Цифрові джерелаПроєкт оцифрування архівів за допомогою штучного інтелекту

131/1/309 · 131-1-309-001

[Польською; переклад очікується] Ugoda komisarzy królewskich między kapitułą metropolitalną a radą Lwowa w sprawach kościelnych

[Польською; переклад очікується] Bernardinus dei et sedis apostolice gratia archiepiscopus Leopolien[sis], Jacobus eadem gracia Kamenecen[sis] episcopus, Otto de Chodecz Podolie palatinus, Stanislaus de Chodecz Regni Polonie marschalkus et capitaneus Leopolien[sis] (komisarze królewscy) [Польською; переклад очікується] Kapituła kościoła metropolitalnego we Lwowie oraz burmistrz i rajcy miasta Lwowa (Venerabile Capitulum ecclesie metropolitane Leopolien[sis] et proconsul ac consules civitatis Leopolien[sis])
[Польською; переклад очікується] feria quinta post dominicam Invocavit proxima alias nona mensis Martii Anno domini Millesimo Quingentesimo Quartodecimo · [Польською; переклад очікується] Lwów (Leopolis)

[Польською; переклад очікується] Komisarze królewscy pod przewodnictwem arcybiskupa Bernarda Wilczka rozstrzygają wieloletnie spory między kapitułą metropolitalną a władzami miasta Lwowa, regulując kwestie kaznodziejów polskiego i niemieckiego, szkoły katedralnej oraz urzędu zakrystiana. Ugoda normuje również zarząd majątkiem i zapisami testamentowymi, funkcjonowanie młyna miejskiego oraz zaopatrzenie katedry w wodę.

Опрацювання за допомогою ШІ. Прочитання слід звіряти з оригіналом.

Переклад / сучасний текст

[Польською; переклад очікується] [Karta 1r – Tytułowa:] Układy z Czcigodną Kapitułą Roku Pańskiego 1514. A. Nr 28. 7mo. [Karta 2r:] Bernard z Bożej i Stolicy Apostolskiej łaski arcybiskup lwowski, Jakub z tejże łaski biskup kamieniecki, Otto z Chodcza wojewoda podolski, Stanisław z Chodcza marszałek Królestwa Polskiego i starosta lwowski, na wieczną rzeczy pamiątkę. Oznajmiamy treścią niniejszego pisma wszystkim i każdemu z osobna, komu należy wiedzieć. Iż gdy powstały pewne kwestie i spory, w pewnej mierze wymagające większego rozstrzygnięcia, podsycające zarzewie kłótni między Czcigodną Kapitułą Kościoła Metropolitalnego z jednej, a urzędem radzieckim miasta Lwowa z drugiej strony, Najjaśniejszy Majestat Królewski, do którego wysokości uciekli się rajcy, raczył wystosować listy specjalne do najprzewielebniejszego już naszego pana Bernarda, arcybiskupa lwowskiego, aby za pośrednictwem Jego Majestatu owe niezgody między wyżej wymienionymi stronami uśmierzył i wygasił, których to listów brzmienie jest następujące: Zygmunt z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski i pruski pan i dziedzic. Wielebnemu i czcigodnym w Chrystusie ojcu, panu Bernardowi arcybiskupowi lwowskiemu, szczerze nam umiłowanemu. Najprzewielebniejszy w Chrystusie ojcze i panie. Donieśli nam umiłowani rajcy lwoscy, wierni nasi, wysłani do nas z jednej strony, i Kapituła metropolitalna lwowska ze strony drugiej, że powstał spór o kaznodzieję niemieckiego, zakrystiana i mistrza szkoły. Ciż skarżą się, że w tym doznają od Kapituły krzywdy, iż wbrew ich prawom i zwyczajowi kościołów Kapituła usiłuje dokonać pewnej niewłaściwej zmiany, z czego i samej szkole niemały uszczerbek mógłby wyniknąć; a skoro wedle słuszności bez uzasadnionej przyczyny, a zwłaszcza bez naszej wiedzy, w takich sprawach niczego nie należy odnawiać ani zmieniać, chcemy, aby Wasza Ojcowskość rozważyła bezstronnie różnice zachodzące między rzeczonymi stronami i doprowadziła do jakiejś dobrowolnej ugody, tak jednak, by nie faworyzując żadnej ze stron, zachowane zostały należne i dawne zwyczaje, [...] prawa obwarowane, a chwalebne zwyczaje nie doznały uszczerbku. Tak Wasza Braterskość postąpi dla naszej łaski. Dan w Wilnie, w czwartek przed świętem Oczyszczenia [Najświętszej Maryi Panny] zmarłego[?], roku tegoż tysiąc pięćset trzynastego [1513-01-27]. Zlecenie własne Majestatu Królewskiego. Gdy zatem rajcy przedłożyli te [listy] w imieniu Majestatu Królewskiego wspomnianemu przewielebnemu panu Bernardowi arcybiskupowi przez pewne osoby ze swego grona, rzeczony pan arcybiskup, pragnąc zadośćuczynić nakazom i zachętom Świętego Majestatu Królewskiego, które przyjął w jego mandatach, okazując cześć Najjaśniejszemu Majestatowi i wprowadzając je w życie, zaprosił nas: Jakuba biskupa kamienieckiego, Ottona wojewodę podolskiego oraz Stanisława marszałka Królestwa Polskiego, wspomnianych wyżej, abyśmy dla podjęcia tego ciężaru i rozeznania sprawiedliwości dla obydwu stron raczyli asystować i wspólnie towarzyszyć Jego Najprzewielebniejszej Ojcowskości. Temu zaś zaproszeniu, ile od nas zależało, dając dogodność czasu, a ponieważ sprawa dotyczy bezpośrednio urzędu pana arcybiskupa, dlatego [...] sporu zrzekliśmy się. Tenże pan arcybiskup sprawę [Karta 2v:] i przedmioty niezgody oraz kwestie sporne między rzeczonymi stronami z uczucia ojcowskiego urzędu postanowił załagodzić na drodze sądu polubownego, w czym i my nie [odmówiliśmy] pomocy [...], aby sprawy podlegające ugodzie między Kapitułą a urzędem radzieckim lwowskim zostały utwierdzone jego władzą ordynariacką na czasy wieczne. Wydawało się słuszne wystosować pisma w mocy pozwu z urzędu pana Bernarda arcybiskupa lwowskiego, jako że sprawy te należały do urzędu i władzy Jego Ojcowskości w celu ich uporządkowania i ustanowienia. Skierowawszy tedy do obu stron pisma, w których wyznaczył dzień i miejsce zawarcia ugody, których brzmienie jest następujące: Bernard z Bożej łaski arcybiskup świętego lwowskiego Kościoła metropolitalnego. [...] sławnym burmistrzowi i rajcom miasta Lwowa. Dajemy do wiadomości [...], iż w tych dniach zostało nam przez was przedłożone pełnomocnictwo i nakaz, przez które w owych specjalnych listach połączył z nami, co nam w waszym imieniu kapitulnie przez pewnych wysłanników z waszego grona działających w waszym imieniu zostało ujawnione i przedłożone. Co my przyjęliśmy z należną czcią [...] zważamy na należne mandaty. [...] podczas gdy Jego Majestat zachęca nas w sprawach naszego Kościoła, których doglądania i zaopatrywania wymaga od nas wzgląd na nasz urząd [...], abyśmy nie wydawali się czynić czegokolwiek bez namysłu [...] i zbyt pochopnie z którejkolwiek strony. Wreszcie mając opatrzyć sprawę powierzoną nam przez Majestat Królewski [...], postanowiliśmy powołać na asesorów i współpomocników do wysłuchania i rozstrzygnięcia spraw powierzonych nam przez Majestat Królewski przewielebnych i wspaniałych panów: Jakuba z Bożej łaski biskupa kamienieckiego, Ottona wojewodę podolskiego i dziedzica zamku oraz Stanisława z Chodcza marszałka Królestwa Polskiego i starostę generalnego ziem ruskich, z ich przychylności, aby wraz z nami zasiedli do rozstrzygnięcia spraw między wami a Kapitułą kościoła metropolitalnego lwowskiego. Dlatego nakazujemy wam, abyście w najbliższy czwartek [...] w domu i na dworze naszym w mieście Lwowie stawili się osobiście przed nami i przybranymi przez nas współpomocnikami, dla wysłuchania skarg mających być wniesionymi przed nami przez wspomnianą Kapitułę kościoła metropolitalnego lwowskiego, jak również z zarzutami, które sami podnosicie przeciw rzeczonej Kapitule odnośnie do wykładów kaznodziei języka niemieckiego, co do zakrystiana i zarządców kościoła metropolitalnego lwowskiego oraz we wszelkich sprawach dotyczących immunitetów lub od nich zależnych, a także jakichkolwiek innych z jakiejkolwiek przyczyny [...]. Ponadto stawcie się z dokumentami, listami i przywilejami, którymi jasno moglibyście dowieść swych racji i nas usilnie i sądownie o swej sprawiedliwości oraz zamiarach w pełni poinformować. Ponadto nie chcemy, aby pozostało ukryte, że działamy z naszego urzędu komisarza, w którym to charakterze wzywamy was osobiście, a także pozywamy Kapitułę kościoła lwowskiego, oświadczając wam i im, iż w razie niestawiennictwa jednej ze stron, my bez względu na to, w przypadku niestawiennictwa jednej [Karta 3r:] ze stron, z drugą stroną obecną sprawę i sprawy należycie rozstrzygniemy i sprawiedliwymi oraz godziwymi wyrokami zakończymy, orzekłszy prawomocnie i sądownie niestawiennictwo strony niestawiającej się przed nami. Dan w Kuropatnikach[?] w niedzielę [...] roku Pańskiego tysiąc pięćset trzynastego. Gdy zatem nadszedł termin wyznaczony w pozwie, po stawieniu się zarówno Kapituły, jak i rajców przed nami, wspomnianym panem Bernardem arcybiskupem, przy udziale asesorów wezwanych przez nas na piśmie, [...] po wysłuchaniu sporów stron, odpowiedzi i wywodów, praw, przywilejów prawnych i dowodów słuszności z obu stron przedłożonych i przed nami złożonych, w sposób następujący sprawy i kwestie sporne [...], o które dotychczas spierano się, ugodziliśmy, uregulowaliśmy i nakazujemy na czasy wieczne zachowywać obu stronom: O kaznodziejach i o umiejscowieniu ich ambon. Po pierwsze więc, co do kaznodziejów, jednego dla Polaków, a drugiego dla Niemców, oraz miejsc kazań, które mają być na wieczne czasy zachowywane i przestrzegane w Kościele Metropolitalnym Lwowskim, tak postanowiliśmy i zarządziliśmy za zgodą naszą i moich asesorów oraz naszej Kapituły i rajców lwowskich, mianowicie: że kaznodzieja Polaków ma głosić kazania i mieć ambonę po prawej stronie ołtarza głównego, w chórze, przymocowaną przy stallach prawej ściany. Kaznodzieja zaś Niemców będzie miał ambonę poza chórem, po tejże prawej ścianie, naprzeciw ołtarza ławników oraz między kruchtą a kaplicą zwaną kaplicą ubogich lub żebraków. Tak więc chcemy, aby ambona Niemców znajdowała się przy wspomnianej kaplicy żebraków. Ów układ miejsc ambon i porządek kazań ma być po wieczne czasy przestrzegany i powinien być w rzeczonym Kościele Lwowskim uważany za prawo. I stać będzie każda ambona w miejscach swoich, jak wyżej powiedziano, tak jak od dawna stały i stoją obecnie. Będą zaś głosić kazania o jednym i tym samym czasie, po ukończeniu całej wczesnej mszy, i w jednej i tej samej godzinie każdy kaznodzieja niech głosi kazanie ze swej ambony o każdej porze roku, w święto, w które przypadnie im głosić kazanie w rzeczonym kościele lub w które z prawa i zwyczaju kaznodziejom nie wolno go opuścić. Podobnie w Adwencie, w Wielkim Poście lub w inne święto zdwojone (duplex), lecz nieuroczyste dla ludu, wszyscy owi kaznodzieje lub każdy z nich, jeśli zechce z pobożności albo dla zasługi u Boga, ma być pilny w owych kazaniach lub w jakiejkolwiek [...] [Dalsze artykuły konkordatu na kolejnych kartach:] [Karta 4r:] Co do kaznodziei zaś niemieckiego dotychczas nie było stałego zaopatrzenia... [Karta 4v:] Także ponieważ prawo patronatu świeckich do nadawania beneficjów nie jest wedle prawa powszechnego przedłużane ponad sześć miesięcy... O mistrzu nauk i rektorze szkoły... [Karta 5r:] Co do pensji zaś mistrza i rektora szkoły... Ponadto, aby rektor szkoły cieszył się większą prerogatywą... [Karta 5v:] Trzymając się również dawnego zwyczaju i przywilejów... Co do zakrystiana tak zarządziliśmy i postanowiliśmy... [Karta 6r:] Także zakrystian żadnych depozytów jakichkolwiek osób... O uporządkowanym rozporządzaniu testamentami i ich wykonywaniu... [Karta 6v:] Co do szafowania zaś legatami i rzeczami dla rzeczonego Kościoła... O owej skrzyni ogólnej posiadanej na depozyty kościelne... Jeśliby zaś zarządcy świeccy byli opieszali, bezczynni i niedbali... [Karta 7r:] Ponadto co do długów z legatów i jakichkolwiek... W razie gdyby Kapituła w długach lub legatach na rzecz Kościoła... [Karta 7v:] O młynie zwanym Olchowy pod Lwowem... [Karta 8r:] Ponadto, aby to rozporządzenie przez nas uczynione i za zgodą stron, mianowicie Kapituły i rady miejskiej, zatwierdzone... [Karta 8v:] Roraty w poszczególne dni w Adwencie śpiewać będą... [Karta 9r:] Zgoła rajcy powinni doprowadzać wodę... Popłynie zaś woda z dobrej woli rady miejskiej... Te zaś dwa postanowienia o roratach i o rurze wodnej... Aby zaś to nasze rozporządzenie uzyskało moc wieczystej trwałości... [Karta 10r – Formuła końcowa i datacja:] My zaś, wyżej wymienieni asesorzy powołani przez Jego Ojcowskość do tych postanowień, dla oczywistości, jawności oraz na świadectwo rzeczy i spraw, a także doskonałości rozporządzeń, nakazaliśmy i zleciliśmy przywiesić i przyłożyć nasze pieczęcie dla stron na świadectwo listów zatwierdzających wieczystą mocą. I na teraźniejszość tak Kapituły, jak i rady miejskiej dla obopólnych rozporządzeń jako najoczywistszy dowód [...] okazując, deklarując i za nienaruszalne uznając. Pieczęcie ich, tak Kapituły, jak i rady miejskiej, za zgodą i upodobaniem stron zostały podwieszone. Dan we Lwowie w czwartek po niedzieli Invocavit, to jest dziewiątego dnia miesiąca marca Roku Pańskiego tysiąc pięćset czternastego [1514-03-09]. W obecności czcigodnych i zacnych Mikołaja Lanckorońskiego z Brzezia podkomorzego zamku krakowskiego, Dobiesława z Radomierzyc [Radomyśla] tenutariusza kamienieckiego, Wawrzyńca i Ambrożego z Tropowa, Jerzego z Gródka, Jana ze Strzyżandowa, Andrzeja Czackiego z Zaszkowa, wieczystego obywatela wspomnianego kościoła metropolitalnego lwowskiego; oraz szlachetnych Lancka z Szoków, Jana Łopackiego z Łopatek, Pawła Stryjowskiego ze Stryjowa i wielu innych wiarogodnych do powyższego wezwanych i specjalnie uproszonych.

Оригінальний текст — транскрипція

[Karta 1r – Tytułowa:] Concordata cum Venerabili Capitulo A[nno] D[omini] 1514. A. Nro 28. 7mo. [Karta 2r:] Bernardinus dei et sedis apostolice gratia Archiep[iscop]us Leopolien[sis], Jacobus eadem gracia Kamenenen[sis] Ep[iscop]us, Otto de Chodecz Podolie Palatinus, Stanislaus de Chodecz Regni Polonie Marschalkus et Capitaneus Leopolien[sis], Ad perpetuam rei memoriam. Significamus tenore presenciu[m] quibus expedit universis et singulis. Quia cum exorto fuisset quedam questiones et controversie quadam parte maiorem dyceptacionem exigidu[m] fomitem litis preferentes inter venerabile Capitulu[m] Eccl[es]ie Metropolita[n]e ex una, et consulatu[m] Civitatis Leopolien[sis] ex altera partibus. Serenissima Maiestas Regia Consulibus ad suam Altem confugientibus dignata est l[itte]ras speciales iam n[ost]r[u]m Reveren[dissim]o videlicet domino Bernardino Archiep[iscop]o Leopolien[si] scribere q[uaten]us M[aiesta]tis sue discordias istis decachis mediante inter prenominatas partes sopiat et extinguat, quarum tenor sequitur: Sigismundus dei gracia Rex Polonie, Magnus Dux Lythwanie, Ruszie, Prussyeq[ue] et dominus et heres. Reverendo et venerabilibus in Christo patri domino Bernardino Archiep[iscop]o Leopolien[si] sincere nobis dilecto. Reveren[dissime] in Christo p[ate]r et d[omi]ne. Retuleru[n]t nobis dilecti Leopolien[ses] consules fideles n[ost]ri scolarunt ad nos misse ab una et Capitulu[m] Metropolita[n]um Leopolien[se] parte ab altera controversiam de p[re]dicatore Alamano et Saxista et Magistroscole subortam esse. Idem et se in hoc a Capitulo iniuria affici conqueru[n]tur quod preter iura ipsorum et eccl[es]iarum consuetudine nitatur Capitulum quanda[m] impertinentem mutationem facere, unde et ipsi scolie non parum detrimenti accedere posset, cum aut equitate suadente sine legitima causa et maxime nob[is] insciis in talibus rebus nihil innovari et inmutari debeat, volumus ut v[est]ra Paternitas et differentias inter p[re]fatas partes existentes equabili provideat et causam aliquam faciat spontaneu[m] Ita tamen q[uod] neutri parti faveat ad conservandas debiatas et vetustas consuetudines adearnat[?] [...] iura cautat atq[ue] laudate consuetudines ledantur. Sic fraternitas v[est]ra erit factura p[ro] g[rat]ia n[ost]ra. Dat[um] Wilne feria Quinta ante festum Purificacionis defunc[t]i, Anno eiusdem Millesimo Quingentesimo tredecimo [1513-01-27]. Commissio propria Regie Ma[iesta]tis. His igitur Regie maiestatis nomine Consulatus prefato Reverendo domino Bernardino Archiep[iscop]o per certos de gremio consulatus exhibitis, Prenominatus domi[nus] Archiep[iscop]us volens p[re]ceptis et hortamentis Sacre Maiestatis Regie que in eorum mandatis suscepit deferendo reverenter Serenissime Mai[esta]ti sue satisfacere et in effectum deducere optavit nos Jacobum Ep[iscop]um Camenecen[sem] et Ottham Palatinum Podolie et Stanyslaum Marschalkum Regni Polonie preno[m]i[n]atos ut hunc oneri supplendo et pro utraq[ue] parte iusticia cognoscenda sua Reveren[dissima] Paternitas assistere et simul adesse dignaremur. Cui quidem optioni nob[is] deferenda quantum ex expectebat, dante et opportunitas et quonia[m] res mere pertractura est quelimere officio domini Archiep[iscop]i idcirco debeat de ferienda certamen renunciabamus. Idem dominus Archiep[iscopus] negociu[m] [Karta 2v:] et materias discordie et questionu[m] inter partes prenominatas prelate officij paterni affectus per medium arbitramenti componere, cui et nos non de [...] adiutorio [...] fieri ut et negocia inter Capitulum et consulatu[m] Leopolien[sem] componenda auctoritate eius ordinaria temporibus perpetuis duratura perpetuaretur, videbatur consorte l[itte]ras in vim citacionis ex officio domini Bernardi Archiep[iscop]i Leopolien[sis] permittendas, quoniam negocia erant ad sue paternitatis officiu[m] et auctoritate p[er]tinet ordinanda et constituenda. Premissis igitur utriq[ue] parti sua palmtas[?] l[itte]ras quibus diem et locum componendi easdem assignavit, quar[um] tenor sequi[tur]: Bernardinus deigracia sancte Leopolien[sis] Ecclesie Metropolitan[e] Archiep[iscop]us. [...] famosis Proconsuli et Consulibus Civitatis Leopolien[sis] Innotescimus [...] diebus istis nobis per vos extitit exhibita commissio et mandatu[m] per que ip[s]is speciales l[itte]ras nobis conu[n]xi[t] Quod nob[is] no[m]i[n]e v[est]ro Capitulatim Inmodestis per certos ex v[est]ro gremio nostrum nomine vos agentibus est patefac[t]u[m], oblatum Quod nos ea qua decuit reverentia suscepimus [...] debite semandatis intendimus. Ne contempcione et eq[ua]gilib[us] et quasireniva[n]biles contemplores [...] electi dum sua Maiestas nos hortatur causas n[ost]re Eccl[es]ie quas et curandis et providendis ratio officij n[ost]ri exigit a nob[is] [...] ne videamur aliquid inconsuultis equille et nonnulleme percipitanter in aliqua p[ar]te. Demum nobis per Regiam Maiestatem commissam providisse [...], in assessores et coadiutores ad causas per Regiam M[aiesta]tem nobis commissas audiendas et discernendas Reverendos et Magnificos dominos Jacobu[m] deigratia Ep[iscop]um Cameneren[sem] et Ottham Palatinu[m] Podolie et haeredem Castri Sianislauq[ue] de Chodecz Regni Polonie Marschalku[m] et Terraru[m] Russie Capitaneu[m] generalem decrevimus, ex eorum favore ut nobiscum pariter assidebunt cause et cause[?] inter vos et Capitulu[m] Eccl[es]ie Metropolitan[e] Leopolien[sis] discernendus. Ideo vobis mandamus Quat[enus] feria Quinta proxima [...] moraturi proxima in domo et curia n[ost]ra in Civitate Leopolien[si] coram nob[is] et per nos assumptis coadiutoribus personali[ter] compareatis Querelas coram nob[is] p[er] p[re]fatu[m] Capitulu[m] Eccl[es]ie Metropolitan[e] Leopolien[sis] producturis, I[tem] munijs cum q[u]o se pretenditis a dicto Capitulo h[ab]ere Prelecturus vero predicatoris Alamani Idiomatis pro Sacristano et procuratorib[us] Eccl[es]ie Metropolitan[e] Leopolien[sis] Et super quibusvis Immunit[at]is annexis vel ex hys dependentibus. Nec alijs quibuscunq[ue] vel ex quavis causa sui eorum [...] Preterea compareatis cum munimentis l[itte]ris privilegiis quibus plane possitis Intentum v[est]r[u]m probare. Et nos instanter et Judicialr[iter] de Justitia v[est]ra aliter enim et intentio[n]is ad plenim informare. Preterea nos latere nolumus quod ex officio n[ost]ro Comissario sumus, quo et vos nunc in p[er]sonam tuam vocamus Capitulu[m] vero Eccl[es]ie Leopolien[sis] convenimus vos et illos asseveran[tes] Quod unapartiu[m] non comparente Nos nihilominus Continuana cuius [Karta 3r:] partis non obstante cum alia parte comparente causam et causas debito modo absolvemus et deictis iustis et honestis termi[n]abimus, causata legitime et Juridice contumacia partis coram nob[is] non comparentis. Dat[um] in Lyedbyenycze[?] Dominica [...] anno domini Millesimo Quingentesimo tercio decimo. Termino igitur in citacion designato adueniente, Comparentibus tam Capitulo quam Consulatu nobis est prefato domino Bernardino Archiep[iscop]o Assidentibus Assessoribus ad scriptum per nos vocatis, [...] partium controversijs Responsis et allegationibus juribus privilegiis Iuris et Iustizinetis ex utraq[ue] parte reproductis et coram nob[is] repositis. In hunc qui sequitur modum Res et negocia causatas [...] quibus hactenus difceptabatur Composuimus, Conposuimusq[ue] ordinavimus et ordinamus perpetuis temporibus duraturis et utriq[ue] partium servandum: De Predicatoribus et de kathedris eorum locandis. Imprimis igitur de predicatoribus Polonorum uno, Almanorum altero et locis p[re]dicationu[m] perpetuis temporibus duraturis observandum et tenendum in Ecclesia Metropolitana Leopolien[si] Ita ordinavimus et statuimus de n[ost]ro et assessorum meorum atq[ue] Capituli n[ost]ri et Consulatus Leopolien[sis] consensu, videlicet q[uod] Predicator Polonoru[m] predicet et kathedram habeat ad cornu dextrum Altaris maioris. In choro proxime stallis dextri parietis affixam. Almanorum vero predicator habebit kathedram extra chorum ad parietem similiter dextrum ex opp[osi]to Altaris Scabino[rum] et inter Porticu[m] et Capellam pauperum seu mendicoru[m] appellatam. Ita q[uod] kathedra Almanorum volumus erit ad dictam capellam mendicoru[m]. Quequidem locorum kathedrarum et ordinatio p[re]dicationu[m] perpetuis temporibus observetur et observari atq[ue] pro lege teneri debet in dicta Ecclesia Leopolien[si]. Et stabit kathedra utraq[ue] in locis uti prefertur suis prout ex antiquo stabant et nunc stant. Predicabunt aut[em] ultra unocademp[?] tempore, Expleta tota matura missa, et unaeadem hora quelibet predicet predicet predicator. In sua kathedra omni tempore anni. Festo quo contigerit eis predicari in dicta Ecclesia, vel quo de Jure et consuetudine predicatorum non licet intermittere. Item in Adventu in quadragesima vel alias in festo duplicis. Non tamen ad populu[m] celebri, omnib[us] eorund[em] predicatorum vel uterq[ue] si voluerit ex devocion vel pro merito a deo consequendo. Dicta p[re]dicatorum esse intentus vel in aliq[ua] [Dalsze artykuły konkordatu na kolejnych kartach:] [Karta 4r:] De predicatore vero Almanorum hactenus non erat perpetua provisio... [Karta 4v:] Item quoniam Juspatronatus laicoru[m] beneficia conferendi ultra semestrem non prorogatur de Jure communi... De magistro scholarum et rectore schole... [Karta 5r:] De salario autem Magistri et Rectoris schole... Insuper ut maiori prerogativa Rector schole gaudeat... [Karta 5v:] Inhaerendo eciam antique consuetudini et privilegiis... De Sacrystano ita ordinavimus et statuimus... [Karta 6r:] Item sacristianus nulla deposita quaruncunque personarum... De testamentorum ordinata disposicione et eorum dispensatione... [Karta 6v:] De dispensatione autem legatorum rerum pro dicta Ecclesia... De cista ista generali pro ecclesie deposito habita... Si autem Iconomi seculares remissi et desides atq[ue] negligentes fuerint... [Karta 7r:] Pretereaque de debitis legatorum et quoruncunq[ue]... Casu quo Capitulum in debitis vel legatis pro Ecclesia... [Karta 7v:] De molendino Olchowij cognominato prope Lemberg... [Karta 8r:] Caeterea ut hec ordinacio per nos facta et de consensu parcium Capituli videlicet et Consulatus approbata... [Karta 8v:] Rorate singulis diebus in Adventu cantabunt... [Karta 9r:] Omnino consules debent mittere aquam... Sinet autem aqua de bona voluntate consulatus... Iste autem due conclusiones de Rorate et canali... Ut autem presens nostra ordinacio robur obtineat perpetue firmitatis... [Karta 10r – Formuła końcowa i datacja:] Nos aut[em] prenominati sue paternitatis ad has ordinaciones vocati assessores, Pro evidencia et notorietate atq[ue] testimonio rei et negociorum et prefectus ordinatores dispositionem cum sigilla n[ost]ra partibus appendi et apponi demandavimus et comisimus testimonio literarum parcium perpetui roboris firmitate approban[tes]. Et pro presenti tam Capituli quam et Consulatus in partes ordinaciones evidentissima probacion et donunto in politados offendendo et declarando atq[ue] irrefragabiles tenedo. Sigilla eor[um] tam Capituli quam et Consulatus partibus sunt nec decreto ferum vero consensu et beneplacito subappensa. Dat[um] Leopoli feria quinta post dominicam Invocavit proxima, alias nona mensis Martii Anno domini Millesimo Quingentesimo Quartodecimo [1514-03-09]. Presentibus Venerabilibus ac honorabilibus Nicolao Lanckozunsky de Pozecze succamerario Castri Cracovien[si], Doberkone de Radomyelecz tenutario Kamyeneczien[si], Laurencio et Ambrosio de Tropow, Georgio de Grodek, Joanne de Stryzandow, Andrea Czhaczk de Zasszyn civitas perpetuus prefate ecclesie metropolita[n]e Leopolien[si]. Et nobilibus Lancko de Szoky, Joanne Lopaczky de Lopaczky, Paulo Stryawsky de Stryaw et aliis compluribus fidedignis ad premissa vocatis et specialiter rogatis.

Примітки до прочитання

[Польською; переклад очікується] Kodeks/broszura pergaminowa (libellus) o 10 kartach (f. 1r–10v), oprawiona miękko w pergamin. U dołu grzbietu zachowane 4 pieczęcie woskowe w miseczkach zawieszone na plecionych sznurach jedwabnych (zielono-żółto-czerwonych): 1) pieczęć miasta Lwowa (mur z trzema basztami i lwem w bramie), 2) pieczęć arcybiskupa lwowskiego Bernarda Wilczka (Matka Boska z Dzieciątkiem i herb Poraj), 3) pieczęć biskupa Jakuba Buczackiego, 4) pieczęć Stanisława z Chodcza w czerwonym wosku. Tekst zawiera transumpt mandatu króla Zygmunta I z Wilna z 27 stycznia 1513 r. oraz szczegółowe artykuły ugody regulujące status kaznodziei niemieckiego i polskiego, rektora szkoły katedralnej, sacrystiana, egzekucji testamentów, młyna Olchowy, nabożeństw Rorate oraz miejskich rur wodociągowych.

Обсяг опрацювання: [Польською; переклад очікується] Odczyt automatyczny (15.10.2026), niesprawdzony z oryginałem przez człowieka; nieczytelne fragmenty oznaczono [...].

ekstrakcja: 15.10.2026 14:04 · model: gemini-3.8-flash

Повідомити про помилку транскрипції

Наведіть уривок і запропоноване виправлення. Повідомлення стосується цього документа.

Скан оригіналу

131/1/309 · 17 · фото: лицьовий бік, зворот, печатки