[Польською; переклад очікується] Zezwolenie króla Zygmunta I dla arcybiskupa Bernarda Wilczka na dożywotnie użytkowanie dóbr królewskich

[Польською; переклад очікується] Zygmunt, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, pan i dziedzic Rusi, Prus itd. Oznajmiamy brzmieniem niniejszego [pisma] wszystkim, którym to wiedzieć należy. Iż zważywszy na łaskawość naszych przodków i poprzedników, jaką zwykli okazywać stanowi duchownemu, godzi się, abyśmy i my w dobrych oraz chwalebnych dziełach szli w ich ślady, a taką łaskawością i pobożnością stan duchowny otaczali pieczą i wspierali, oraz ku jego pomnożeniu z pomocą Boga Wszechmogącego dążyli. Ponieważ więc metropolitalny kościół katedralny lwowski do stołu arcybiskupiego pewne nasze dobra królewskie, nabyte lub wykupione z rąk innych osób, tytułem zastawu dzierży i posiada, aby z nich każdorazowy arcybiskup czerpał utrzymanie. Ponieważ jednak wielebny w Chrystusie ojciec, pan Bernard, obecny arcybiskup, mając czyste sumienie, doznaje w tej sprawie zastawnej wyrzutów, aby jakkolwiek nie skalać się i nie uwikłać w zmazę lichwy z tego powodu, że korzysta z tych dóbr jako zastawnych. Upraszał nas tedy pokornie, abyśmy wszystko to, co dotąd z nich pobrał, łaskawie mu darowali oraz aby wolno mu było z tychże dóbr w [tym...] niedostatku, w jaki popadł przez spustoszenie wrogów, [...] skrupułu swego sumienia z naszej ł[...] czerpać pożytki na prawie użytkowania. Ponieważ zaś nie jest nam obcy obecny stan i położenie kościoła lwowskiego oraz [...] stołu arcybiskupiego, a zwłaszcza po spustoszeniu dóbr kościoła i stołu arcybiskupiego, łaskawie przychyliliśmy się do prośby rzeczonego pana arcybiskupa. I łaskawie mu odpuszczamy oraz szczodrze darujemy cokolwiek z tychże naszych dóbr, które tytułem zastawu dzierży i posiada, dotąd pobrał, uwalniając jego sumienie, i nadajemy mu [te dobra] po czasy jego życia, aby z nich z naszej szczodrobliwości bez skrupułu sumienia korzystał i w pełni czerpał pożytki, jednając nam Boga Wszechmogącego swoimi modlitwami. Na świadectwo czego do niniejszego [pisma] dla niewątpliwej mocy kazaliśmy zawiesić naszą pieczęć. Dan w Wilnie, we wtorek najbliższy po niedzieli Laetare, Roku Pańskiego tysiąc pięćset czternastego, panowania naszego roku ósmego. [Podpisy kancelaryjne:] [Po lewej:] Maciej Drzewicki, biskup włocławski i kanclerz [koronny własną ręką] [Po prawej:] Relacja wielebnego w Chrystusie ojca, pana Macieja, biskupa włocławskiego i kanclerza Królestwa Polskiego. [Verso:] [Zapiska archiwalna z XVI/XVII w.:] Król Zygmunt [...] panu Wilczkowi arcybiskupowi [...] [Sygnatura atramentem:] L. 25 V. d 6 [?] [Nalepka z sygnaturą:] L. XXX / 5

Sigismundus Dei gratia Rex Polonie, Magnus dux Lithvanie, Russie, Prussieque etc. dominus et heres. Significamus tenore presencium quibus expedit universis. Quia habentes respectum ad maiorum et predecessorum nostrorum clemenciam quam erga ecclesiasticum statum habere consueverant, convenit ut nos quoque in bonis ac laudatis operibus eorundem vestigia sequamur atque eiusmodi clemencia et pietate ecclesiasticum statum foveamus et prosequamur, et in eius augmentum cum dei omnipotentis ope intendamus. Cum itaque ecclesia Leopolien[sis] Cathedralis Metropolitana ad mensam Archiepiscopalem certa bona nostra Regalia de manibus quorundam aliorum conquisita seu exempta titulo pignoris habeat et possideat, Ut ex eisdem archiepiscopus pro tempore existens sustentacionem habeant. Quia tamen reverendus in christo pater dominus Bernhardinus modernus Archiepiscopus veluti in re pignoratitia pura est conscientia ne labe usure se quomodolibet inquinaretur et nectiret compungitur, quod videlicet eisdem bonis veluti pignoraticiis utatur. Supplicavit nobis ut omne id quod hactenus inde percepit gratiose sibi indulgeremus. Et quod bonis eisdem in [hac...] inopia ad quam per hostium devastacionem devenerat [...] conscientiae sue scrupulo ex nostra l[...] usumfructus uti frui liceret. Quia vero nobis non est incognitus modernus status et condicio ecclesie Leopolien[sis] et [...] mense archiepiscopalis et presertim post bonorum ecclesie et mense archiepiscopalis devastacionem, clementer prefati domini archiepiscopi supplicacioni annuimus. Indulgemusque sibi gratiose ac liberaliter parcimus quicquid ex eisdem bonis nostris que titulo pignoris tenet et possidet hactenus perceperit conscientiam suam exonerantes, Et donamus eidem ad tempora vite sue ut eisdem bonis ex nostra liberalitate sine scrupulo consciencie utatur et omnimode fruatur, deum omnipotentem nobis orationibus suis propitium faciendo. Harum testimonio mediarum quibus in evidens robur Sigillum nostrum subappendi fecimus. Dat[um] Vilne feria tercia proxima post dominicam Letare Anno domini Millesimo Quingentesimo quartodecimo, Regni nostri Anno Octavo. [Podpisy kancelaryjne:] [Po lewej:] Math[ias] D[rzewicki] Ep[iscopus] Vlad[islaviensis] et Canc[ellarius] [regni manu propria] [Po prawej:] Relacio Reverendi in christo patris domini Mathie Episcopi Wladislaviensis et Regni Polonie Cancellarii. [Verso:] [Zapiska archiwalna z XVI/XVII w.:] Sigismundus rex [...] d[omi]no wolczek archiep[iscop]o [...] [Sygnatura atramentem:] L. 25 V. d 6 [?] [Nalepka z sygnaturą:] L. XXX / 5