Katalog źródeł

Kardynał Montalto zapewnia władze Lwowa o swojej przychylności i obiecuje wstawiennictwo u papieża oraz Kongregacji Obrzędów w staraniach o orzeczenie w sprawie kultu Jana z Dukli. Podkreśla przy tym znaczenie tej sprawy dla wzrostu pobożności miejscowej ludności.

Jakub Mieszkowski informuje burmistrza i rajców lwowskich o najeździe ludzi panów Dzieduszyckich na Zubrzę, zrabowaniu bydła oraz pobiciu poddanych. Prosi o niezwłoczne skierowanie poszkodowanych do grodu w celu obdukcji ran oraz o zbadanie, czy strona przeciwna nie złożyła na zamku protestacji.

Starosta łucki Atanazy Miączyński interweniuje u burmistrza i rajców lwowskich w sprawie przewlekłego procesu wdowy po Złotorowiczu, na co skarżył się królowi jej brat. Domaga się wyjaśnienia przyczyn zwłoki oraz rychłego i sprawiedliwego zakończenia sprawy bez konieczności angażowania monarchy.

Józef Wandalin Mniszech prosi władze Lwowa o powierzenie wakującego probostwa miejskiego sufraganowi lwowskiemu ks. Jełowickiemu. Zapewnia przy tym o swojej wdzięczności i gotowości do wyświadczenia magistratowi przysługi w przyszłości.

Pułkownik Andrzej Modrzewski zapewnia władze Lwowa, że wojewoda krakowski nakazał swojej chorągwi wołoskiej opuścić przedmieścia, gdyż nie zamierza dochodzić sprawiedliwości kosztem ubogich mieszkańców. Wyjaśnia zarazem, że sprawa zatargu i zniewag ze strony starosty lwowskiego oraz pana Samockiego została skierowana do rozstrzygnięcia przed komisją królewską.

Kasztelan lwowski Antoni Morski dziękuje burmistrzowi i radzie miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji minionych Świąt. Przesyła wzajemne życzenia pomyślności dla Lwowa oraz dobrego zdrowia i długich lat życia dla adresatów.

Kasztelan lwowski Antoni Morski dziękuje burmistrzowi, radnym oraz całemu magistratowi Lwowa za pamięć i życzliwe słowa. W odpowiedzi składa władzom miejskim serdeczne życzenia zdrowia, Bożych łask i wszelkiej pomyślności na nadchodzący Nowy Rok.

Kasztelan lwowski Antoni Morski dziękuje władzom Lwowa za pamięć i życzenia z okazji Nowego Roku. W odpowiedzi składa życzenia Bożego błogosławieństwa, zdrowia i pomyślności dla całego miasta oraz wszystkich członków magistratu.

Kasztelan lwowski Antoni Morski dziękuje władzom miejskim Lwowa za nadesłane powinszowania i odwzajemnia życzenia noworoczne. Życzy rajcom, miastu oraz całej Ojczyźnie pomyślności, Bożych darów i dobrego zdrowia.

Kasztelan lwowski Antoni Morski dziękuje rajcom i burmistrzom Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji nadchodzącego Nowego Roku. W odpowiedzi zapewnia o swojej niezmiennej przyjaźni i odwzajemnia życzenia wszelkiej pomyślności.

Referendarz koronny Jan Andrzej Morsztyn informuje władze Lwowa o wyznaczeniu przez królową daty jego ślubu z Katarzyną Gordon na 27 kwietnia 1659 roku. Prosi o przysłanie miejskiego delegata na uroczystość weselną, deklarując swoją stałą przychylność i gotowość do wyświadczania miastu przysług.

Wojciech Miaskowski przesyła rajcom lwowskim sumę 1043 czerwonych złotych i drobne monety należące do podkanclerzego koronnego z prośbą o wystawienie kwitu. Zwraca się o pilne przekazanie tych pieniędzy wraz z korespondencją do rąk ks. Trzebińskiego w Warszawie.

Michał Nagrodzki donosi władzom Lwowa o zgłoszeniu do Kancelarii Dekretowej komisarzy miejskich w procesie z panią Brzuchowską. Do korespondencji dołącza listę komisarzy powołanych przez stronę przeciwną.

Michał Nagrodzki donosi władzom Lwowa o postępach w przygotowywaniu wypisu dekretu komisarskiego w sporze z panią Brzuchowską, uwzględniającego regenta Brzozowskiego. Deklaruje dalszą gotowość do pomocy oraz przesyła rajcom życzenia pomyślności i jednomyślności.

Michał Nagrodzki informuje magistrat lwowski o bieżących sprawach sądowych, w tym o banicji Moratowiczów oraz opłaceniu kontumacji. Donosi również o trwaniu sądów asesorskich podczas obecności króla w Warszawie i ponagla miejskich deputatów do przybycia.

Sufragan lwowski Zachariasz Nowoszycki opisuje uroczysty wjazd nowego arcybiskupa do Lwowa, liczne uczty dla rajców i Ormian, a także stan prac remontowych w arcybiskupiej kamienicy i spory w łonie kapituły. W liście prosi również przebywającego w Warszawie Zimnickiego o zakup indyjskiego sukna oraz donosi o stanie zdrowia jego żony.

Oboźny generalny Wojska Zaporoskiego Tomasz Nosacz ponawia żądanie wobec władz Lwowa o bezzwłoczne przekazanie wyposażenia artyleryjskiego, w tym postronków, szorów i kulbak. Wyznacza Kropiwnickiego i Futkiewicza do odbioru rynsztunku, zarzucając magistratowi opieszałość.

Tomasz Nosacz, oboźny generalny wojska zaporoskiego, prosi burmistrza i rajców Lwowa o szybkie i sprawiedliwe wyegzekwowanie zapisanego w księgach długu po zmarłym ojcu swego czeladnika Kibickiego. W zamian za okazanie sprawiedliwości deklaruje władzom miejskim swoją wdzięczność i gotowość do odwzajemnienia przysługi.

Oboźny generalny Wojska Zaporoskiego Tomasz Nosacz ponawia prośbę do władz Lwowa o wyegzekwowanie należności od uwięzionego mieszczanina Dziurdziego na rzecz czeladnika Jakuba Kibickiego. Zaznacza, że samo osadzenie dłużnika w areszcie nie wystarcza i konieczna jest całkowita spłata długu.

Kanclerz wielki litewski Marcjan Korybut Ogiński zaprasza burmistrza, rajców i magistrat miasta Lwowa na uroczystość swojego wesela z panną kanclerzanką koronną, zaplanowaną na 4 marca w Warszawie. Zapewnia gości o należytym przyjęciu i honorach oraz deklaruje swoją przychylność i gotowość do wyświadczania przysług.

Podskarbi wielki koronny Karol Siedlnicki zwraca się do władz Lwowa z prośbą o wydanie komisarzowi Dziołowskiemu grupy Żydów uwięzionych na miejskim ratuszu pod zarzutem bicia fałszywych tynfów w Olesku. Aresztanci mają zostać przekazani pod eskortę i przewiezieni na wyznaczone miejsce odosobnienia.

Piotr Ożga przypomina rajcom lwowskim o obowiązku poboru czopowego od trunków za okres od stycznia do czerwca 1649 roku oraz o konieczności przekazania rejestrów i funduszy arendarzowi. Wspomina także o trudnościach podatkowych i szkodach wynikających z toczącej się wojny.

Piotr Ożga przesyła władzom Lwowa projekt protestacji przeciw zwołaniu sejmiku w czasie zagrożenia tatarskiego wraz z nieopieczętowanymi listami do kanclerza i regenta do wglądu. Zapowiada także swój wyjazd na spotkanie z hetmanem w Podhajcach i odsyła do ustnych ustaleń z panem Kątskim.

Piotr Ożga wyraża radość z możliwości obrony przywilejów miejskich i radzi rajcom lwowskim w sprawie wyboru dogodnego terminu oraz procedury ogłoszenia uniwersału w sądzie grodzkim lwowskim i żydaczowskim. Zapowiada także wysłanie listów do sędziego i podsędka lwowskiego w celu skoordynowania działań.

Podkanclerzy Andrzej Olszowski informuje magistrat lwowski o krokach podjętych przez króla w celu zabezpieczenia miasta, w tym o skierowaniu pułkownika Dobczyca z częścią oddziałów na załogę. Doradza również zaciąg miejscowych sił i zapowiada przybycie monarchy z pospolitym ruszeniem.

Podstarości kamionecki Stanisław Ordyniec zwraca się w imieniu pana krakowskiego do burmistrza i rajców lwowskich z prośbą o trzydniowe wypożyczenie kobierców i opon na zjazd znamienitych gości, w tym rodu Tęczyńskich. Autor listu obiecuje zwrócić pożyczone tkaniny w nienaruszonym stanie natychmiast po zakończeniu uroczystości.

Andrzej Ostroróg dziękuje władzom Lwowa za pamięć o swoim ojcu i deklaruje gotowość do obrony praw miasta. Prosi o przysłanie odpisów laudów sejmiku wiszeńskiego i zgromadzenia lwowskiego z zaznaczeniem punktów naruszających interesy mieszczan.

Mikołaj Ostroróg krytykuje władze Lwowa za złożenie zuchwałych protestacji przeciwko sejmikowi, poborom podatkowym i sądowi kapturowemu, co wywołało oburzenie szlachty. Radzi rajcom, by dążyli do załagodzenia sporu, porozumieli się z sędziami kapturowymi i skorzystali z pośrednictwa kanclerza koronnego.

Rektor Akademii Krakowskiej Sebastian Piskorski dziękuje władzom Lwowa za powierzanie krakowskiej uczelni edukacji miejskiej młodzieży oraz za życzliwość wobec uniwersytetu. Z okazji powrotu do rodzinnego miasta poleca również dalszej opiece rajców lwowskich profesora filozofii Jana Mościckiego.

Grzegorz Jan Piotrowski zwraca się do burmistrza i rady miasta Lwowa o objęcie protekcją gruntu i chałupy na Bogdanówce. Informuje, że mimo wcześniejszej niepełnej sprzedaży nieruchomości kobiecie, prawo do niej rości sobie rodzina, która po zaspokojeniu kupującej powinna odzyskać posiadłość.

Antoni Podhajecki informuje adresata, że z powodu przeciągających się spraw miejskich musi przedłużyć swój pobyt w Warszawie. Zwraca się o wydanie pozwu komendantowi oraz nadesłanie dodatkowych dokumentów dotyczących miejskich sum skarbowych, zaznaczając, że szczegóły przedstawił w liście do pisarza Kupińskiego.

Prymas Gabriel Jan Podoski dziękuje burmistrzowi i rajcom Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. Odwzajemnia życzenia pomyślności dla władz oraz mieszkańców miasta i deklaruje gotowość do wspierania ich spraw.

G. Połetyłowa wstawia się u prezydenta Lwowa za swoim lokajem Bazylim, prosząc o nakazanie tutejszemu piekarzowi niezwłocznej spłaty zaległej należności.

Władysław Poniński, podkoniuszy koronny, wzywa władze Lwowa do uregulowania zaległych należności zaciągniętych w czasie obecności wojsk szwedzkich pod miastem. Zwraca uwagę, że ciężar spłaty miejskiego długu nie może spoczywać wyłącznie na sędzim ormiańskim Juśku Bajkadowiczu, który wystawił osobiste poręczenie.

Władysław Poniński informuje władze Lwowa o wyjednaniu u króla szwedzkiego zwolnienia miasta z nałożonych kontrybucji i zapowiada przybycie królewskiego dworzanina. Zachęca magistrat do wdzięczności i przychylnego potraktowania przedstawionych postulatów.

Kazimierz Poniatowski dziękuje władzom Lwowa za odstąpienie placu przy jego pałacu oraz deklaruje zbadanie i zaspokojenie miejskich pretensji finansowych w kwocie dwóch tysięcy złotych.

Podkomorzy koronny Kazimierz Poniatowski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Nowego Roku. Odwzajemnia wyrazy życzliwości, zapewniając o swojej gotowości do przysług i życząc adresatom pomyślności.

Podkomorzy koronny Kazimierz Poniatowski dziękuje władzom Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. Odwzajemnia życzenia pomyślności dla całego magistratu i wszystkich mieszkańców miasta, deklarując swą życzliwość.

Podkomorzy koronny Kazimierz Poniatowski dziękuje władzom miasta Lwowa za nadesłane powinszowania noworoczne. W odpowiedzi składa im oraz wszystkim mieszkańcom serdeczne życzenia wszelkiej pomyślności.

Andrzej Potocki prosi władze Lwowa o pomoc w odzyskaniu znacznej sumy pieniędzy, którą skradziono w nowej lwowskiej gospodzie stanisławowskiemu kupcowi Lefterowi. W zamian za sprawiedliwe i rzetelne zbadanie sprawy deklaruje magistratowi swoją wzajemną życzliwość i gotowość do pomocy.

Generał Potocki gratuluje władzom Lwowa zażegnania sporów i przywrócenia pomyślności w zarządzaniu miastem. Informuje również, że lwowski urząd burgrabiowski ogłosi w jego imieniu nominację na urząd proconsula królewskiego spośród przedstawionych kandydatów.

Hetman wielki koronny Józef Potocki interweniuje u władz Lwowa w sprawie swojego lekarza, doktora Moruńskiego, domagając się sprawiedliwego podziału spadku po zmarłym Wiszniowskim. Apeluje o szybkie zakończenie sporu zgodnie z wydanymi już w tej materii reskryptami królewskimi.

Generał ziem podolskich Mikołaj Potocki apeluje do burmistrza Lwowa o łaskawe potraktowanie swojego sługi zamkowego Semiana w toczącej się przed lwowskim sądem miejskim sprawie. Prosi o rzetelne zbadanie okoliczności w zgodzie z prawem oraz o nienakładanie na sługę kary pieniężnej.

Michał Potocki, wojewoda wołyński, deklaruje solidarność z władzami Lwowa wobec krzywdzącego dekretu kanclerskiego, który narusza przywileje miasta i prawa koronne. Zapewnia magistrat o zamiarze osobistej interwencji u króla i kanclerza w celu skasowania niekorzystnego wyroku.

Stanisław Potocki, łowczy litewski, powiadamia magistrat i społeczność Lwowa o planowanym małżeństwie ze starszą córką wojewody wołyńskiego. Zwraca się do adresatów z uprzejmą prośbą o uświetnienie swoją obecnością ceremonii ślubnej, wyznaczonej we Lwowie na 2 stycznia 1695 roku.

Wojewoda kijowski Franciszek Salezy Potocki dziękuje rajcom i burmistrzom Lwowa za nadesłane powinszowania z okazji Nowego Roku. W odpowiedzi odwzajemnia życzenia pomyślności oraz zaszczycenia miasta przednimi prerogatywami na wieczne czasy.

Franciszek Salezy Potocki dziękuje władzom miasta Lwowa za okazaną mu życzliwość i odwzajemnia przyjazne uczucia. Deklaruje także swoje poparcie dla postulatów wysuniętych przez miasto na zbliżający się sejm.

Franciszek Salezy Potocki dziękuje władzom i wspólnocie miasta Lwowa za nadesłane życzenia z okazji świąt Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku, odwzajemniając pomyślne powinszowania. Zapewnia również adresatów o swoim stałym szacunku i gotowości do wyświadczania przysług.

Wojewoda krakowski Szczęsny Potocki zawiadamia władze Lwowa o nabyciu od Jana Sandurskiego praw do części kamienicy. Prosi o nienaruszanie tych praw i przychylność wobec zbywcy, deklarując w zamian wzajemne usłużności.

Wojewoda krakowski Szczęsny Potocki zawiadamia władze Lwowa o planowanym ślubie swojego syna, starosty krasnostawskiego, z przedstawicielką domu pisarza polnego koronnego. Uprasza adresatów o uświetnienie uroczystości weselnych wyznaczonych na 29 maja 1689 roku w Lublinie.