także o pozyskanie mandatów.

Szczęsny Czacki informuje władze Lwowa o zamiarze nadesłania prorogacji oraz zapowiada, że decyzję w sprawie rewizji dworków i gruntów szlacheckich wyda po powrocie do Porycka. Dodatkowe informacje ustne ma przekazać radzie miejskiej powracający syndyk.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji imienin. Odwzajemnia życzenia pomyślności i zapewnia adresatów o swojej przyjaźni oraz życzliwości.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, prosi władze Lwowa o przychylenie się do prośby lwowskich jezuitów pragnących zakupić miejskie rudery ze starej kamienicy. Zauważa, że zysk ze sprzedaży posłuży spłacie długów miejskich, i apeluje o nieżądanie wygórowanej ceny.

Szczęsny Czacki wstawia się u władz Lwowa za Żydem Lewkiem Lyskielowiczem, który nie może zamieszkać w zakupionej kamienicy Kasztelańskiej ani jej sprzedać. Apeluje do magistratu o pomoc w znalezieniu kupca lub wykupienie nieruchomości po sprawiedliwej cenie.

Szczęsny Czacki interweniuje u władz Lwowa w sprawie zadośćuczynienia wdowie Laskowskiej oraz zwrotu miejskich protokołów. Zwraca także uwagę na bezprawne zabranie ksiąg z archiwum przez pana Burzyńskiego i apeluje o podjęcie stosownych działań prawnych.

Szczęsny Czacki krytykuje opieszałość lwowskiego sądu i napomina władze miejskie w kwestii procedowania sprawy przeciwko panu Soldadiniemu. Zaleca włączenie kwestii najścia na dom prezydenta do pytań śledczych bądź przywrócenie pozwanego do urzędu na czas oczekiwania na rozpatrzenie apelacji.

Szczęsny Czacki przesyła magistratowi lwowskiemu trzy blankiety w celu spisania i rozesłania zawiadomień o odroczeniu komisji do 1 czerwca 1761 roku z powodu zbliżającego się sejmu i innych spraw. Nakazuje sporządzić pisma u księdza Awedyka dla posesorów oraz Żydów miejskich i przedmiejskich, wyjaśniając zarazem, że osobne odroczenie dla samego magistratu nie jest konieczne.

Szczęsny Czacki zmienia wcześniejsze polecenie i prosi władze Lwowa o jak najszybsze samodzielne wypełnienie oraz rozesłanie blankietów dotyczących odroczenia komisji. Powodem tej zmiany jest przedłużający się pobyt księdza Awedyka w Porycku.

Szczęsny Czacki z żalem informuje magistrat Lwowa o zaniechaniu dalszych starań i odmowie przesłania prolongaty z powodu doznanej niewdzięczności oraz niezadowolenia ze strony władz miejskich. Wyraża nadzieję, że miasto znajdzie innego, skuteczniejszego orędownika swoich spraw.

Szczęsny Czacki, podczaszy koronny, dziękuje władzom miasta Lwowa za pamięć oraz życzliwość i odwzajemnia się noworocznymi życzeniami zdrowia oraz pomyślności. Zapewnia przy tym magistrat o swojej stałej przyjaźni i gotowości do niesienia pomocy.