Katalog źródeł

Hetman Stanisław Jan Jabłonowski gani syna Jana Stanisława za publiczne znieważenie referendarza koronnego Stanisława Szczuki i grożenie mu zablokowaniem indygenatu w Prusach. Ojciec załącza pełną żalu skargę pokrzywdzonego i nakazuje synowi opanowanie mściwości, dyskrecję oraz rychłe pojednanie się z referendarzem w Warszawie.

M. Łukawski w imieniu starosty szczerzeckiego domaga się od prezydenta Lwowa wyegzekwowania od handlarki Janowej Bekierowej obiecanego posagu dla młynarza ze wsi Dmytre. W razie odmowy grozi zatrzymaniem lwowskich kupców handlujących na lokalnych jarmarkach.

Jan Stanisław Kącki donosi o doniesieniach dotyczących koncentracji wojsk szwedzkich pod Szczecinem oraz krążących w Warszawie plotkach o ich dalszych zamiarach. Informuje również o unieważnieniu postanowień olkienickich na sejmikach litewskich oraz o trwających obradach sejmiku sandomierskiego.

Aleksander Giedziński odpowiada na pełen pretensji list arcybiskupa Krosnowskiego i wyjaśnia okoliczności uwięzienia zbiegłego przestępcy, który wraz z synami dopuścił się kradzieży w jego dworze. Deklaruje, że uwzględni wstawiennictwo arcybiskupa pod warunkiem zwrotu zagrabionego mienia lub wydania winnych synów.

Wolff Fromhold von Lüdinghausen ponagla burmistrzów i radę Lwowa o bezzwłoczną wypłatę uchwalonej przez sejm donatywy kupieckiej, asygnowanej na żołd gwardii królewskiej. Przestrzega miasto przed konsekwencjami dalszego wstrzymywania środków dla wojska.

Pułkownik Wolff Fromhold von Lüdinghausen informuje władze Lwowa o nakazie aresztowania felczera Celswarta za popełnione ekscesy i nadużycia finansowe w artylerii, zapowiadając osobisty przyjazd po zakończeniu działań wojennych. Przekazuje także wieści z obozu pod Cudnowem o zawarciu porozumień z Kozakami oraz kapitulacji wojsk moskiewskich.

Jan Zaleski i Jakub Milejowski informują władze Lwowa o poszukiwaniu króla w drodze pod Malbork oraz przesyłają dokumenty i instrukcję prawną w sporze młyńskim z Hynkami. Zalecają wniesienie odpowiednich protestacji w sądach oraz sporządzenie dodatkowego odpisu akt banicji.

Rada miasta Wrocławia wystawia mieszczaninowi krakowskiemu Hannsowi Schreiberowi glejt bezpieczeństwa gwarantujący mu bezpieczny i swobodny pobyt oraz podróż do najbliższej soboty. Rajcy zastrzegają sobie możliwość odwołania dokumentu z zachowaniem trzydniowego okresu ochronnego, o ile obdarowany zachowa się nienagannie.

Przedstawiciel władz miejskich Lwowa odpowiada chorążemu lwowskiemu Bielskiemu na żądanie uwięzienia i wychłostania kupca Anastazego. Odmawia wykonania natychmiastowej kary bez wcześniejszego śledztwa, powołując się na prawo miejskie i zasadę zakazu więzienia bez prawomocnego wyroku.

Deputaci miejscy zebrani w Warszawie zdają sprawę rajcom lwowskim z opóźnień w rozpatrywaniu sprawy przeciwko Żydom, spowodowanych zaabsorbowaniem kanclerza i podkanclerzego innymi obowiązkami. Wskazują ponadto na dotkliwy brak kluczowych dokumentów procesowych oraz postulują wniesienie protestacji przeciwko licznym nadużyciom i uciążliwościom ze strony lwowskich Żydów.

Dorsal listu sporządzonego pismem hebrajskim, skierowanego do starszych gminy żydowskiej we Lwowie. Treść zasadnicza dokumentu nie została włączona do polskiej transkrypcji.

Zachowany we fragmentach list w języku greckim skierowany z tytułami czci do nieokreślonego z nazwiska prawosławnego hierarchy duchownego. Zasadnicza treść pisma oraz adres nie zostały odczytane.

Pismo w języku greckim skierowane przez Jana do nieokreślonego adresata, datowane na 22 sierpnia 1686 roku.

Fragmentarycznie zachowany list w języku greckim skierowany do nieokreślonego z nazwiska dostojnika. Autorem pisma jest osoba podpisana jako brat [...].

Kupiec ormiański zwraca się do Artura Forbesa z prośbą o wypłacenie pożyczki za pośrednictwem posłańca, tłumacząc swą nieobecność zajęciami przy stadach bydła. Zobowiązuje się do uregulowania wszelkich należności po zbyciu wołów na jarmarkach, powołując się na kupiecką uczciwość.

Stanisław informuje adresata o działaniach i pismach związanych z zagrożeniem ze strony Tatarów oraz dysponowaniem piechotą wśród mieszczan. Wspomina także o konieczności odesłania opornych pod strażą do zamku.

Autor skarży się na wojewodę wołyńskiego, który publicznie znieważył go i zagroził zablokowaniem indygenatu w Prusach, mimo dotychczasowej lojalności autora wobec jego rodu. Zapewnia adresata o swej niezmiennej wierności i prosi o rozwagę, by podobne traktowanie nie zraziło innych stronników.

Autor donosi wojewodzie ruskiemu o pobycie kardynała prymasa w Warszawie, przybyciu rezydenta szwedzkiego oraz planowanej radzie ze stronnikami na Trzech Króli. Do listu załączono najnowszą gazetę toruńską.

Autor relacjonuje wojewodzie ruskiemu ustalenia warszawskiej rady senatu, działania marszałka wielkiego koronnego oraz zabiegi prymasa i posła cesarskiego w sprawie zawarcia pokoju. Przesyła także życzenia świąteczne, napomykając o rywalizacji o urzędy i konieczności zachowania ostrożności w korespondencji.

Autor relacjonuje wojewodzie ruskiemu zjazd magnatów u prymasa w Warszawie, odnotowując przybycie Sobieskiego oraz oczekiwanie na wojewodów wileńskiego i poznańskich. Informuje także o represjach króla Francji wobec Przebendowskiego za uwięzienie posła d'Ussona oraz o sekwestrze dóbr Radziejowice.

Archiwista odnotowuje fakt przechowania listu w korespondencji Jana Bonawentury Krasińskiego, wskazując na wątpliwości co do autorstwa ze względu na odmienne pismo, tytulaturę oraz miejsce datowania. Mimo tych rozbieżności decyduje się pozostawić pismo w zespole listów Krasińskiego.

Autor listu dziękuje adresatowi za okazaną łaskę i porękę, tłumacząc powody wcześniejszego braku odpowiedzi. Następnie zdaje sprawę z trudnej sytuacji gospodarczej, obciążeń dworu zamojskiego oraz kwestii rejestracji i nadania gruntów w okolicznych majątkach.

Autor wyrzuca wojewodzie ruskiemu brak wiadomości z ostatnich poczt i opisuje niepokoje oraz ucieczkę nieszczerych stronników po ostatnich wydarzeniach. Wspomina także o dramatycznych w tonie doniesieniach biskupa warmińskiego, będącego świadkiem upadku pomyślności.

Autor informuje adresata o wadliwym prawnie pozwie granicznym doręczonym przez Sowińskiego bez pieczęci grodzkiej posesjonatowi. Donosi również o odebraniu kluczy oraz wątpliwościach co do pory i sposobu zabezpieczenia spichlerza i stodoły.

Korespondent informuje o spokoju pod Kamieńcem, wyjeździe hetmana wielkiego koronnego do obozu pod Wiśniowczykiem oraz działaniach wojsk kozackich i moskiewskich przeciw Tatarom na Ukrainie. Donosi również o niepotwierdzonych wieściach o starciu z ordą oraz o nagłej śmierci archidiakona lwowskiego księdza Piaszkowskiego.

Dyplomata siedmiogrodzki donosi z Gdańska Jerzemu I Rakoczemu o przewadze stronników Jana Kazimierza oraz o nadziejach na pozyskanie poparcia ze strony protestantów. Informuje również o swoich przygotowaniach do natychmiastowej podróży morskiej do Szwecji w celach dyplomatycznych.

Konsulat Rosji w Brodach ostrzega ambasadę w Wiedniu przed Piotrem Zabierzewskim, lokajem posługującym się przywłaszczonym wekslem hrabiego Ponińskiego, który po odmowie wydania wizy rosyjskiej w Brodach zapowiedział starania o nią w stolicy Austrii.

Cesarska Misja Rosyjska w Rzymie przekazuje Konsulatowi w Brodach kopię odpowiedzi toskańskiego ministra spraw zagranicznych w sprawie zmarłego muzyka Antonia Dall'Oca. Wyjaśniono, że artysta cały majątek zapisał zmarłej już w biedzie Katarzynie Wörster, przez co roszczenia spadkowe pani Masłowskiej są bezprzedmiotowe.

Cesarski Konsulat Rosyjski w Brodach przesyła majorowej Masłowskiej dwa dokumenty nadesłane z Cesarskiej Misji Rosji w Rzymie. Konsul prosi adresatkę o ich zwrot po zaznajomieniu się z ich treścią.

Dokument zawiera serię zapytań prawno-kanonicznych skierowanych do sekretarza Kongregacji Soboru dotyczących samowolnych decyzji arcybiskupa lwowskiego w katedrze. Kwestie sporne obejmują likwidację kaplicy Domagaliczów, zburzenie ołtarzy, przenoszenie fundacji mszalnych oraz usuwanie elementów wyposażenia kościoła.

Opat oliwski Michał Antoni Hacki, uskarżając się na uciążliwości związane z podwójną elekcją i kwaterunkiem wojsk, przesyła wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu powinszowania z okazji Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku. Życzy mu pomyślności i upragnionego uspokojenia sytuacji w Rzeczypospolitej, polecając się jego łasce.

Oficerowie garnizonu w Kamieńcu Podolskim dziękują siedmiogrodzkiemu generałowi Jánosowi Keményemu za deklarację pokoju i sąsiedzkiej przyjaźni po obaleniu hospodara Bazylego Lupu. Zapewniają o powiadomieniu o tych zapewnieniach króla polskiego oraz hetmana i wojewody podolskiego Stanisława Rewery Potockiego.

Proboszcz rawski prosi pisarza miejskiego lwowskiego Wojciecha Zimnickiego o pomoc w sprawie apelacji swoich krewnych od wyroku sądu w Potyliczu dotyczącego praw do spornego pola. Zabiega o zwolnienie pozwanych z niesłusznie nałożonej przysięgi i uregulowanie sporu poprzez zwrot sumy pierwotnie zapłaconej za grunt.

Lwowscy radcowie magistratu Kaspar Tinz i Ignatz Nowakowski odpowiadają na zapytanie adwokata dra Franka, prostując kwestie topograficzne oraz stan prawny lasów dóbr Wybranówka, Borysów i Borynicze. Wskazują na zapisy w wyciągu tabularnym oraz ugodę zawartą między hrabią Łosiem a skarbem państwa.

Delegaci lwowscy w Warszawie donoszą Magistratowi o działaniach w sprawach miejskich przywilejów handlowych, propinacji oraz staraniach o wypłatę należności z Komisji Skarbowej. Informują także o przedłużeniu obrad sejmu, nowym urzędowym kursie monet i zasadach regulowania dawnych długów.

Jan Durbas i Ignacy Wieżański informują magistrat lwowski o braku rozstrzygnięcia w sprawach miejskich z powodu wyjazdu kanclerza z Warszawy. Przesyłają także odnalezione przez pana Flosierowicza dokumenty dotyczące sprawy z księdzem sufraganem.

Delegaci lwowscy Jan Durbas i Ignacy Wieżański informują magistrat o przedłużającym się pobycie w Warszawie z powodu oczekiwania na decyzję kanclerza w sprawach związanych z wojskami rosyjskimi. Przekazują również, że w kwestii koni zabranych z miejskiego cekhauzu przez pułkownika Korytowskiego kanclerz zalecił pobłażliwość podyktowaną trudnymi czasami.

Jan Durbas i Ignacy Wieżański relacjonują swoje warszawskie zabiegi dotyczące m.in. sprawy z panem Piaskowskim przed Komisją Skarbową. Proszą władze Lwowa o nadesłanie rezolucji dowództwa wojsk rosyjskich, dyspozycji w kwestii podwód oraz wieści o zakwaterowaniu żołnierzy garnizonu.

Jan Durbas i Ignacy Wieżański informują magistrat Lwowa o interwencji u kanclerza wielkiego koronnego przeciwko kwaterunkom wojsk rosyjskich oraz o bieżących sprawach majątkowych i prawnych miasta.

Tomasz Franki i Franciszek Ksawery Solski donoszą o podróży do Lublina oraz o planowanych przyjazdach hetmana koronnego i arcybiskupa. Zalecają władzom Lwowa pilną naprawę dróg i bruków miejskich, aby zapobiec niezadowoleniu dostojników.

Przedstawiciele Lwowa w Warszawie informują o korzystnych dla miasta dekretach komisji w sprawach z Żydami i posesorami oraz o unieważnieniu spornych przywilejów. Zapowiadają konieczność przedłużenia pobytu z powodu procesu i rozliczeń z panem Nuszczyńskim.

Sukcesorzy zmarłego pisarza miejskiego Jakuba Zaczkiewicza proszą magistrat lwowski o wsparcie i doprowadzenie do końca sprawy należnego im spadku. Informują także o wyznaczeniu Wojciecha Golenowskiego na swojego plenipotenta do odebrania sukcesji.

Francois Goldenberg i Christian Böhm wnoszą prośbę do arcybiskupa lwowskiego Jana Skarbka o ocalenie od kary śmierci czeladnika rzemieślniczego, który w afekcie dokonał niezamierzonego zabójstwa szpadą. Wstawiennicy apelują o pasterskie miłosierdzie i powstrzymanie wyroku sędziów, wskazując, że oskarżony porzucił luteranizm na rzecz katolicyzmu i szuka ocalenia w wierze.

Sen Łopatka i Stec Sidorow, poddani z Podkamienia, zwracają się z pokorną prośbą do Mikołaja Potockiego o sprawiedliwość i wypłatę wynagrodzenia za pracę przy kościele dominikanów. Skarżą się, że w przeciwieństwie do innych robotników nie otrzymali zapłaty za całe lato robót wykonywanych na własnym wikcie.

Kupcy z Lipska odpowiadają Arturowi Forbesowi, że nie mogą udzielić dodatkowego rabatu na holenderskie aksamity ze względu na sztywne ceny producenta. Deklarują jednak gotowość zadośćuczynienia w razie uszkodzenia towaru lub jego odesłania, prosząc o dokładniejsze sprecyzowanie szkody.

Kupcy lipscy Ferber i Oker ustosunkowują się do roszczeń Arthura Forbesa dotyczących wadliwości dostarczonych trzech sztuk aksamitu. Uznając żądany rabat za rażąco wygórowany, proponują kompromisowe opuszczenie ceny o 20 talarów rzeszy w celu zakończenia przewlekłego sporu handlowego.

Przedstawiciele firmy Ferber i Oker odpowiadają Arthurowi Forbesowi na roszczenia dotyczące aksamitu, odsyłając go do ustnych wyjaśnień pana Taylora. Wyrażają nadzieję na polubowne zażegnanie sporu podczas ewentualnego osobistego spotkania w Lipsku, sugerując jednocześnie, że żądane odszkodowanie przewyższa rzeczywiste straty.

Kupcy lipscy Fleischer i Kober potwierdzają odbiór częściowych wpłat od pana Zieglera oraz z tytułu długu Bielowskiego. Przesyłają zestawienie rachunków wykazujące saldo debetowe i proszą o jego uregulowanie oraz pokwitowanie.

Lipska spółka Fleischer i Kober informuje Arthura Forbesa o wysłaniu wybranej partii zamówionych adamaszków za pośrednictwem Michaela Dümüllera oraz ostrzega przed drożejącymi we Włoszech jedwabiami. List zawiera także zestawienie bieżących rozliczeń finansowych, przekazów gotówkowych oraz podziękowanie za współpracę.

Lipska spółka Fleischer i Kober potwierdza rozliczenie przekazanych przez Arthura Forbesa asygnat oraz przedstawia stan wzajemnych należności po jarmarku św. Michała. Kupcy wyrażają jednocześnie ubolewanie z powodu braku nowych zamówień i proszą o pamięć przy kolejnych transakcjach.